காதல் களமாட வா!! - கதை திரி

sudharavi

Administrator
Staff member
Mar 23, 2018
1,686
1,503
113
இந்த நமிதா kozhappai paathingala அது என்ன முகத்துல vittu eriyirathu file la.... Avaluku avvallavu அழுகை வந்துடுச்சி.... File room ஏன் avvallavu மோசமா vechi இருகாங்க... Nalavelai கேசவன் வந்தான்.. Romba payanthutaa... Ivaluku avan இங்க இருக்கான் nu therijidichi இனிமேல் என்ன panna poraalo..... Super Super maa... Semma episode
Thankyou Chitra.................
 

sudharavi

Administrator
Staff member
Mar 23, 2018
1,686
1,503
113
அத்தியாயம் – 8

முதல்நாள் நடந்தவைகளை எண்ணியபடியே ஆபிஸ் கிளம்பி வந்த சக்தி மறந்தும் அந்த சம்பவத்தை பற்றி ரேணுவிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால் மனமோ சமாதானம் அடைய மறுத்தது. இவ்வளவு பெரிய ஆபிசில் அவன் சரியாக எப்படி தான் இருக்குமிடத்தை அறிந்து வந்தான்.

தனது ஒவ்வொரு அடியையும் அவன் கவனித்துக் கொண்டிருக்க கூடும் என்பதை உணர்ந்தவளின் முகம் கோபத்தை பூசிக் கொண்டது. அதோடு சூப்பர் மார்கெட் மானேஜர் திடீரென்று தன்னிடம் மரியாதை காட்டியது எல்லாம் நினைவிற்கு வர, நிச்சயம் இதெல்லாம் கேசவனின் வேலை தான் என்று புரிந்து கொண்டாள்.

அவன் அந்த ஆபிசில் தான் இருக்கிறான் என்று உறுதியாக தெரிந்து விட்டால் அங்கிருந்து விலகி விட வேண்டும் என்று முடிவெடுத்துக் கொண்டாள். என்னதான் அவன் மீது சிறு சலனம் இருந்தாலும், தனது குடும்பத்தையே அழித்தவனுடன் வாழ்வதெல்லாம் நடக்காத காரியம் என்றெண்ணிக் கொண்டாள்.

அதே எண்ணத்துடன் அன்றைய வேலையைத் தொடங்கியவளுக்கு, நமீதா தொந்திரவு கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். கல்பனா மூலியமாக தொடர்ந்து மலை போல வேலைகள் குமிய, செய்வதற்குள் திணறித்தான் போனாள். வேண்டுமென்றே அவளை வேலையில் பூஜியமென்று நிரூப்பிக்க நமீதா அவ்வாறு செய்து கொண்டிருந்தாள்.

எல்லோரும் மதிய உணவிற்கு சென்று வர. அவளுக்கு அதற்கும் நேரம் கிடைக்காமல் பைலை கட்டிக் கொண்டு அழுது கொண்டிருந்தாள். ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் தலைவலி மண்டையைப் பிளக்க, பைலை தூக்கி வைத்துவிட்டு கல்பனாவிடம் சொல்லிக் கொண்டு காண்டீனிற்கு சென்று காப்பி குடித்தாள். சற்று நேரம் தலையைப் பிடித்தபடி அமர்ந்திருந்தவளை ஒரு குரல் கலைத்தது.

“ஆதி சாருக்கு ஒரு காபி அனுப்பி வைங்க” என்று சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தவன் தன்னை ஒருத்தி பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை அறியாது கேசவனின் அறை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தான்.

கார்த்தியை கண்டுபிடித்து விட்ட சக்திக்கு ‘அடபாவி! இவனும் இங்கே தான் இருக்கிறானா? அப்போ நிச்சயம் அவன் இருப்பது உறுதி’ என்றெண்ணியபடி அவனைத் தொடர்ந்தாள்.

அவள் இருந்த ப்ளோருக்கு அடுத்த ப்ளோர் சென்றவன் ஆதியின் அறைக்கு முன்னே செல்லவும், காரிடாரின் ஒருபுறத்தில் சென்று மறைந்து நின்று கொண்டாள் சக்தி. அவளது விழிகள் அந்த அறைக் கதவின் மீது ஒட்டப்பட்டிருந்த பெயர் பலகையை கவனித்துக் கொண்டிருந்தது. ஆதித்யா மானேஜிங் டைரக்டர் என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

அதை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது லிப்ட் கதவு திறக்கும் ஓசைக்குப் பின் காலடி ஓசை எழ, மெல்ல திரும்பியவளின் விழிகள் ஆச்சர்யத்தில் மூழ்கியது. அங்கு மிக கம்பீரமாக நடந்து வந்து கொண்டிருந்த கேசவனின் மீது விழுந்த பார்வையை அகற்ற முடியாமல் திகைத்து நின்றாள்.

அவள் பார்த்த கேசவன் வேட்டை சட்டையுடன் கையில் அருவாளுமாக நிற்கும் அய்யனார் போன்று இருப்பான். ஆனால் இவனோ கோட்டு சூட்டு போட்டுக் கொண்டு படித்தவன் போலிருந்ததைக் கண்டு தன்னை அறியாமல் வாயைப் பிளந்தாள். இவன் தான் இந்த கம்பனியின் எம்டியா? இது எப்படி சாத்தியம் என்று புரியாமல் அவன் மீதிருந்த பார்வையை மேலும் கூர்மையாக்கினாள்.

தன்னை அவள் கண்டுபிடித்து விட்டாள் என்பதை அறியாத கேசவனோ கார்த்திக்கிடம் “எல்லாம் ஓகே தானே இங்கே? ஒன்னும் பிரச்சனையில்லையே?” என்று அறைக்குள் போகும் முன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

அவர்கள் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருந்ததை மனம் எரிய பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள் “இவன் கம்பனின்னு தெரிஞ்சிருந்தா சேர்ந்தே இருக்க மாட்டேன். இது சரி வராது! விட்டுட வேண்டியது தான்” என்று முடிவெடுத்துக் கொண்டு மெல்ல அங்கிருந்து தனது இடத்திற்கு சென்றாள்.

கேசவனோ தனது இருக்கையில் சென்றமர்ந்ததும் கணினியில் அவளைத் தான் பார்த்தான். அவளோ மிக மும்மரமாக ஏதோ டைப் செய்து கொண்டிருந்தாள். கண்களால் அவளது அலங்காரத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். தன்னிடத்திலேயே அவள் இருப்பதை பாதுகாப்பாக உணர்ந்தான். அதே நிம்மதியுடன் தனது வேலையில் மூழ்கினான்.

அதே நேரம் அத்தனை நேரம் யோசித்து டைப் செய்து எடுத்துக் கொண்டு கல்பனாவிடம் சென்றவள் “எனக்கு எம்டியை பார்க்கணும்” என்றாள்.

அவளை ஆச்சர்யமாக பார்த்து வந்து ஒரு மாதம் கூட ஆகவில்லை இவ எதுக்கு எம்டியை பார்க்கனும்ன்றா என்கிற எண்ணத்துடன் “என்ன விஷயம் சக்தி? எம்டியை எல்லாம் நாம பார்க்க முடியாது” என்றாள் அழுத்தமாக.

“இல்ல நான் பார்க்கணும்”.

“என்னன்னு சொல்லு சக்தி. நமக்கு மேல இருக்கிறது நமீதா தான். எதுவாக இருந்தாலும் நாம அவ கிட்ட தான் போயாகனும்”.

“முடியாது! நான் எம்டியை தான் பார்க்கணும்”.

அப்போது அங்கே வந்த நமீதா “வேலை செய்யாம என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க இங்கே?” என்று கடுகடுத்தாள்.

கல்பனாவோ சங்கடத்துடன் சக்தியை பார்த்தபடி “மேம்! சக்திக்கு எம்டியை பார்க்கணுமாம்” என்று கூறினாள்.

அதைக் கேட்டதும் “வாட்! எம்டியை பார்க்கனுமா?” என்றவள் இகழ்ச்சியாக சிரித்து “கம் டு மை ரூம்” என்று சொல்லிவிட்டு விறுவிறுவென்று தனதறைக்குச் சென்றாள்.

கல்பனாவை முறைத்துவிட்டு ராஜினாமா லெட்டரை மேஜையில் வைத்து பூட்டிவிட்டு நமீதாவை பார்க்க சென்றாள்.
 

sudharavi

Administrator
Staff member
Mar 23, 2018
1,686
1,503
113
அறைக்குள் நுழைந்ததும் அவளைப் பார்த்து “என்ன விஷயமா எம்டியை பார்க்கணும்?” என்று நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தாள்.

அவளைக் கண்டதும் அதுவரை இருந்த தைரியம் எல்லாம் குறைந்து போக “அதை எம்டி கிட்ட தான் சொல்ல முடியும்” என்றாள் மெல்லிய குரலில்.

அதில் மேலும் கோபம் ஏற “என்ன விளையாடுறியா? எதுவாக இருந்தாலும் என் கிட்ட தான் சொல்லியாகனும். எனக்கு கீழே உள்ள ஸ்டாப் எந்த பிரச்சனையாக இருந்தாலும் என்கிட்டே தான் வரணும். எம்டியை பார்க்க முடியாது” என்றாள் கடுப்பாக.

சக்தியோ “எனக்கு உங்க கிட்ட சொல்ல விருப்பமில்ல” என்றாள் பிடிவாதத்துடன்.

அதுவரை பொறுமையாக இருந்த நமீதா வேகமாக நாற்காலியை பின்னுக்கு தள்ளிவிட்டு எழுந்தவள் “லுக்! சிபாரிசில் வந்ததற்காக நீ நினைத்த மாதிரி எல்லாம் இங்கே வேலை செய்ய முடியாது. யாரை வைத்து இங்கே வந்தியோ அவங்க மூலியமாகவே எம்டியை பார்த்துக்கோ. கெட் லாஸ்ட்” என்று அறைக் கதவை காட்டினாள்.

முகம் கருக்க அவளை முறைத்துவிட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள். தனது மேஜையில் சென்றமர்ந்தவளின் மனம் உளைக்கலமாக கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. எப்படியாவது அவனை பார்த்துவிட வேண்டும் என்கிற எண்ணமும் தலைதூக்கியது. ஆனால் வழிமுறை தான் தெரியவில்லை.

அவனிடம் கண்டிப்பாக வேலை பார்க்க முடியாது என்பதை மட்டும் மனம் அழுத்தமாக கூறியது. நகத்தை கடித்தபடி மேஜையில் வைத்திருந்த கடிதத்தை எடுத்து பார்த்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள். தனது வேலைகளை முடித்துவிட்டு அவள் என்ன செய்கிறாள் என்று பார்த்தவனுக்கு அவளது செயல் ஒருவித ஆர்வத்தை கொடுத்தது. அதிலும் அவள் கையிலிருந்த காகிதத்தை அவள் எடுத்து பார்ப்பதும் வைப்பதுமாக இருப்பதைக் கண்டு, அதை எப்படியாவது தன்னிடம் கொண்டு வந்துவிட வேண்டும் என்று எண்ணினான்.

உடனே கார்த்தியை அழைத்தவன் “சக்தி கையில் ஏதோவொரு பேப்பரை வைத்துக் கொண்டு ரொம்ப நேரமா யோசனையில் இருக்கா. அந்த பேப்பர் இமிடியட்டா என் கைக்கு வந்தாகணும்” என்றான்.

அன்றைய நாளின் முக்கியமானதொரு வேலையில் இருந்தவனை கூப்பிட்டு இப்படியொரு விஷயத்தை சொல்லவும் கடுப்பாகி போனவன் “பேப்பர் மட்டும் தான் வேணுமா? இல்ல அதை வச்சிருக்கிற ஆளும் வேணுமா?” என்றான் கடுப்பாக.

“சொன்னதை செய் கார்த்தி” என்று விட்டு போனை வைத்தான்.

எரிச்சலும், கடுப்பும் எழ அவன் கொடுத்த பணியை முடிக்க உடனே நமீதா மூலியமாக கல்பனாவை தொடர்பு கொண்டான். அவளிடம் பேசி சக்தியின் வேலையைப் பற்றி அறிந்து கொண்டவன் “அவங்க இன்னைக்கு செய்த எல்லா பைலும் என் டேபிளுக்கு வரணும் மிஸ் கல்பனா. அதோட ஒரு சின்ன பேப்பர் கூட மிஸ் ஆக கூடாது. எல்லாம் வந்தாகணும்” என்று கூறி வைத்தான்.

அங்கிருப்பவர்களுக்கு கார்த்தியை நன்றாக தெரியும். எம்டிக்கு அடுத்த இடத்தில் இருப்பவன் அனைவருக்கும் சிம்மசொப்பனம். அவனே அழைத்து இதை செய்ய சொல்லவும், வேறு எதையும் யோசிக்காமால் வேகமாக சென்று சக்தியின் மேஜை மேலிருந்த அனைத்து பைல்களையும் எடுத்துக் கொண்டவள், அவள் கையிலிருந்த காகிதத்தையும் பறித்து ஒரு பைலில் வைத்துக் கொண்டு நகர ஆரம்பித்தாள்.

இதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத சக்தி அவசரமாக எழுந்து கொண்டு “கல்பனா! எதுக்கு எல்லா பைலையும் எடுத்துகிட்டு போறீங்க? அந்த லெட்டரை கொடுங்க. அது ஆபிஸ் சம்மந்தப்பட்டது இல்லை” என்றாள் பதட்டத்துடன்.

அவளோ “கார்த்திக் சார் தான் உன் டேபிளில் இருந்து எல்லா பைல்சும் வேணும்னு கேட்டார் சக்தி” என்று கூறி நடந்தாள்.

கார்த்தியின் பெயரை கேட்டதும் சட்டென்று புரிந்து கொண்டவள் ‘சோ நான் என்ன பண்றேன்னு பார்த்துகிட்டு தான் இருக்கானுங்க. நடக்கிறது நடக்கட்டும்’ என்றெண்ணிக் கொண்டு “அவர் யாரு?” என்றாள்.

“ஜேஎம்டி சக்தி” என்று சொல்லிவிட்டு சென்று விட்டாள்.

சக்தியோ ‘ஒ...அப்போ ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து தான் இந்த கம்பனியை பார்த்துகிறாங்களா?’ என்று யோசித்தவள் ‘எப்படியோ ராஜினமா கடிதம் அவன் கைக்கு போனா சரி தான். இனி, நாம தேடி போக வேண்டியது இல்ல’ என்கிற நிம்மதியுடன் தனது மேஜையில் சென்றமர்ந்தாள்.

கார்த்திக் தன் முன்னே வைக்கப்பட்டிருந்த அனைத்து பைலையும் ஒதுக்கி வைத்தவன் கல்பனா கொடுத்த காகிதத்தை எடுத்து பார்த்துவிட்டு அதை எடுத்துக் கொண்டு கேசவனிடம் சென்றான். அவனது வரவிற்காக காத்திருந்தவன் அந்த பேப்பருக்காக கையை நீட்டினான்.

“இந்தா உன் வைப் உனக்கு எழுதின லவ் லெட்டர் “ என்று நீட்டினான்.

அவசரமாக அதை வாங்கிக் கொண்டு “நீ படிச்சிட்டியா?” என்று முறைத்தான்.

“முதல்ல நீ படி” என்றான் சிரிப்பை மறைத்தபடி.

கார்த்தியை கவனிக்காது அவசரமாக கடிதத்தை பிரித்து படித்தவனின் முகம்அஷ்டகோணலானது. கார்த்தி கூறியபடி அவள் ராஜினாமா எழுதி இருந்ததை பார்த்து “என்னடா கண்டுபிடிச்சிட்டாளா?” என்றான் யோசனையாக.

“சரி என்ன பண்ண போற?”

“பார்த்திடுவோம் கார்த்தி. எப்படி இருந்தாலும் ஒருநாள் சந்திச்சு தானே ஆகணும். இதையே சாக்கா வைத்து தூக்கிடுறேன்” என்றான் சிரிப்புடன்.

அதுவரை கிண்டல் செய்து கொண்டிருந்தவன் “பார்த்து ஹான்டில் பண்ணு கேசவா. சட்டுன்னு நீ செய்கிற எதுவும் சக்தியை காயப்படுத்திடாம பார்த்துக்கோ” என்றான்.
 

sudharavi

Administrator
Staff member
Mar 23, 2018
1,686
1,503
113
“கண்டிப்பா! ஆனா இப்படியே விட்டுட்டு இருந்தா அவளோட மனசு மாறாது. கொஞ்சம் அதிரடி காட்டினா தான் என் பக்கம் கொண்டு வர முடியும்”.

“ம்ம்...அதுவும் சரி தான்”.

“இன்னைக்கு வேண்டாம் கார்த்தி. நாளைக்கு அவ வரட்டும் காலையிலையே பார்த்திடலாம்” என்றான் யோசனையாக.

“ம்ம்..ஓகே”

அன்று மாலை வரை தனது கடிதத்தை பார்த்துவிட்டு தன்னை அழைப்பான் என்று காத்திருந்தவள், சோர்ந்து போய் வீட்டிற்கு கிளம்பினாள். அவளின் ஒவ்வொரு செய்கையையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அவளது சோர்வு பட்டது. ஒரு நாள் தானே நாளை பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு தானும் கிளம்பினான்.

வீட்டிற்கு சென்றாலும் ரேணுவிடம் நடந்ததை பகிர்ந்து கொள்ளா மனமில்லாமல், அவனை பார்த்து பேசியதும் சொல்லிக் கொள்ளலாம் என்று விட்டுவிட்டாள்.

மறுநாள் சோர்வுடனே கிளம்பிச் சென்றாள். சுமார் பத்து மணி வரை எப்பொழுதும் கொடுக்கப்படும் வேலைகள் கொடுக்கப்பட, உற்சாகமின்றி அனைத்தையும் செய்தாள்.

அப்போது கல்பனா பரபரப்புடன் அவள் முன் வந்து நின்றாள்.

“சக்தி! எம்டி உன்னை வர சொல்றார் ...போய் பார்த்திடு” என்று வந்து நின்றவளை கண்டு முகத்தில் எதையும் காட்டாது இதை தானே எதிர்பார்த்தேன் என்று எரிச்சலுடன் கிளம்பினாள்.

‘எம்டியாம் எம்டி ! இப்போ எதுக்கு என்னை பார்க்கணுமாம்? இவன் தான் இங்கே முதலாளின்னு தெரிஞ்சிருந்தா வேலையில சேர்ந்திருக்கவே மாட்டேன்’ என்று கடுப்படித்துக் கொண்டே சென்று அவன் அறைக் கதவை தட்டினாள்.

“எஸ் கமின்” என்று அழைப்பு வந்தது.

சிடுசிடு முகத்துடன் ‘எருமைக்கு இங்கிலீஷ் ஒண்ணு தான் குறைச்சல்’ என்று கவுண்ட்டர் கொடுத்துக் கொண்டே அவன் முன்னே சென்று நின்றாள்.

சுழல் நாற்காலியில் கோட்டும் சூட்டும் போட்டுக் கொண்டு ஸ்டைலாக அமர்ந்திருந்தவன் எதிரே இருந்த பைலை பார்ப்பது போல தலையைக் குனிந்து கொண்டிருந்தான். அவள் வந்ததை அறிந்தும் தலையை உயர்த்தவில்லை. சற்று நேரம் பொறுத்து பார்த்தவள் லேசாக தொண்டையை கனைத்து “சார்!” என்றழைத்தாள்.

உள்ளுக்குள் எழுந்த சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டவன் சுழல் நாற்காலியில் நன்றாக சாய்ந்தமர்ந்து கொண்டு கையிலிருந்த பேனாவை உருட்டிக் கொண்டே “நானா வர சொன்னேன் மிஸஸ். கேசவன்” என்றான் கிண்டலான தொனியில்.

பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு “கால் மீ சக்தி சார்!” என்றாள் அழுத்தமாக.

“வொய்? உங்க ஹாஸ்பேன்ட் நேம் கேசவன் தானே?” என்றவனின் பார்வை குறுகுறுவென்று அவளை ஆராய்ந்தது.

முகம் சிவந்து போக ‘இதை ஆராய்ச்சி பண்ண தான் வர சொன்னீங்கன்னா நான் கிளம்புறேன் சார்”.

“வெயிட் மிஸஸ். கேசவன். நான் எதுக்கு உங்களை வர சொன்னேன்னு நினைவில்லை. அதுவரை கொஞ்சம் நில்லுங்க” என்றான் சிரிப்பை அடக்கியபடி.

அவன் மீது பயங்கர கோபம் எழ, அருகே இருந்த பூஜாடியை எடுத்து அவன் மண்டையை உடைத்து விடலாமா என்றெண்ணினாள்.

அவனோ இது தான் சாக்கென்று அவளை அங்குலம் அங்குலமாக ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

‘ஹப்பா என்ன ஸ்ட்ரைக்சர்-டா சாமி. மூணு வருஷத்துல நல்ல தளதளன்னு தக்காளி மாதிரி ஆகிட்டா’ என்று உரிமையுடன் பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

அவனது பார்வையை கவனித்து விட்டவள் கொதித்து போனாள்.

“சார்! நான் கிளம்புறேன். உங்களுக்கு நினைவு வரும் போது சொல்லி அனுப்புங்க” என்று கதவருகே சென்றாள்.

“எதுக்கு ராஜினாமா டைப் பண்ணின?”

கதவருகே சென்றவள் நின்று நிதானமாக திரும்பி “நீங்க இருக்கும் இடத்தில் இருக்க விருப்பமில்ல”.

அவளை ஆழ்ந்து பார்த்தவன் “அப்படி எல்லாம் நீ நினைக்கிற மாதிரி விட்டுட்டு போயிட முடியாது” என்றான் கூர்மையான பார்வையுடன்.

அவளோ அவன் முகம் பார்க்காது “என் குடும்பத்தை அழித்த ஒருத்தர் கொடுக்கிற சம்பளத்தில் என்னால சாப்பிட முடியாது” என்றாள் வெறுப்பாக.

சட்டென்று நாற்காலியிலிருந்து எழுந்தவன் என்ன வேகமாக அவளை நெருங்கினான் என்று தெரியாது. அவனது கரங்கள் அவளது இடுப்பை அழுந்தப் பிடித்திருந்தது. காற்றுப் புகாதவாறு இறுக்கி அணைத்திருந்தான். அலுவலக அறைக் கதவின் மீது அவன் சாய்ந்திருக்க, அவள் மொத்தமாக அவன் மீது சாய்ந்திருந்தாள். சொல்லப் போனால் அவளை தூக்கி வைத்திருந்தான்.

திடீரென்று நடந்த தாக்குதலில் அதிர்ந்து போனவள் “விடு என்னை!” என்று போராட ஆரம்பித்தாள்.

அவனது பிடியோ இரும்பு பிடியாக இருக்க, அவளின் போராட்டம் அவனை மயங்க செய்து கொண்டிருந்தது. அவளோ விடாது அவனிடமிருந்து விடுபட போராட, அவளின் காதோரம் குனிந்தவன் “நான் பிடிச்சிருக்கும் போது உன் உடலில் சில பாகங்கள் தான் என்னுடலில் படுது. ஆனா நீ இப்படி துள்ளினா மொத்தமும் என் மேல தான். உனக்கு பராவயில்லேன்னா எனக்கும் ஓகே தான்” என்று கிசுகிசுத்தான்.

அவனது பேச்சில் அதிர்ந்து போனவள் அசையாது மெல்லிய குரலில் “என்னை விட்டுடு” என்றாள் கெஞ்சலாக.

அவளின் காது நுனியை லேசாகக் கடித்து “பொண்டாட்டி! மூன்று வருஷமா உனக்காக காத்திருக்கேன். இதுக்கு மேல முடியாது. உனக்காக எத்தனை வருஷம் வேணும்னாலும் காத்திருக்க நான் தயார். ஆனா என்னோட அதிரடியை நீ தாங்குவியா? நீ எங்கே போனாலும் உன்னை தொடர்ந்து வருவேன். இப்படி கட்டிபிடிப்பேன், இப்படி முத்தம் கொடுப்பேன்...இன்னும்” என்று அவன் முடிக்கும் முன் வெடுக்கென்று தள்ளிவிட்டு நின்றவளின் கணகளில் கண்ணீர் தடம்.

“எங்கண்ணனை கொலை செய்தவனை மன்னிக்க முடியாது”.

அவளது அந்தப் பேச்சு அவனை சீண்டி விட , தன்னிடமிருந்து தள்ளி நிறுத்தியவன் அவள் கழுத்தில் கிடந்த தாலியை எடுத்து வெளியே போட்டு “மன்னிக்க முடியாதவ இதை ஏன் தூக்கி சுமந்துகிட்டு இருக்க? இப்போவே கழட்டிக் கொடு” என்று கையை நீட்டினான்.

அவன் இப்படி கேட்பான் என்று எதிர்பாராதவள் அதிர்ந்து போய் தன்னையும் மீறி தாலியை அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டாள்.
 

Chitra Balaji

Member
Feb 5, 2020
99
40
18
Super Super Super maa.... Semma semma episode...... ஆதி தான் அங்க MD nu kandupidichitaan... Resign letter yum ezhuthitaa avana பாக்க முடியல.... But letter ah கார்திக் வாங்கி கேசவன் kita koduthutaan... அவல paathutaan..... Ava poye ஆகனும் nu பிடிவாதம் பிடிக்கிற.... Enna aaga pooguthoo...
 
  • Love
Reactions: sudharavi