காதல் களமாட வா!! - கதை திரி

Chitra Balaji

Member
Feb 5, 2020
100
40
18
இந்த கேசவன் pokke சரி illaye... நமிதா kita velai ku விட்டது சரி ava life la ellaathayum face pannanum எல்லா suzhnilai yum handle pannanum nu ninaikirathu okay but எல்லார் முன்னாடியும் boque கொடுத்து avala oru maari paakuraanga.... Ivan site தாங்க முடியல maa.... Super Super maa... Semma semma episode
 

sudharavi

Administrator
Staff member
Mar 23, 2018
1,686
1,512
113
அத்தியாயம் – 7

வேலையின் முதல்நாள் எந்தவித பிரச்சனையுமின்றி கழிய, ஒருவித மன நிம்மதியுடன் வீடு வந்து சேர்ந்தாள் சக்தி. அதிலும் தான் இருக்கும் டிபார்ட்மென்ட் முழுவதும் பெண்களாக இருக்க, பாதுகாப்பாக உணர்ந்தாள்.

ரேணு வரும் வரை காத்திருந்து அவளிடம் தனது முதல்நாள் அனுபவத்தை பகிந்து கொண்டவள் “அண்ணனுக்கு தான் தேங்க்ஸ் சொல்லணும் ரேணு. எனக்கு புது ஆபிஸ் ரொம்ப பழகின இடம் போல, இயல்பா இருக்க முடியுது. ஆனா என்ன என்னோட டீம் லீடர் மட்டும் கொஞ்சம் கடுப்பான ஆளா இருக்காங்க”.

அவள் முகத்தில் தெரிந்த சந்தோஷத்திலும் நிம்மதியிலும் ரேணுவின் மனம் நெகிழ்ந்தது. அதே சமயம் கேசவனும், அவளும் ஒன்று சேர்ந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று மனம் பிரார்த்திக்க ஆரம்பித்தது.

அன்று முழுவதும் மிகுந்த உற்சாகத்துடனே சுற்றிக் கொண்டிருந்தாள். மறுநாள் காலை சுறுசுறுப்பாக அனைவருக்கும் முன்பு கிளம்பி நின்றவளைக் கண்டு கணவன், மனைவி இருவரும் தங்களுக்குள் சிரித்துக் கொண்டனர்.

அதிலும் நமீதாவிடம் தனது திறமையை நிருபித்து விட வேண்டும் என்கிற ஆர்வம் அதிகமாக இருந்தது. அதனால் கல்பனா கொடுத்தவற்றை எல்லாம் பொறுமையாக படித்து, அவள் சொன்னபடி செய்து கொடுத்தாள். மெல்ல அங்கிருந்த பெண்கள் அனைவரும் அவளிடம் பேசி பழகலாயினர்.

உணவு இடைவேளையின் போது அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவருந்த, சக்தி தனது கூட்டை விட்டு வெளியே வர ஆரம்பித்தாள். கடந்த மூன்று வருடங்களாக பல சூழல்களை கடந்து வந்திருந்தவளின் மனம் தன்னுள்ளே பல காயங்களை பொத்தி வைத்து அதை ஆற விடாமல் வைத்திருந்தது. ரேணுவின் குடும்பத்தினருடன் இருக்கும் போது இயல்பாக இருப்பது போல் இருந்தாலும், தனதறையில் முடங்கும் போது பழைய நினைவுகள் வந்து அவளை உறங்க விடாமல் செய்யும். அதிலும் கேசவனின் நினைவுகளை மறக்கவும் முடியாமல், வெறுக்கவும் முடியாமல் தனக்குள்ளேயே பெரும் போராட்டத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தாள்.

இங்கு வந்து இரண்டு நாட்களாக தன்னைச் சுற்றி இருக்கும் பெண்களிடம் பழக ஆரம்பித்த பிறகு, சற்றே தன்னை மறந்து ஊரிலிருந்த சக்தி திரும்பினாள். இவை அனைத்தையும் தனது அறையிளிருந்தபடி கவனித்துக் கொண்டிருந்தான் கேசவன். அவளின் போராட்டத்தை அறிந்தவனுக்கு அனைத்தையும் மறந்து தன்னை ஏற்றுக் கொள்ள, இந்த மாற்றம் தேவை என்று நினைத்தான்.

தன்னை எண்ணி தனக்குத் தானே சிரித்துக் கொண்டான். எப்படி இருந்த ஆதிகேசவன் இன்று ஒரு பெண்ணின் மனதை கவர, போராட வேண்டி இருக்கிறது. சென்னை மாநகரையே அலற வைத்துக் கொண்டிருந்தவன், தனது கம்பனியிலேயே திருட்டுத்தனமாக வந்து போகும் நிலைக்கு வந்திருக்கிறான் என்று எண்ணியபடி மெல்லிய புன்னகையுடன் தலையை கோதிக் கொண்டான்.

“கும்ம்...இப்போ எல்லாம் ஓவர் வெட்கமா இருக்கு...முடியலடா சாமி” என்றவன் “கேசவா! ஒரு முக்கியமான காரியம். அதை நீ இல்லாம முடிக்க முடியாது” என்றான் சீரியசான முகத்துடன்.

“என்ன விஷயம்”

“ஹசன் பிரதர்ஸ் நாம தான் செஞ்சதுன்னு மோப்பம் பிடிச்சிட்டு நம்ம பாக்டரில கலாட்டா பண்ண ஆட்களை இறக்கி இருக்கிறதா நியுஸ் வந்திருக்கு”.

வெட்கப் புன்னகையும், இளகிய முகமுமாக இருந்தவனது முகம் இறுகிப் போக “ம்ம்...ஒதுங்கி போக நினைச்சாலும் விட மாட்டானுங்க” என்று அலுத்துக் கொண்டவன் “வண்டியை எடு கார்த்தி போய் பார்த்திடுவோம்”.

“எங்கே பாக்டரிக்கா?”

அவனைக் கண்டு மர்மப் புன்னகை புரிந்தவன் “அங்கே எதுக்கு? அவனுங்க ஆபிசுக்கு தான் போகணும்” என்று குண்டை போட்டான்.

“வாட்? அவனுங்க ஆபிசுக்கு போயி?”

“பேச்சு வார்த்தை நடத்துவோம்”

அவனை முறைத்து “வேண்டாம் கேசவா! உன் பேச்சு வார்த்தை என்னன்னு தெரிஞ்சவன் நான். நீ சக்திகாக அத்தனையும் விட்டுட்ட அதை மறக்காதே”.

சத்தமாக சிரித்து “பேச்சு வார்த்தை மட்டும் தாண்டா. நான் பழைய கேசவன் இல்ல” என்று கூறி கண் சிமிட்டினான்.

“யாரு நீ! அதான் பார்த்தேனே...அந்த சூப்பர்மார்கெட் மானேஜர் ஓடிய ஓட்டத்தை...சரி விடு! என்ன பண்ண போற அதை சொல்லு?”

“வண்டியை எடு சொல்றேன். நான் எதுவும் செய்யப் போறதில்லை. இனி, எல்லாமே நீ தான்” என்றான் கேலியுடன்.

அவனை முறைத்துக் கொண்டே இருவரும் வெளியேற, “ஆக நீ காதல் மன்னனாக நான் ரவுடியாகனும் அதானே”.

குறும்பு சிரிப்புடன் காரில் ஏறியவர்கள், ஹசன் பிரதர்ஸ் ஆபிஸ் வாயிலில் சென்று தான் நின்றார்கள். போகும் வழியிலேயே கார்த்திக்கிற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று வரிசையாக உத்திரவுகளை பிறப்பித்தவன் அமைதியாக காரிலிருந்து இறங்கி அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்தான். ரிஷப்ஷனிஷ்டிடம் முதலாளியை பார்க்க வேண்டும் என்று கூறவும், அவள் முதாளிளியிடம் கேட்க, அனுமதி மறுக்கப்பட்டது.

“ஆதித்யா வந்திருக்கேன்னு சொல்லுங்க. உங்க முதலாளியே கூப்பிடுவார்” என்றான் இறுக்கமான குரலில்.
 

sudharavi

Administrator
Staff member
Mar 23, 2018
1,686
1,512
113
அதே போல அவள் போனில் விவரத்தை தெரிவிக்க, அடுத்த நிமிடம் அனுமதி வழங்கப்பட்டது.

ஒருவித இளம் புன்னகையுடன் அவளை கடந்து சென்றவன் கார்த்திக்கை பார்த்து கண் சிமிட்டிவிட்டு “கேம் ஸ்டார்ட்ஸ் நவ்” என்றான்.

அவனோ “நீ அடங்க மாட்ட” என்று கடுப்படித்துவிட்டு ஹசன் பிரதர்ஸ் முதலாளியின் அறைக்குள் நுழைந்தார்கள்.

அவர்களை கண்டதும் எழுந்த அபுஹசன் “வெல்கம் டு மை ஆபிஸ் ஆதித்யா” என்றான் கிண்டலான தொனியில்.

அறையை சுற்றிப் பார்த்தவிட்டு அவன் எதிரே இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்ட கேசவன் “அப்புறம் ரெயிட் எல்லாம் எப்படி போச்சு அபு?”

அவனோ மேஜை மீது இரு கைகளையும் ஊன்றி கேசவனை ஆழ்ந்து பார்த்துவிட்டு “இடம் தெரியாம காலை வைக்கிற ஆதித்யா. நீ இந்த ஊருக்கு புதிது. நான் இங்கேயே பொறந்து வளர்ந்தவன். என்னிடம் வாலாட்டாதே” என்றான் மிரட்டலாக.

அவனது பேச்சைக் கேட்டு இதழில் மெல்லிய புன்னகை மலர, நன்றாக நாற்காலியில் சாய்ந்தமர்ந்தவன் “இந்த சிங்கம் இருக்கே அது தான் இருக்கிற இடத்தில் அது தான் ராஜாவாக இருக்குமாம். அதே போல தான் நானும். நானெல்லாம் அசையவே ஆரம்பிக்கல. அதுக்கே உனக்கு உடம்பெல்லாம் ஆடுது. வேண்டாம் அபு! நான் நல்லவிதமா சொல்லும் போதே ஒதுங்கி போயிடு. என் வழியில் நான் போயிட்டு இருக்கேன். குறுக்கே வந்தா நடக்கிறதுக்கு நான் பொறுப்பில்லை”.

அவனும் தனது கூரிய விழிகளால் கேசவனை அளவெடுத்து “என்னுடைய ஆபிசிலேயே வந்து என்னை மிரட்டுற பார்த்தியா...உன்னுடைய தில்லை பாராட்டுறேன். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் உன் பாக்டரி எல்லாம் கொழுந்து விட்டு எரியப் போகுது” என்றான் விகாரமான சிரிப்புடன்.

அதை பார்த்து கார்த்தியும், கேசவனும் சிரித்துக் கொண்டு “நான் உன் ஆபிசுக்கு எதுக்கு வந்தேன்னு யோசிக்காம என்கிட்டே சவால் விடுற பார்த்தியா. உன் அறிவைக் கண்டு வியக்கிறேன் அபு” என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே அபுவின் போன் அடிக்க, எரிச்சலுடன் எடுத்தவனின் முகம் பேயறைந்தது போலானது.

சட்டென்று எழுந்து கொண்ட கேசவன் “கொழுந்து விட்டு எரிந்து கொண்டிருக்கிறது என்னோட பாக்டரி இல்ல அபு. உன்னோடது தான். சீக்கிரம் போய் மிச்சம் மீதியையாவது காப்பாற்றிக் கொள்ளப் பார்” என்று விட்டு விறுவிறுவென்று அங்கிருந்து வெளியேறினான்.

அதுவரை திகைத்து நின்ற அபுஹசன் அவசரமாக தனது பாக்டரியை பிடித்திருந்த நெருப்பை அணைப்பதற்கு ஏற்பாடுகள் செய்தபடி அங்கிருந்து ஓடினான். அதைக் கண்டு சிரித்தபடி இருவரும் ஆபிஸ் வந்து சேர்ந்தனர். கார்த்திக் முன்னே சென்றுவிட, மெல்ல நடந்து வந்து கொண்டிருந்தவனின் பார்வையில் விழுந்தாள் சக்தி. கல்பனாவுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தவளை ஆராய்ந்தது அவனது பார்வை.

தான் முதன்முதலாக பார்த்தபோது இருந்ததற்கும், இப்போது அவளது தோற்றத்தில் தெரிந்த மாற்றத்தையும் உள்வாங்கிக் கொண்டவனால் அங்கிருந்து நகர முடியாமல் போனது. அங்குலம் அங்குலமாக அவளை அளவெடுத்துக் கொண்டிருந்தவன், சட்டென்று தான் இருந்த திசையில் அவளது பார்வை விழாவும், அவசரமாக தன்னை மறைத்துக் கொண்டான்.

கல்பனாவுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தவளுக்கு தன்னை யாரோ பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போல தோன்ற, அவசரமாக பார்வையை சுழல விட்டாள். அப்போது ஓரிடத்தில் யாரோ தன்னை மறைத்துக் கொள்வது போல தோன்ற, கல்பனாவிடம் சொல்லிவிட்டு அங்கே சென்று பார்த்தாள். கேசவனோ அவள் வருவதைக் கண்டு அவசரமாக அங்கிருந்து சென்றிருந்தான்.

அங்கு யாரும் இல்லாமல் இருக்கவும் யோசனையுடனே திரும்பி திரும்பி பார்த்துவிட்டு தனது இடத்திற்கு வந்தாள். தனதறைக்குள் நுழைந்த கேசவனோ ஊப் என்று ஊதிக் கொண்டவன் ‘இன்னைக்கு அவ கண்ணில் சிக்கி இருந்தால் நிலைமை மோசமா போயிருக்கும்’ என்று எண்ணிக் கொண்டான்.

அடுத்து வந்த ஒரு வாரமும் இவர்களின் கண்ணாமூச்சி தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது. தனதறையிளிருந்து காமெராவில் பார்ப்பதோடு அல்லாமல், நேராக பார்க்க விருப்பப்பட்டு அவ்வப்போது பார்த்துச் சென்றவனின் பார்வையை உணர்ந்து கொண்டாள் சக்தி. தன்னை யாரோ அடிக்கடி உற்று நோக்குவது போல தோன்ற, சுற்றுப்புறத்தை ஆராயத் தொடங்கினாள். ஆனால் அங்கு எதுவுமே தப்பாக தெரியவில்லை. அதே சமயம் அந்த பார்வை தன்னை தொடர்வது மட்டும் நிறுத்தவே இல்லை.

ஒருவித அசௌகரிய நிலைக்கு போய் கொண்டிருந்தாள். அது ஒரு பக்கம் இருக்க, நமீதா வேறு அவளுக்கு அடிக்கடி அதிக வேலை கொடுத்து படுத்திக் கொண்டிருந்தாள்.

கல்பனாவிற்கு அழைத்து சக்தியை தனதறைக்கு வரும்படி பணிந்தாள் நமீதா. மெல்ல அறைக் கதவை தட்டிவிட்டு உள்ளே நுழைந்த மறுநிமிடம் சக்தியின் முகத்தின் மீது வந்து விழுந்தது அந்த பைல்.

“ஒரு பைலை ஒழுங்கா பார்க்கத் தெரியல. வேலையில் சேர்ந்து பதினஞ்சு நாளாச்சு. உனக்கெல்லாம் சிபாரிசுல மட்டும் தான் வேலை கிடைக்கும்” என்று ஏகத்துக்கும் எகிற ஆரம்பித்தாள்.

பிறந்ததிலிருந்து யாரிடமும் அதுநாள் வரை இப்படியொரு உதாசீனத்தையோ, திட்டையோ கேட்டது இல்லை . அதிலும் பைலை தூக்கி முகத்தில் அடித்து நமீதா சொன்னதும் தன்னையும் மீறி கண்ணீர் கன்னங்களில் உருண்டோட ஆரம்பித்தது.

அதைக் கண்டதும் மேலும் கோபமானவள் “முதல்ல இந்த அழுகையை நிறுத்து சக்தி. பைலை எடுத்து என்ன தப்பு பண்ணி இருக்கேன்னு செக் பண்ணு. என் முன்னாடி இந்த சீனெல்லாம் போடாதே” என்று கடுகடுத்தாள்.

“சா..சாரி மேம்!” என்றவள் குனிந்து அந்த பைலை எடுத்தாள்.
 

sudharavi

Administrator
Staff member
Mar 23, 2018
1,686
1,512
113
அவளை நிமிர்ந்தும் பாராது “பார்ஸ்ட் ப்ளோரில் பைல்ஸ் ரூமில் மூன்றாவது ராகில் இது சம்மந்தப்பட்ட டீடைல்ஸ் உள்ள பைல் இருக்கும். அதை எடுத்திட்டு வந்து வச்சு செக் பண்ணு. யு மே கோ” என்று விரட்டினாள்.

அவளிடம் தலையாட்டிவிட்டு கலங்கிய கண்களை அவளறியாமல் துடைத்துக் கொண்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள். நடந்தவைகளை தனதறையில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த கார்த்திக் வேகமாக எழுந்து சென்று கேசவன் முன்பு நின்றான். அவனோ மும்மரமாக கணினியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தான்.

“நான் அப்போவே சொன்னேன் கேசவா. இந்த நமீதா கிட்ட சக்தியை விடாதேன்னு” என்றான் கோபமாக.

மெல்ல தலையை உயர்த்தி “என்ன பிரச்சனை?” என்றான் நிதானமாக.

“பைலை தூக்கி முகத்தில் அடிக்கிறா. பாவம் சக்தி கண்ணு கலங்கி போச்சு”.

அதைக் கேட்டதும் லேசாக முஷ்டி இறுக யோசித்தவன் “இப்போ எங்கே இருக்கா ?”

“பார்ஸ்ட் ப்ளோர் பைல்ஸ் ரூமுக்கு அனுப்பி வச்சிருக்கா கிராதகி” என்றான் எரிச்சலாக.

“அங்கேயா...லைட்டே இருக்காதே” என்று இருக்கையிலிருந்து எழுந்து கொண்டவன் “நீ அங்கே யாரும் வராம பார்த்துக்கோ”என்றபடி கதவருகே சென்றான்.

அவனது வேகத்தைக் கண்டு அயர்ந்து போன கார்த்தி “கேசவா! நில்லு! சக்தி முன்னாடி போய் நிற்க போறியா?” என்றான் பதட்டமாக.

திரும்பியும் பாராது “நான் பார்த்துக்கிறேன். நான் சொன்ன வேலையை நீ செய்” என்றுவிட்டு விறுவிறுவென்று பைல்ஸ் ரூம் நோக்கி ஓடினான்.

“என்ன வேலை பார்க்க சொல்ற கேசவா? நீ போகிற வேகத்தை பார்த்தா அங்கே ஒரு ரொமான்ஸ் சீனை எதிர்பார்க்கிறேன்” என்று பெருமூச்சு விட்டவன் “நமக்கு அதுக்கெல்லாம் வாய்ப்பில்ல ராசா” என்று புலம்பிக் கொண்டே தன் வேலையில் ஈடுபட்டான்.

சிறிய குண்டு பல்பு மட்டும் மாட்டப்பட்ட அந்த ரூமில் வரிசையாக அடுக்கப்பட்டிருந்த பைல்ஸ் ராக்கை பார்த்துக் கொண்டே மெல்ல முன்னேறினாள். மனமோ இவ்வளவு பெரிய ஆபிசில் இப்படியொரு இடமா? இதையும் கொஞ்சம் நல்லா வச்சிருந்திருக்கலாம் என்று எண்ணியபடி நடந்தாள். அதே சமயம் நமிதா தன்னிடம் நடந்து கொண்ட முறையை எண்ணி அழுகை வர, அங்கிருந்த சுவற்றின் மீது சாய்ந்து கண்ணீர் விட்டாள். இங்கு யாரும் தனது அழுகையை காண முடியாது என்கிற எண்ணத்தில் தாரளமாக கண்ணீர் கன்னங்களில் வழிந்தோடியது.

சற்று நேரம் அப்படியே நின்றவளை கண்டு வருந்தியபடி ஒரு ஓரமாக மறைந்து நின்றான் கேசவன். அப்போது அங்கு எரிந்து கொண்டிருந்த ஒற்றை பல்பும் கண் சிமிட்டி படாரென்று அணைந்து போனது. அதில் சற்றே பயந்து போனவள் பதட்டத்துடன் அங்கிருந்து வெளியேற நினைக்க, அவளது காலை பிராண்டி விட்டு பெருச்சாளி ஒன்று விழுந்தடித்து ஓடியது. அதில் மேலும் பயந்து போனவள் வீலென்று அலறிக் கொண்டு கண்மண் தெரியாமல் எல்லாவற்றின் மீதும் இடித்துக் கொண்டு ஓட முயன்றாள்.

அவளின் நிலையை உணர்ந்து கொண்டவன் படுவேகமாக பாய்ந்து தன் நெஞ்சோடு இழுத்தணைத்துக் கொண்டு “ஒண்ணுமில்ல! ஒண்ணுமில்ல” என்று முதுகை வருடிக் கொடுத்தான்.

யாரோ தன்னை பிடித்திருக்கிறார்கள் என்கிற பயத்தில் அவனிடமிருந்து விடுபட போராடி, அவனது குரல் கேட்டதும் தன்னையும் மீறி அவனோடு ஒன்றிக் கொண்டாள். உடலில் நடுக்கமிருக்க, அவனது இறுகிய அணைப்பு உனக்கு நானிருக்கிறேன் என்று சொல்லாமால் சொல்ல, நமீதா திட்டியது எல்லாம் சேர்ந்து கொள்ள அவன் மார்பிலேயே கண்ணீர் சிந்த ஆரம்பித்தாள்.

அவளது நிலையை உணர்ந்தவன் எதுவும் பேசாமல் தன்னோடு இறுக்கிக் கொண்டு ஆறுதலாக நின்றான். சற்று நேரம் வரை தன்னை மறந்து அழுது தீர்த்தவள் சுயத்திற்கு வர, அவசரமாக அவனை விட்டு விலகினாள். தெளிந்து விட்டாள் என்பதை உணர்ந்து கொண்டவன் பட்டென்று அங்கிருந்து வெளியேறினான்.

அவன் சென்று சற்று நேரத்தில் அங்கு வெளிச்சம் வர, கல்பனா அவசரமாக கையில் டார்ச்சுடன் வந்து நின்றாள். கலங்கிய கண்களுடன் நின்றவளைப் பரிதாபமாக பார்த்து “பயந்திட்டியா சக்தி...சாரிடார்ச் தேடி எடுத்திட்டு வர லேட்டாகிடுச்சு” என்றாள்.

அவளோ சற்று முன் நடந்த நிகழ்வின் தாக்கத்திலிருந்து வெளிவராமல் “எங்கிருந்து வந்தான்? அவனும் இங்கே தான் இருக்கிறானா? தன்னை பார்த்துக் கொண்டிருப்பது அவன் தானா?” என்கிற கேள்வியுடன் நின்றாள்.

அவளை தொட்டு உலுக்கிய கல்பனா “என்ன சக்தி பயந்துட்டியா?” என்றாள்.

“ம்ம்...ஆமாம் இருட்டில் எதுவோ மேல விழுந்து பிராண்டிட்டிடு வேற போச்சு” என்று தனது காலை காண்பித்தாள்.

குனிந்து அதை பார்த்துவிட்டு “அச்சச்சோ! பெருச்சாளி இங்கே நிறைய உண்டு சக்தி. நீ வா நம்ம மெடிசன் ரூம் போய் இதுக்கு மருந்து போட்டுட்டு போவோம்” என்று அவளை அழைத்துக் கொண்டு சென்றாள்.

அவளோ கேசவனின் நினைவிலேயே ‘இங்கே எப்படி வந்தான்? இங்கே எதுவும் வேலை செய்கிறானோ? அவனுக்கு கத்தியை எடுத்துகிட்டு ரோட்டில் யாரையாவது ஓட ஓட விரட்டிக் கொல்லத் தானே தெரியும்’. தான் அவன் கையில் உருகி நின்றதை எண்ணி வெட்கமும் அடைந்தாள்.

மருந்து போட்டுக் கொண்டு தனது சீட்டிற்கு வந்தமர்ந்த பின்பும் அவனது நினைவே எழ, மெல்ல கல்பனாவிடம் சென்று “இங்கே ஆதிகேசவன்னு யாரும் வேலை செய்றாங்களா?” என்று விசாரித்தாள்.

“அப்படி யாருமில்லையே”

அவள் அப்படி சொன்னதும் உள்ளுக்குள் பயமெழ “அப்போ வேற யார் கையிலோ மயங்கி நின்றேனா? நிச்சயம் இருக்காது. அது அவன் குரல் தான்’ என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டாலும் குழம்பியே இருந்தாள்.

கேசவனோ சாய்வு நாற்காலியில் இரு கைகளையும் தலைக்குப் பின்னே கட்டிக் கொண்டு கண் மூடி அமர்ந்திருந்தான்.அவளை ஆறுதல் படுத்தியதில் ஒருவித நிம்மதி வந்திருந்தது. அவள் தன்னை கண்டு கொண்டதில் என்றாவது ஒருநாள் தன்னை ஏற்றுக் கொள்வாள் என்கிற எண்ணமும் உறுதியானது. அதில் முகம் இளக அமர்ந்திருந்தவனைக் கண்டு “என்னடா அந்த பெருச்சாளியை முடிச்சிட்டியா? இந்நேரம் அது சொர்கத்துக்கு போய் இருக்குமே?” என்று கேட்டபடி வந்தமர்ந்தான் கார்த்தி.

இவன் வேற என்கிற எரிச்சலுடன் கண்களைத் திறந்தவன் “என்னடா வேணும் உனக்கு?”

“இல்ல நீ போன வேகத்துக்கு இன்னைக்கே சக்தியை உன் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிடுவேன்னு நினைச்சேன். கடைசியில ஒரு பெருச்சாளியை பலி கொடுத்திட்டு வந்திருக்க” என்றான் கிண்டலாக.

“டேய்! வர வர நீ ரொம்ப ஓவரா போற”

“சரி சொல்லு!”

“அவ என்னை கண்டுபிடிச்சிட்ட-டா”

“அப்புறம்” என்று கன்னத்தில் கை வைத்தபடி கதை கேட்க ஆரம்பித்தான்.

“நிச்சயமா என்னை ஏத்துக்குவான்னு தான் தோணுது. அவ மனசில என் மேல அபிபிராயம் இல்லாம என்னை கண்டுகொள்ள முடியுமா சொல்லு?”

“முடியாது”

“அது தான் சொல்றேன்...நான் இங்கேயே தான் இருக்கிறேன்னு பீல் பண்ண ஆரம்பிச்சிட்டா”.

“அப்போ நாளைக்கு காலையில ராஜினாமா கடிதம் வரும்” என்றான் அசால்ட்டாக.

“டேய்!”

“எதிர்பாராததை எதிர்பாருங்கள் கேசவ்ஜி! நீ இங்கே இருக்கேன்னு தெரிஞ்சா இங்கிருந்து விலகி போக தான் பார்ப்பா”.

“அப்போ என்மேல அவளுக்கு துளி கூட பிரியமில்லையா?”

“எல்லாம் இருக்கு அதுக்காக உடனே வந்து என் பிராண நாதான்னு விழுவான்னு நினைச்சியா? பொண்ணுங்க மனசை ஜெயிக்கிறது அவ்வளவு ஈசி இல்ல கேசவா. ஹசன் ப்ரதர்சை மிரட்டி நம்ம காலில் விழ வைக்கலாம். ஆனா இந்த காதல் அப்படி இல்ல. அவங்களா உன் மேல நம்பிக்கை வைத்து வந்தால் தான் உண்டு”.

“வர வைக்கிறேன்-டா. மிரட்டி இல்ல என்னுடைய காதலால”.
 

Chitra Balaji

Member
Feb 5, 2020
100
40
18
இந்த நமிதா kozhappai paathingala அது என்ன முகத்துல vittu eriyirathu file la.... Avaluku avvallavu அழுகை வந்துடுச்சி.... File room ஏன் avvallavu மோசமா vechi இருகாங்க... Nalavelai கேசவன் வந்தான்.. Romba payanthutaa... Ivaluku avan இங்க இருக்கான் nu therijidichi இனிமேல் என்ன panna poraalo..... Super Super maa... Semma episode