தீரா காதல் நீயே!!!- கதை திரி

#2
ஹாய் பிரண்ட்ஸ்... போட்டியில் கலந்து கொள்வது இதுதான் முதல்முறை. முதல் முயற்சியை வெற்றியடைய செய்ய உங்களின் ஆதரவை கருத்துக்கள் மூலம் எனக்கு அளியுங்கள்.

********************************

கதைக்கான முன்னோட்டம்:

தீராத காதல் நீயே..

நாயகன் : விதாந்த் வித்யூத்
நாயகி : சாராவதி



"பாரதி காதலியே
கண்ணம்மா…
கண்ணம்மா…

தீராத காதல் நீயே
செல்லம்மா…
செல்லம்மா…

உன் மடியில் மயங்கி கிடந்து
என் மனதை தொலைக்கின்றேன்..

உன் விரல்கள் பிடித்து நடந்து
என் துயரம் துறக்கின்றேன்..

கண்ணம்மா…
கண்ணம்மா…

என் வாழ்வின் அர்த்தம் நீயே அம்மா…!!!!!"

*************************************

இளமை காலத்தை தொழிலில் தொலைத்தவன், இருபத்தியெட்டு வயதில் தான் தனது காதலுக்கான தேடலை தொடங்கியிருக்கின்றான்.

பல நாடுகளை வலம் வருபவன் நினைத்த நொடி பல அழகிகளை தனக்கு சொந்தமாக்கி கொண்டிருக்கலாம்… ஆனால், அதிலெல்லாம் அவனுக்கு உடன்பாடில்லை.. ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்பதில் தீவிரமாக இருக்கின்றான். கல்லூரி நாட்களில் கூட எந்தவொரு பெண்ணையும் நட்பு என்கிற எல்லை கடந்து பார்த்திடாதவன், சில மாதங்களாக கண்ணில் படும் அனைத்து பெண்களையும் நிமிர்ந்து முகம் காண்கிறான். முகத்தில் எதையோ தேடி ஏமாந்து போகின்றான். தினமும் அவனை இம்சை செய்யும் விழிகளை தேடித்தேடி சோர்வடைகின்றான்.

தொழில் என்று மட்டும் சுற்றிக்கொண்டிருந்தவனை காதல் என்கிற பாதைக்கு இட்டுச்சென்றதும் அந்த விழிகள் தான். அவ்விழிகளைத் தாண்டி அவனுக்கு வேறெதுவும் தெரியாது.

தினமும் இரவில் உறக்கத்தில் இம்சை செய்யும் விழிகளையேத் தேடிக்கொண்டிருக்கின்றான்… விழகளைத் தாண்டி அவ்விழிகளுக்கு சொந்தக்காரி என்ன நிறமென்பது கூட விதாந்த்திற்கு தெரியாது. அவனை பொறுத்தவரை அந்த விழிகளைக் கொண்ட மங்கையே அவனின் மனைவி. கனவில் தோன்றுவது கற்பனையாகக் கூட இருக்கலாம். நிஜத்தில் இல்லாமலும் போகலாம்.

***********************************

சாராம்மா எப்படியாவது இங்கிருந்து போயிடும்மா...

அம்மா என்னம்மா சொல்றீங்க , நான் எப்போ வீட்டுக்கு வந்தாலும் என்னை துரத்துவதிலேயே இருக்கீங்களே.. ஏன் ம்மா..

தாயின் பதட்டமும் , பயமும் அவளுக்கு புரியவில்லை. தன் இரண்டாவது மகளின் வாழ்வையாவது நல்லவனொருவனின் கைகளில் ஒப்படைக்க வேண்டுமென்கிற தாயுள்ளம் நடக்கவிருப்பதை நினைத்து தவித்தது.

அய்யோ.. நீ முதலில் இங்கிருந்து சென்றுவிடேன்.

தன் மகளிடம் அந்த தாய் கையெடுத்து வணங்கி கெஞ்சினார்.

வாசலில் பேச்சு சத்தம் கேட்டு முடியாத நிலையிலும் வெளிவந்து யாரென்று பார்த்த சாராவின் அக்கா சந்தியாவிற்கு தன் தங்கையை கண்டதும் உயிரே நடுங்கியது. கண்கள் அச்சத்தில் விரிய, உடல் சில்லிட்டு போக தன் தங்கையை பற்றியவாறு.. அம்மு இங்கிருந்து கிளம்புடா என்றாள்.

சந்தியா சாராவிடம் பேசியபடி இருந்தாலும், அவளின் பார்வை வீட்டினுள்ளே இருந்தது.

வந்தவளை வாவென்று உள்ளே கூட அனுமதிக்காது எதற்கு இருவரும் போ, போ, என்கிறீர்கள். சாரா சலித்தவளாய் வாசல் திண்ணையில் அமர்ந்தாள்.

அது ஒன்றுமில்லை கண்ணு.. நாளைக்கு உனக்கு கல்யாணம். உனக்கொரு நல்லது நடக்கக்கூடாதுன்னு உன் அம்மாவும், அக்காவும் அதை கெடுக்க நினைக்கிறார்கள். வீட்டிற்குள்ளிருந்து வரும் தகர டப்பா குரலில் சந்தியாவும் தாய் மீனாவும் பயம் அப்பட்டமாக முகத்தில் தெரிய நின்றிருக்க.. சாரா தனக்கு கல்யாணம்மா என்று அதிர்ந்தாள்.

அடுத்த நொடி சாதாரணமாக மாப்பிள்ளை யார், என்ன பெயர், என்ன செய்கிறாரென்று மீனாவிடம் வினவினாள்.

மகளின் கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாது அவர் விழித்து நிற்க... நான் தான் மாப்பிள்ளையென, வீட்டிற்குள்ளிருந்து வந்தவன் மொழிந்தான். அவன் சந்தியாவின் கணவன்.

*******************************

பட்டு வேட்டி சட்டையில் கம்பீரமாக காட்சியளித்தான் விதாந்த். அறையில் கமழ்ந்த நறுமணமும், கட்டிலில் பரவி கிடந்த மலர்களும் அன்றைய நாளில் அடுத்து என்ன நடக்கவிருக்கிறதென்பதை அவனுக்கு பறைசாற்றியது.

தனக்கெதிரே இருந்த ஆளுயரக் கண்ணாடியில் தன் முகத்தை பார்த்தவனுக்கு, தன் முகத்தின் மீது தானே உமிழ்ந்து கொள்ள வேண்டும் போலிருந்தது. தன்னைத் தானே வலிக்குமட்டும் இரு கன்னங்களிலும் மாற்றி மாற்றி அறைந்தவன் ஓய்ந்து போனவனாய் தரையில் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான். இருகரம் கொண்டு முகத்தை மூடியவன்.. தானொரு ஆண்மகன் என்பதையும் மறந்து கண்ணீர் வடித்தான். அவனின் இதயம் விம்மி துடித்தது.

கனவில் தடம் பதித்து இதயம் நுழைந்தவளையே கரம் பிடித்தும்.. தன் காதல் ஈடேறிய சந்தோஷம் அவனிடத்தில் துளியளவும் கிடையாது. பதிலாக மனம் முழுக்க குற்றவுணர்வே.. தானொரு தூய்மையான ஆண்மகன் இல்லையேயென வருந்தினான். எந்தளவிற்கு அவள் மீது காதல் கொண்டு பித்தாய் அவளைத் தேடி அலைந்தானோ, அதெல்லாம் அவன் செய்த செய்ததாக நினைக்கும் செயலால் ஒன்றுமில்லையென ஆனது. தன்னவளை உண்மையாக தான் நேசிக்கவில்லையோ, அப்படி நேசித்திருந்தால் கனவில் கூட அவளுக்கு துரோகம் இழைக்க முடிந்திருக்காதல்லவாயென மருகினான்.

இன்னும் சில நிமிடங்களில் பல கனவுகளோடு வாழ்க்கையின் முதல்படியை நோக்கி அறைக்குள் நுழைய இருப்பவளை எப்படி தவிர்ப்பதென பந்தையக் குதிரையின் வேகத்தில் விதுவின் மனம் சிந்திக்கத் தொடங்கியது.
 

Attachments

#3
ஹாய் பிரண்ட்ஸ்.....

எழுத்தாளரை பற்றி பத்து வரிகளுக்கு அறிமுகம் இருக்க வேண்டும் என்பது போட்டியின் விதிகளில் ஒன்று. ஆதலால் என்னைப்பற்றி சில வரிகள்...

என் பெயர் பிரியதர்ஷினி... சொல்லுகிற அளவிற்குபெரிய ஆளெல்லாம் கிடையாது. கதைகள் கேட்பதிலும் படிப்பதிலும் ஆர்வம் அதிகம். எவ்வளவு பெரிய கதையாக இருந்தாலும், புத்தகத்தை கையில் எடுத்துவிட்டால் படித்து முடிக்காமல் கீழே வைக்க மாட்டேன். அவ்வளவு முரட்டு ரீடராக இருந்த நான், எழுதும் ஆசை வந்து நான்கு முழு நாவல்கள் எழுதியிருக்கிறேன். என்னை இங்கு சில பேருக்கு பரீட்சியமாக இருக்கலாம். இருப்பினும் ஒவ்வொரு கதையின் தொடக்கத்திலும் புது எழுத்தாளராகவே அறிமுகம் கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன். ஏதோ கொஞ்சம் கவிதைகளும் எழுத வரும். என்னைப்பற்றி அவ்வளவுதான் நட்பூக்களே. எனது கதைக்கு நிறை குறைகள் யாவும் வரவேற்கப்படுகின்றன.
 
#4
தீராத காதல் நீயே…


அத்தியாயம் 1 :


பாரதி காதலியே
கண்ணம்மா…
கண்ணம்மா…

தீராத காதல் நீயே
செல்லம்மா…
செல்லம்மா…

உன் மடியில் மயங்கி கிடந்து
என் மனதை தொலைக்கின்றேன்..

உன் விரல்கள் பிடித்து நடந்து
என் துயரம் துறக்கின்றேன்..

கண்ணம்மா…
கண்ணம்மா…

என் வாழ்வின் அர்த்தம் நீயே அம்மா…!!!!!

உடலில் வியர்வை ஊற்றாய் சுரக்க த்ரெட்மில்லில் ஓடிக்கொண்டிருந்தவனின் வாய் தன்னையும் மறந்து தன்னவளை தன் வாழ்வின் சரி பதியாகப் போகும், யாரென்றேத் தெரியாதவளை நினைத்து உள்ளம் உருக பாடிக் கொண்டிருந்தது.

இப்பாடல் வரிகள் இதற்கு முன்பு அவன் கேட்டிருக்கின்றானா என்றெல்லாம் அவனுக்குத் தெரியாது…. ஆனால், இளம் வயதாகிய அவனுக்கு தானும் ஒரு பெண்ணின் மீது காதல் வயப்பட்டால் எப்படியிருக்குமென்று எண்ணும் போதெல்லாம் அவனின் மனம் இவ்வரிகளை நினைவு படுத்தும்.

அதில் பாரதி அவனாகவும் கண்ணம்மா அவனவளாகவும் தோன்றும்.

நீ எங்கிருக்கின்றாயோ…. தினமும் உன்னை காணும் ஆவல் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறதடி… சீக்கிரம் என்னை வந்து சேர்ந்துவிடடி… அவனின் ஆழ்மனம் கூக்குரலிட்டது.

அவன் விதாந்த் வித்யூத்….

ஆணழகன்… கம்பீரம் என்ற சொல்லுக்கு இலக்கணம் அவன்.

அவனது நிறமே இதுவரை வெயில் என்பதையே கண்டதில்லை என்பதை பறைசாற்றும். பார்ப்போரை, வெள்ளாவியில் வெளுத்து எடுத்திருப்பார்களோ என்று எண்ண வைக்கும். வெளிநாட்டிலே வளர்ந்து அத்தகைய கலாச்சார பழக்கவழக்கங்களுக்கு பழகியிருந்தாலும் அக்மார்க் தமிழ் பையன். ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்கிற கொள்கையை தன் தாய் தந்தையின் காதலில் கற்றுக்கொண்டான்.

பலதலைமுறைகளாய் சேர்த்த சொத்துக்களே பல யுகங்களுக்கு போதுமென்றிருக்க, அதனை மேலும் மேலும் உயர்த்திக் கொண்டிருக்கின்றான். அவனது குடும்பம் தடம் பதிக்காத துறையேயில்லை. பல நாடுகளில் பல கிளைகளை நிறுவி வெற்றிவாகை சூடியிருக்கும் தொழில் துறை ராஜ்ஜியத்தின் முடி சூடா மன்னன் அவன். இருப்பினும் அவன் யாருமற்ற பணக்கார அனாதை. அதற்காக ஒருபோதும் அவன் வருந்தியதில்லை. தனக்காக வருபவளையே மொத்தமாக நேசித்து அனைத்து உறவுகளையும் அவளுள் பார்க்க வேண்டுமெனக் காத்துகிடக்கின்றான்.

தந்தை இறப்பின் போது வீழ்ந்த தனது சாம்ராஜ்ஜியத்தை யாரின் உதவியுமின்றி தனி ஒருவனாக நிமிர்த்தி உயர்ந்து நின்றான். இளமை காலத்தை தொழிலில் தொலைத்தவன், இருபத்தியெட்டு வயதில் தான் தனது காதலுக்கான தேடலை தொடங்கியிருக்கின்றான்.

பல நாடுகளை வலம் வருபவன் நினைத்த நொடி பல அழகிகளை தனக்கு சொந்தமாக்கி கொண்டிருக்கலாம்… ஆனால், அதிலெல்லாம் அவனுக்கு உடன்பாடில்லை.. ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்பதில் தீவிரமாக இருக்கின்றான். கல்லூரி நாட்களில் கூட எந்தவொரு பெண்ணையும் நட்பு என்கிற எல்லை கடந்து பார்த்திடாதவன், சில மாதங்களாக கண்ணில் படும் அனைத்து பெண்களையும் நிமிர்ந்து முகம் காண்கிறான். முகத்தில் எதையோ தேடி ஏமாந்து போகின்றான். தினமும் அவனை இம்சை செய்யும் விழிகளை தேடித்தேடி சோர்வடைகின்றான்.

தொழில் என்று மட்டும் சுற்றிக்கொண்டிருந்தவனை காதல் என்கிற பாதைக்கு இட்டுச்சென்றதும் அந்த விழிகள் தான். அவ்விழிகளைத் தாண்டி அவனுக்கு வேறெதுவும் தெரியாது. மீன் போன்று நீண்டிருக்கும் கூர் விழிகள், அதில் பளபளக்கும் அடர் கருநிற திராட்சை கருமணிகள், கன்னம் தொடும் நீண்ட இமை முடிகள்… விஜயனின் காண்டீபத்தோடு ஒப்பிடும், இயற்கையாகவே வலைந்திருக்கும் அழகிய புருவங்கள்.. வலது புற புருவத்தின் இறுதி கூர்மையில் தொக்கி நிற்கும் பொட்டு போன்ற கருமை நிற மச்சம் மேலும் அழகு சேர்த்தது.

தினமும் இரவில் உறக்கத்தில் இம்சை செய்யும் விழிகளையேத் தேடிக்கொண்டிருக்கின்றான்… விழகளைத் தாண்டி அவ்விழிகளுக்கு சொந்தக்காரி என்ன நிறமென்பது கூட விதாந்த்திற்கு தெரியாது. அவனை பொறுத்தவரை அந்த விழிகளைக் கொண்ட மங்கையே அவனின் மனைவி. கனவில் தோன்றுவது கற்பனையாகக் கூட இருக்கலாம். நிஜத்தில் இல்லாமலும் போகலாம். ஆனால், அவனை பொறுத்தவரை தன் கனவு விழிகளுக்கு சொந்தக்காரி விரைவில் தன்னை வந்து சேரப்போகின்றாள் என்கிற நம்பிக்கையில் தான் அவனின் ஒவ்வொரு நாள் காலை பொழுதும் புலர்கிறது.

எங்கு பார்த்தாலும் இம்சை செய்யும் விழிகளை நினைத்த நொடியில் இரும்பாய் இறுகியிருக்கும் அவனின் இதழில் புன்னகை அரும்பும். அதன் மாயம் அவனே அறியாத ஒன்று. தன் மீது வேண்டுமென விழும் பெண்களைக் கண்டு, பெண்களென்றாலே முகம் சுளிப்பவன்… இன்று ஒவ்வொரு பெண்களாய் உற்று நோக்குகின்றான். அவனவள் எங்கு வாசம் செய்கின்றாளோ. அவனின் மனத்திற்கே வெளிச்சம்.
தன்னவளை கண்டுவிட்டால், அவளிடம் தனது காதலை எப்படியெல்லாம் சொல்ல வேண்டும், அவளை தன் காதலால் எப்படியெல்லாம் மூழ்க வைக்க வேண்டுமென விதாந்த் காண்கிற கனவெல்லாம் கனவாகப் போகிறதென்பதை விதி நினைத்து பார்க்க, அவனோ தன் மொபைலின் அழைப்பினை ஏற்றான்.

எதிர்முனையில் தனது காரியதரிசி தீபக் கூறிய செய்தியில் விதாந்தின் முகம் இறுகியது.

ஐ வில் பீ தேர் இன் டென் மினிட்ஸ் என்றவன் குளியலறைக்குள் புகுந்தான்.

மழைத்தூறல் போல் கொட்டும் ஷவரின் அடியில் நின்றவனின் கோபத்தின் வெம்மை சில்லென்ற நீரினால் கூட அடித்து செல்லப்படவில்லை.

விதாந்தின் தந்தை கிருஷ்ணராஜன் தொழிலில் ஏற்பட்ட சரிவால் மாரடைப்பு ஏற்பட்டு இறந்து போக, லண்டனில் படித்துக்கொண்டிருந்த இருபத்தியோரு வயதே ஆன விது இந்தியாவிற்கு வந்து சேர்வதற்குள் அவனின் தாய் பார்வதிதேவியும் கணவனின் இறப்பு தாங்காது தன் மூச்சை நிறுத்திக்கொண்டார்.

உயிரற்ற தாய் தந்தையின் சடலத்தை பார்த்தவனின் கண்களில் கண்ணீருக்கு பதில் கோபமே ஊற்றெடுத்தது. என்னைத் தனியாக விட்டுச் சென்றவர்களுக்காக நான் ஏன் அழ வேண்டுமென உள்ளுக்குள் பாறையாகினான்.

அவனின் இறுகியத் தோற்றம் மனதை பாதித்துவிடுமோயென பயந்த, கிருஷ்ணனின் நண்பர் மற்றும் காரியதரிசியான மோகன் கொஞ்சமாவது அழுது உன் தக்கத்தை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளப்பா என்றார்.

மோகனை வெறித்த பார்வை ஒன்றை பார்த்தவன்… இறப்பில் கூட சுயநலமாக என்னைவிட்டு சென்றவர்களுக்காக நான் ஏன் அங்கிள் அழ வேண்டுமென்றவன், மறுநாளே அலுவலகத்தில் புயல் போல் நுழைந்தான்.

மோகனிற்கு விதாந்தின் மனநிலை நன்கு புரிந்தது. பெற்றோரின் மீது உயிரையே வைத்திருப்பவனால் அவர்களின் இறப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை, அதனாலே கடினமாகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டானென்று உணர்ந்தவர் தொழிலின் நடைமுறை சிக்கல்கள் அனைத்தையும் ஒவ்வொன்றாக விளக்கமாக எடுத்துக் கூறினார்.

அனைத்தையும் கேட்டவன்… இப்போது நாம் உற்பத்தி செய்யும் உணவு பொருட்கள் துறையில் தானே பிரோப்ளேம்.. அப்புறம் எப்படி மற்ற தொழில்களும் முடக்கப்பட்டன என்று தனது சந்தேகத்தை முன் வைத்தான்.
 
#5
அது வந்து தம்பி… சார்…

முதலில் தம்பி என்று அழைத்தவர் பின் அவனின் பதவிக்கு மரியாதையளித்து சாரென்றதை கவனித்தான். இருப்பினும் அவர் சொல்ல வருவதை பொறுமையாகக் கேட்டான்.

நம் அனைத்து தொழில் பங்கீட்டையும் கிருஷ்ணன் இந்த உணவு பொருட்கள் தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் தான் முதலீடு செய்திருந்தார் த..சார். நம் போர்ட் ஆப் டிரைக்டர்ஸ் இதில் பெரும் இழப்பீடு ஏற்படுமென்று சொல்லியும் தன் மீது கொண்ட நம்பிக்கையால் அவர் எடுத்த முடிவு தோல்வியடைந்ததால் தான் இந்நிலை. நாம் செய்யப்போகும் எனர்ஜி ட்ரிங்கின் பார்முலாவை எப்படியோ ஆள் வைத்து தெரிந்துகொண்ட வர்மா புட் ப்ரோடக்ட் நமக்கு முன்பே ரிலீஸ் செய்துவிட்டார்கள். இதுதான் பிரச்சினையின் மூலகாரணம்.

மோகன் சொல்லியதும்…. உடனே அனைத்து போர்ட் ஆப் டிரைகடர்சையும் நான் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்யுங்கள் என்றவன்… அப்படியே அந்த வர்மாவுக்கு போன் போட்டு கொடுத்துட்டு போங்க என்றான்.

சார்…. சிறுபிள்ளை விளையாட்டாக ஏதும் செய்துவிடக்கூடாதென்ற அச்சம் மோகனின் குரலில் தென்பட்டது. இருந்தும் அவன் சொன்னதை செய்தவர், எதிர்முனையில் ரிங் போகவும்.. ரிசீவரை அவனிடத்தில் கொடுத்துவிட்டு மீட்டிங்கிற்கு ஏற்பாடு செய்ய அறையைவிட்டு வெளியேறினார்.

அங்கிள்…..

கதவு வரை சென்றவர் விதாந்தின் அழைப்பில் திரும்பி பார்க்க, நீங்க என்னை தம்பியென்றே அழைக்கலாம்.. நீங்களும் எனக்கு அப்பா மாதிரிதானென்று கூறியவன் தொலைபேசியில் கவனமானான்.

மோகனும் அப்பா போலவே பிள்ளையுமென்று தனக்காகக் கூறிக்கொண்டு வெளியேறினார்.

ஹாய் மிஸ்டர். வர்மா….. அம் விதாந்த் கிருஷ்ணராஜ்.

அவனின் குரல் கம்பீரமாக ஒலித்தது. ஒரு நொடி வர்மாவே அந்தக் குரலில் அரண்டுபோனார்.

என்ன சின்ன பையா, நீ உன் அப்பன் பள்ளத்துல தள்ளிவிட்டு போன தொழிலை கையில் எடுத்திருக்கன்னு கேள்விப்பட்டேன்… என்ன என்னுடைய உதவி வேண்டுமா என்றான் நக்கலாக.

வர்மாவின் இகழ்ச்சி புரிந்தவன், அடுத்தவங்களுடைய உழைப்பைத் திருடி தான் எப்படி மேலே வர வேண்டுமென்ற மந்திரத்தை உங்களிடம் கற்றுக்கொள்ளவே இந்த சிறு பையன் தங்களை அழைத்தேன் என்றான் படுகிண்டலாக, அதில் கொதித்தெழுந்த வர்மா டேய் என்க…

காம் டவுன் மிஸ்டர் வர்மா… உங்களுக்கு வயசாகிடுச்சில்ல இப்படி கத்துனா பிபி வந்து ஹார்ட் அட்டாக் வந்திடப்போகுதென்றவன்.. ஒன்னுமில்லை, சும்மா உன்கிட்ட பேசணும் தோணுச்சு அதான் கால் பண்ணேன் என்றவனாக இணைப்பைத் துண்டித்தான். ஆனால் அவனுள் வர்மாவின் மீது கட்டுக்கடங்காத சினம் கனன்றது.

மெல்ல இருக்கையில் அமர்ந்து தன்னை நிலைப்படுத்தியவன் மீட்டிங் ஹாலை நோக்கி தனது நீண்ட எட்டுக்களை எடுத்து வைத்தான். உள்ளே நுழைந்தவன் அனைவருக்கும் நடுநாயகமாக நிற்கு, மோகன் ஒவ்வொருவரையும் அறிமுகப்படுத்தும் நோக்கில் அவனருகில் வந்தார்.

அறிமுகத்திற்கு இப்போது நேரமில்லை என்றவன்,

இன்னும் இருபது நாட்களில் நம் நிலையை நான் சரி செய்கிறேன். என் மீது நம்பிக்கையிருப்போர் இங்கு இந்த அறையில் இருக்கலாம். விதாந்தின் உறுதியான குரல் அங்கிருப்போரை எழுந்து செல்லாமல் தடை செய்தது.

தனது புது புராடக்டின் மூலம்.. இப்போது கண்டிருக்கும் வீழ்ச்சியை சரி செய்ய முடியுமென்றவன், லண்டனில் தான் படித்துக்கொண்டிருந்தாலும் அவ்வபோது அங்கிருக்கும் தங்களது ஏற்றுமதி உணவு பொருட்களை ரிசீவ் செய்யும் நிறுவனத்திற்கு சென்று வந்ததின் அடிப்படையில் அங்கிருக்கும் தலைசிறந்த சிஎப்’களை இங்கு வரவழைத்தான்.

அவரிகளின் மூலம்… குழந்தைகளுக்கான மிகவும் பிடித்தமான சாக்லேட்டில் புது பார்மூலா அடிப்படையில் எனர்ஜி சாக்லேட்டினை பதினைந்து நாட்களுக்குள் தயாரித்து, அடுத்த ஐந்து நாட்களில் நன்கு விளம்பரப்படுத்தி சேல்சினை அதிகரித்தான்.

ஒரு சாக்லேட் சாப்பிடுவதன் மூலம் குழந்தைகளுக்கு எனர்ஜி கிடைப்பதுடன், அந்த சாக்லேட் தீங்கு விளைவிக்காத வகையில் நன்கு தரமானதாகவும் சுவை மிகுந்ததாகவும் இருந்ததால் நன்கு விற்பனையாகி உற்பத்தியும் பெருகியது. இதன் மூலம் முடங்கியிருந்த மற்ற தொழில்களையும் சரி செய்தான்.

அவனின் கூர்மையான அறிவு, உடனடியாக செயல்படும் அனைத்தையும் கண்டு மோகன் தன் கலக்கம் நீங்கினார். இனி விவி குரூப் ஆப் கம்பெனியை விது பார்த்துக்கொள்வானென்று. அவனின் முன்னேற்றத்திற்கு பக்கபலமாக நின்றார். எந்தவொரு சூழ்நிலையிலும் விதுவின் முடிவு சரியாக இருக்குமென்று நம்பினார்.

தான் படிப்பை முடித்து வரும்வரை பொறுப்புகள் அனைத்தையும் மோகனின் கையில் ஒப்படைத்தவன், அடுத்த இரு தினங்களில் லண்டன் பறந்தான். லண்டனிலிருந்தபடியே கணினியின் மூலம் இங்கிருக்கும் அனைத்து தொழில்களையும் திறம்பட மேற்கொண்டான். படிப்பு முடிந்து மீண்டும் இந்தியா திரும்பியவனின் கைகளில் அனைத்து பொறுப்புகளையும் ஒப்படைத்த மோகன் இனியும் உன் வேகத்திற்கு என்னால் ஈடுகொடுக்க முடியாது தம்பி, நான் முயற்சி செய்தாலும் என் வயது ஒத்து வராது என்றவர்… அவனுக்குத் துணையாக தன் மகனை காரியதரிசியாக விட்டுச் சென்றார். விது விஜயனாய் இருப்பின் அவனுக்கு நீ எந்நிலையிலும் உதவி செய்யும் தேரோட்டி கண்ணனாக இருக்க வேண்டுமென்று வலியுறுத்தினார். அதன்படி தீபக்கும் காரியதரிசி என்பதற்கும் மேலாக ஒரு நண்பனாக விதுவிற்கு அனைத்திலும் துணை நிற்கின்றான்.

அன்று ஆரம்பமாகிய வர்மாவின் பகை இன்று வரை ஒரு முடிவிற்கு வரவில்லை.

இன்றும் அவன் தான் வேலையாட்களுக்கிடையே தூண்டுதல் ஏற்படுத்தி பிரச்சினையை கிளப்பி விட்டிருக்கின்றான். அதில் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடாத தொழிலாளர்கள் மீது தாக்குதல் ஏற்பட்டதில் இரண்டு ஊழியர்களுக்கு பலத்த காயம் ஏற்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர். அதனாலே விதாந்த் நேரடியாக செல்ல வேண்டிய சூழல்.

அங்கு சென்று நிலைமையை சரி செய்து அடிபட்ட தொழிலாளர்களுக்கு மருத்துவ உதவி செய்து விது வீட்டிற்கு வருவதற்கு இரவாகிவிட்டது. விதாந்த் தொழிலில் கால் வைத்ததிலிருந்து வர்மாவின் மூலம் ஏற்பட்ட பிரச்சனைகள் பல. விது நினைத்தால் ஒரு நிமிடத்தில் வர்மாவை மொத்தமாக வீழ்த்த முடியும். ஆனால், அடிபடும் பாம்பை எத்தனை முறை தான் மிதிப்பதென அமைதி காக்கின்றான். அவனின் பொறுமை எல்லை மீறும் போது வர்மா என்றொருவன் தொழில் வட்டத்தில் இருந்ததற்கான சுவடே இருக்கப்போவதில்லை.

நீ ஆடும் வரை ஆடென வேடிக்கை பார்க்கிறான் விதாந்த்.

அன்றைய நாளின் அலைச்சலினால் அலுவலகம் செல்லாமல் வீடு திரும்பியவன் தீபக்கிற்கு அழைத்து வேலைகளைப்பற்றி தெரிந்துகொண்டான். இரவு உணவை முடித்து மெத்தையில் விழுந்தவனின் சிந்தனையை மொத்தமாய் களவாடிச் சென்றது இரு கூர் விழிகள்.

மந்திரத்திற்கு கட்டுண்டவன் போல் அவ்விழிகளுக்குள் ஆழி பேரலையாய் உள்ளிழுக்கப்பட்டு ஆழ்ந்த நித்திரைக்குச் சென்றான். அடுத்த நாள் நடக்கவிருக்கும் நல்லதே அவனை மாபெரும் தவற்றினை செய்ய வைக்கப்போகிறதென்பதை அறியாதவனாய் கனவுலகில் விழிகளுடன் போராடிக்கொண்டிருக்கின்றான்.

“கனவு… ஆசையின் திறவுகோல்…” மனதின் விருப்பம் தீரா கனவாக மாற்றம் பெரும்போது, காதலிலும் தோல்வியில்லை.
 
#7
தீராத காதல் நீயே 2 :

இரவு நேரம்... மரங்கள் யாவும் பின்னோக்கி நகர, ஜன்னலின் வழியே வாடைக்காற்று மேனியை தீண்ட, பேருந்தின் இருக்கையில் தலை சாய்த்து கண் மூடி அமர்ந்திருந்தவளின் முகம் சொல்ல முடியாத வேதனையை பிரதிபலித்தது. "கன்னம் தாண்டி உப்பு நீர் வழிந்தோடியது." இமை மூடிய விழிகளுக்குள் அன்று காலை நடந்ததை மெல்ல நினைவு கூர்ந்தாள்.

"சாராம்மா எப்படியாவது இங்கிருந்து போயிடும்மா..." அவளின் அன்னை பிரபா கலக்கமாக வீட்டிற்குள் கூட அனுமதியாது அவ்வாறு கூறினார்.

காலையில் தான் திருச்சியிலிருந்து, விழுப்புரம் அருகே இருக்கும் தனது சொந்த கிராமத்திற்கு திரும்பியிருந்தாள் சாராவதி. முழுதாக நான்கு வருடங்களுக்கு பிறகு இப்போது தான் வந்திருக்கிறாள். விடுமுறைக்கு கூட அவள் இங்கு வருவதை பிரபா அனுமதித்தது கிடையாது. இப்போது கல்லூரி படிப்பும் முடிந்துவிட, வருகிறேனென்றால் வராதேயென்று தான் கூறுவாறென அறிந்து இறுதி தேர்வினை முடித்து.. அன்றைய தினமே பிரபாவிடம் தெரிவிக்காது ஊர் வந்து சேர்ந்தாள்.

அம்மா என்னம்மா சொல்றீங்க , நான் எப்போ வீட்டுக்கு வந்தாலும் என்னை துரத்துவதிலேயே இருக்கீங்களே.. ஏன் ம்மா..

தாயின் பதட்டமும் , பயமும் அவளுக்கு புரியவில்லை. தன் இரண்டாவது மகளின் வாழ்வையாவது நல்லவனொருவனின் கைகளில் ஒப்படைக்க வேண்டுமென்கிற தாயுள்ளம் நடக்கவிருப்பதை நினைத்து தவித்தது.

"அய்யோ.. நீ முதலில் இங்கிருந்து சென்றுவிடேன்."

தன் மகளிடம் அந்த தாய் கையெடுத்து வணங்கி கெஞ்சினார்.

வாசலில் பேச்சு சத்தம் கேட்டு முடியாத நிலையிலும் வெளிவந்து யாரென்று பார்த்த சாராவின் அக்கா சந்தியாவிற்கு தன் தங்கையை கண்டதும் உயிரே நடுங்கியது. கண்கள் அச்சத்தில் விரிய, உடல் சில்லிட்டு போக தன் தங்கையை பற்றியவாறு.. அம்மு இங்கிருந்து கிளம்புடா என்றாள்.

சந்தியா சாராவிடம் பேசியபடி இருந்தாலும், அவளின் பார்வை வீட்டினுள்ளே இருந்தது.

வந்தவளை வாவென்று உள்ளே கூட அனுமதிக்காது எதற்கு இருவரும் போ, போ, என்கிறீர்கள். சாரா சலித்தவளாய் வாசல் திண்ணையில் அமர்ந்தாள்.

அது ஒன்றுமில்லை கண்ணு.. நாளைக்கு உனக்கு கல்யாணம். உனக்கொரு நல்லது நடக்கக்கூடாதுன்னு உன் அம்மாவும், அக்காவும் அதை கெடுக்க நினைக்கிறார்கள். வீட்டிற்குள்ளிருந்து வரும் தகர டப்பா குரலில் சந்தியாவும் தாய் பிரபாவும் பயம் அப்பட்டமாக முகத்தில் தெரிய நின்றிருக்க.. சாரா தனக்கு கல்யாணமா என்று அதிர்ந்தாள்.

அடுத்த நொடி சாதாரணமாக மாப்பிள்ளை யார், என்ன பெயர், என்ன செய்கிறாரென்று பிரபாவிடம் வினவினாள்.

மகளின் கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாது அவர் விழித்து நிற்க... நான் தான் மாப்பிள்ளையென, வீட்டிற்குள்ளிருந்து வந்தவன் மொழிந்தான். அவன் சந்தியாவின் கணவன் வேல்பாண்டி.

சந்தியாவிற்கு ஒன்பது வருடங்கள் இளையவள் சாரா. அப்படி பார்க்கையில் சாராவிற்கும் வேலுவிற்கும் இடையில் 15 வருட வயது வித்தியாசம் இருக்கும்.

மனைவியென்று ஒருத்தி அருகிலேயே இருக்கும்போது ஒரு தலைமுறை கடந்த சிறு பெண்ணை மணக்க நினைக்கும் தன் அக்காவின் கணவன் வேலுவை ஏற இறங்க பார்த்தவள், சரி மாமா நீங்க ஆக வேண்டியதை பாருங்கள்... எனக்கு இக்கல்யாணத்திற்கு சம்மதமெனத் தெரிவித்தாள்.

மீனாவும், சந்தியாவும் அதிர்ச்சியில் கல்லென இறுகி நின்றனர்.

தனது வார்த்தைக்கு அடங்கிப் போகின்றவள் இல்லையே இவளென எண்ணிய வேலு... என்ன என்னை ஏமாற்றப் பார்க்கிறாயா எனக் கேட்டான்.

அவனின் சந்தேகத்தில், நொடியில் தடுமாறிய பார்வையினை மாற்றிய சாரா.. உங்களுக்கு கல்யாணமாகி 13 வருடங்களாகிறது. அக்காவிற்கு குழந்தை பிறக்குமென்கிற நம்பிக்கை எனக்குமில்லை. முதல் மனைவிக்கு குழந்தை பாக்கியம் இல்லையென்றால் மனைவியின் தங்கையை கட்டுவது நமது கிராமத்தில் ஒன்றும் புதிதில்லையே. நீங்கள் என்னை திருமணம் செய்துகொள்கிறேன் என்றதுமே காரணம் இதுவாகத்தானிருக்குமென்று யூகித்து விட்டேன். அதனால் தான் அமைதியாக சம்மதம் சொன்னேனென்று சரளமாக பொய்யுரைத்தவள், வேலு அடுத்து ஏதேனும் கேட்டுவிடப் போகிறானென்று வேகமாக வீட்டிற்குள் சென்றுவிட்டாள்.

பிரபாவிற்கு தன்னுடைய மகளின் வார்த்தைகள் புரியாவிட்டாலும்.. சந்தியா சாராவின் சூட்சூமத்தை கண்டு கொண்டாள்.

சாராவின் பதிலில் அவள் மீதெழுந்த சிறு சந்தேகமும் காணாமல் போக, உற்சாகமாக திருமண வேலைகளை கவனிக்க கிளம்பினான்.

அறைக்குள் வந்த சந்தியா, தங்கையை அணைத்து அழுது தீர்த்தாள். இப்படி சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வந்து மாட்டிக்கிட்டியே சாரா, இப்போ இங்கிருந்து எப்படிம்மா தப்பிக்க போற பிரபா கவலையாகக் கேட்டார்.

அதனால் தானம்மா, எனக்கும் இதில் விருப்பம் இருப்பதைப்போல் பேசி.. அவனை திசை மாற்றியிருக்கின்றேன். இப்போது அவன் என்மீது கண்வைக்காமல் சற்று அசட்டையாக இருப்பான். இரவு அவன் உறங்கியதும் நான் ஊரை விட்டு கிளம்பி விடுகிறேன்.

அதற்குமேல் ஏதோ கூற வந்த சாராவின் வாயினை தன் கரம் கொண்டு பொத்திய சந்தியா... வேண்டாம்மா வேண்டாம், நீ எங்கே போறேன்னு எங்ககிட்ட சொல்லாதே.. நீ நல்லபடியா இருக்கியான்னு தெரிஞ்சிக்க நாங்க தொடர்பு கொண்டாலும் அந்தப்பாவி கண்டுபிடித்துவிடுவான் என்றாள். தனது அக்காவின் பாசத்தில் நெகிழ்ந்த சாரா நீங்கள் இருவரும் என்னுடன் வந்து விடுங்களென மன்றாடினாள்.

நான் இந்த வீட்டை விட்டு வெளியில் வந்தால், வேறெவனோ ஒருவனுடன் நான் ஓடிவிட்டதாக என் மானத்தை அவன் விற்றுவிடுவான் சாரா. அதனால் நீ மட்டும் போ, நீ இருக்குமிடம் வேண்டுமென்பதற்காக அவன் எங்களை எதுவும் செய்யமாட்டானென்ற சாரா தன் அன்னையை சமைக்கக் கூறினாள்.

வேலு வரும் நேரம் மூவரும் தத்தம் வேலைகளை செய்தபடி இயல்பாக இருப்பதைப்போல் காட்டிக் கொண்டனர்.

அன்றைய பொழுதினை மூவரும் நெட்டித்தள்ள இரவும் வந்து சேர்ந்தது. வீட்டிற்கு வந்த வேலு நாளை நடைபெறும் திருமணத்திற்கான முழு ஏற்பாட்டுடன் வந்திருந்தான். வந்தவன் நேராக சாராவின் அறைக்குள் நுழைய பதறிய பிரபா, அவள் தூங்கிவிட்டாளெனக் கூறி அவனை திசை மாற்றினார்.

எப்போதும் இரவு மது அருந்தாமல் உறங்காதவன்.. இன்று நல்லவனாக உணவை விழுங்கிவிட்டு சாராவின் அறை வாயிலில் கயிற்று கட்டிலைப் போட்டு படுத்துவிட்டான்.

நாமொன்று நினைத்து திட்டம் போட, இவனொன்று செய்கிறானே.. என்னுடைய இரண்டாவது பெண்ணின் வாழ்வும் இவன் கையில் தானாயென பிரபா சத்தமில்லாமல் அழுகையில் கரைந்தார்.

வேலு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருப்பதை உறுதி செய்த சந்தியா, மெல்ல அறைக்குள் புகுந்து நீ இந்த அறையிலிருக்கும் பின் வாசல் வழியாக சென்றுவிடு சாராம்மா என்றாள்.

சரியென தலையாட்டிய சாரா கதவினைத் திறக்க, அங்கு ஓநாயின் வெறியுடன் வேலு நின்றிருந்தான்.

நீங்க, இப்படி எதாவது செய்வீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்டி... அதான் தூங்குவதை போல் சும்மா கண்ணை மூடி படுத்திருந்தேன் என்றவன் அந்நொடியே கையில் தாலியுடன் சாராவை நெருங்கினான்.

என்னசெய்வதென சிந்தித்த சாரா, நொடியில் சுதாரித்து வேலுவின் ஆண்மையில் தன்னுடைய பலம் கொண்டு தாக்க... சரியாக அந்நேரம் சந்தியாவும் வேலுவின் மண்டையை பின்பக்கமிருந்து கட்டையால் தாக்கினார்.

தலையில் ஏற்பட்ட அடியால் ரத்தம் வழிய தரையில் வேலு மயங்கி சரிந்தான்.

இதுதான் சமயமென்று மற்ற இருவரும் சாராவை வெளியேற்றினர். நீங்களும் என்னுடன் சந்துவிடுங்களென சாரா எவ்வளவோ கெஞ்சியும் மானத்திற்கு பயந்து சந்தியா வர மறுக்க, மூத்த மகளுக்கு பாதுகாப்பாய் தானிங்கிருந்துதான் ஆகவேண்டுமென்று கூறி பிரபாவும் மறுத்துவிட்டார்.

தன்னை காக்க.. தனது தாய் மற்றும் தாய் போன்ற சகோதரியின் வாழ்க்கையை பணயம் வைத்திருப்பதை நினைத்து கண்களில் பெருகிய விழிநீரை கூட துடைக்காது பேருந்தின் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தாள் சாராவதி.

"சாராவதி வாழ்வில் விதி அடுத்தென்ன வைத்துக் காத்திருக்கிறதோ."

சாராவிற்கு 10 வயதாக இருக்கும்போது சந்தியாவிற்கு திருமணம் நடந்துவிட்டது. தந்தையில்லாததால், தாயையும் தங்கையும் வேலுவின் சம்மதத்துடன் தன்னுடனே தங்க வைத்துக்கொண்டாள் சந்தியா. வேலுவிற்கு சொந்தமாக இரண்டு ஏக்கர் நிலங்கள் மட்டுமே இருந்தன. பெற்றோர்கள் இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு தான் ஒருவர் பின் ஒருவர் இறந்தனர். வேலுவின் சித்தப்பாவின் மூலமாக அவனின் திருமணம் நடைபெற்றது. அத்தோடு அவர்களும் தங்களது கடமை முடிந்ததென ஒதுங்கிக்கொண்டனர். அதற்கு காரணம் வேலுவின் குணமே.

தினமும் பகல் இரவு பார்க்காது குடியில் மூழ்கியிருக்கும் வேலு மணம் முடித்து மூன்று மாதங்களுக்கு பிறகு தன்னுடைய சுயத்தை காட்ட ஆரம்பித்திருந்தான். தங்களுக்கு இருக்கும் ஒரே ஆண் துணை அவன்தானென எண்ணிய பெண்கள் இருவரும் வேலுவை பொறுத்துபோகக் கற்றுக்கொண்டனர். வேலுவின் நிலத்தில் விவசாயம் பார்த்து அவனையும், தங்களது வயிற்றினையும் பசியில்லாமல் பார்த்துக் கொண்டனர்.

குடியென்று மட்டும் அலைந்தவனின் பார்வை.. பூப்பெய்தி இளங்கன்றாய் வீட்டை வலம் வரும் சாராவின் மீது மோகமாய் படிவதைக் கண்டு சந்தியாவும், பிரபாவும் அதிர்ந்தனர்.

மகளாய் பார்க்க வேண்டியவளை தாராமாக்க நினைப்பது தவறென்று சந்தியா எவ்வளவோ கெஞ்சிப் பார்த்தும்.. சாரா பள்ளி படிப்பினை முடித்ததும் அவளை என் மனைவியாக்கிக் கொள்வேன் என்பதில் வேலு தீவிரமாக இருந்தான்.

சாராவை திருமணம் செய்ய அவன் முன் வைத்த காரணம் சந்தியாவிற்கு குழந்தை உண்டாகாது என்கிற பெரும் பழி. இளம் வயது முதலே குடிக்கு அடிமையாகியவன், தன்னுடைய ஆண்மையையும் குடியினாலே இழந்திருந்தான். இந்த உண்மை அறிந்தும் தன் மீது பழி சுமத்துகிறானே பாவியென்று சந்தியாவால் மனதோடு மட்டுமே புலம்ப முடியும். மீறி அவள் நியாயம் பேசினால் மனைவியென்றும் பாராது தெருவில் சண்டையிழுத்து, அவளின் நடத்தையை பற்றி பல பேரிடம் புகார் வாசிப்பான். அதற்கு பயந்தே வேலுவின் வார்த்தைகளுக்கு மதிப்பு கொடுக்காது கடந்து போக பழகியிருந்தாள் சந்தியா.
 
#8
சாராவின் பள்ளி படிப்பு முடிந்ததும் திருமணத்தில் வேலு தீவிரமாக இறங்க, அவனுக்குத் தெரியாமல்... தெரிந்தவர்கள் மூலம் சாராவை மிக கஷ்டப்பட்டு திருச்சியில் விடுதியில் தங்கி படிக்க ஏற்பாடு செய்தாள் சந்தியா. சாராவிற்கு ஏனென்று புரியாவிட்டாலும் இவ்வளவு கஷ்டமான குடும்ப சூழ்நிலையிலும் தன்னை வெளியூருக்கு அனுப்பி படிக்க வைக்கும் அக்காவிற்காக நன்றாக படித்தாள். சந்தியாவிற்கு தனது தங்கை திருச்சியில் படிக்கின்றாள் என்பதை தவிர மற்ற விவரங்கள் எதுவும் தெரியாது. தெரிந்துகொள்ளவும் விரும்பவில்லை. வேலுவிற்கு பயந்து தங்கையின் இருப்பிடத்தை தான் உலறிவிட்டால் அவளின் வாழ்க்கை முடிந்து விடுமே என்கிற பயம். அந்த பயத்தினாலே தங்கையை பார்க்காது காதால் அவளின் நலன் மட்டுமறிந்து வாழ்ந்து வந்தாள்.

ஆனால், சிறுவயதிலிருந்தே பாதுகாத்த தன் தங்கை திடீரென வந்து வேலுவிடம் மாட்டிக்கொண்டதை இந்நொடி நினைத்தாலும் சந்தியாவிற்கு உடல் உதறியது.

வேலு மயக்கத்திலிருந்து எழுந்தால்..... என்கிற பயமே இரவெல்லாம் சந்தியா மற்றும் பிரபாவை நடுங்க வைத்தது.

நள்ளிரவு இரண்டு மணியளவில் சென்னை வந்து சேர்ந்த சாரா பேருந்து நிலைய இருக்கையிலேயே அடுத்து என்னவென்று யோசிக்க ஆரம்பித்தாள். அந்நேரத்திலும் மக்கள் கூட்டத்தால் சென்னை புறநகர் பேருந்து நிலையம் நிரம்பி வழிந்தது. அக்கூட்டத்தில் ஒருவர் கூட தனக்கென்றில்லையே என நினைத்தவளின் மனம் கனத்துப் போனது. ஒரு நாள் கூட அன்னை தங்கையுடன் தங்கி செல்லம் கொஞ்ச முடியாத தன் வாழ்க்கையை எண்ணி கண் கலங்கினாள்.

எவ்வளவு முயற்சித்தும் முந்தைய நாள் நிகழ்விலிருந்து சாராவால் மீள முடியவில்லை.

அடுத்து எங்கு செல்வதென்றும் அவளுக்குத் தெரியவில்லை. சாரா தான் பழகிய இடமான திருச்சிக்கே கூட சென்றிருக்கலாம். ஆனால், கல்லூரியின் இறுதி ஆண்டில் நடைபெற்ற கேம்பஸ் இன்டெர்வியூவில் சென்னையை தலைமையிடமாகக் கொண்ட பெரிய கம்பெனியில் அவளுக்கு வேலை கிடைத்திருக்கிறது. தேர்வு முடிவிற்கு பிறகு வேலையில் சேருவதற்கான மின்னஞ்சல் நேர்முகத்தேர்வு முடிந்த அன்றே அனுப்பிவைத்தனர். அதற்காகவே சென்னை வந்தாள்.

இங்கு வந்த பிறகே அவளின் அறிவுக்கு எட்டியது, முடிவுகள் வர இருபது நாட்கள் உள்ளது என்பது...

*******************

சாரா கல்லூரி படிப்பு முடிந்து சொந்த ஊரில் கால்பதித்த அன்றைய காலை பொழுதில்....

உடற்பயிற்சிக்காக வீட்டை சுற்றி ஓடிய ஓட்டத்தை முடித்துக்கொண்டு... தோட்டத்து கல் மேடையில் ஆசுவாசமாக அமர்ந்தான் விதாந்த்.

அச்சமயம், அவனின் மொபைல் தனது இருப்பை தெரிவித்தது. அழைத்தது தீபக்.

சார்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்... தீபக்கின் ஒற்றை விளிப்பில் அவ்வளவு மகிழ்ச்சி துள்ளல் காணப்பட்டது.

தீபக்கின் உற்சாகம் அறிந்தும் விது அவனே சொல்லட்டுமென்று அமைதிகாத்தான். இரு நிமிட மௌனத்திற்கு பிறகு சார் இந்த வருட சிறந்த இளம் தொழிலதிபருக்கான விருது உங்களுக்கு கிடைத்திருக்கிறதென்றான் தீபக்.

ஓகே.......

விதுவின் சரியென்ற ஒற்றை வார்த்தை பதிலில் காற்றிறங்கிய பாலூனாய் ஆனான் தீபக். இதற்கு கூட மகிழாமல் வேறெதற்குத்தான் மகிழ்வாரேன்று நொந்து கொண்டவன், மதியம் விருது வழங்கும் விழா மற்றும் அதற்கான பார்ட்டி இன்றிரவு ******* ஹோட்டலில் நடைபெருவதாகத் தெரிவித்தான்.

என்சார்பாக நீங்களே போய் வாருங்கள் தீபக் என்ற விது இணைப்பைத் துண்டித்திருந்தான்.

விதுவிற்கு இதுபோன்ற பார்டிகளில் விருப்பம் இருந்ததேயில்லை. இதுவரை இப்படிப்பட்ட நிகழ்வுகளுக்கு அவன் சென்றதுமில்லை. தாய் தந்தை இறப்பிற்கு பிறகு தன்னை மகிழ செய்யும் எந்தவொரு செயலையும் விது செய்தது இல்லை.

பெற்றோரின் இறப்பு "இதுவும் கடந்து போகும்" என்ற நிதர்சனத்தை அவனுக்கு உணர்த்தியிருந்தது. "இவ்வுலகில் எதுவும் நிரந்தரமில்லை" என்பது விதுவின் நம்பிக்கை.

நேரம் இரவு ஒன்பது,

காலை அலுவலகம் வந்த விதுவை தீபக் கெஞ்சியே மதியம் நடைபெற்ற விருது விழாவிற்கும் இரவு பார்டிக்கும் வம்படியாக அழைத்து சென்றான். இதிலெல்லாம் விருப்பமில்லையென்றாலும், தீபக்கின் கெஞ்சுதலிற்காக சம்மதித்து வந்திருந்தான். இப்போது அவனிற்கு இருக்கும் ஒரே உறவு தீபக் மட்டுமே. முதலாளி தொழிலாளி என்று பழகினாலும் இருவருக்குள்ளும் சகோதர பாசம் தோன்றி வருடங்கள் பலவாயிற்று.. இருந்தும் இருவரும் இதுநாள் வரை வெளிக்காட்டிக்கொண்டதில்லை.

தீபக் என்ன கூறினாலும் அது சரியாக இருக்குமென்கிற நம்பிக்கை விதுவிடத்தில் உண்டு.

விது தீபக்கிற்கு எப்போதும் ஹீரோ வெர்ஷிப் தான். விதுவின் கம்பீரமான நடைக்கே தீபக் அடிமை. யாருமற்ற தனிமையில் வளர்ந்த விதுவின் மேல் தீபக்கிற்கு கூடுதல் பாசம். தங்களது அலுவலகத்தில் வேலை செய்யும் பணியாட்கள் விதுவை கோபக்காரன், திமிர் பிடித்தவனென்று யாராவது சொன்னாலே அவர்களை இல்லையென்று ஆக்கிவிடுவான். அப்படிப்பட்டவன், விது இவ்விருந்திற்கு வரவில்லையென்றால் பலர் வாய்க்கு அவனது பெயரே அவலாகிவிடும் என்பது அறிந்து.. அதிலிருந்து விதுவின் பெயரை காக்கவே அவனை கெஞ்சி கூட்டி வந்திருக்கின்றான்.

இன்னும் சற்று நேரத்தில் அங்கு நடக்கப்போகும் நிகழ்வினை முன்கூட்டியே அறிந்திருந்தால் தீபக் விதுவை வற்புறுத்தி அழைத்து வந்திருக்கமாட்டான்.

அறை முழுக்க வண்ண விளக்குகளும், பலதரப்பட்ட இசையும் ஒளி(லி)ர்ந்து கொண்டிருக்க.. நகரத்தின் முக்கிய தொழிலதிபர்களிலிருந்து, வளரும் மற்றும் தொழில் புதிதாய் அடியெடுத்து வைத்திருக்கும் அனைத்து தொழிலதிபர்களும் அங்கு கூடியிருந்தனர்.

ஆங்காங்கே வட்ட மேசையை சுற்றி போடப்பட்டிருந்த நாற்காலிகளில் அமர்ந்தும்.. மூன்று அல்லது நான்கு பேராக நின்றபடியும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால் விது இது எதையும் கண்டு கொள்ளவில்லை. தன்னிடம் பேச வந்தவர்களையும் சிறு பார்வையில் தள்ளி நிறுத்தினான்.

விருந்துக்கு வந்திருந்தோரின் பார்வை முழுவதும் விதுவே ஆட்சி செய்தான். இதுவரை யாருக்கும் முகம் காட்டிடாதவன், தீபக்கிற்காக இங்கு வந்து இளம் பெண்களுக்கு காட்சிப் பொருளானான்.

தன் மீது ஆர்வமாக படியும் பெண்களின் பார்வை எதையும் கண்டுக்கொள்ளாது, ஷாம்பையன் நிரம்பிய கோப்பையை கைகளில் ஏந்தியபடி மிடுக்குடன் தனக்காக ஒதுக்கப்பட்ட மேசைக்கு அருகிலிருக்கும் இருக்கையில் கால் மேல் காலிட்டு அமர்ந்திருந்தான்.

முகத்தில் எந்தவொரு உணர்வையும் பிரதிபலிக்காது அமர்ந்திருந்த விதுவின் இதழில் தன்னவளை நினைத்து கீற்று போன்று புன்னகை அரும்பியது. ஏதோ உலக அதிசயத்தை பார்ப்பது போல் வாய் பிளந்து தீபக் பார்க்க,

ஏன்டா அப்படி பார்க்குற, இங்கிருக்கும் பெண்கள் தான் என்னை சைட் அடிக்கிறார்கள் என்றால் நீயும் ஏன்டா இப்படி பார்த்து வைக்கிறாய். விது தீபக்கிடம் சலித்துக் கொண்டான்.

அந்நேரம் அங்கிருந்தோர் அனைவரிடத்திலும் சிறு சலசலப்பு ஏற்பட, வர்மா தன்னுடைய மகளுடன் விருந்து நடைபெறும் அறைக்குள் நுழைந்தார்.

வர்மாவை பார்த்தும் விதுவின் இடத்தில் எந்தவொரு அசைவும் கிடையாது. தீபக் மட்டும் மரியாதை நிமித்தமாக கை குலுக்கினான். வர்மாவின் பக்கத்தில் அல்ட்ரா மாடர்னாக நின்றுந்த யுவதியின் பார்வை விதுவை மொத்தமாக விழுங்கியது. அவளின் அளவுக்கு அதிகமான ஒப்பணையும், அளவுக்கு குறைவான உடையும் தீபக்கினை முகம் சுளிக்க செய்தது. அவள் ஹாய்யென்று நீட்டிய கையை கூட குலுக்க பிடிக்காது கரம் குவித்து வணக்கம் என்றதோடு தீபக்கும் இருக்கையில் அமர்ந்துவிட்டான்.

விது தொழிலை கையினில் எடுக்கும் வரை.. வர்மாவிற்கே முதலிடம் என்பது எழுதப்படாத சட்டமாக இருந்தது. ஆனால் விதுவின் முதல் அடியும்.. அவனின் வளர்ச்சியும் வர்மாவுக்கு தொடர்ந்து இரண்டாம் இடத்தையே பரிசாக அளித்து வருகிறது.

விதுவின் முதலிடத்தை பிடிப்பதற்கே வர்மா இன்றளவும் பல தொழில்முறை பிரச்சினைகளை விதுவிற்கு கொடுத்து வருகிறான். அதையெல்லாம் தூசு போல் தட்டிவிட்டு தன் பாதையில் மட்டுமே விது கவனமாக இருக்கின்றான்.

இறுதியாக தொழிலாளர்களிடையே ஏற்படுத்திய பிரச்சினை கூட அவருக்கு சாதகமாக அமையவில்லை. ஆதலால் இம்முறை தன் மகளை ஈடுபடுத்த நினைத்தவர் ஒரு திட்டமும் வகுத்தார். தனது மகளை விதுவிற்கு மணம் முடித்து வைத்து, விதுவின் அனைத்து தொழில்களிலும் தன்னுடைய மகளையும் பங்குதாரராக ஈடுபடுத்தி.. தானிழந்ததை தன் மகள் அடைய வேண்டுமென தீர்மானித்தார்.

அதன் முதல் படியாகவே தனது மகள் ஷில்பாவை இவ்விருந்திற்கு அழைத்து வந்திருக்கிறார்.

விருந்திற்கு வந்திருக்கும் பல இளம் பெண்களின் பார்வை விதுவின் மீதே சூழ்ந்திருந்தாலும் யாரும் அவனருகில் கூட செல்லவில்லை. அதற்கு காரணம், விதுவின் குணம் தெரிந்திருந்ததாலே.. பெண்களை பார்வையாலே எச்சரித்து எட்ட நிறுத்துவதும்.. உலக அழகியே முன் தோன்றினாலும் உணர்ச்சியற்ற பார்வையுடன் கடந்து சென்றுவிடுவான். இதனை அறிந்திடாத ஷில்பா சில நொடிகளில் விதுவினால் மூக்கு அறுபட போவதை வர்மாவும் அறிந்திருக்கவில்லை.

எப்பவும் தன்னை பார்வையாலே எரிக்கும் வர்மா.. இன்று தன்னுடைய மேசையில் அமர்ந்திருப்பது சந்தேகத்தை தோற்றுவித்தாலும் பூனைக்குட்டி வெளியே வந்துதானே ஆக வேண்டுமென அமைதி காத்தான்.

நிமிடங்கள் சில அமைதியில் கழிய....

வர்மா ஷில்பாவை தீபக்கிற்கு அறிமுகம் செய்வதைப்போன்று விதுவிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அதையெல்லாம் எவ்வித உணர்வுகளையும் பிரதிபலிக்காது தனது தோரணையையும் மாற்றாது.. அருந்தாது பெயருக்காக கையினில் வைத்திருக்கும் ஷாம்பையன் குவலையிலேயே பார்வையை பதித்திருந்தான்.

விது வேண்டுமென்றே தன்னை அவமானப்படுத்துவதாக எண்ணிய வர்மா.. தனது காரியம் தான் பெரிதென பொறுமையை கடைபிடித்தார். இருப்பினும் தன்னுடைய பொறுமையின் அளவு அறிந்தவர், ஷில்பாவிடம் கண்ணால் சைகை செய்து அங்கிருந்து அகன்று தனது நண்பர்கள் குழுவிடம் சென்றுவிட்டார்.

இனி விதுவை தன் மகள் வழிக்கு கொண்டு வந்து விடுவாள் என்பது அவரின் எண்ணம்.

ஆனால் அவன் தான் நினைப்பதைப் போல் பெண்களிடம் மயங்கி விழும் சாதாரண ஆணல்ல.. விதாந்த் வித்யூத் என்பதை அறிந்திருக்கவில்லை.
 
#9
Super Super pa... Nice episode... Ava மாமா vuku ivala ரெண்டாம் தாரமாக கல்யாணம் pannikanum ஆசை ah அதுனால தான் avala வரவிடாமல் pannaga la ava அம்மா yum akka vum ithu theriyaamal வந்து maatikita.... அவன் கல்யாணத்துக்கு எல்லா ஏற்பாடும் pannitaan... Night thappichi varathuku la போதும் nu pochi avana adichitaanugale கண்ணு vizhichaana ava அம்மா vayum akka vayum enna பண்ணுவா no... Velai சென்னை la so. Chennai vanthutaa..
 
#10
தீராத காதல் நீயே 3 :


இருள் சூழ்ந்த கரிய தார் சாலையில் அந்த ரோல்ஸ் ராய்ஸ் சீறிப்பாய்ந்தது. அதன் ஸ்டேயரிங்கில் படிந்திருந்த கைகளுக்கு சொந்தக்காரனான விதுவின் மனம் எரிமலையாய் தகித்தது. அவனுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த தீபக்கிற்கு விதுவை பார்ப்பதற்கே பயமாக இருந்தது.

எவ்வித உணர்வையும் வெளிப்படுத்தாது தனக்குள் இறுகியிருக்கும் விதுவின் முகத்தில் அப்பட்டமாக மண்டிக்கிடந்த கோபமும், எரிச்சலும் தீபக்கிற்கு வேங்கையின் அருகிலமர்ந்து பயணம் செய்வதை போல் உணர்த்தியது.

"அண்ணா"..

பயத்தை உள் மறைத்தவனாக தைரியத்தைக் கொணர்ந்து தீபக் விதுவை அழைக்க.. அவனிடம் எவ்வித பிரதிபலிப்பும் இல்லை. மாறாக, காரின் வேகம் மேலும் அதிகரித்தது.

விதுவின் மனம் சற்று நேரத்திற்கு முன் பார்ட்டியில் நடந்த நிகழ்வினை நினைத்து பார்த்து உலைக்கலனாக கொதித்தது.

சர்மா ஏற்கனவே விதுவைப்பற்றி ஷில்பாவிடம் தெரிவித்திருந்ததால், சர்மா மற்ற நபர்களை காண நகர்ந்ததும் ஷில்பா தனது வேலையை ஆரம்பித்தாள்.

ஷில்பாவின் அதிக்கப்படியான ஒட்டுதலும்.. வெட்கமின்றிய உரசலும்.. பார்வை கூசும் மேனியின் காட்சித் தன்மையும் விதுவிடத்தில் முகச் சுளிப்பை ஏற்படுத்தினாலும் அவன் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளவில்லை.

ஷில்பா விதுவிடம் காட்டும் நெருக்கம் தீபக்கினால் காண சகியாது அங்கிருந்து நகர்ந்துவிட்டான்.

வண்ண விளக்குகள் ஒளிரும் இருட்டில் அருகிலிருப்போர் யாரென்றே அறிந்திட முடியாத அவ்வேளையில், தனது நெருக்கத்தை மேலும் கூட்டினால் அவள்.

கையில் வைத்திருக்கும் குடுவையிலிருந்து பார்வையை சிறிதும் அகற்றாது... கிரேக்க சிற்பம் போல் அமர்ந்திருப்பவனின் மேல் தனது முழு உடலும் ஒட்டி உரச மேலும் நெருங்கி அமர்ந்தவள்.. விதுவின் நறுமணம் போதை கொள்ளச்செய்ய அவனிடத்தில் பித்தாகினாள்.

'மயக்க வந்தவளோ, மயங்கி நின்றாள்.'

தொலைவிலிருந்து அவர்களை கவனித்துக்கொண்டிருந்த சர்மாவிற்கு விதுவின் அமைதி, மகளின் செயலில் விருப்பம் இருப்பதாக உணர்த்த.... விதுவைப் பற்றி முழுதும் அறிந்த தீபக்கிற்கு 'புயலுக்கு முன் தோன்றும் அமைதியாகவே இருந்தது.'

தான் இவ்வளவு இறங்கி சென்றும்... அவனிடத்தில் எந்தவொரு பிரதிபலிப்பும் இல்லாமல் போக, ஏற்கனவே அணிந்திருந்த லோ நெக் ஆடையை இன்னும் அதிகமாக கீழிறக்கினாள்.

தன்னுடைய பெண்மையின் செழுமையில் நிச்சயம் அவன் கிறங்குவானென்று ஷில்பா எதிர்பார்க்க... அவனோ, திடீரென அவ்வறையே அதிர சத்தமிட்டு நகைத்தான்.

விதுவின் சிரிப்பு நிற்காமல் நீடித்துக் கொண்டே போக... தீபக்கின் தொடுகையில் தான் அமைதியாகினான் விதாந்த்.

விருந்தளிப்பில் கலந்துகொண்ட அனைவரின் பார்வையும் விதுவின் மீதே படிந்து நிற்க, அவனோ கண்களில் அணிந்திருந்த ரேபானை ஒரு விரலால் கீழிறக்கி.. அடிகண்களால் ஷில்பாவை உச்சி முதல் பாதம் வரை நோக்கி... உதட்டை சுளித்தவனாய்,

"அட்ஜஸ்ட் யூர் அவுட்பிட்... சொல்லிக்கிற அளவுக்கு ஒன்றுமில்லை" என்றுகூறி அங்கிருந்து வெளியேற திரும்பி நடந்தான்.

சுற்றியிருப்போர் அனைவரும் விது கூறிய வார்த்தைகளில் தன்னை எள்ளி நகைப்பதை போல் உணர்ந்த ஷில்பா, தன்னுடைய திமிர் தலைதூக்க...

"ஒருவேளை அவனா நீ" என சத்தமாகக் கேட்க... விதுவின் நடை நின்றது.

எதற்கும் எதிர்வினையை முகத்தில் கூட பிரதிபலிக்காத விதாந்த் வித்யூத்.. தனது பேச்சிற்கு நின்றதும் அவனை நெருங்கியவள், தன்னுடைய மொத்த கோபத்தையும் முகத்தில் காட்டி...

"பல பெண்கள் உன் மீது விழுந்தும்... காதலென்று வசனங்கள் பேசியும் எவளிடமும் நீ பார்வையை கூட திருப்பாத போதே எனக்கு சிறு சந்தேகமிருந்தது... இப்போது உறுதியாகிவிட்டது."

அவள் என்ன தான் கூறுகிறாளென்று கவனித்த விது... அவள் சொல்ல வரும் விஷியமறிந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டை இழந்து கொண்டிருந்தான்.

"தொழில் துறையில் வயதான மனிதர்களே இளம் பெண்களை தங்களது அசிஸ்டெண்ட்டாக வைத்திருக்கும் போது.. நீ!!!, பெண்கள் நிழல் கூட உன்மீது படிய விட்டதில்லை."

"இதையெல்லாம் வைத்து நான் கூட உன்னை விஷுவாமித்திரர் ரேஞ்சுக்கு நினைத்துவிட்டான். ஆனால், அவரும் ஒரு பெண்ணிடம் விழுந்தவர் தானே!!!... பல ரிஷிகளே பெண்களிடம் கவிழ்ந்திருக்கும் போது, நீ இப்படி இருப்பதை பார்த்தால் அவனா நீ" என்று முடித்தாள்.

அதில் ஆத்திரம் அதிகரிக்க, அவளை அடிக்க ஓங்கிய கையினை தன் உயரத்தை நினைத்து கீழிறக்கினான்.

அவளோ அவன் தன்னை அடிக்க வந்ததில் கோபம் பெற்று.... "நீ ஆணாக இருந்தால் தானே, அடிக்கும் சாக்கிலாவது என்னை போன்ற அழகியை தொட வேண்டுமென்று ஆர்வம் வந்திருக்கும்."

நீயோ...!!!, விதுவை மேலும் கீழும் ஏளனமாக பார்த்தவள்.. என்னாலே உன்னை வசீகரிக்க முடியவில்லையே, நீயெல்லாம் எங்கே ஒரு பெண்ணுடன் குடும்பம் நடத்தும் தகுதியை பெற்றிருக்க போகிறாய்" என்றாள் எள்ளலாக.

தன் அழகின் மீது கர்வம் கொண்டிருந்த ஷில்பாவிற்கு விதுவின் புறக்கணிப்பு அவமானமாகத் தோன்றியது. அவமானத்தின் பிரதிபலிப்பாக என்ன பேசுகிறோமென்று உணர்ந்தே விதுவை வார்த்தைகளால் பழித்தீர்த்தாள்.

கட்டுக்கடங்காத கோபம் கொந்தளித்த அந்நிலையிலும், கலாச்சார கோட்பாடுடன்... சிறந்த தம்பதிகளால் வளர்க்கப்பட்டவன் 'ஒரு பெண்ணை அடிப்பது ஆண்மைக்கு அழகில்லை' என்ற எண்ணத்தில், மேசையில் வீற்றிருந்த மது பாட்டிலினை முழுவதுமாக வாயில் சரித்து.. பாட்டிலினை சுவற்றில் தூக்கி அடித்தான்.

முதல் முறையாக குடிப்பதால்... அதுவும் ஒரு முழு பாட்டில் மது.. வாய், தொண்டை, வயிறென உட்பாகம் எல்லாம் எரிச்சல் ஏற்பட... ஒரு நொடி தலைக்கேறிய போதையால் தடுமாறியவன், மதுவின் பிடியிலிருந்து தன்னை மீட்டு, செங்கதிரென சிவந்திருந்த விழிகளை அகல விரித்து ஷில்பாவை உருத்து விழித்தான்.

அவன் பாட்டிலை வாயில் சரித்த வேகமே அவளுக்கு அவனிடம் பயத்தை தோற்றுவித்திருந்தது.

சுற்றியிருப்போர் அனைவரும் விதுவின் கோபத்தை அறிந்தவர்கள் என்பதால், வேடிக்கை பார்ப்பதோடு நின்றுவிட.. அவனை சமன்படுத்தும் பொருட்டு நெருங்கிய தீபக்கை பார்வையாலே எட்டியிரு என்றான்.

மனம் முழுக்க சினம் பரவிக்கிடக்க, ஷில்பாவை நெருங்கியவன்... அங்கே நொறுங்கிக் கிடந்த கண்ணாடி பாட்டிலின் சில்லுகளை காண்பித்து, "நீ பேசிய வார்த்தைகள் ஒரு ஆணின் வாயிலிருந்து வந்திருந்ததென்றால் அவனின் நிலை இதுதான்" என்றவன்,

மிக அழுத்தமாக "என் ஆண்மையை சிலிர்த்தெழச் செய்யும் பெண் நீயில்லை" எனக்கூறி... அங்கிருந்து வெளியேறினான்.

செல்லும்போது ஷர்மாவை அவன் பார்த்த பார்வைக்கான பொருளறிந்த தீபக் "சனியனை தூக்கி பனியனுக்குள்ள போட்டுட்டீயே" என்று சிரித்தான்.

ஷில்பாவிற்கு தான் விதுவின் வரிகள் அசிங்கமாகிப் போனது.

என்ன தான் வார்த்தைகளால் ஷில்பாவிற்கு பதிலடி கொடுத்திருந்தாலும்... விதுவினால் தன் மனதினை சமன் படுத்த முடியவில்லை.

தன்னுடைய ஒட்டுமொத்த கோபம், ஆத்திரம் அனைத்தையும் கார் வேகத்தில் காண்பித்து தீபக்கினை திணற வைத்துக்கொண்டிருந்தான்.

வீடு வந்து சேரும் வரை தீபக்கின் உயிர் அவன் கையில் இல்லை. உருப்படியாக வீடு போய் சேர வேண்டுமென்று தீபக் வேண்டாத கடவுளில்லை.

நேரம் நள்ளிரவு கடந்து பல மணித்துளிகள் ஆகியிருக்க... போதையின் விளைவால் நடையில் சிறு தடுமாற்றத்துடன் மாடியேறிய விதாந்த், கீழே தன்னையே பார்த்தபடி நின்றிருக்கும் தீபக்கிடம்..

"I want a girl .... I need to know tonight what that sex is like" என்றவன்,

அவனை திரும்பியும் பாராது தன்னறைக்குள் புகுந்து கொண்டான்.

இங்கு, தீபக் தான் விதாந்த் சொல்லி சென்ற வார்த்தைகளில் சிலையாய் இறுகி நின்றான்.

சில நிமிட தன்னுணர்விற்கு பிறகு விதுவைப்பற்றி நன்கறிந்திருக்கும் தீபக், இப்போ ஏதோவொரு கோபத்தில் அவ்வாறு சொல்லி சென்றிருக்கிறான்... எல்லாம் சிறு தூக்கத்திற்கு பின் சரியாவிடுமென்று அமைதியாக உறங்கச் சென்றான்.

அறைக்குள் வந்த பிறகும் ஷில்பாவின் வார்த்தைகள் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தால் விது நிலையில்லாது தவித்தான்.

"ஒரு பெண்ணிடம் விழுந்து கிடந்தால் தான் அவனை ஆணென்று இச்சமூகம் ஏற்றுக்கொள்ளுமா????"

மனதில் எழுந்த வினாவுடன் படுக்கையில் விழுந்தவன்... போதையின் பிடியிலிருந்து மீள முடியாது தவித்தான்.

பேருந்து நிலையத்தில் எவ்வளவு நேரம் வருவோரையும் போவரையும் பார்த்துக்கொண்டு அமர்ந்திருப்பதென நினைத்த சாரா அங்கிருப்போரிடம் விசாரித்தவாறு, வேலை செய்யும் பெண்கள் தங்கும் விடுதியை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

சாரா தைரியமான பெண் தான்... இருப்பினும் மை இருட்டும், ஆளில்லா கரிய சாலையும் அவளை பயம் கொள்ள செய்தது.

திடீரென தன் கையை யாரோ பின்னால் இழுப்பதை உணர்ந்தவளின் உடல் பதறியது. வாடை காற்று வீசும் அந்நேரத்திலும் நொடியில் உடல் தெப்பமாய் நனைந்தது.

சாரா மெல்ல திரும்பி பார்க்க, குடி போதையில் நால்வர் நிற்க.. ஒருவனின் கைக்குள் இவளின் தளிர் கரம் சிறைப்பட்டிருந்தது.

பயந்தாலும்.. அதனை வெளிக்காட்டாது, தன் பையால் தன்னை பிடித்திருந்தவனின் கைகளிலேயே அடி கொடுக்க, மற்ற மூவரும் அவளை சூழ்ந்து கொண்டனர்.

அடுத்து என்ன செய்வதென்று தெரியாது மூளை மரத்து அவள் நின்றிருக்க, தூரத்தில் ஒளிர்ந்த வாகனத்தின் வெளிச்சத்தில் அவர்களின் கவனத்தை சிதற செய்து... ஓட்டம் பிடித்தாள்.

'தன் பெண்மையையும், மானத்தையும் காத்துக்கொள்ள'.

பின்னால் திரும்பி பார்க்க, குடிகார காமுகன்களும் அவளை விடாது விரட்டிக் கொண்டிருந்தனர்.

உடல் அசந்து, கால்கள் தளர்ந்தும் தனது ஓட்டத்தை அவள் நிறுத்தவில்லை. அவர்களும் அவளை விடுவதாகயில்லை.

சாராவின் கண்கள் நாற்புறமும் அலைப்பாய்ந்தது. "தப்பிப்பதற்கு ஏதேனும் வழியிருக்கிறதா???"

சில அடிகள் தொலைவில் தனிமையில் ஒரு பங்களா. அதன் மதில் சுவற்றை தாண்டி உள்ளே குதித்தாள்.

மின்னலென மறைந்தவளை கண்டுபிடிக்க இயலாது நால்வரும் வந்த வழியே திரும்பினர். அடுத்த வேட்டையை தொடங்கியபடி.
 
#11
மெல்ல அடிவைத்து பங்களாவின் உள் சென்றவள்... மாடியில் ஓர் அறையில் மட்டும் வெளிச்சம் பரவியிருக்க, "அங்கிருப்போர் நிச்சயம் இவ்வீட்டின் உரிமையாளராகத்தான் இருக்க முடியும்.. அவரிடம் தன் நிலையைக் கூறி இன்றிரவிற்கு மட்டும் அடைக்கலம் கேட்போமென" மாடியேறினாள்.

அவள் கதவினை தட்டிவிட்டு அறையின் உள்ளே நுழைந்ததும்... படுக்கையிலிருந்து எழுந்தமர்ந்தான் விதாந்த் வித்யூத்.

அவனின் கண்கள் போதையிலும், ஆத்திரத்திலும் கோவைப்பழமென சிவந்திருந்தது.

யாரோ ஒரு பெண் அறை வாயிலில் நின்றிருப்பது நிழலுருவமாக மட்டுமே அவனுக்கு தெரிந்தது. அவனைக் கண்டதும் அவளின் உடலில் ஏற்பட்ட நடுக்கமோ... அழகிய நயனங்களில் மின்னிய பயத்தையோ அவன் உணர்ந்துகொள்ளவில்லை.

தான் கேட்டதற்காக தீபக் அனுப்பி வைத்த பெண்ணென்று சாராவை கருதியவன்,

'வாவென்று கண்களை மூடி திறந்து அழைத்தான்.'

யாரென்றே தெரியாத விது... தற்போது அவனிருக்கும் நிலை அவளுக்குள் இதுதானென்று விவரிக்க முடியாத ஏதோ ஒன்றை ஏற்படுத்தினாலும் மகுடிக்கு மயங்கும் பாம்பாய் அவனழைப்பிற்கு அவளின் கால்கள் விதுவை நோக்கி சென்றன.

மருண்ட பார்வையுடன் விதுவை நெருங்கிய சாரா, தன்னைப்பற்றி சொல்ல வாய் திறக்க முயலுகையில்...

'சாராவின் கரம் பற்றி மூர்க்கமாய் இழுத்திருந்தான் விதாந்த்.'

'இழுத்த வேகத்தில் வேரொடிந்த தளிர் மரமாய் தன் மீது விழுந்த பெண்ணவளின் மென்மையில் போதையின் உச்சத்திலிருந்த விது முற்றிலும் தன்னிலை இழந்த நிலையில் அவளை இறுக்கி அணைத்திருந்தான்.'

தொடரும்....

கருத்து திரியில் உங்களது கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் பிரண்ட்ஸ்.
 
#12
தீராத காதல் நீயே 4 :

காலை பனியில் நனைந்திட்ட புத்தம் புது மலராய் தனது விடுதி அறையிலிருந்து வெளியில் வந்த சாரா, தான் வேலை செய்யப்போகும் அலுவலகத்தை நோக்கி ஆட்டோவில் பயணித்தாள்.

'வி.வி.கம்பெனிஸ்' என்பதற்கு கீழாக வரிசையாக எழுதப்பட்டிருந்த ஒவ்வொரு தொழில் பெயர்களையும் வாசித்துக் கொண்டு வந்தவள் தான் வேலை செய்யப்போகும் 'விவி கன்ஸ்டரக்ஷன்' அலுவலகம் இருப்பது ஆறாவது தளமென்று அறிந்து மின்தூக்கியில் ஏறினாள்.

வாசலை அரண் போல் பாதுகாக்கும் இரண்டு பெரிய இரும்பு கதவுகளே(gate) சாராவை அச்சுறுத்தியதென்றால், விவி.கம்பெனிஸின் கீழ் செயல்படும் தொழில்கள் அடங்கிய பெயர் பலகையும்.. அவ்வலுவலகங்கள் அனைத்தும் ஒருங்கே அமைந்திருக்கும் மிகப்பெரிய இருபதுமாடி கட்டிடமும் பயத்தில் மயக்கத்தையே ஏற்படுத்தின.

"இங்கு தனக்கு வேலையா!!???"

ஆச்சரியமாகவும், வினவாகவும் தன்னிடமே கேட்டுக்கொண்டவளின் மனம்...

"இங்கு என்ன வேலை செய்தாலும் சம்பளம் அதிகமாகத்தானிருக்கும்... ஊரிலிருக்கும் அக்காவையும், அம்மாவையும் அவ்வரக்கனிற்கு தெரியாது எப்படியாவது அழைத்து வந்து தன்னுடன் மகிழ்வாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்"

சாராவின் மனம் படுவேகமாக கணக்கிட்டது.

நினைப்பதெல்லாம் நடந்துவிட்டால் தெய்வமும், விதியும் எதற்கு?.. சிறு பெண்ணான அவளுக்கு வாழ்க்கையின் சூட்சமங்கள் எங்கு எப்படி அமையுமென்று தெரியவில்லை.

சாரா தன்போக்கில் சிந்தித்துக் கொண்டேயிருக்க மூன்றாவது தளத்தில் மின்தூக்கி நின்றது.

உள்ளே தான் மட்டும் தானே இருக்கின்றோம், வேறு யாராவது இங்கு உள் வர போகிறார்களென்று நினைத்தவள்.. 'மின்தூக்கியின் உள்ளே நுழைந்தவனை நிச்சயம் எதிர்பார்க்கவில்லை.'

அவளின் கருமணிகள் இரண்டும் அச்சரியத்திலும், பயத்திலும் தெறித்து வெளியே விழுந்துவிடும் அளவிற்கு விழிகள் அகல விரிந்தன. 'இருப்பினும் அவ்விழிகளில் ஏதோவொரு மயக்கம்.'

உள் நுழைந்த விதாந்தோ அங்கொரு ஜீவன் நின்றிருப்பதை சிறிதும் கண்டுகொள்ளாது திரும்பி நின்று தளம் ஆறுக்கான பொத்தானை அழுத்தி, வலதுகையை பேன்ட் பாக்கெட்டில் விட்டு தனது முழு உயரத்திற்கும் கம்பீரமாக கால்களை அகட்டி நின்று இடது கையால் மொபைலை நோண்ட ஆரம்பித்திருந்தான்.

பாவம், சாரா தான் அவனின் ஆளுமையானத் தோற்றத்தில் அவனிடத்தில் சற்றுமுன் தோன்றிய பயம் மறைந்து இரண்டாவது முறையாக மயங்கி நின்றாள்.

மின்தூக்கி நின்றுவிட... சிலையென சமைந்திருந்தவளை நிகழ்காலம் மீட்டு வந்தது விதுவின் சொடக்கொலி.

"திஸ் இஸ் தி சிஸ்த் ஃபிலோர்..."

விது சொல்லிய பிறகே தான் வர வேண்டிய தளம் வந்துவிட்டதை அறிந்தவள் அசடு வழிந்து அவனிடம் ஏதோ கேட்க முற்படுகையில்... விது அவளை லட்சியம் செய்யாது விடுவிடுவென அங்கிருந்து சென்றுவிட்டான்.

"உண்மையிலேயே இவனுக்கு தன்னை நினைவில்லையா???"

மனதோடு கேள்வி கேட்டவள் இருதினங்களுக்கு முன் நடந்த நிகழ்விலிருந்து தன்னை மீட்டு, நகர மறுத்த கால்களை நகர்த்தி... வரவேற்பில் புன்னகை முகமாக அனைவரையும் வரவேற்கும் விதமாய் அமர்ந்திருந்த பெண்ணிடம் தான் வந்ததற்கான காரணம் கூறி, அவள் அமரச் சொல்லிய இடத்தில் சென்றமர்ந்தாள்.

சில நிமிட காத்திருப்பிற்கு பிறகு தீபக்கை காண அனுமதிக்கப்பட, சாரா அவன் முன் அமர்ந்திருந்தாள்.

சாராவின் மதிப்பெண் சான்றிதழ்களை பார்வையிட்ட தீபக்கின் பார்வையில் மெட்சுதல் தென்பட்டது.

சாராவிற்கு இன்டீரியர் பிரிவில் அதிகம் விருப்பம் இருப்பதையும், அதனையே தனிப்பாடமாகவும் அவள் படித்திருப்பதையும் அறிந்த தீபக் அப்பிரிவில் அவளை அமர்த்த முடிவு செய்து அவள்முன் பேசத்துவங்க, மேசையில் வீற்றிருந்த தொலைபேசி சிணுங்கியது.

செவி மடுத்த தீபக், விது கூறிய வார்த்தைகளில் முதல் முறையாக அதிர்ச்சி அடைந்தான்.

"உன்முன் அமர்ந்திருக்கும் அப்பெண் தான் இந்தநொடி முதல் என்னுடைய பெர்சனல் அசிஸ்டெண்ட்" என்ற விது இணைப்பைத் துண்டித்தான்.

விஷியமறிந்த சாரா இன்டீரியர் பிரிவில் வேலை தருமாறு கேட்க.. இது பாஸோட ஆர்டர் என்றதோடு அவனும் அவளிடத்தில் பேச்சினை முடித்துக்கொண்டான்.

சாராவிற்கும் தான் தற்போதிருக்கும் நிலையில் வேலை மிக அவசியமெனக் கருதி ஒப்புக்கொண்டாள்.

நாட்கள் அதன் போக்கில் நகர்ந்தது.

சகோதரி மற்றும் தாயின் நிலையைத் தவிர மற்ற எவ்வித கவலையுமின்றி சாராவதியின் வாழ்க்கை அமைதியாகவே கழிந்தது.

படுக்கையில் விழுந்திருந்தவளின் கண் முன் விதாந்தின் போதையில் தடுமாறி நின்ற முகம் தோன்றி புன்னகையை வரவழைத்தது.

"எப்போது வந்தது?? ஏன் வந்தது?? அவன்மீது தனக்குள் தோன்றும் உணர்விற்கு பெயர் என்ன??"

அன்று இரவில் நடந்த நிகழ்வின் போது அவனிடத்தில் அவளுக்கு அச்சம் மட்டுமே. மீண்டும் அலுவலகத்தில் தனக்கு முதலாளியாக அவனை பார்க்கும்போது அவனிடத்தில் அவளுக்கு வியப்பு மட்டுமே.

ஆனால், இவற்றையெல்லாம் தாண்டி விதுவின் மீது தனக்குள் வேறொன்று உள்ளதென நினைத்தவள் அது என்னவாக இருக்குமென்று சிந்திக்க முயலவில்லை.

தான் யாரென்றே தெரியாத மாதிரி நடந்து கொள்பவனிடம் சென்று அன்று நடந்ததை சொல்லி தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள சாராவிற்கு விருப்பமில்லை.

'ஆனால் அன்றைய இரவு தான் சாராவின் வாழ்விலும், விதுவின் வாழ்விலும் முக்கியம் இடம் பிடித்தது.'

'சாராவிற்கு நினைத்தால் சுகமளிக்கும் இரவென்றால், விதுவிற்கு நினைக்கவே துன்பத்தை கொடுக்கும் இரவானது.'

அலுவலகத்தில் சாராவின் மேசை விதுவின் அறைக்குள்ளே தனியிடம் ஒதுக்கி போடப்பட்டிருந்தது. பழக்கமில்லா வேலையாக இருந்தாலும் தீபக்கின் உதவியால் வேலைகளை எளிதாகவே கற்றுக்கொண்டாள். விது எள் என்றால் இவள் எண்ணெய்யாய் வேலையினை முடித்திருப்பாள்.

அவள் வேலையை எளிதில் கற்றுக்கொண்டதும், அதனை திறம்பட செய்வதிலும் விதுவிடம் ஆச்சரியம் எழுந்தாலும் இதுவரை வாய் திறந்து ஒருவார்த்தை அவளை பாராட்டியதோ, பேசியதோ கிடையாது.

விதுவின் பேச்சு தொழில் சம்மந்தப்பட்டதாக மட்டுமே இருக்கும். அதுவும் ஓரிரு வார்த்தைகளில் முடித்து விடுவான்.

வேலையில் கவனமாக இருக்கும் சாராவிற்கு அப்பப்போ ஏதோ பார்வை வீச்சு தன்மீது படிவதைப் போன்று குறுகுறுப்பு எழும். நிமிர்ந்து பார்த்தால் கணனியில் முகம் புதைத்திற்கும் விது மட்டுமே வேலையில் கண்ணாக இருப்பான்.

யாரோ தன்னை உற்று நோக்குகிறார்கள் என்ற அவளின் உள்ளுணர்வு கூற்று பெரும்பான்மையான நேரங்களில் பொய்யாகவே அமையும்.

அதுவும் விதுவின் மீது அவள் கொண்டிருக்கும் உணர்வு அதற்கு சாதகமாகவே எடுத்துரைக்கும் நேரங்களில் பெண்ணவள் குழம்பிப்போவாள்.

விது மீது தன் மனம் கொண்ட உணர்விற்கும், தன்னை சுற்றும் பார்வை யாருக்கு சொந்தமென்றும் அறிந்திட முடியாது பேதையவள் தடுமாறி நின்றாள்.

அன்று வேலையை முடித்துவிட்டு சாரா விரைவிலேயே விடுதிக்கு சென்றுவிட்டாள். அப்போது இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு தொழில் நிமித்தமாக வெளியூர் சென்று திரும்பியிருந்த விது அலுவலகம் செல்ல அனிச்சையாக சாராவின் இருக்கையில் அவனின் பார்வை பதிந்தது.

காலியான இருக்கையை கண்டதும் சாராவை தனக்குள் திட்டி தீர்த்தான். 'சட்டென விதுவின் இதயத்திலும் கண்களிலும் அவளில்லாது சிறு ஏமாற்றம் எழுந்தது.'

முதல் முறையாக மின் தூக்கியில் சாராவை பார்த்ததும்.. யாரோ ஒரு பெண்ணென்று தான் நினைத்தான். சில நாட்களாக தன்னவளை கண்டுகொள்ள மாட்டோமா என்கிற ஏக்கத்தில் தன்னை கடக்கும் அனைத்து பெண்களையும் உற்று நோக்கும் விது... சாராவையும் அவளின் முகத்தில் வீற்றிருக்கும் கண்களையும் அவள் பார்க்காது போது கூர்ந்து கவனிக்க அவளது விழிகள் அவனுக்கு தெரிவித்த செய்தியோ வேறு.

சாராவின் கூர் விழிகளும்... வில்லாய் வளைந்திருக்கும் புருவத்தின் இறுதியில் தென்பட்ட மச்சமும் விதுவின் மனதில் மழைச்சாரலை இன்பமாய் தூவியது.

நீண்ட நாள் காத்திருப்பிற்கு பின் தன்னவளை கண்டுகொண்ட சந்தோஷத்தில் விது மூழ்கினாலும்.. அடுத்த நொடியே இரு தினங்களுக்கு முன் நடந்த நிகழ்வு மனதில் தோன்றி வலியை ஏற்படுத்தியது.

தன்னவளுக்கு தான் சரியானவன் கிடையாதென்று விதுவின் மனம் அடித்துக் கூற, தனக்கு அருகில் நின்றிருந்தவளை கண்டும் காணாதது போல்.. தன்னுடைய மனதினை அடக்கி சிந்தனையை முயன்று தடம் மாற்றினான்.

"தன்னுடைய காதல் தான் நிறைவேற போவதில்லை..."
 
#13
இங்கு வேலை செய்யும் வரை தன் மனம் கவர்ந்தவளை தன் கண் முன்னே வைத்திருக்க முடிவு செய்தே தீபக்கிடம் கூறி சாராவை பெர்சனல் அசிஸ்டெண்ட்டாக நியமித்தான்.

இதுநாள் வரை 'கண் சேர்ந்திட்ட காதல் கை சேருமா!!' என்று ஏங்கி தவித்தவன்... கைக்கெட்டும் தொலைவில் மனம் முழுதும் நிரம்பியிருப்பவளை வைத்துக்கொண்டு விலகி நிற்கின்றான். 'அதற்கான காரணம் அறிந்தவனோ தன்னையே நித்தமும் நிந்திக்கின்றான்.'

தன் வாழ்வில் ஆசைகொண்ட பெண்ணை மணக்கத்தான் முடியாது, அவளை தினமும் பார்த்துக்கொண்டாவது இருக்கலாமென்ற எண்ணத்திற்கு தடையாய் விதுவின் வெளியூர் பயணம் அமைந்தது.

இரண்டு நாட்கள் நரகமாய் நகர மூன்றாவது நாள் அடித்து பிடித்து வந்தவன் அலுவலகத்தில் அவளில்லாது ஏமாற்றத்துடன் வீடு வந்து சேர்ந்தான்.

சில நாட்களாக விதுவிடத்தில் தோன்றியிருக்கும் மாற்றம் தீபக்கிற்கு தெரியாது இல்லை. விதுவிடம் என்னவென்று கேட்க அஞ்சியே அமைதியாக இருக்கின்றான்.

இன்று அந்த அமைதிக்கு முடிவு கட்டியவன்... சோர்ந்த முகமாக சோபாவில் தலை சாய்த்து விட்டத்தை வெறித்தவனாக அமர்ந்திருக்கும் விதுவின் அருகில் சென்று அவனின் சோகத்திற்கு காரணம் கேட்க, மறுப்பாய் தலையசைத்த விது எழுந்து தன்னறை நோக்கி நகர... அடுத்து தீபக் கூறிய வார்த்தைகள் அவனின் நடையை தடை செய்தது.

"சாரா நம் அலுவலகத்தில் சேர்ந்த பின்பு தான் உங்களிடம் மாற்றமே",

யாருடைய பணி நியமனத்திலும் தலையிடாத நீங்கள், சாராவிற்கு மட்டும் அவளுடைய பணியிடத்தை நியமித்த போது எனக்கு அதிர்ச்சி தான் இருப்பினும் இப்படியும் இருக்குமோவென்று தான் உங்களிடம் எதுவும் கேட்டுக்கொள்ளவில்லை.

"எப்படியும்???"

தீபக் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே விது இடைவெட்டினான்.

விதுவின் அழுத்தமான கேள்வியில் வார்த்தைகள் திக்க,

"உங்களுக்கு சாராவின் மீது பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே கா....க்....க்கா..காதல் வந்துவிட்டதோ!!!!" என்றான் தீபக்.

விதுவிடத்தில் பதிலேதும் இல்லாமல் போக தன் பேச்சினை தொடர்ந்தான்.

"எப்போதும் விறைப்பாக சுற்றும் நீங்கள் அவள் வரவிற்கு பின்பு தான் துள்ளலுடன் காணப்பட்டீர்கள், இருப்பினும் ஏதோவொரு சோகம் உங்களின் கண்களுக்குள் இருக்கிறது."

சில நேரங்களில் வேலை விஷியங்களில் சாராவிடம் நீங்கள் கடுமையை காட்டும் போது... நான்தான் தவறுதலாக ஏதேனும் நினைக்கின்றேனோ என்று எனக்கே குழப்பமாக உள்ளது.

"ஆனால், இன்று எனது குழப்பம் நீங்கி தெளிவு பிறந்துவிட்டது."

தீபக்கின் இறுதி வரியில் என்னவென்று பார்வையாலே வினவினான் விதாந்த்.

"சாராவை பார்ப்பதற்குத் தானே வெளியூரிலிருந்து நேராக வீடு வராமல் அலுவலகம் ஓடினீர்கள். அவள் இல்லையென்றதும் கவலை படிந்த முகத்துடன் வீடு வந்திருக்கிறீர்கள்" என்று சரியாக கணித்துக் கூறினான்.

தீபக் தன்னை முழுவதும் கண்டு கொண்டானே என்று விது வியந்தாலும் முகத்தில் உணர்வினைக் காட்டாது "இல்லை" என்று ஒற்றை வார்த்தையில் பதில் கூறியிருந்தான்.

"பொய் சொல்லாதீர்கள் அண்ணா"

சத்தமாக குரலெழுப்பிய தீபக், "உங்களது பெற்றோரின் மரணத்திற்கு பிறகு சாராவை நீங்கள் பார்த்த அன்று தான் உங்கள் முகத்தில் ஒளியை நான் கண்டேன். அது பொய்யில்லையென்று மட்டும் சொல்லாதீர்கள்" என்று இறுதியில் இறஞ்சினான்.

தீபக் ஒரு சகோதரனாக தன்மீது கவனம் வைத்திருக்கிறான் என்பதை நினைத்து விது மகிழ்ந்தாலும் அவன் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு தன்னால் பதில் கூற முடியாது கற்பாறையென இறுகி நின்றான்.

"இந்த இறுக்கம் எதற்கு அண்ணா?"

"சாராவின் மீது உங்களுக்கு காதல் இருக்கும் பட்சத்தில் அவளிடத்தில் சொல்வதிலென்ன தயக்கம்?"

"ப்ளீஸ் அண்ணா, சாரா தான் உங்களின் மகிழ்விற்கு காரணமென்றால்.. அவளை திருமணம் செய்து கொள்ளலாமே!!?"

தீபக்கின் எந்தவொரு பேச்சிற்கும் விதுவினிடத்தில் பதிலில்லை.

விதுவின் அமைதி தீபக்கின் பொறுமைக்கு எல்லை வகுத்தது.

"சரி, நீங்கள் ஒன்றும் சொல்ல வேண்டாம்.. நான் இப்போதே சாராவிடம் சென்று உங்கள் விருப்பத்தைக்கூறி திருமணத்திற்கு ஏற்பாடு செய்கிறேன்" என்று நகர்ந்த தீபக்,

"அவளை நான் மணப்பதற்கு, என் கைகளினாலே அவளை கொன்று விடலாம்" என வீடே அதிர மொழிந்த விதுவின் வார்த்தைகளில் ஸ்தம்பித்தான்.

"அண்ணா..."

"நான் என் சாராவை மணப்பதும் அவளின் வாழ்வை நரகமாக்குவதும் ஒன்று" என்றவன் இரண்டிரண்டு படிகளாய் தாண்டி மாடிக்கு சென்று மறைந்தான்.

'தலையும் புரியாது வாலும் புரியாது தீபக் மண்டை காய்ந்தான்.'

படுக்கையறைக்குள் நுழைந்த விது கண்ணில் பட்ட அனைத்து பொருட்களையும் விசிறியடித்தான். அவன் தனது அறையை அலங்கரிக்க பார்த்து பார்த்து வாங்கிய அனைத்து பொருட்களும் உடைந்து சிதறின.

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு இன்று தான் தன்னுடைய அறைக்குள் நுழைந்திருக்கின்றான். தான் தவறு செய்த இடமென்று தன்னை வெறுத்தே இவ்வறைக்குள் வருவதை தவிர்த்தவன் இன்று தன்மீது கொண்ட கோபம் அதிகரிக்க இவ்வறையை சூறாவளியாய் சுழன்று சேதமாக்கினான்.

கோபம் எல்லையை கடக்க, தரையில் மண்டியிட்டு அமர்ந்தவன்.. உள்ளங்கையில் முகம் புதைத்து அழுகையில் வெடித்தான்.

"ஏனடி... ஏன்.... ???? உன்னை காண தவமாய் தவமிருந்த நாட்களில் வராது.. பாவம் செய்து அதை தீர்க்கும் வழி அறியாது என்னை நானே வெறுத்து ஒதுக்கும்போது தான் என்னிடம் நீ வர வேண்டுமா??"

"உன்னை பார்த்திட துடித்த என் கண்கள் இன்று உன்னை பார்க்க அஞ்சுகின்றனவே, என்ன செய்வேன் நான்?"

தனதருகில் இல்லாத தன்னவளிடம் கேள்வி கேட்டான்.

அவனின் காதல் மனம் எரிமலையாய் தகித்தது.

"நான் செய்த குற்றத்திற்கு என் காதல் மடிவதே தண்டனை"... நினைத்த மாத்திரத்தில் அவ்வறையை விட்டு வெளியில் வந்தவன், மற்றொரு அறைக்குள் புகுந்து தனக்கு சொந்தமான விழிகளை மனக்கண் முன் கொண்டு வர தவியாய் தவித்தான்.

குற்றம் செய்த மனம் முரண்ட காதல் மனமோ அவனவளின் அழகிய விழிகளை காட்சிகளாக்கி காயம் பட்ட இதயத்திற்கு இதமளித்தது.

அமைதி கொண்ட மனம் தன்னவளிற்காக யோசிக்க ஆரம்பித்தது.

"இனியும் சாரா தன்னுடன் இருப்பது அவளுக்கு ஆபத்து... என்னை அறியாது என் காதலை அவளிடம் சொன்னாலும் சொல்லிவிடுவேன்" என்று எண்ணிய நொடி, நாளை நடக்க இருப்பதை அறியாது, ஒரு முடிவெடுத்தவனாக உறங்கிப் போனான்.



"கனவில் தடம் பதித்து...
விழிகளால் இதயத்தை துளையிட்டு...
அழுத்தமாய் காதலனும் ஆலவிதையை துளிர செய்தவள், கண் முன்னே...
ஏற்க நினைக்கும் என் காதலிற்கு தடையாய் நானே!!!...
என்ன விந்தையடி பெண்ணே,
நீ அறிந்திடும் முன்னே...
என் காதலை அழிக்க நினைக்கின்றேன்.
காரணமறிந்தும், சரிசெய்ய முடியா நிலையில் நான்..!
இங்கு,
குற்றம் செய்தவனும் நானே!!!
தண்டனை அளிப்பவனும் நானே!!!
என் காதல் என்னை ஆளுமோ???."

View attachment IMG_20200304_182820.jpg
தொடரும்.....
 
#14
தீராத காதல் நீயே 5 :


"உன்னையே நித்தமும் நினைக்கின்றேன்...
உன் விழி காண மட்டுமே கரிய இரவினை
கரம் கொண்டு வரவேற்கின்றேன்."

இரவு நேரத்தை உறக்கத்தில் கழிக்காமல், தன்னவளின் நினைவோடு கரைத்தான்.

உறக்கமின்றி சிவந்த விழிகளுடன் அதிகாலையில் படுக்கையில் எழுந்தமர்ந்தவன், தனது அன்றாட பணிகளை முடித்து மிக விரைவாகவே அலுவலகம் வந்திருந்தான்.

'விதுவின் காதலொன்றும் காவியகாதல் அல்ல... சில மாதங்களாய் மனதில் வீற்றிருக்கும் ஆத்மார்த்தமான உயிர் காதல்.'

கனவில் தோன்றிய விழிகளின் உருவத்தை நிஜத்தில் தேடி அலைந்து... தன் வாழ்க்கை தேடலிலே முடிந்து விடுமோ என்று நினைக்கையில், கண் முன்னே தோன்றியவளை.. விரும்பியபடி மண முடிக்க இயலாத தன்னிலையை அறவே வெறுத்தவனாய் மனம் முழுக்க சாராவின் மீதான நேசத்தை சுமந்து கொண்டு தன்னறையில் அவள் அமர்ந்திருக்கும் இருக்கையை வெறித்தபடி பார்த்திருந்தான்.

விது அலுவலகம் வந்து ஒரு மணி நேரம் கடந்திருந்தது. ஆனால், அவனின் நிலை மட்டும் மாறவே இல்லை.

அலுவலக நேரம் தொடங்கி விட்டதால் பணியாளர் அனைவரும் வந்தவண்ணம் இருக்க, சாராவை மட்டும் காணவில்லை.

"நேற்று மாலையும் விரைவில் சென்றுவிட்டாள்.. இன்றும் இன்னும் வரவில்லை... மனுஷனோட பீலிங்ஸ் புரியுதா இவளுக்கு".

இரவு அவனெடுத்த முடிவினை மறந்தவனாக சாராவை காணாத ஏக்கத்தில் மனதோடு புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.

இங்கு விடுதியில் தன் அறையில் மொபைலையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த சாரா, அது தன் இருப்பை தெரிவித்ததும்.. கண்களில் கண்ணீரோடும், முகம் முழுக்க பயம் அப்பட்டமாகத் தெரிய.. விரல்கள் நடுங்க அழைப்பினை ஏற்றாள்.

பேசியது சந்தியா தான்...

"அம்மு எங்களுக்கு ஒன்றுமில்லை, அம்மா நல்லாத்தான் இருக்காங்க, அவன் (வேலு) ஏதாவது சொல்லி உன்னை மிரட்டினால் நீ அதனை நம்பாதே"

பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே இணைப்பு செயலிழந்தது.

சற்று நேரத்திற்கு முன்பு தான் வேல்பாண்டி சாராவிற்கு அழைத்து, "நீ இன்றே இங்கு வரவேண்டும் இல்லையென்றால் உன் அக்கா அம்மாவை என் கைகளினாலே கொன்று விடுவேன்" எனக் கூறி மிரட்டியிருந்தான்.

அவனுக்கு சாராவின் மொபைல் எண் எப்படி கிடைத்தது என்றெல்லாம் தெரியவில்லை. அதனை சிந்திக்கவும் சாராவிற்கு நேரமில்லை.

'அவன் சொன்னபடி நான் அங்கு செல்லவில்லை என்றால் தன் அன்னை சகோதரிக்கு ஒன்றாகிவிட்டால் நான் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் பயத்தோடு சாரா அமர்ந்திருக்க சந்தியா கால் செய்து பேசியது ஆறுதலாக இருந்தது.'

இருப்பினும் அக்காவின் குரல் அழுகையை மறைப்பது போல் ஒலித்ததோ... தனது சந்தேகத்தை ஒதுக்கியவள் சந்தியா அழைத்த எண்ணிற்கு தொடர்பு கொண்டாள். எடுத்தது அவர்களின் வீட்டிற்கு அருகிலிருக்கும் தேநீர் கடைக்காரர்.

அவர் சாரா என்று தெரிந்ததும், சந்தியா சொல்லி சென்றதை அப்படியே அவளிடம் ஒப்பித்தார்.

"இங்க உன் மாமன்காரன் குடிச்சிட்டு வந்து வழக்கமாக நடக்கும் சண்டை தான்.. உன் அக்கா அம்மாவெல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்காங்க" என்றவர் சரிம்மா நான் வச்சிடட்டுமா எனக் கேட்டு ஃபோனை வைத்துவிட்டார்.

இப்போது தான் சாராவிற்கு உயிர் மீண்டது. இதே அறையிலிருந்தால் மனம் அலைப்புற்றுக்கொண்டே இருக்குமென அலுவலகம் கிளம்பிச் சென்றாள்.

இருப்பினும் மனம் ஒரு மூலையில் அலறிக்கொண்டிருந்தது. அது என்னவென்று அவளால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

மிகவும் தாமதமாக அலுவலகம் வந்து சேர்ந்த சாரா, தனது கவலைகளிலேயே உழன்றவளாய்.. தன்னையே எதிர்பார்த்து தான் வந்ததும் வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்திருக்கும் விதுவை ஏறெடுத்தும் பார்க்காது தனது இருக்கையில் சென்றமர்ந்தாள்.

இந்நேரம் வரை அவள் வரவில்லையே, அவளுக்கு என்னவானதோ என்று உள்ளுக்குள் தவித்துக் கொண்டிருந்த விது தன்னவளை கண்ட பிறகே சுவாசம் பெற்றான்.

ஆனாலும், சாரா அவனை பார்க்காது சென்றது அவள் மீதிருந்த கோபத்திற்கு தூபம் போட்டது.

"மிஸ். சாராவதி...."

கணினியை உயிற்பித்தவள் எந்தவொரு வேலையும் செய்யாது... தனது பாஸின் அன்றாட பணிகளை கூட அவனிடம் பட்டியலிடாது மனதோடு போராடிக் கொண்டிருந்தாள்.

ஆதலால், விதுவின் விளிப்பு சாராவின் செவி நுழையவே இல்லை.

விதுவின் ஒன்றிரண்டு விளிப்பிற்கு பிறகு... கர்ஜனையாக ஒலித்த விதுவின் சாரா என்ற அழைப்பில்.. உடல் தூக்கிப்போட, மலங்க விழித்தவாறு அவனருகில் வந்து.. ஒன்றும் நடவாததைப்போல் சார் என்றாள்.

"இவளை நினைத்து இரவெல்லாம் உறங்காது, தான் காதலில் தவித்துக் கொண்டிருக்க.. என்னைப்பற்றி சிறு நினைப்பு கூட இல்லாது வேறெதோ நினைவில் இருக்கின்றாளே".

விதாந்த் மனதோடு குமுறினான்.

அந்நேரம் சாராவின் மொபைல் அதிர்ந்து ஒலிக்க, அவளின் உடல் பயத்தில் வியர்த்துக் கொட்டியது.

தான் விதுவின் அருகில் நின்று கொண்டிருக்கின்றோம் என்பதையும், அவன் தன்னை அழைத்ததற்கான காரணத்தை இன்னும் கூறவில்லை என்பதையும் மறந்தவளாக ஓடிச்சென்று மொபைலை எடுப்பதற்குள் அது கட்டாகியிருந்தது.

சாரா ஒருநாளும் அலுவலகத்தில் இவ்வாறு இருந்ததில்லை. அவளின் பதட்டமும், பயமும் விதுவின் காதல் கொண்ட மனதை கவலைக்குள்ளாக்கியது.

அப்போது தீபக் விதுவின் அலுவலக அறைக்குள் நுழைந்து விதுவின் மனதை திசை மாற்றினான்.

விதுவின் முடிவுபடி, தீபக் சாராவின் டெர்மினேட்டின் லெட்டரை அவன் கைகளில் கொடுத்தான்.

சாராவை பார்த்துக்கொண்டிருப்பதே போதுமென்று இருந்தவனால், அவளை அருகிலேயே வைத்துக்கொண்டு தள்ளியிருப்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தது.

'அவள் எங்கோ ஓரிடத்தில் நலமுடன் இருக்கின்றாள்' என்கிற நிம்மதியிலேயே, தான் கொண்ட காதலுடன் வாழ்ந்து விடுவேனென நினைத்தவன், நேற்று இரவு அவளை வேலையிலிருந்து நீக்கம் செய்ய முடிவெடுத்திருந்தான்.

தன்னவள் தன்னிடமிருந்து தள்ளியிருந்தாலும்... எவ்வளவு தொலைவிலிருந்தாலும் அவள் மீது ஒரு கண் வைத்திருக்க வேண்டுமென விதுவின் காதல் மனம் உருக, சாராவின் மாற்று வேலைக்கான ஆஃபரும் அவளின் கைகளுக்கு இரண்டு தினங்களில் கிடைக்குமாறு தன்னுடைய நண்பன் ஒருவன் மூலமாக ஏற்பாடு செய்திருக்கின்றன.

சாரா, தீபக் அங்கு வந்ததுக்கூட அறியாது மொபைலை வெறித்தவாறே நின்றிருக்க, விது அவளின் முகத்திற்கு முன் சொடக்கிட்டு நிகழ் காலத்திற்கு மீட்டான்.

"அப்பப்போ எங்கு கனவு காண போய்விடுகிறாய்"?

விது கோபமாக பேச முயற்சித்தாலும் முடியவில்லை.

"டேக் திஸ்"... என்றவாறு பணி நீக்கத்திற்கான உரையை அவளிடம் நீட்ட.. அது என்னவென்று தெரியாவிட்டாலும் அவனிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டாள்.

பிரித்து பார்க்கும் சிந்தனை தோன்றாததால், உரையினை கைகளில் பிசைந்தவாறு சாரா நின்றிருக்க மீண்டும் அவளின் மொபைல் ஓலமிட்டது.

கைகள் உதற, பயத்தில் விழிகள் கலங்க.. ஒலிக்கும் மொபைலினை ஆன் செய்வதா வேண்டாமாவென சாரா சிந்திப்பதற்குள் ஒலித்த சத்தம் அடங்கி மீண்டும் மறுமுறை ஒலித்தது.

இம்முறை விரல்கள் அனைத்தும் சில்லிட்டுப் போக, நடுக்கத்துடன் ஆன் செய்து செவி மடுத்தவள் மயங்கி சரிந்தாள்.

சாராவின் நிலை என்னவென்று ஆண்கள் இருவருக்கும் புரியவில்லை என்றாலும், அவளையே பார்த்திருந்த விது சாரா தரையில் விழுவதற்கு முன் அவளை தன் மடி தாங்கியிருந்தான்.

விதுவின் மனதை முதல் முறையாக பதட்டம் ஆட்கொள்ள.. அவளின் கன்னம் தட்டி சாரா என்றழைத்த விது என்ன செய்வதென்று புரியாது தீபக்கை பார்த்தான்.

நொடியில் தன்னை சமாளித்துக்கொண்ட தீபக்.. தண்ணீர் எடுத்து சாராவின் முகத்தில் தெளிக்க சிறு முக சுருக்கத்துடன் எழுந்தமர்ந்தவள் இருவரையும் உணராது "அம்மா" என அவ்வறையே நடுங்க கதறி அழுதாள்.

சாராவின் கண்ணீர் முகம் விதுவின் மனதை காயப்படுத்த... "சாரா என்னாச்சு" என்றான்.

அவளிடத்தில் அழுகை மட்டுமே பதிலாக,

சாராவின் தோள்களை இரு கரங்களினாலும் அழுந்த பற்றிய விது.. "சாரா என்னாச்சு சொல்லு, உனக்கு எந்த பிரச்சினை இருந்தாலும் நான் சரி செய்கிறேன். உன் அம்மாக்கு என்ன ஆனது" என்றான்.

விதுவின் அம்மா என்ற வார்த்தை, அவள் மேலும் அழ காரணமாக அமைந்தது.

"அய்யோ அம்மா, எனக்கு என்ன ஆகியிருந்தாலும் நான் உங்களுடனேயே இருந்திருக்க வேண்டும். உங்களை அரக்கன் பிடியில் விட்டுவிட்டு சுயநலமாக வந்துவிட்டேனே" என்று அரற்றியவள்,

"சார்... சார்.. எங்க அம்மா சார், நான் உடனே போகணும்" என்றவள் அவனின் சம்மதத்தையும் கூட எதிர் பார்க்காது அங்கிருந்து ஓட்டமும் நடையுமாக வெளியேறினாள்.

விதுவிற்கு தான் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. இப்போது அவள் அவளாகவே இல்லையென்பது மட்டும் அவனுக்கு நன்றாக புரிந்தது.

"தீபக் அவள் சொல்லியதை வைத்து பார்த்தால் அவளது அம்மாவிற்கு தான் ஏதோ ஆகிவிட்டதென்று நினைக்கின்றேன். அவளின் கிராமத்து அட்ரெஸ் இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் என் கையில் இருக்க வேண்டுமென்ற விதாந்த், சாராவினை பின்தொடரும்மாறு தன்னுடைய கார்ட்ஸ் ஒருவனிடம் கூறினான்."

"அவளைப்பற்றிய அப்டேட் உடனுக்குடன் தெரிவிக்க வேண்டும்" என்ற விது அவளுக்கு எத்தகைய பெரிய பிரச்சனையாக இருந்தாலும் அதனை உடனே சரிசெய்து.. இன்றே தன்னுடன் அழைத்து வந்துவிட வேண்டுமென உறுதியேற்றான்.

சாராவின் விழிநீர் அனைத்தையும் மறக்க செய்திருந்தது.

தான் செய்த தவறு, அதனால் தன்னவளுக்கு தான் இழைத்த துரோகமென்று அன்றைய இரவினையே மறந்தவன்.. சாராவின் கண்ணீர் விழிகளிலேயே நின்று போனான்.

'எப்போதும் நினைத்த மாத்திரத்தில் இதம் தரும் தன்னவளின் அழகிய கூர் விழிகள், இன்று வருத்தத்தை அளிப்பதைக் கண்டு மன்ம் வெதும்பினான்.'

தனக்கு சொந்தமான கண்களில் மகிழ்ச்சி மட்டுமே நிலைத்திருக்க வேண்டும். அதற்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்ய விது தயாராக இருந்தான்.

பேருந்திலேறி அமர்ந்த சாராவின் விதுவிற்கு சொந்தமான அழகிய விழிகள் விடாது கண்ணீரை சொறிந்தது. எவ்வளவு முயன்றும் அவளால் தன்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

அலுவலகத்தில் அவளிருக்கும்போது விடாது கால் செய்துகொண்டிருந்தது வேல்பாண்டி தான். அவனால் சொல்லப்பட்டது,
 
#15
"என்னடி... எம்மேல இன்னும் பயம் வரல போலிருக்கே..!!", "உன் ஆத்தாள கொன்னு பொணமா போட்டால்தான் நீ இங்கன வருவீயோ??" ஆங்காரத்துடன் கேட்டவன்,

"நாளை விடியலில் நான் கட்டுற தாலி உன் கழுத்துல தொங்கனும்.. அப்படியில்லை, உன் அம்மாக்காரி எழவுக்குத்தான் நீ வர வேண்டியதா இருக்கும்".

வெறியுடன் கொக்கரித்தவன் சாராவின் அழுகுரலை அசட்டை செய்தவனாக வெடி சிரிப்பு சிரித்தான்.

அதனை நினைத்துப் பார்த்த சாரா தனக்குள் குன்றினாள். தெரிந்தே தன் வாழ்வு நாசமாவதை அவளால் ஏற்க முடியவில்லை. அதற்காக அன்னையை இழக்க முடியாதே. பலவாறு சிந்தித்தவள், தன்னுடைய அக்கா மற்றும் அன்னைக்காக வாழ்வினை பணயம் வைக்க தீர்மானித்தாள். 'அந்நேரம் அவளின் மனதில் ஒரு மிகம் மின்னி மறைந்தது.'

'அம்முகம் என்னை மறந்து விட்டாயேயென' கேள்வி கேட்பதை போலிருக்க விழிகளை அழுந்த மூடி இருக்கையில் தலை சாய்த்து விட்டாள்.

விது ஏற்பாடு செய்த கார்ட்ஸ் சாராவின் இருக்கைக்கு பின்னிருக்கையில் அமர்ந்திருக்க, அப்பப்போ விதுவிற்கு தகவலும் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தான்.

அவளின் சொந்த கிராமம் எதென்று தெரிந்த பின்னரும் விதுவால் உடனடியாக அங்கு செல்ல முடியாத நிலை.

தன்னை அவமான படுத்திய விதுவை பழிதீர்க்க எண்ணிய ஷில்பா வருமான வரித்துறைக்கு பொய்யான தகவல் அனுப்பி 'விவி.கன்ஸ்டரக்ஷனில்' ரெய்டுக்கு ஏற்பாடு செய்தாள்.

பல தொழில்கள் செய்வதால் ஏதேனும் ஒன்றில் கவனக்குறைவாக நடந்திருப்பான் அதில் நிச்சயம் விது மாட்டிக்கொள்வான். அடுத்த நொடி வரி ஏய்ப்பு செய்ததால் 'இளம் தொழிலதிபர் விதாந்த் வித்யூத்' கைது செய்யப்பட்டார் என்ற செய்தி ஊடகம் எங்கும் ஒலிபரப்பாகுமென கற்பனையை பறக்க விட்டவள் சர்மாவிடம் கூட ஏதும் கூறாது தன் திட்டத்தை செயல்படுத்தியிருந்தாள்.

தீபக்கிடம் அனைத்தையும் ஒப்படைத்துவிட்டு, சோதனையில் ஈடுபட்டிருக்கும் அதிகாரிகளிடம் தனக்கு மிக முக்கியமான வேலை ஒன்று இருப்பதாக விது எவ்வளவோ எடுத்துக்கூறியும் அவன் வெளியே செல்ல அவர்கள் அனுமதிக்கவில்லை.

நள்ளிரவில் சோதனை முழுவதும் முடிந்து, "யாரோ தவறான தகவல் அனுப்பியுள்ளனர்.. டாக்குமெண்ட்ஸ் அனைத்தும் பக்கா கிளியராக உள்ளது. சாரி ஃபார் தி ட்ரொப்ள்" என்றவர்கள் வெறும் கையுடன் வெளியேறினர்.

இதற்கு யார் காரணமாக இருப்பார்களென்று சரியாக யூகித்த விது அவர்களுக்கான தண்டனைக்கு வழிவகை செய்த பின்னரே தன்னவள் இருக்குமிடத்தை நோக்கி பயணத்தை தொடர்ந்தான்.

உடன் வருகிறேன் என்ற தீபக்கை வேண்டாமென்ற விது தானே காரினை இயக்கி தனித்து சென்றான்.

அதிகாலை, சூரியன் சிறிதே எட்டி பார்க்கும் நேரம் சாராவின் வீட்டிற்கு முன் தனது காரினை நிறுத்தியிருந்தான். இங்கு வருவதற்குள் அவளைப்பற்றி ஓரளவு தகவல்களை விது அறிந்திருந்தான்.

ஊர் மக்கள் தன்னை யாரென்று கேட்டால் என்ன கூறுவதென்ற யோசனையுடன் காரிலிருந்து இறங்கி நின்ற விதுவை வயதான ஒருவர் "யாரப்பா நீ?" என்று வினவினார்.

சாராவின் வீடு பூட்டியிருக்க, "இவ்வீட்டிலிருப்போர்........"

அதற்கு மேல் எப்படி கேட்பதென்று தெரியாமல் விது தடுமாறினான்.

பெரியவர் என்ன நினைத்தாரோ... "அந்த கொடுமையை என்னான்னு நான் சொல்றது அங்கு தெரியுதே மலைக்கோயில் அங்கன போய் பாரு தம்பி, இந்த வூட்டு ஆளுக எல்லாம் அங்கிட்டு தான் இருக்காங்க" என்றபடி தன் வழியில் சென்றார்.

தூரத்தில் குன்றின் மீது தெரிந்த கோவிலை ஒரு நிமிடம் இமைக்காது பார்த்தவன், அடுத்த ஐந்து நிமிடங்களில் கோவிலினுள் அடி வைத்திருந்தான்.

அங்கு அவன் கண்ட காட்சி.. 'தன் இதயத்தை யாரோ கையால் பிய்த்து எடுப்பதை போன்ற வலியை கொடுத்தது.'

ஐயர் மந்திரம் சொல்ல, சுற்றி நான்கு ஆண்கள் மட்டுமே சூழ்ந்திருக்க.. வேலுவிற்கு அருகில் மணப்பெண் அலங்காரத்தில் சாரா அமர்ந்திருந்தாள்.

"தான் செய்த பிழைக்கு தண்டனை இதுவோ".. நினைக்கையிலேயே விதுவின் காதல் மனம் வெடித்து சிதறியது.

தான் நேசிப்போர் யாரும் தன்னுடன் நிலையாக இறுதிவரை வரப்போவதில்லையென எண்ணி.. அவளாவது சந்தோஷமாக இருக்கட்டுமென்று திரும்பி செல்ல அடியெடுத்து வைத்தவனை, சாராவிற்கு பாதுகாப்பாய் அவன் அனுப்பி வைத்த பாதுகாவலன் சாரென்று அழைத்தான்.

தொடரும்...
 
#16
தீராத காதல் நீயே 6 :


சர்மா தனது மகளான ஷில்பாவை நன்றாக திட்டிக் கொன்றிருந்தார்.

"உனக்கு கொஞ்சமாவது அறிவிருக்கா... அவனை அழிக்க நினைத்தால் அடுத்த நொடி நம்மை இல்லாமல் ஆக்கிவிடுவான்".

"அவனைப்பற்றி எவ்வளவு தூரம் உனக்கு எடுத்துக்கூறி இருப்பேன், எல்லாம் தெரிந்தும் சிறு பிள்ளை போல் நடந்து கொண்டாயே!!".

சர்மா விதுவின் அதிரடியான ஆட்டத்தில் அடுத்து என்ன செய்வதென்று அறியாமல் நிலைகுலைந்து போனார்.

"அவனுக்கு நீ கொடுத்த தண்டனையை விட அவன் நமக்கு கொடுத்த தண்டனையின் விலை அதிகம்." "நம் சொத்து மொத்தமும் காலி".

'சர்மா தலையில் கை வைத்து அமர்ந்து விட்டார்.'

அவரின் அனைத்து தொழில்களும் இப்போது பிரச்சினையில் சிக்கியிருக்கும் உணவு பொருட்கள் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலையின் மூலதனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே செயல்படுகின்றன. இத்தொழிற்சாலை அவரின் தொழில் சாம்ராஜ்ஜியத்தின் ஆணிவேராகும்.

எப்போதும் தானேதாவது வம்பு செய்தால் அதனை கண்டு கொள்ளாமல் கடந்து சென்றுவிடும் விதாந்த் இன்று தனக்கு இவ்வளவு பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்த முயன்றிருக்கிறான் எனில் இதற்கு முழுக்காரணம், பார்ட்டியில் ஷில்பாவின் அதிகப்படியான பேச்சும்.. நேற்று முட்டாள்தனமாக அவள் ஏற்பாடு செய்த ரெய்டும் தானென்று புரிந்த சர்மா தன்னுடைய செல்ல மகளை எதுவும் கூற முடியாது கவலையில் மூழ்கினார்.

"போச்சு... எல்லாம் போச்சு..."

"அப்பா இப்போ எதற்கு இப்படி உட்கார்ந்திருக்கீங்க, அவனை நான் சும்மா விடுவதாக இல்லை".

இப்போது கூட நடக்கும் சூழ்நிலையின் வீரியம் புரியாது சிறுபிள்ளை போல் குதிப்பவளை என்ன செய்வதென்று அவருக்குத் தெரியவில்லை.

"போ... இன்னும் என்ன சிக்கல்களெல்லாம் உன்னால் ஏற்படுத்த முடியுமோ, அனைத்தையும் ஏற்படுத்து."

இதுவரை ஷில்பாவிடம் அதிர்ந்து கூட பேசிடாத சர்மா கோபத்தில் வெடித்தார்.

முதல் முறையாக தனது தந்தையின் கோபத்திற்கு ஆளாக்கிய விதுவை இதற்கு மேலும் சும்மா விட கூடாதென்ற ஷில்பா... "அவனை ஒருவழி செய்துவிட்டு வந்து உங்களை சந்திக்கிறேன்" என்றாள்.

"போதும்... இதுவரை நீ செய்ததே!!"

"அப்பா"

"நீ அவனின் அலுவலகத்திற்கு வருமானவரித்துறையை அனுப்பி வைத்ததற்காக, அவன் நம் உணவு தொழிற்சாலையில் போதை பொருட்கள் கடத்துவதாக செட் செய்து அதனை நிரூபித்தும் காண்பித்துவிட்டான்."

"போதைப்பொருள் கடத்தல் என்பது சாதரணமில்லை, நாம் எவ்வளவு முயற்சித்தாலும் இதிலிருந்து வெளிவர முடியாது."

"இதில் பெரிய சிக்கல் என்னவென்றால் அந்நிறுவனத்தின் உரிமம் உன் பெயரில் உள்ளது. அவனை பழிவாங்க நீ செய்த செயலால், ஒழுங்காக வரி கட்டும் தொழிலதிபரென்று அவன் நற்பெயரைத் தான் பெற்றிருக்கின்றான். ஆனால், உன் தலையில் நீயே மண்ணை வாரி போட்டுக்கொண்டாய்."

தன் மகளுக்கு அனைத்தையும் புரிய வைத்துவிடும் நோக்கில் நீளமாகப்பேசிய சர்மா.. "இனியாவது அமைதியாக இரு" என்றுக் கூறி, தன் மகளை இதிலிருந்து எவ்வாறு காப்பாற்றலாமென்று சிந்தித்தார்.

யோசனையின் விளைவாக தனக்கு விசுவாசமான ஆள் ஒருவனை ஏற்பாடு செய்து, முதலாளிக்கு தெரியாமல் நான் தான் போதைப்பொருள் கடத்தியதாக போலீஸில் கூறி சரணடைய செய்து ஷில்பாவை காப்பாற்றியதோடு.. இனி விதுவிடம் கொஞ்சம் அடக்கியே வாசிக்க வேண்டுமென்று தீர்மானித்தார்.

அதன்படி, விதுவிடமிருந்து அனைத்திலும் ஒதுங்கி நிற்க முடிவுசெய்தார். 'தான் பல அடிகள் அடித்தும் நிமிர்ந்து நின்ற விது தன்னை ஒரே அடியில் வீழ்த்தியது அவருக்கும் அவன் தொழிலில் புலியே என எண்ணத்தை தோன்ற வைத்தது.'

மற்றவர்கள் கண்ணுக்கு புலியாய், வேங்கையாய் தெரிபவன், இந்நொடி தன்னவளின் நிலையை எண்ணி பரிதவித்து இறைவனின் ஆலயத்தில் நின்றிருக்கின்றான்.

"பாஸ்..."

மணக்கோலத்தில் தன்னவளை கண்ட பிறகு, அங்கு நிற்க முடியாது திரும்பி நடந்த விதுவை அவனின் பாதுகாவலன் அழைத்திருந்தான்.

அடுத்து அவனது வாயால் சொல்லிய செய்தி விதுவினுள் உறங்கிக்கொண்டிருக்கும் வேங்கையை தட்டி எழுப்பியிருந்தது.

"பாஸ்... சாராம்மாவின் விருப்பமில்லாமல் திருமணம் நடைபெருகிறதை போலுள்ளது. அவர்கள் எதற்கோ பயந்து தான் இதற்கு சம்மதம் தெரிவித்திருப்பதைப்போல் தெரிகிறது."

பாதுகாவலன் தானறிந்ததை சொல்லி முடிக்கவும், சாராவின் அன்னையும், சகோதரியும் இரு தடியர்களால் மணமேடைக்கு இழுத்து வரப்பட்டனர்.

"நீங்க ரெண்டு பேருமில்லாமல் இவள் என் கையால் தாலி வாங்கிக்கொள்ள மாட்டலாம்.. இப்படி ஓரமா நின்னு நான் தாலி கட்டுறதை நல்லா கண்குளிர பாருங்க".

வேலு அவர்களிடத்தில் பேசியவை அனைத்தும் நாராசமாய் விதுவின் செவிகளில் நுழைந்தது. நொடியில் அங்கு நிலவும் சூழ்நிலையை கணித்தவன், கர்ஜிக்கும் சிம்மமாய் வேலுவின் முன் தனது முழு உயரத்திற்கு நிமிர்ந்து நின்றான்.

'விதுவின் கண்கள் வேலுவை நோக்கி அனலை கக்கின.'

இக்கல்யாணத்தை தடுக்கும் மார்க்கமின்றி விழிமூடி வழியும் கண்ணீருடன் வேலுவின் அருகில் அமர்ந்திருந்த சாரா, மணக்கோலம் பூண்ட பின்னர் தானறிந்த தன் மனம் விதுவின் மீது கொண்ட காதலை எண்ணி எண்ணி மரித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

"இதோ இன்னும் சில நிமிடங்கள் தான். அரக்கன் ஒருவனுக்கு தான் மனைவியாகி, தன் வாழ்வினை நானே முடித்துக்கொள்ளப் போகிறேன்". தனக்குள்ளாக மருகியவள் அப்போதுதான் அங்கு நிலவிய நிசப்தத்தை உணர்ந்து மெல்ல விழி திறந்தாள்.

'மனதோடு மறைந்திருந்த காதல் உணர்ந்த நொடி காதலுக்குரியவன் கண் முன்னே நிற்பதை கண்டு' தானெப்படி உணர்கின்றோமென்று சாராவிற்கு புரியவில்லை.

நொடியில் தானிருக்கும் நிலை விளங்க, காதல் இதயம் இடிந்து மண்ணாகியது. விதுவின் முகம் பார்க்க இயலாது தலை கவிழ்ந்தவள்.. வேலுவின் அலறல் ஒலியில் பதறி எழுந்து விலகி நின்றாள்.

'வேலுவிடம் பொறுமையாக வாதாடி சாராவை மீட்பதெல்லாம்'.. சாராவின் அன்னை மற்றும் தான் கட்டிய மனைவியின் கழுத்திலேயே ஆட்களை கொண்டு கத்தி வைத்திருப்பவனிடம் இயலாத ஒன்றென்று புரிந்துகொண்ட விது நேரடியாக ஆக்ஷனில் இறங்கினான்.

யாரையும் கருத்தில் கொள்ளாது வேலுவின் நெஞ்சிலே விது உதைக்க.. அலறியபடி நான்கடி பின்னால் சென்று விழுந்தான் அவன்.

தெரியாதா ஒருவன் வேலுவை அடித்ததும் அவனது ஆட்கள் விதுவை சுற்றி வளைத்தனர். சந்தியா மற்றும் சாராவின் அன்னை மீது கத்தி வைத்திருந்த இரு தடியர்களும் விதுவை நோக்கி சென்றிருக்க.. சாரா அம்மா என்று ஓடிவந்து இருவரையும் அணைத்துக் கொண்டாள்.

சூறாவளியாய் சுழன்ற விது நொடியில் ஆறு பேரையும் அடித்து வீழ்த்தினான். அந்நேரத்தில் சாராவை நெருங்கியிருந்த வேலு அவளின் கழுத்தருகே மாங்கல்யத்தை கொண்டு செல்ல, 'கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் கயிற்றினை பிடுங்கி தன்னவளின் கழுத்தில் மூன்று முடிச்சிட்டான் விதாந்த் வித்யூத்.'

விதுவை தடுக்க நினைத்து முன்னேறிய வேலுவை விதுவின் பாதுகாவலன் ஒரு அடியிலேயே சுருண்டு மயங்கச் செய்தான்.

தன் நெஞ்சில் உரசியபடி தொங்கிக்கொண்டிருந்த தாலியினை நம்ப முடியாது கைகளில் ஏந்திய சாரா, 'காதலை உணர்ந்த அன்றே ஈடேறியதை எண்ணி அகம் மகிழ்ந்தாள்.'

தனக்கிருக்கும் அதே மகிழ்வு தாலி கட்டியவனுக்கும் இருக்கிறதாவென விதுவை நோக்கியவள் அவனின் முகத்தில் தெரிந்த குழப்பத்தில் தன்னை காப்பாற்ற தான் கட்டினானோயென வருந்தினாள்.

'ஆனால் அவனின் குழப்பம் அவன் செய்த தவற்றை நினைத்து.. எது நடக்கக்கூடாதென்று நினைத்திருந்தானோ அது நடந்ததை எண்ணி... தான் செய்த தவறை எப்படி தன்னவளிடம் சொல்லப்போகிறோம் என்பதை நினைத்து.'

விதுவின் பாதுகாவலன், காவலர்களை அழைத்து வேலு உட்பட அங்கு வீழ்ந்து கிடந்த தடியர்களை அவர்களிடம் ஒப்படைத்தான்.

நடந்த நிகழ்வினையும், சாராவின் கழுத்தில் அதிரடியாய் தாலி கட்டியது யாரென்றும் தெரியாது சிலையென நின்றிருந்த தனது அன்னைக்கும் அன்னை போன்ற சகோதரிக்கும் விது யாரென்று சாரா கூற.. தன் பிள்ளையின் வாழ்வு மலர்ந்து விட்டதென இருவரும் அகம் மகிழ்ந்தனர்.

விதுவை பார்த்து கை கூப்பி நன்றி தெரிவித்த இருவரும் சாராவின் கை பிடித்து விதுவின் கரத்தோடு சேர்த்து கண்ணீர் சிந்தினர்.

அவர்களின் செயலுக்கான காரணம் புரிந்த விது,

"என் மனைவி என் பொறுப்பு" என்றான்.

விதுவின் வார்த்தைகளின் அழுத்தமே அவர்களுக்கு பெரும் மன நிறைவினை கொடுத்தது.

அதன்பிறகு நடக்க வேண்டிய அனைத்தும் நடந்து முடிய... அவர்களின் வாழ்விலிருந்த வேலு என்ற ஒருவனையே விது இல்லாமல் செய்திருந்தான்.

தான் தாலி கட்டியதை நினைத்து சாராவின் மனநிலை எப்படியிருக்குமோ என பயந்த விது.. சந்தியா மற்றும் அவளின் அன்னையை,

"எனக்கும் யாரும் கிடையாது.. எங்களுக்கு உறவாக நீங்களும் எங்களுடனே வந்து தங்கிக்கொள்ளுமாறு வற்புறுத்தினான்."

இதுவரை மகளுடன் ஒரு பொழுது கூட நிம்மதியாக கழித்திடாத இருவரும் மனதார சரியென்று ஒப்புக்கொண்டு, சாரா மற்றும் விதுவுடன் கிளம்பி விட்டனர்.

வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்த புது மணமக்களை, தீபாக்கே ஆலம் சுற்றி வரவேற்றான். 'வாழ்ந்து முடிந்த சாராவின் அன்னையும், வாழ்வை தொடங்காது முடிந்து நிற்கும் சந்தியாவும் தீபக் ஆரத்தி எடுத்ததை ஒதுங்கி நின்று வாழ்த்தினர்.'

விது வரும் வழியிலேயே தீபக்கை அழைத்து தனக்கும் சாராவிற்கும் நடந்து முடிந்த திருமணத்தை சுருக்கமாகக் கூறியிருந்தான்.

விதுவின் பங்களாவின் வெளித் தோற்றத்தைக் கண்டே மூன்று பெண்களும் அதிசயித்திருக்க.. வீட்டின் உட்புற செழுமை பிரமிப்பை அளித்தது. தாங்கள் கனவிலும் எட்டிட முடியாத உயரம் உடையவன் விது என்று உணர்ந்தவர்களுக்கு அவனிடம் சிறு பயத்தை அளித்தது.

அவர்களின் பார்வை அறிந்து பொருளுணர்ந்த விது.. உங்களது பயம் வீணென்று தன்னுடைய பேச்சில் கட்டினான்.

எனக்கு அம்மா என்றால் ரொம்ப பிடிக்கும். "பட் மை ஃபேட்.. ஷீ இஸ் நோ மோர்", "சோ, நான் உங்களை அம்மாவென்று அழைக்கலாமா??"

விதுவின் வார்த்தைகள் மூன்று பெண்களின் மனதையும் குளிர்விக்க, மீனா விதுவை நெருங்கி வாஞ்சையுடன் அவனின் தலை கோதினார்.

'இழந்த அன்பும் அரவணைப்பும் தன்னுடைய உடன்பிறவா சகோதரனுக்கு கிடைத்துவிட்டதென தீபக் மகிழ்ந்தான்.'

அதன் பின்னர் தெளிந்த நீரோடையாய் அவர்களின் வாழ்வு செல்ல.. இன்னமும் தனித்தனி அறையில் தான் கணவன் மனைவி இருவரும் வசித்தனர்.

திருமணம் முடிந்து வீட்டிற்கு வந்த அன்று.. எதிர்பாராமல் நடந்த திருமணம்,

"உன் மனம் கொஞ்சம் சமன்படட்டும்... என் மீது உனக்கு ஈடுபாடு தோன்றும்வரை தனித்தனியே இருக்கலாம்".

விது சொல்லிய வார்த்தைகள் இன்றும் சாராவின் காதுகளில் எதிரொலித்தன.

அவருக்கும் நடந்த திருமணத்தை ஏற்க காலம் வேண்டுமென்று நினைத்த சந்தியாவும், மீனாவும் அதனை ஏற்றனர். ஆனால், இரண்டு மாதங்கள் கடந்தும் அவர்களின் நிலை இப்படியே இருக்க இருவரும் தீபக்குடன் சேர்ந்து அதிரடியாய் ஒரு திட்டம் தீட்டினர்.

விதுவின் மீது காதல் கொண்ட சாராவிற்கும், தன்னுடைய காதலை உணர்த்த இதைவிட சிறந்த திட்டம் அமையாதென்று ஒப்புக்கொண்டாள்.

அவளுக்குத்தான் 'அன்றைய இரவினிலேயே தெரியுமே விது தன்னை எவ்வளவு காதலிக்கின்றானென்று'.. 'ஆனால் அன்றிலிருந்து தன்னை அவனின் அலுவலகத்தில் பார்த்த நொடியிலிருந்து இந்நொடி வரை ஒதுக்கி வைப்பது தான் ஏனென்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை.'

எதுவாகயிருந்தாலும் தன்னுடைய காதலை இன்று எப்படியாவது விதுவிற்கு சொல்லிட வேண்டுமென்று முடிவெடுத்த சாரா சந்தியாவின் உதவியோடு தன்னை அழகுற தயார்படுத்தத் தொடங்கினாள்.

இரவு உணவினை முடித்துக்கொண்டு அறைக்குள் நுழைந்த விது.. படுக்கையில் காணப்பட்ட அலங்காரத்தை கண்டு சினத்துடன் தீபக் என்று வீடே அதிர கத்தினான்.

விதுவின் கத்தலை எதிர்பார்த்திருந்த தீபக் அமைதியாக அமர்ந்திருக்க, பயத்தை உள் வைத்துக்கொண்டு.. மிடுக்குடன் விதுவின் அறைக்குள் நுழைந்தார் மீனா.

அவரின் வருகை உணர்ந்து விது அமைதியாக நின்றிருக்க,

"உங்களிடம் ஒரு வார்த்தை கேட்காமல் சாந்தி முகூர்தத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தது தவறு தான் மாப்பிள்ளை, மன்னித்துவிடுங்கள்."

எடுத்ததும் மன்னிப்பு வேண்டியவரை தடுத்தவன், "அம்மா... இப்போது... எதற்கு இந்த ஏற்பாடெல்லாம்" என்றான்.

ஒரு அம்மாவாக பிள்ளைகளுக்கு செய்யும் கடமைதான் கண்ணா இது...

"ஒரு நல்ல குடும்ப வாழ்விற்கு ஆணிவேரே தாம்பத்தியம் தான்... பெற்றோர் பார்த்து செய்யும் திருமணத்தில் காதல் மலர்வதே தாம்பத்யத்தை விதையாகக் கொண்டு தான்.. அது அது நடக்க வேண்டிய நேரத்தில் நடக்க வேண்டும் கண்ணா.."
 
#17
பொறுமையாக விதுவிற்கு எடுத்துக் கூறியவர், அவனுக்காக எடுத்து வைத்த பட்டு வேஷ்டி சட்டையை கொடுத்து தயாராகக் கூறி.. மேலும் ஏதேனும் சொல்லி நடக்கவிருக்கும் நிகழ்வினை அவன் தடுத்து விடக் கூடாதென்று வெளியே ஓடிவிட்டார்.

பட்டு வேட்டி சட்டையில் கம்பீரமாக காட்சியளித்தான் விதாந்த். அறையில் கமழ்ந்த நறுமணமும், கட்டிலில் பரவி கிடந்த மலர்களும் அன்றைய நாளில் அடுத்து என்ன நடக்கவிருக்கிறதென்பதை அவனுக்கு பறைசாற்றியது.

தனக்கெதிரே இருந்த ஆளுயரக் கண்ணாடியில் தன் முகத்தை பார்த்தவனுக்கு, தன் முகத்தின் மீது தானே உமிழ்ந்து கொள்ள வேண்டும் போலிருந்தது.

தன்னைத் தானே வலிக்குமட்டும் இரு கன்னங்களிலும் மாற்றி மாற்றி அறைந்தவன் ஓய்ந்து போனவனாய் தரையில் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான். இருகரம் கொண்டு முகத்தை மூடியவன்.. தானொரு ஆண்மகன் என்பதையும் மறந்து கண்ணீர் வடித்தான். அவனின் இதயம் விம்மி துடித்தது.

கனவில் தடம் பதித்து இதயம் நுழைந்தவளையே கரம் பிடித்தும்.. தன் காதல் ஈடேறிய சந்தோஷம் அவனிடத்தில் துளியளவும் கிடையாது. பதிலாக மனம் முழுக்க குற்றவுணர்வே..

'தானொரு தூய்மையான ஆண்மகன் இல்லையேயென வருந்தினான்.'

எந்தளவிற்கு அவள் மீது காதல் கொண்டு பித்தாய் அவளைத் தேடி அலைந்தானோ, அதெல்லாம் அவன் செய்த... செய்ததாக... நினைக்கும் செயலால் ஒன்றுமில்லையென ஆனது.

"தன்னவளை உண்மையாக தான் நேசிக்கவில்லையோ, அப்படி நேசித்திருந்தால் கனவில் கூட அவளுக்கு துரோகம் இழைக்க முடிந்திருக்காதல்லவா" என்று மருகினான்.

இன்னும் சில நிமிடங்களில் பல கனவுகளோடு வாழ்க்கையின் முதல்படியை நோக்கி அறைக்குள் நுழைய இருப்பவளை எப்படி தவிர்ப்பதென பந்தையக் குதிரையின் வேகத்தில் விதுவின் மனம் சிந்திக்கத் தொடங்கியது.

இன்று என்னவானாலும் தான் செய்த தவறை சாராவிடம் சொல்லிவிட வேண்டுமென்று முடிவு செய்தவனாக, அவளுக்காக காத்திருக்கத் தொடங்கினான்.

சிறிது நேரத்தில் பதுமையென உள் நுழைந்த சாராவின் அழகில் மதி மயங்கினான். அவளை முழுமையாக ஆட்கொள்ளும் வேட்கை அவனுள் அதிகரிக்கத் தொடங்கிய நேரம் அவன் செய்த தவறு நினைவில் உதித்தது.

தன்னைத்தானே நிந்தித்தவன், சாராவை விழுங்கும் பார்வையினை தடுத்து சுவற்றை வெறித்தான்.

பட்டுச்சட்டை வேட்டியில் கம்பீரமாக நின்றவனை வஞ்சனையில்லாமல் சைட் அடித்துக்கொண்டிருந்த சாரா விதுவின் தொண்டை செருமளில் உணர்வு பெற்றாள்.

"நம் வாழ்வினை தொடங்குவதற்கு முன், நான் உன்னிடம் ஒன்று சொல்ல வேண்டும்."

"சொல்லுங்க"..

"நம் திருமணத்திற்கு முன்பே ஒரு பெண்ணுடன் உறவு கொண்டிருக்கிறேன்" என்று ஆரம்பித்தவன், அன்றைய இரவு.. பார்ட்டியில் நடந்த ஷில்பாவின் எல்லை மீறிய செயல்கள் மற்றும் வார்த்தைகள் முதல் தீபக்கிடம் "I want a girl .... I need to know tonight what that sex is like" என்ற வரை சொல்லி முடித்தவன்,

அதன் பிறகு தன்னறைக்குள் நுழைந்த பெண்ணை தான் இழுத்து அணைத்த செயலையும் மறைக்காது ஒப்பித்தான்.

விதுவின் மீது தீராத காதலுடன் அறைக்குள் ஆசையுடன் நுழைந்த சாரா "திருமணத்திற்கு முன்பே ஒரு பெண்ணுடன் உறவு கொண்டிருக்கிறேன்" என்ற அவனின் வார்த்தையில் மரித்து துடித்து நிற்க.. மேலும் அவன் சொல்லும் வார்த்தைகளை கேட்க முடியாது துவண்டு மயங்கி சறிய இருந்த சமயம்.. விது இறுதியாக சொல்லியது சாராவை மீட்டது. அவளின் காதல் இதயத்தை பிழைக்கச் செய்தது.

எதிலும் மிடுக்குடன் கம்பீரமாக நிற்பவன்.. தான் செய்த தவற்றையும் எவ்வித தடுமாற்றமுமின்றி தன்னவளிடம் கம்பீரமாக மொழிந்தான்.

அப்பெண்ணை அணைத்த வரை மட்டுமே என் நினைவில் உள்ளது. "அதன் பின்னர் நடந்த யாவும் எனக்கு நினைவிலில்லை."

மறுநாள் காலை தான் செய்த தவற்றினை நினைத்து கதறி துடித்ததை விது கூறாது மனதோடு புதைத்தான்.

ஒருமுறை சாராவின் முகத்தை திரும்பி பார்த்தவன் அவளின் விழிகளை சுட்டிக்காட்டி,

"உன்னை காண்பதற்கு முன்பே உனது விழிகளை நான் நேசிக்கத் தொடங்கிவிட்டேன்."

இரவினில் அந்த கண்களோடு தான் கொண்ட பந்தம் காதலாக மலர்ந்து.. அவ்விழிகளுக்கு சொந்தக்காரியே எனக்கும் சொந்தமானவளென்ற எண்ணம் மனம் முழுக்க பரவியது வரை சொல்லிய விது...

"நான் தவறு செய்தது எந்தளவிற்கு உண்மையோ, அதே அளவிற்கு உன் மீது கொண்ட காதலும் உண்மை" என்றான்.

"உன்னை நான் தேடாத இடமில்லை.. பெண்களை நிமிர்ந்து கூட பார்த்திடாத நான் ஒவ்வொரு பெண்ணும் நீயாக இருக்க மாட்டாயாயென கூர்ந்து கவனித்திருக்கின்றேன்."

ஆனால், உன்னை முதல் முறையாக நம் அலுவலகத்தில் கண்டதும் என் கண் முன் நின்றது நான் உனக்கிழைத்த துரோகம் தான்.

"நான் எந்த பெண்ணோடு தவறு செய்தேனென்று எனக்குத் தெரியாது.. எனக்குத் தெரிந்த ஒன்று என் மனைவியாக மனதோடு வாழத் தொடங்கிய உனக்கு நான் தவறு செய்துவிட்டேன் என்பது தான்."

சாராவை பேசவே விடாது அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தவன்,

"உன்மீது தீராத காதல் இருப்பினும், தவறு செய்த குற்றவுணர்வோடு என்னால் உன்னுடன் வாழ முடியாது.. ஆனால், நண்பர்களாக வாழ முடியும்"

"சாய்ஸ் இஸ் யூர்ஸ்" என்றதோடு, தான் சொல்ல வேண்டியது முடிந்ததென அமைதியாக நின்றான்.

"ஆர் யூ லவ் வித் மீ"

சாரா விதுவின் வாயால் மீண்டும் ஒருமுறை கேட்க வேண்டுமென நினைத்து வினவினாள்.

அவளை திரும்பி கூர்ந்து பார்த்தவன், தனக்கு சொந்தமான விழிகளை சந்தித்தவாறு "எஸ்" என்றான்.

விது ஆமாமென்றதும் வில்லிலிருந்து புறப்படும் நாணாக ஓடிச்சென்று தன்னவனை அணைத்துக்கொண்டாள்.

"ஐ லவ் யூ... ஐ லவ் யூ விது..." என்று மந்திரம் போல் ஜெபித்தாள்.

எந்தவொரு பெண்ணும், தன்னுடைய கணவன் வேறொரு பெண்ணுடன் உறவு கொண்டான் என்றால் அவனை வெறுத்து ஒதுக்குவாள்.. "ஆனால், இவளோ தன்னை காதலிப்பதாகக் கூறுகிறாளே.." புரியாது குழம்பியவன் தன்னிலிருந்து அவளை பிரித்தடுத்தான்.

"நீ என்னை காதலிப்பதாகக் கூறினாலும் என்னால் என்னை மன்னிக்க முடியாது. உனக்கு நான் தகுதியற்றவன்" சாராவை நேருக்கு நேர் பார்த்து கர்ஜித்தவன் தன்னுடைய சக்தி மொத்தமாக வடிந்தவனாய்.. ஆணென்பதை மறந்து கட்டுப்படுத்தி வைத்த கண்ணீரை வெளியேற்றினான். இதயம் பலமாக துடிக்க வெடித்து கதறினான். தரையில் மண்டியிட்டு தன்னையே மீண்டும் மீண்டும் அறைந்துகொண்டான்.

தான் காதலிப்பவள் தன்னை காதலிப்பதாகக் கூறியும் அதனை ஏற்க முடியாத தன்னிலையை வெறுத்தவனாக... வெம்பி அழுதான். கண்ணீரில் முற்றிலும் மூழ்கினான்.

அவனின் அழுகையை நிறுத்த சாரா செய்த எந்த முயற்சியும் பலனளிக்கவில்லை. அவள் சொல்ல வருவதையும் கேட்காது, "நான் உனக்கு துரோகம் செய்தவன் நான் உனக்கு வேண்டாம்" என்று மீண்டும் மீண்டும் அரற்றினான்.

அவனின் அழுகை, கத்தல், புலம்பல் ஆகியவற்றை காண சகியாதவள்... "எனக்கு நீங்க, உங்களுடைய காதல் முழுமையாக வேண்டும்" என சொல்லிக்கொண்டே தன்னவனின் இதழோடு தன் இதழ் பொறுத்தினாள்.

காதல் மனைவியின் இதழ் முத்தத்தை காதலோடு ஏற்க முடியாது போராடியவன், அவளை விலக்க முயற்சிக்க அவளோ அவனைவிட பலம் கொண்டவளாக மாறி தன்னுடைய காதலை இதழணைப்பில் அவனுக்கு உணர்த்திக் கொண்டிருந்தாள்.

விதுவின் கதறல் அடங்கி, அவன் மனம் அமைதியாகிய கணம் அவனை தன்னிலிருந்து பிரித்த சாரா,

"நீங்கள் செய்ததாக நினைக்கும் தவறை செய்யவே இல்லை" என்றாள்.

"என்னை சமாதானம் செய்வதற்காக நீ பொய் சொல்லாதே!!" என்றவன்... மெத்தையில் விரக்தியாய் அமர்ந்தான்.

சில மணித்துளிகள் அவனை பார்த்தவள், இண்டர்காம் மூலமாக தீபக்கை அழைத்தாள்.

"இப்போ எதுக்கு அவனை வர சொல்கிறாள்".. மனதோடு நினைத்தாலும் அவளிடம் கேட்கவில்லை.

இந்நேரத்தில் என்னவோ ஏதோவென்று பயந்து ஓடிவந்த தீபக்கிடம்.. "அன்று ஒருநாள் உறவு கொள்ள பெண் வேண்டுமென்று உன் அண்ணா கேட்டரே, அவருக்கு நீ பெண்ணை அனுப்பி வைத்தாயா???" எவ்வித பூசலுமின்றி நேரடியாகக் கேட்டிருந்தாள்.

முதலிரவில் பேசும் பேச்சா இது... விதுவை முறைத்த தீபக், "இப்போ இந்தப்பேச்சு எதற்கு சாரா" என்றான்.

"கேட்ட கேள்விக்கு பதில்..."

"இல்லை... அண்ணா அன்றைய கோபத்தில் அவ்வாறு கேட்டிருந்தாலும், அரைப்பற்றி தெரிந்த என்னால்.. அவ்வாறு செய்ய முடியவில்லை. நானும் யாரையும் அவரின் அறைக்கு அனுப்பவில்லை" விளக்கமாக பதிலளித்தான்.

தீபக் சொல்லியதை கேட்டதும் விதுவிற்கு தானெப்படி உணர்கின்றோமென்றே தெரியவில்லை.

"நீ போகலாம்.."

அவ்வளவுதான் என்பதைப்போல சாரா சொல்லியதும்.. தன் அண்ணனின் வாழ்வை சாரா சரி செய்திடுவாள் என்கிற நம்பிக்கையுடன் தீபக் வெளியேறினான்.

இன்னும் குழப்பம் நீங்காமல் அமர்ந்திருப்பவனின் அருகில் சென்ற சாரா.. "இன்னும் என்ன?" என்றாள்.

"அப்போ நான் அணைத்த அந்தப்பெண்??!!"

"நான் தான்".

"நீயா?????..." விதுவினிடத்தில் மிகுந்த அதிர்ச்சி.

அவனின் மனம் வேறுவகையில் சிந்திக்கத் தொடங்குவதற்கு முன் அன்று என்ன நடந்ததென்று சாரா கூறத் தொடங்கினாள்.

தான் சென்னை வந்தது.. ஏன்? எதற்கென்று ஆரம்பித்தவள், அன்றைய இரவு தன்னை துரத்திய கயவர்களிடமிருந்து தன் கற்பை மீட்க விதுவின் வீட்டிற்குள் தஞ்சம் புகுந்த வரை சொல்லியவள்...

அன்று போதையின் பிடியில் மூழ்கியிருந்த விது சாராவை முரட்டுத் தனமாக இழுத்து அணைத்தான். அவனின் மோகமும் வேகமும் மது எனும் அரக்கனின் பிடியில் சிக்கியிருந்தது.

சாராவை அணைத்த வேகத்தில், மெத்தையில் தள்ளி அவள் மீது மொத்தமாக சரிந்த விது.. அவனின் செய்கையில் பயந்து மருண்டு விழித்த அவளின் விழிகளில் தன்னை தொலைத்தான். அந்நொடி, நேரில் காணும் அவளின் விழிகள் கனவில் தோன்றுவதைப்போல் இருந்தது. அவனின் ஆழ்மனம், உன்னவளுக்கு நீ துரோகம் செய்கின்றாயென இடித்துரைத்தது.

தான் செய்யவிருக்கும் தவறு புரிய, சாராவை உதறி தள்ளினான்.

ஏற்கனவே அவனின் செயல்கள் புரியாது மலங்க மலங்க விழித்தவள், அவன் தள்ளியதில் எழுந்திருக்க முடியாது மெத்தையில் கிடந்தாள்.

போதையில் நிற்க முடியாது, சுயமின்றி எழுந்து நின்றவன் சுவற்றை வெறித்தவனாக.. அவளை தீபக் அனுப்பி வைத்திருக்கும் 'கால் கேர்ள்'ஆக நினைத்து பேசினான்.

"சாரி.. சாரி ஃபார் எவ்வரித்திங்... ஏதோவொரு சிந்தனையில் உன்னை அழைத்துவிட்டேனேத் தவிர என்னால் உன்னைத் தீண்ட முடியாது."
 
#18
"நான் வேறொரு பெண்ணை காதலிக்கிறேன்".. 'கனவிலும் என்னால் அவளுக்குத் துரோகம் செய்ய முடியாது' என்றவன் நீ இப்போவே இங்கிருந்து சென்றுவிடென சொல்லியபடியே போதையில் மயங்கி விழுந்தான்.

அதுவரை ஆண்கள் எல்லோரும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்வரை மட்டுமே நல்லவர்களென்று நினைத்திருந்த சாராவின் கணிப்பு மாறியது. 'உயிராய் ஒரு பெண்ணை நேசித்துவிட்டால் எந்நிலையிலும் அவளுக்கு துரோகமிழைக்க மாட்டானென்று' எண்ணியவள் விதுவின் காதலியின் மீது சிறு பொறாமையும் கொண்டாள்.

தனக்கு இப்படியொருவன் கிடைக்க போவதில்லையென பெருமூச்சினை வெளியேற்றியவள் மெல்லத் திரும்ப ஆச்சர்யமடைந்தாள்.

சாரா திரும்பிய பக்கமிருந்த சுவற்றில் பல்வேறு கோணங்களில் பலவிதமான புகைப்பட சட்டங்கள் மாட்டப்பட்டிருந்தன. 'அனைத்திலும் விதுவின் மனதினை கனவு வழியாக கொள்ளையடித்த அவனவளின் கூர் விழிகள்.' அவையாவும் விதுவின் கைகளால் வரையப்பட்டவை.

"இந்த விழிகளை எங்கோ பார்த்திருக்கின்றோமே!!", சாரா சத்தமாகக் கேட்டுக்கொள்ள.. விது உறக்கத்தில் புலம்பினான்.

"அந்தக் கண்ணு.. அது தான்... அது என்னோடது, எனக்கு உரிமையானவளின் கண்.. என்னை தினம்தினம் படுத்தி எடுக்கும் கண்.. என்னவளின் கண்."

"ஹோ... இது இவருடைய காதலியோட கண்ணா!!, நல்லாத்தான் இருக்கு, பட் எங்கோ பார்த்திருக்கிறேன்."

சாரா தனக்குள் சிந்திக்க,

"நீ எங்கடி இருக்க, எப்போடி என்னிடம் வருவாய்..!!!?, தினமும் கனவில் கண்ணை மட்டும் காட்டிவிட்டு சென்றுவிடுகிறாயே, எப்போது நேரில் வருவாய்?", விதுவின் புலம்பலில் இன்னும் இவர் இந்த விழிகளுக்கு சொந்தமான பெண்ணை நேரில் பார்க்கவில்லையா... "பார்க்காமலே இவ்வளவு காதலென்றால், பார்த்தால்!!!", கொடுத்து வைத்தவளென நினைத்த சாரா விடியும் தருவாயில் யாருக்கும் தெரியாது அங்கிருந்து சென்றிருந்தாள்.

'ஆனால், அவளுக்கே தெரியாது விதுவின் மீது அவளுக்கு சலனம் ஏற்பட்டிருந்தது.'

அடுத்தடுத்த நாட்களில் தனக்கான அத்தியாவசிய தேவைகளை அமைத்துக் கொள்வதில் மூழ்கிப்போனவள், அலுவலகம் சென்றபோது விதுவை கண்டதும் அவளுக்கு நினைவு வந்தது அவ்விழிகள் தான். அவன் தன்னை அடையாளம் தெரியாததைப்போல் சென்றதும் அவளும் அதனை பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

அடுத்த நாள் அலுவலகம் செல்ல அவசரமாகக் கிளம்பிக்கொண்டிருந்தவள், கண்ணாடியில் தனது முகத்தை பார்த்து உறைந்து நின்றாள்.

'விதுவின் அறையில் பார்த்த அதே கூர் விழிகள், நீண்ட வில் போன்ற புருவங்கள், அதன் முடிவில் அழகாய் வீற்றிருக்கும் அழகிய மச்சம்.'

"அவர்.... காதலிக்கும் விழிகளுக்கு உரிமையானப் பெண் நானா???, என் மீதே நான் பொறாமை கொண்டேனா??."

அன்று முழுவதும் அலுவலகத்தில் விதுவின் துளைக்கும் பார்வையை அறிந்துகொண்டவள், அவனின் உயரமறிந்து தன் மனதை கட்டுப்படுத்தி விலகி நின்றாள்.

எல்லாவற்றையும் சாரா சொல்லி முடிக்க, விது தனது மனைவியை காற்றுகூட புக முடியாத அளவிற்கு இறுக்கி அணைத்தான்.

"அப்போ நான் தவறு செய்யவில்லையா???"

சிறுபிள்ளையென வினவியவனின் தலை கோதியவள், "அப்போவென்றில்லை எப்போதுமே உங்களால் எனக்கு தவறிழைக்க முடியாது" என்றவள் கணவனின் முகம் முழுக்க தன் முத்திரையை அழுந்த பதித்தாள்.

'விதுவின் அணைப்பில் அவனின் தீராத காதலினை உணர்ந்தாள்.'

கனவில் மட்டுமே கொள்ளைக்கொண்டவள் நிஜத்தில் கிடைக்காமல் போய்விடுவாளோ என்று பயந்திருந்தவன், தன் கை சேர்ந்திட்ட தன்னவளின் சபரிசத்தை ஆழ்ந்து அனுபவித்தான்.

"என்னால் நம்பவே முடியவில்லை சாரா.. என் கையில், என் காதல்" என்றவனை விழி மலர்ந்து அவள் பார்க்க,

"இந்த ஆழ் கடல் விழிகள் தான் என்னை உள்ளிழுக்கின்றன சாரா".. மொத்தமாய் தனது கவலை அனைத்தும் நொடியில் நீங்கியவனாக தன்னவளிடம் தன்வசம் இழந்தான்.

தன்மீது வானளவு பரந்து விரிந்த காதல் கொண்டவன்.. முற்றிலும் பித்தாகி தனக்குள் மூழ்க துடிக்க, தன்னவனை பெண்ணவள் இருகரம் கொண்டு வாரியணைக்க, ஆடவனும் பேதையிடத்தில் தன்னை தொலைத்தான்.

தீராத காதல் கொண்டவன் தன்னவளிடம் தீர்த்துக் கொள்ள மீண்டும் மீண்டும் கூடல் கொள்ள... "தீராத காதல் நீயே" என்று அவளின் செவிகளில் கிசுகிசுத்தான்.

இவனின் காதல் என்றுமே தீராதென்று அறிந்தவள், காதலாய் அணைத்து தன்னவனையும் உறங்கச்செய்து.. அவனின் நெஞ்சத்தையே மஞ்சமாகக் கொண்டு தானும் உறங்கிப்போனாள்.

'என்றும் அவர்களின் காதல் தீராது வளர வாழ்த்துவோம்.'

'கனவில் தீராத காதல் கொண்டவன்
நிஜத்திலும் தீராத காதல் கொண்டிருக்க
அவனை கை சேர்ந்திட்ட பெண்ணவளும்
தீர்ந்து போகா காதலினை வாரி இறைக்கின்றாள்.'

முற்றும்.