சப்தஸ்வரங்கள் - கதை திரி

sudharavi

Administrator
Staff member
#1
ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்,

"சப்தஸ்வரங்கள்" என்கிற தலைப்போடு போட்டியில் இணைகிறார் ஷஜனி அருந்த்ராஜா......
 
#2
சப்தஸ்வரங்கள்

முன்னோட்டம் - 01

வெங்கட் அந்த காம்ப்ளக்ஸ் கட்டிடத்திற்குள் வேகமாக நுழைந்தான் காவல் அதிகாரி போல் தளங்களை மேற்பார்வை இட்டுக் கொண்டிருந்த நபரிடம் "ஃபுட் கோர்ட் எங்கே இருக்கு???" என்று வினவினான்.
அந்த நபர் வழிகாட்டிய தளத்திற்கு செல்லும்போதே அவனது பாக்கெட்டில் இருந்த செல்போன் இனிமையாக வயலின் இசை எழுப்பியது. மின்னி மின்னி மறைந்த எழுத்துக்கள் "ப்ரதிக் கோலிங்" என்று கூற அவசரமாக அழைப்பை ஏற்று "என்னடா ஆச்சு க்ளையன்ட் மீட்டிங்ல இப்படி பண்ணி வச்சிருக்கீங்க??" என்றான்.
அவன் வெங்கட்டின் கேள்விக்கு பதில் கூறாமல் "ஜூஸ் ஸ்டால் பக்கம் வா" என்று கூறி விட்டு போனை வைத்து விட்டான். அதுவரை பதட்டத்தில் துடித்த இதயம் இப்போது கோபமாக துடிக்க வேர்த்து வழிய ஸ்டாலுக்குள் நுழைந்த வெங்கட்டுக்கு அங்கு சாவகாசமாக க்ரேப் ஜூஸ் குடிக்கும் நண்பனை பார்த்ததும் கோபம் தலைக்கேறியது.
"டேய் அதிகப்பிரசங்கி ஏன்டா இப்படி லொள்ளு பிடிச்ச வேலை பாக்குற ஒரு கிளைன்ட் மீட்டிங் ஒழுங்கா அட்டன்ட் பண்ண முடியாதா முக்கியமான கம்பெனியோட பிஸ்னஸ் டீல் கோடிக்கணக்குல லாபம் பார்க்கக்கூடிய சந்தர்ப்பத்தை சொதப்பிட்டு வந்து கூலா கூல்ட்ரிங்ஸ் குடிக்கிற கொழுப்புடா உனக்கு!!!!"
"வெங்கட் காம் டவுன் ப்ளீஸ்..."
மிக மிக மென்மையான அந்த பதிலில் அதுவரை கடுகாய் பொரிந்து கொண்டிருந்த வெங்கட் அவனை ஒரு இயலாமையான பார்வை பார்த்து விட்டு தொப்பென அருகில் இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்தான். அவன் அந்த ஜூஸை குடித்து முடிக்கும் வரை பொறுமையாக இருந்தவன் மீண்டும் தொடங்கினான் ஆனால் இந்த தடவை வெங்கட்டின் இலக்கு ப்ரத்திக்காக இருந்தது.
" ஏன்டா மர மண்டை நீயாவது கிளையன்ட்ட சமாதானப்படுத்தி டீல ஓகே பண்ணி இருக்கலாமே
வெறும் மூன்றே மூன்று கம்பெனியை வச்சு எப்படிடா பிசினஸ் பண்றது நம்ப முன்னேற வேணும்னா நம்மளுடைய சில அனாவசிய கொள்கைகளை தளர்த்திக் கொள்வதில் தப்பில்லை.." அதுவரை நண்பனின் கோபத்தை ரசித்து கொண்டிருந்த ஸ்வராக்கின் சிவந்தமுகம் அவனின் முறைப்பாட்டில் இரத்த நிறமாகியது.
"எதுடா அனாவசிய கொள்கை என் வாழ்க்கையில நான் பின்பற்றுற கொள்கை இது ஒன்றுதான் இந்தக் கொள்கையை எந்த ஒரு காரணத்திற்காகவும் மாத்திக்க மாட்டேன் நான் செத்தாலும் மாத்திக்க மாட்டேன்" குரலில் இருந்த மென்மை காணாமல் போய் கடினம் குடியேற கடித்த பற்களுக்கிடையில் ஸ்வராக் வெங்கட்டை எச்சரித்தான்.
அமர்ந்திருந்தாலும் மற்ற இருவரையும் விட ஸ்வராக் உயரமாக இருந்தான் இதில் அந்த உயரத்திற்கு அவன் நெஞ்சை நிமிர்த்தி பேசும்போது ப்ரதிக்கிற்கு ஒரு நிமிடம் உடல் சிலிர்த்தது.
என்னதான் மூன்று பேரும் பெஸ்ட் ப்ரண்ட்ஸ் என்றாலும் ஸ்வராக்கும் வெங்கட்டும் மிகச் சிறிய வயதிலிருந்தே ஒன்றாக இருந்து பழகுபவர்கள் அவர்களுக்குள் ஒரு கருத்து வேறுபாட்டை உயிர் நண்பனாக ப்ரதிக்கால் அனுமதிக்க முடியவில்லை எனவே இந்த பஞ்சாயத்துக்கு அவனே தீர்ப்பு கூறும் படியாகியது.
"சரிடா சண்டைய விடுங்கடா இன்று ஸ்வராக்கால் மிஸ்ஸான ஒரு கம்பெனிக்கு பதிலா இன்னும் இரண்டு கம்பெனி அவன் பிடிச்சு கொடுக்கணும் அப்ப ஓகே தானே ஸ்வராக்!!" நண்பர்களை கைத்தட்டி அழைத்து ப்ரதிக் இப்படி வினவ ஸ்வராக் உடனே மண்டையை ஒப்புதலாக ஆட்டினான். வெங்கட்டின் முகத்தில் ஒரு தெளிவும் இல்லாததை பார்த்து அவன் தோளில் தட்டியவன் "வெங்கட் நீயும் கேட்டுக்கோ மீட்டிங் சொதப்பினதுக்கு முழு காரணமும் ஸ்வராக் கிடையாதுடா".
"என்னதான் ஆளாளுக்கு ஒரு காரணம் சொன்னாலும் நம்ம கைய விட்டு போனது மிகப்பெரிய ஒப்பந்தம் நான் கூலாக லேட்டாகும் என்ன டிஸ்டர்ப் பண்ண வேணாம்" என்ற வெங்கட் கோவமாக கண்ணாடி வழியே தெரிந்த மெயின் ரோட்டை வெறித்துப் பார்த்தான்.
என்னடா இது!!! என்று சலித்து போய் ப்ரதிக் பார்க்க அவ்வளவு நேரம் நண்பர்களின் வாடிய முகத்தை கண்டு எதுவும் சொல்லாமல் இருந்த ஸ்வராக் திடீரென "எதுக்கு கூலாக லேட் பண்ணனும் உன்னை உடனே கூல் பண்றேன் பாரு" என்று எழும்பி ஸ்டால் பக்கமாகச் சென்றான்.
அவன் சென்ற திசையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த வெங்கட்டை அழைத்த ப்ரதிக் "மச்சான் மேல எந்த தப்பும் இல்லடா அந்த லேடி மேனேஜர் தான் ரொம்ப வழிஞ்சாங்க அதுதான் ஸ்வராக் வேணாண்டா இப்படிப் பட்டவங்களோட பிசினஸ் பண்ண முடியாது கிளம்பலாம்னு சொல்லிட்டான் அவனை பத்தி உனக்கு தெரியாதா சும்மா பொண்ணுங்க பேச வந்தாலே சாமியாடுவான் அந்த லேடி மெரிட் பர்சன் பட் அவங்க பேசுன பேச்சு டீலே நாசமாப் போச்சு...." நடந்த சம்பவத்தை விளக்கிக் கொண்டிருந்த ப்ரதிக் எப்போதும் போல ரைமிங்கில் முடிக்க அவன் தலையில் தட்டிய வெங்கட் "பேச்சு போச்சுனு ஏண்டா இப்படி மூவி மேனியாக் மாதிரி பேசுற சகிக்கல." என்றான்.
சிரிப்புடன் "ஆமாண்டா நேத்து பார்த்த படத்துல வந்த டயலாக்க தான் அடிச்சு விட்டேன் எப்படிடா கண்டுபிடிச்ச??"
"டேய்ய் சொங்கி நேத்து நானும் உன் கூட அந்த படத்துக்கு தான் வந்தேன் ஞாபகமில்லை"
"ஓஓஓஓ நீயும் வந்தல்ல மறந்துட்டேன்... "
"நீ எப்படி மறக்காம இருப்ப நீ எங்களையா பார்த்த முன் சீட்டுல இருந்த கேம்பஸ் பொண்ணுங்கள தானே பார்த்த கடவுளே ஊர்ல எத்தனையோ ப்ரெண்ட்ஸ் இருக்கவங்க எல்லாரும் நல்லாருக்காங்க ஆனா எனக்கு ரெண்டே ரெண்டு ப்ரெண்ட்ஸ கொடுத்துருக்க பாரு ரெண்டும் ரெண்டு ரகம்
ஒருத்தன பொண்ணுங்க கிட்ட இருந்து காப்பாத்தனும்
இன்னொருத்தன் கிட்ட இருந்து பொண்ணுங்களை காப்பாத்தனும்!!!"
"சும்மாவாடா உனக்கு வெங்கடேஸ்னு பேர் வைச்சிருக்காங்க நீ காக்கும் கடவுள்டா!!!!"
"அடேடே பாவி காரணப்பெயர் வைக்கிறியா உன்னை.... என்று எழுந்த வெங்கட் ஆஆஆஆ...ஊ...ஊ... என அலற அவன் தலையோடு கூல்ரிங்கை ஊற்றிய ஸ்வராக்கும் அதை பார்த்த ப்ரதிக்கும் அந்த ஜூஸ் ஸ்டால் மொத்தமும் அதிர சிரித்தனர்.
 
#3
சப்தஸ்வரங்கள்

முன்னோட்டம் - 0 2

சப்தவியின் வீட்டு வரவேற்பறையில் அமர்ந்திருந்த அம்மம்மாவின் மடியில் தலை சாய்த்திருந்த வாணியின் கண்களில் நிற்காமல் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது. படுக்கையறை வாசலில் குறுகி படுத்திருந்த தமிழ்மணியின் விழிகளும் அருவியென பொழிய எப்போதும் அவர்கள் அனைவரையும் கலாட்டா செய்து லூட்டி அடிக்கும் பல்லவி கூட சுவருடன் ஒட்டி கலங்கி நி ன்றாள்.

ஆனால் இத்தனை கண்ணீருக்கும் காரணகர்த்தாவான சப்தவியின் விழிகளில் ஒரு சொட்டு நீரில்லை உணர்ச்சிகளை துடைத்துப் போட்டு விட்டு வரண்ட பார்வை பார்த்தபடி அவள் அமர்ந்திருந்த கோலம் ஒரு தவசியை போலிருந்தது. அவளிடம் ஒரு அசைவுமில்லா விட்டாலும் ஜன்னலூடாக அவள் குழல் கலைத்த காற்று அவளது ஆடையை அசைக்க சற்று முன் தமிழ்மணி அவள் கால்களில் இழுத்த சூட்டுக் காயத்தில் பாவாடை படுகிறது. அந்த தீப்புண்ணின் எரிச்சலும் வலியும் கூட அவளை அசைக்கவில்லை.

அவ்வளவு நேரம் அவளை விட்டு பார்வையை அகற்றாமல் இருந்த அம்ம்மாவிற்கு அவளது மனோதிடம் அச்சத்தை விதைத்தது. ஒரு பதின்மூன்று வயது பெண்ணிடம் இவ்வளவு தீர்க்கத்தை அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை. பெற்ற தாயிடம் கூட இறங்கி போகாத அவளது குணம் அவளது எதிர்காலத்தை சிதைத்து விடும்.
அன்று மட்டுமல்லாமல் அடுத்து வந்த நாளும் அவளது நிலையில் எந்த மாற்றமும் இல்லை அன்ன ஆகாரமின்றி மகள் வாடுவது தாங்காமல் தமிழ்மணி அழுதே கரைய ஒரு முடிவுடன் சாமியறைக்குள் நுழைந்த அம்மம்மா திரும்பி வரும் போது சப்தவியுடன் வெளியில் வந்தார். அவளை குளிக்க அனுப்பி வைத்தவர் நேராக தமிழ்மணியிடம் சென்று நிலவரத்தை விளக்கி பொறுமையாக இருக்கும் படி அறிவுறுத்தினார்.

அவரின் வார்த்தைகளால் ஓய்ந்த கண்ணீர் மகளின் "அம்மா" என்ற அழைப்பில் மீ்ண்டும் ஊற்றெடுக்க அவளை கட்டி கொண்டு "இனிமேல் இப்படி செய்யாதடா" என
அவர் கண்களை துடைத்த சப்தவி "செய்ய மாட்டேன்மா" என்றாள்.
மகளின் அந்த ஒரு வார்த்தையே திருவார்த்தை என ஏற்று அகமகிழ்ந்த குடும்பம் இயல்புக்கு திரும்பியது.

மாலையில் சப்தவியை காண வந்த தோழிகளுக்கு அவளது மென்னகை ஆறுதல் அளிக்க வாணி அவளை கட்டிக் கொண்டு அழுதே விட்டாள்.

"ஏண்டி அப்படி பண்ண அதென்ன தலை கால் புரியாத கோபம் உனக்கு ஒரு டீச்சரை கை நீட்டி அடிச்சிட்டியே யாருக்கும் தெரியாம இருக்க வேண்டிய விஷயம் உன்னால முழு ஸ்கூலுக்கும் தெரிஞ்சு போச்சு கவிதாவ ஸ்கூல விட்டு விலக்கி அவ பேரண்ட்ஸ் கூட்டிட்டு போய்ட்டாங்க. எட்வின் சேர் ஊரை விட்டே போய்ட்டாரு".

"ஊரை விட்டு தானே போனான் அவன எல்லாம் உலகத்தை விட்டே அனுப்பனும்" அவளால் விளைந்த வினையை பற்றி கூறிக் கொண்டிருந்த வாணிக்கு தோழியின் பதிலை விட அவளின் கண்ணில் தெரிந்த ரவுத்திரம் பயத்தை கொடுத்தது.

"என்னடி இது வேதாளம் திரும்பவும் முருங்கை மரத்துல ஏறுது!!.." என்ற பல்லவி மெதுவாக எழுந்து வாணியின் பக்கமாக வந்து நின்றாள் "உனக்கு பேய் புடிச்சிருக்கா ஏன் இப்படி நடந்து கொள்ற???.. எவ்வளவு அமைதியான பொண்ணு நீ ஏன் இப்படி ஆண் என்ற வார்த்தையை கேட்டாலே காளியாகுற???.."

"ஆமா நான் காளி தான் பத்ரகாளி" என உக்கிரமானவள் ஆண்!! ஆண்!! ஆண்?? என்று வெவ்வேறு தொனியில் சொல்லிப் பார்த்தவள் அருவெறுப்பான ஒரு பாவனை முகத்தில் படர "அவனும் இரத்தமும் சதையும் இருக்க ஜீவன் தானே இன்னொரு ஜீவன அதுவும் ஒரு பெண்ணை எப்படி கீழ்த்தரமா நடத்தலாம் ஆண் ஒன்னும் ஆண்டவன் இல்லையே என்ன சொன்ன நீ யாருக்கும் தெரியக்கூடாத விஷயம் என்னால முழு ஸ்கூலுக்கும் தெரிஞ்சு போச்சா தெரிஞ்சா என்னடி தப்பு கல்வி கற்று குடுக்கிற ஆசான் கடவுளுக்கு சமன் அந்த சின்ன பொண்ணு கிட்ட அவர் அசிங்கமா பேசினத கேட்டும் சும்மா இருக்க சொல்லுறியா?? ச்ச்சீ... ஈனப்பிறவி.!!!"

"அவர் பண்ணது தப்பு தான் அதுக்காக அவர கை நீட்டி அடிப்பியா??? " பல்லவி கேட்ட கேள்விக்கு சப்தவியிடம் ஒரு முறைப்பு தான் பதிலாக கிடைத்தது.

ஆத்தி என்ன முறைக்கிறா அடுத்து நம்ம செவுல் தான் கிழியப் போகுது பல்லவி அறையின் ஓரமாக பம்ம சப்தவி வாணியின் கைகளை பற்றி கொண்டாள்.
"வாணி நான் எந்த தப்பும் பண்ணல உன்னோட கேள்வி புரியுது இந்த தப்பு நேற்று முன்தினம் நடந்து இருந்தா நானும் நீ சொல்லுற மாதிரி பிரின்சிபால் கிட்ட தான் கம்ப்ளைண்ட் பண்ணி இருப்பேன். ஆனால் இப்ப அப்படி கிடையாது ஏன்னா நான் அந்த அளவுக்கு ஆண்களை வெறுக்கிறேன். என் வாழ்க்கையில இனி எந்த உறவாகவும் ஆணுக்கு இடம் இல்லை அதையும் மீறி ஒரு ஆண் என் வட்டத்துக்குள்ள வந்தா அங்க ஒரு உயிர் தான் இருக்கும். அது யாருடைய உயிர்னு கடவுளுக்கு தான் வெளிச்சம்... " அழுத்தமான குரலில் சப்தவி கூறியவற்றை கேட்ட தோழிகள் மிரட்சியுடன் பார்க்க அதுவரை அவர்களது உரையாடலை மறைமுகமாக கேட்டிருந்த இரு செவிகளுக்குரியவர் அவளது கடைசி முடிவில் விக்கித்துப் போனார்.
 
#4
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 1

சிறு புள்ளியிலிருந்து உதயசூரியன் எழும்பியது. அந்த காலை வேளையில் ஒவ்வொரு நிமிடங்களையும் கொழும்பின் நகரவாசிகள் பரபரப்பாக கடந்திட நகரின் மத்தியில் இருந்த சிறு தோட்ட பிரதேசத்தில் எதிரெதிர் வீடுகளில் வசித்து வந்த மூன்று பெண் குழந்தைகள் பள்ளிக்கு கிளம்பி கொண்டிருந்தனர்.

அதில் முதல் வீட்டுக்குள் நாம் நுழையும் சமயம் பூஜை அறையில் ஓரத்திலிருந்த ஒலிபெருக்கியில் கந்த சஷ்டி கவசம் பாடியது சமையலறையை தாண்டி வந்த இட்லி அவிக்கும் கதகதப்பு வரவேற்பறையை நிறைத்திட வீடெங்கும் கமழும் சாம்பிராணி புகையை தாண்டி கொண்டு வரவேற்பறைக்குள் நுழைந்த அந்தப் பெண் குழந்தை முகம் எங்கும் பிரகாசிக்க
"அம்மா" என்று அழைத்தது
போட்டது போட்டபடியே சமையலறையை விட்டு வரவேற்பரை நோக்கி ஓடிவந்த தமிழ் மணி தன் மகளிடம்
"என்னம்மா" என்றார்

"இன்னைக்கு கடைசி பரிட்சை என்ன ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்க அம்மா"
என்று அவர் கால்களைத் தொட்டு வணங்கிய நமது முதல் ஹீரோயின் சப்தவிக்கு இன்றைக்கு உயர்தர பரீட்சையின் கடைசி நாள் பரிட்சை.
அவளை மனதார வாழ்த்தி அவளது கண்ணம் தொட்டு தன் இதழ்களில் ஒற்றிக் கொண்ட தமிழ்மணி அப்பொழுதுதான் பின்பக்க கொடியில் துணிகளை உலர்த்திவிட்டு உள்ளே நுழைந்த தனது தாயாரை அழைத்து
"அம்மா நம்ம சப்தவி இன்னைக்கு கடைசி பரீட்சை எழுதப் போறா ஆசீர்வாதம் பண்ணி அனுப்புங்க" என்றார்
பேத்தி காலில் விழும் முன்பே அவளது தோள்களை தொட்டு தூக்கியபடி அவளை மெதுவாக அணைத்துக்கொண்டு
"நீ கண்டிப்பா பாஸ் பண்ணிடுவம்மா" என்றிட அப்பொழுது ஒரு குரல் இடை வெட்டியது.

"அப்ப நா என்னோட ரிசல்ட்ஸ் என்னாகும் அம்மம்மா?
அதுதான் நம்ம அடுத்த ஹீரோயின் பல்லவி, மிஸ் வாயாடி வாலு வானரம்
"அடடா சப்தவி வா வா வந்து என் கால்ல விழுந்தும் ஆசிர்வாதம் வாங்கு அப்ப தான் பாஸ் பண்ணுவ" என்று மிரட்ட
"உன் கால்ல விழுந்து நான் எப்படிடி பாஸ் பண்ண முடியும் இன்னைக்கு கர்நாடக சங்கீத பரீட்சை வேணும்னா நீங்க ரெண்டு பேரும் என் கால்ல விழுங்க பாவம் பார்த்து கொஞ்சமா பேப்பர் காட்டறேன்" என்று இடுப்பில் கைவைத்து சப்தவி பழிப்பு காட்டிட

அப்பொழுதுதான் அங்கு வந்து நின்ற மூன்றாவது ஜீவனையே அனைவரும் பார்த்தனர் அதான் நம்ம த்ர்ட் ஹீரோயின் வாணி என்கிற மதுரவாணி.
"ஏண்டி பார் இவ நம்பளுக்கு பேப்பர் காட்டுவதற்கு இவ கால்ல நாம விழனுமாம் மாட்டேன்னு சொல்லு வேணும்னா அதுக்கு பதிலா இந்த கைய காலா நினைச்சு ஹேன்ட் ஷேக் வேணா பண்ணிக்கொள்ளலாம் ப்ளீஸ்!!"
தடாலடியாக பிளேட்டை திருப்பி போட்டு சப்தவியின் கைகளைப் பற்றி வேகமாக குலுக்க பல்லவியின் குறும்பில் வீடே சிரிப்பில் நிறைளீஸ்


மேலும் கலகலப்புடன் காலை உணவை முடித்துக்கொண்டு மூன்று தோழிகளும் பள்ளியை நோக்கிப் புறப்பட்டனர் ஆகஸ்ட் மாதம் ஆதலால் பஸ்ஸில் கூட்டம் இல்லை பரீட்சைக்கு கிளம்பி வந்த மாணவர்களையும் சில உத்தியோகத்தர்களையும் தவிர சனம் அவ்வளவாக இல்லாததால் தோழிகளுக்கு பின் பக்க இருக்கையில் அருகருகே அமரும் வாய்ப்பு கிடைத்தது

வழக்கம்போல அமர்ந்தவுடனே பல்லவி கண்ணை மூடி தூங்க தொடங்கிவிட அதுவரை பேசாமல் வந்த தோழியை "வாணி" என்று அழைத்தாள் சப்தவி.
"ஏன்டி ஒரு மாதிரி இருக்க??"
"இல்ல இன்னைக்கு கடைசி பரிட்சை இதுக்கப்புறம் நண்பர்களை பார்க்க முடியாது இல்லையா அதுதான் கவலையா இருக்கு" .
"ஆமாடி எனக்கும் புரியுது கவலையாத்தான் இருக்கு ஆனா இது எல்லாம் கடந்து போனா தானே நம்ம லட்சியங்களை அடையலாம் சீக்கிரமா படிச்சு முடிச்சு அப்பா அம்மாவை நல்லபடியா பார்த்துக்க வேணாமா?".
" புரியுதுப்பா! அப்புறம் உனக்கு இன்னிக்கி கஷ்டமே இல்லை கர்நாடக சங்கீத பாடம் ரொம்ப சுலபமா பாஸ் பண்ணிடுவியே எங்களுடைய நிலைமை தான் திண்டாட்டமா இருக்கும்".
"அடடா நான் படிச்சத எழுத போறேன் அவ்வளவு தானே எழுத்துப் பரீட்சையில் நான் பாஸ் பண்ணிடுவேன் ஆனால் பிராக்டிகல் எக்ஸாம்ல நீ தான் டாப் (top) என் குரல் வளம் பத்திதான் உனக்கு தெரியுமே!!!"

"போதும்டி ரொம்ப நடிக்காத நீ பாடும் போது நான் கேட்டதே இல்லையா குளிக்கும் போது எவ்வளவு இனிமையாக பாடுற ஸ்கூல்ல வேணும்னே ஹஸ்க்கி குரல்ல முணுமுணுக்கிறாய் நம்ம செட்ல பேர்ல இசையை வச்சிக்கிட்டு பல்லவிக்கு சரணத்துக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் பாடுறது நம்ம குட்டி கழுதைதான் ஆஆ......" அழகாக பேசிக்கொண்டே போனவள் திடீரென்று அலற என்னவென்று திரும்பிப்பார்த்தால் பல்லவி அவள் கன்னத்தைக் கிள்ளி கொண்டிருந்தாள்.

"யாருடி குட்டி கழுத??"
"ஆமா ஆமா தப்பா சொல்லிட்டேன் மன்னிச்சிரு மன்னிச்சிரு" வாணியின் அழு குரலில் கெத்தாக தலையசைத்த பல்லவி
சப்தவியின் நமுட்டுச் சிரிப்பில் என்னடி?? என்று பார்க்க
" நீ குட்டி கழுத இல்லையாம் பெரிய கழுதையாம்" சப்தவி அபிநயித்து காட்டினாள். மறுபடியும் வாணியை அடிக்கத் தேடிய பல்லவி அவள் இறங்க தயாராக படிக்கட்டருகே நிற்பதை பார்த்து கையை ஓங்கி அடிங்க!!! என்று மிரட்டினாள்.
இறங்க வேண்டிய பஸ் ஸ்டாப்பில்இறங்கி கொண்ட மூவரும் மெதுவாக அன்றைய நாள் பற்றி சலசலத்தவாறு பள்ளிக்கூடத்துக்கு விரைந்தனர்.
 
#5
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 2


அந்தப் பாடசாலையின் எல்லா பகுதிகளும் அது ஒரு அரச பாடசாலை என்பதற்கு சான்றாக சிதிலமாக காட்சி அளித்தது. பரீட்சை நடக்கும் மண்டபத்தை நோக்கி நடந்து கொண்டிருந்த மூன்று தோழிகளும் எதிரில் வந்த வகுப்புத் தோழி சுகிர்தாவை பார்த்து காலை வணக்கம் கூறினர், அவள் முகம் வழக்கத்துக்கு மாறாக சிவந்து போய் கண்ணீர் சுவடுகள் தெரிய கண்ணிமைகள் தடித்து வாட்டமாக இருந்தது


இன்றைய கடைசி நாள் பரிட்சை முடிந்ததும் அவள் நாளையே அவளது தந்தை வசிக்கும் இந்தியாவுக்கு பயணப்படுகிறாள் அங்கேயே உயர் கல்வி வேலை திருமணம் என்று அவளது எதிர்காலத்தை பற்றிய திட்டங்கள் ஏற்கனவே அவரது குடும்பத்தாரால் முடிவு செய்யப்பட்டிருந்தது பிறந்த ஊர் வாழ்ந்த இடம் படித்த பாடசாலை கூட படித்த நண்பர்கள் அனைவரையும் விட்டுப் பிரிவது அவளுக்கு மிகுந்த வேதனையான தருணமாக அமைந்து இருந்தது நேற்றிலிருந்து நண்பர்களை பிரிய முடியாமல் அழுது கொண்டே இருக்கின்றாள்

உயிர் தோழிகளை அருகிலிருந்து பார்க்க கூடிய சந்தர்ப்பம் இருந்தும் படித்த பாடசாலையை கடந்து போகும் போதும் வரும் போதும் பார்க்க கூடிய வாய்ப்புகள் இருந்தும் கூட வாணியால் இந்த நிலைமையை சமாளிக்க முடியாது உள்ளது போல் சுகிர்தாவுக்கு இவற்றை நிரந்தரமாக பிரிவது தாங்கொணாத வேதனையைத் தந்தது
நேற்றைய நாளை விட இன்று அவளது மனம் வெகுவாக வேதனை கொள்வதை நண்பிகளால் உணரமுடிந்தது அவளுக்கு ஆறுதல் கூறுவதும் பரீட்சைக்கு தயாராகுவதுமாக அன்றைய பொழுது ஓடிக்கொண்டிருந்தது

இனி பரிட்சை இல்லை!!! பள்ளிக்கூடம் இல்லை !!!ஆசிரியர்கள் இல்லை !!!பாடங்கள் இல்லை!!!!
பள்ளி மாணவர்கள் பரீட்சை முடிந்ததும் மகிழ்வாக புத்தகங்களை கிழிப்பதும் எறிவதுமாக கூச்சலிட்டு கும்மாளமிட்டு ஆரவாரப் படுத்தினர். ஒரு சில மாணவர்கள் ஆசிரியர்களை தேடிப்போய் நன்றி கூறினர் வாழ்த்துக்கள் பறிமாறினர் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக் கொண்டு விடைபெற்றனர்

நமது மூவர் குழுவும் அவ்வாறே ஆசிரியர்களிடமும் அதிபரிடமும் விடைபெற்று பாடசாலையில் அவர்களது மனம் கவர்ந்த இடங்களை மறுபடியும் ஒருமுறை பார்த்து மகிழ்ந்து சுகிர்தாவிடம் விடை பெறுவதற்காக அவளைத் தேடிச் சென்றனர்
அவர்கள் அவளைத் தேடி வந்த நேரம் சுகிர்தா பரீட்சை மண்டபத்தில் அவளது மேசை மீது தலை சாய்த்து அழுதுகொண்டிருந்தாள்
"சுகி!!.." என்ற பல்லவியின் அழைப்பில் தலை நிமிர்ந்து பார்த்தவள் அவர்களை கண்டவுடன் மீண்டும் கண்ணீர் விட்டாள் .

"ஏய் என்னப்பா இது?? இதோ இருக்க இந்தியாவுக்கு தானே போகிறாய் இதுக்குப் போய் அழலாமா"

" சேம் சேம் பப்பி சேம் தயவுசெஞ்சு நீ எல்லாம் பல்லவியுடைய ப்ரெண்டுனு சொல்லாத காண்டு ஆகுது எனக்கு மட்டும் இப்படி ஒரு சான்ஸ் கிடைச்சது இந்தியா என்ன இங்கிலாந்துக்கு பறந்து போயிருவேன் நம்ம இஷ்டத்துக்கு படிச்சி வேலை பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி சுதந்திரமாக வாழுவேன் நீயும்தான் இருக்கியே எப்ப பார்த்தாலும் மகாவலிகங்கை மாதிரி கண்ணுல இருந்து ஊத்திக்கிட்டு இருக்க இந்த மாதிரி ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது முன்னேற வழிய பார்க்கணும்".

"சும்மா இருடி இவ வேற அவளை இன்னும் கஷ்டப்படுத்தி கொண்டு இங்கே பாரு சுகிர்தா உன்னுடைய அப்பா அம்மா உன்னுடைய நல்லதுக்காக தான் சொல்லுவாங்க அது நல்லபடியா பயன்படுத்தி உன்னோட வாழ்க்கையில் முன்னேறி வருவது உன் கையில தான் இருக்கு"

வாணி சுகியின் கைகளை பற்றி
" சப்தவி சொல்றது சரியானது" என்றிட
" ஜால்ரா ஜால்ரா சிங்சிக்கா"

இதுவரை தோழிகளின் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுகிர்தா வாணியின் பேச்சுக்கு பல்லவி ஜிங் சிக்கா போடவும் பலமாக சிரித்துவிட்டாள்.

" என்ன எப்பயும் மறந்துற மாட்டீங்களே???"

நண்பியின் கேள்விக்கு பதிலை மூன்று தோழிகளும் அவளை இறுக்கி அணைத்து ஆறுதலாக முதுகை தட்டிக் கொடுத்து கூறினர்.
சுகிர்தாவை அழைத்துச் செல்ல வந்திருந்த அவரது தாயார் அவர்களிடம் கண்டிப்பாக அவர்களும் ஏர்போர்ட்டுக்கு வர வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுத்திட மூன்று தோழிகளும் வீட்டில் பேசி முடிவு எடுப்பதாக கூறி விடைபெற்று பஸ் ஏறி வீடு வந்து சேர்ந்தனர்.

கைகளை ஆட்டியபடியே தத்தமது வீட்டுக்குள் நுழைந்த நண்பர்களை விட்டு தனது வீட்டுக்குள் நுழைந்த சப்தவி "அம்மா" என்று கூறிக்கொண்டே அவரை தேடிட பூஜை அறையில் அமர்ந்திருந்த அவளது பாட்டி "அம்மா இல்லடா வெளியில கொஞ்சம் போயிருக்காங்க" என்றுவிட்டு இன்னைக்கு பரீட்சை எப்படி எழுதின? என்ற கேள்வியைத் தொடுத்தார்

"எக்ஸாம் சூப்பரா எழுதி இருக்கேன் இதில் எப்படியும் என்பது மார்க்ஸ் தேறும்" என்று விட்டு குளியலறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள். குளித்துமுடித்து தலையை துவட்டி கொண்டே வெளியே வந்த சப்தவியின் கண்களில் முதலில் பட்டது அம்மா கைகளில் இருந்த புத்தம்புதிய சுடிதார் செட்கள் தான்

"என்னம்மா இது புது பிசினஸா??"

"இல்லடா இது உங்க மூணு பேருக்கும் என்னோட புதிய பரிசு

"எதுக்குமா இப்ப வீண்செலவு மறுபடியும் மேல்படிப்பு தொடங்க வரைக்கும் வீட்டுல இருக்க போறோம் இதுல புதுத்துணி என்னத்துக்கு"

" அதில்லம்மா இன்னைக்கு நீ உங்க பிரண்ட வழி அனுப்புவதற்காக ஏர்போர்ட் போறிங்க இல்லையா அப்ப போட்டுட்டு போறதுக்கு நல்லதா ஒரு துணி வேணாமா அதான் மூணு பேருக்கும் டிரஸ் வாங்கி இருக்கேன்

அதோட இன்னிக்கு கிளம்பி போற சுகிர்தாவுக்கும் புது டிரஸ் வாங்கி இருக்கேன் நம்ம ஞாபகார்த்தமாக அவகிட்ட இந்த பரிசுப்பொருள கொடுத்து விடுங்கள்"

" அம்மா நாங்க வாறதா சொல்லவே இல்ல அம்மா"

"அதுதான் அம்மா பர்மிஷன் கொடுத்து விட்டேனே மூணு பேரும் போயிட்டு வாங்க நான் எல்லார்கிட்டயும் சொல்லி கொள்கிறேன்."

"ரொம்ப நன்றி அம்மா"

" சரி சரி நன்றி எல்லாம் இருக்கட்டும் உங்கள் மூன்று பேருக்கும் எதெது வேணும்னு சொல்லுங்க"

"எப்படியும் நீங்க கலர் பார்த்து தான் வாங்கி இருக்கீங்க நீங்களே மூணு பேருக்கும் பிரிச்சு கொடுங்க"

"அப்படின்னா உன்னோட சந்தன கலர்க்கு எடுப்பா இந்த குங்கும கலர் சுடிதார் அதே டிசைன்ல பல்லவிக்கு இளநீலமும் வாணிக்கு கிளிப்பச்சையும் சுகிர்தாவுக்கு இந்த வயலட் கலர் இப்ப சொல்லு எப்படி அம்மாவோட செலக்சன்?".

மனக்கண்முன் மூவரையும் நினைத்துக்கொண்டு பொருத்தமாக கலர் தெரிவு செய்த அம்மாவின் கேள்விக்கு கன்னத்தில் முத்தமிட்டு பதிலுரைத்த சப்தவி சுடிதாருடன் குதித்துக்கொண்டு அறைக்குள் ஓடினாள்.

மாலை 4 மணிக்கு தோழிகள் மூவரும் குடும்பத்தினரிடம் விடைபெற்று சுகிர்தாவின் குடும்பத்துடன் ஏர்போர்ட்டுக்கு சென்றனர், செல்லும் வழியெல்லாம் வருத்தத்துடன் பேசிக்கொண்டு வந்த தோழியை வாணியும் சப்தவியும் ஆறுதல் படுத்திக் கொண்டே வர பல்லவி சூழ்நிலையை இதமாக மாற்ற கலகலப்பாக பேசியவாறே வந்தாள்.

முடிந்த அளவு தோழியின் மனவாட்டத்தை மாற்றுவதற்கு முயன்ற மூன்று தோழிகளும் திரும்பி வரும்போது தாங்களே கனத்த மனத்துடன் வரப் போவதை அறியாமல் அந்த மாலை வேளையில் தோழி உடனான கடைசி தருணத்தை அனுபவித்து பயணப்பட்டனர்.
 
#6
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 3

அடிக்கடி ஏதாவது விபத்துக்கள் குண்டுவெடிப்புகள் பாரிய அனர்த்தங்கள் நிகழ்வதால் இலங்கை ஏர்போர்ட் பரபரப்பாகவும் அதீத பாதுகாப்புடனும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.

மூன்று வலயங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்த பாதுகாப்பு வலயங்களில் இரண்டாவது வலயத்திலேயே வாகனத்தை விட்டு இறங்கி அனைவரும் தேசிய அடையாள அட்டையை காட்டிய பின்பே மூன்றாவது கட்ட பரிசோதனைக்கு உள்ளே செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டனர்.

இது தான் முதல் முறை என்பதால் தடுமாற்றமாக இருந்த பொழுதிலும் சுகிர்தாவின் குடும்பத்தினருடன் இணைந்து தங்கள் தேசிய அடையாள அட்டைகளை காட்டிய பின்பு தோழிகள் மூவரும் ஏர் போர்ட்டுக்குள் நுழைந்தனர்.

மிதமான ஏசியுடன் பல்வேறு அங்காடிகளையும் ஏர்போர்ட்டின் உட்புறத்தையும் கண்டு ரசித்தவாறு தோழிகள் சுகிர்தாவுடன் அமர்ந்து கதைத்துக் கொண்டிருந்தனர்தோழிகளின் அறிவுரைகளையும் அவர்களின் ஆறுதல் பேச்சையும் பல்லவியின் கலகலப்பையும் ரசித்தவாறு அமர்ந்திருந்த சுகிர்தா அவளது விமானத்திற்கான அறிவிப்பை கேட்டதும் மீண்டும் பொலபொலவென கண்ணீர் விட அதுவரை அவளது குறும்பால் விமான நிலையத்தயே இரண்டாக்கிக்கொண்டிருந்த பல்லவிக்கூட அழுது விட்டாள்.

தோழியை மறுபடியும் ஆறுதல் படுத்தி விமானத்திற்காக அவள் உள்ளே செல்லும்வரை கையை ஆட்டி நின்ற மூவரும் மீண்டும் அவளை காணும் நாளுக்காகவும் அவளது வளமான எதிர்காலத்துக்காகவும் வேண்டிக் கொண்டனர்.

பின்பு கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டு விமான நிலையத்தில் இருந்து வெளியே வந்தனர்

சுகிர்தாவின் குடும்பம் அவர்கள் மறுபடியும் வீடு செல்வதற்காக ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருந்த வாகனத்தின் சாரதிக்கு வாணி அழைக்கும் போது தான் அவன் அவர்களை கடந்து சென்றான்.

நல்ல உயரமாக சிவந்த நிறத்துடன் ஏதோ உயர்ரக நறுமணம் அவனிடமிருந்து வீசியது

"வெளிநாட்டுக்காரன் போல" என்று நினைக்கும்போதே அவன் தமிழில் பேசுவது கேட்டது
" பயங்கர மோசமான நாடுப்பா இது"
யாரிடமோ செல்போனில் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.
யாரிடம் ஆயினும் தனது தாய் நாட்டை தரக்குறைவாகப் பேசும் போது பல்லவிக்கு ரத்தம் கொதிக்க அது வரை நேற்று பார்த்த வால்போஸ்டரின் மாடலுடன் அவனை ஒப்பிட்டு பார்த்திருந்தவள்

"வெளியில தான் வாசம் உள்ளுக்கு சுத்த மோசம்".
என்று ரைமிங்கில் திட்டி விட்டாள்

அவன் வந்து அவர்கள் முன் நின்றதிலிருந்தே பல்லவி ஜொள்ளு விட்டதை முறைத்த படி இருந்த சப்தவி அவனின் பேச்சில் அவள் முகம் சுருக்கியதும் பின் கோபமாக திட்டியதும் சத்தமாக சிரித்து விட்டாள்.

அதுவரை அலைபேசியில் பிசியாக பேசிக்கொண்டிருந்த வாணி இந்த சிரிப்பு சத்தத்தில் திடுக்கிட்டு திரும்பி பார்க்க அவள் உடனே அந்த புதியவனும் திரும்பிப் பார்த்தான். பார்த்தான் என்பதைவிட முறைத்தான் என்று சொன்னால் இந்த சிச்சுவேஷனுக்கு பொருந்தும்


அவனுக்கு கேட்டு விட்டது என தோழிகளுக்கு புரிந்தது கொஞ்சம் தள்ளி நின்ற வாணிக்கு நடந்தது முழுதாக புரியாவிடினும் பல்லவியின் திருட்டு முழியில் அவர்கள் பக்கம் தான் தப்பு என நொடியில் புரிந்தது

என்னதான் கோபத்தில் பேசினாலும் புதியவனின் கூரிய பார்வையில் பல்லவிக்கு உடல் சிலிர்த்து விட்டது. அந்த நிலைமைக்கு சிறிதும் சம்பந்தமில்லாத வாணி கூட அவனது பார்வையில் கலங்கி நிற்க சத்தமாக சிரித்த சப்தவியோ கலங்காமல் அவனை நேருக்கு நேர் பார்த்தாள்

அவளது பார்வையை ஒருவித அலட்சியத்துடன் எதிர்கொண்ட அந்த புதியவன் "திமிரு புடிச்சவ பார்க்குறத பாரு " என்று மனதுக்குள் ஏளனமாக கூறிக் கொண்டான்.
இதற்கிடையில் அவர்களின் பார்வை பரிமாற்றத்தை கண்டுகொண்ட வாணி தோழியை காப்பாற்றும் நோக்கோடு

"மன்னிச்சிடுங்க சார் ஏதோ விளையாட்டுக்கு சொல்லிட்டா" என்று மன்னிப்பு கேட்க

அவன் ஆங்கிலத்தில் "நீ எதற்கு மன்னிப்பு கேட்கிற உன் தோழிகளை கேட்கச் சொல்லு" என பல்லவியையும் குற்றவாளியாக்கி மன்னிப்பு கேட்கச் சொன்னான்.

அவனது ஸ்டைலான ஆங்கிலத்தை ரசித்துக்கொண்டிருந்த பல்லவி அவளையும் குற்றவாளி லிஸ்டில் சேர்த்து அவன் மன்னிப்பு கேட்க சொன்ன தோரணையில் சப்தவியின் பின்னே ஒளிந்து கொண்டு

"காப்பாத்துடி"
என அதுவரை அவன் கூறுவதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த சப்தவி முதல் முறையாக வாயை திறந்து

"எதுக்கு உன் கிட்ட மன்னிப்பு கேட்கணும்"
என அதிரடியாக கேட்க அவளைத் தவிர அங்கு நின்ற மற்ற மூவரும் திகைத்து விழித்தனர்.

வாணி "சப்தவி" என அதட்ட

பல்லவி "அடிப்பாவி" என அலற

அந்த இரு பெண்களையும் ஓவர்டேக் செய்து கொண்டு ஒலித்தது அந்த புதியவனின் குரல்

" யூ இடியட் என்ன தைரியம் இருந்தா மரியாதை இல்லாம பேசுவ நேத்து முளைத்த கத்தரிக்காய் மாதிரி கையும் காலையும் வச்சுக்கிட்டு இந்த சைஸ்ல இவ்வளவு வாயா உனக்கு ஒழுங்கா மன்னிப்பு கேளுடி"

"யாரப்பாத்து டா டி சொன்ன"

"என்னது டா வா" பல்லவி
அதிர்ச்சியாக வாணி சப்தவியின் கரத்தைப் பற்றி இழுத்தாள்

"மறுபடியும் சொல்றேன் ஒழுங்கா மன்னிப்பு கேட்டுட்டு ஓடிப் போயிடு இல்ல அப்படியே அறைஞ்சுடுவேன்"

ஏற்கனவே சிவந்த அவன் முகம் ரத்த நிறமாக புதியவன் சப்தவியை நெருங்க போகும் போது வாணி குறுக்கே வந்து கையெடுத்து கும்பிட்டு
"சார் ப்ளீஸ் விடுங்க நான் அவள கண்டிக்கிறேன் "
என்று கெஞ்சும் குரலில் வேண்டும்போது சப்தவி ஏதோ சொல்ல வந்தாள்.

அவள் வாயைத் திறந்தாலே ஏதாவது ஏழரையை கூட்டி விடுவாள் என்று பயந்து அவள் வாய் பொத்தி பல்லவி பின்னே இழுத்து செல்ல முயலும் போது

"ஸ்வராக்"
என்று ஒரு குரல் கேட்டது.

ஸ்வராக் அந்த இளைஞனின் குரலை கேட்டு திரும்பிப் பார்க்க வாணி அந்த குரலை அடையாளம் கண்டு கொண்டு மெதுவாக புதியவனின் தலையை தாண்டி எட்டிப்பார்த்தாள்.

இப்போது திகைத்தது அந்த இளைஞனின் முகம்

"வாணி நீ எங்க இங்கே இங்கே என்ன பிரச்சனை நடக்குது ஸ்வராக் நீங்க இப்ப வெளிய வந்தீங்க எப்ப உங்க பிளைட் லேன்ட் ஆகியது???"

"ஹலோ வெங்கட் என்னோட பிளைட் சீக்கிரமாவே லேண்ட் ஆகிவிட்டது உங்களுக்கு சிரமம் வேணாம்னு நான் வெளியில வந்து வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்" என கூறிக்கொண்டிருக்கும் போதே "

"அப்போ இங்க என்ன பிரச்சனை?? என வினவினான் வெங்கட்.

"அது அது வந்து.... என வாணி இழுக்க அவள் தோழிகளை காப்பாற்ற முயல்வதாக எண்ணி கொண்ட ஸ்வராக்

"ஏய் என்ன இழுவை ஒழுங்கா என்ன நடந்துச்சுன்னு சொல்லு!!என மிரட்ட

அவனது மிரட்டலில் வெங்கட்டை பார்த்து காப்பாற்று என்று கலங்கிய கண்களால் வாணி கெஞ்சினாள்.

" ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.........ஸ்வராக் அவளை ஏன் மிரட்டுற என்ன மதுரவாணி இந்த தடவை எந்த ப்ரெண்டு பிரச்சனை பண்ணா? இன்னைக்கு யாருக்கு பதிலா நீ மன்னிப்பு கேட்டுட்டு இருக்க."

என்று இது வழக்கமாக நடப்பது தான் எனும் சாதாரண தொணியில் கேள்வி கேட்க வாணி தலையை குனிந்து கொண்டாள்.

இதற்குள் எதையோ இனம் கண்டு கொண்ட பாவனையில் முகத்தில் ஒரு விசித்திர புன்னகை ஸ்வராக்கிடம் தோன்ற அவ்வளவு நேரம் பல்லவியுடன் மல்லுக்கட்டிக் கொண்டிருந்த சப்தவி அந்த நொடியில் அவனின் முகத்தை பார்த்து பிரமித்து போய் நிற்க தனக்குள் அதுவரை இருந்த வெம்மை சட்டென கரைந்து போக ஒரு மெல்லிய குளிர் தன்னை அரவணைப்பதை போல் உணர்ந்தாள்.

19 வயதில் இந்த மாதிரி கிறுக்குத்தனங்கள் தோன்றுவது இயற்கையென அதை புறந்தள்ளிவிட்டு மறுபடியும் அவனை கோபமாக முறைக்க முயல அதே நொடியில் அவளை எடை போடும் பார்வை பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஸ்வராக் அவளின் பிரமித்த முகத்தையும் அந்த கண்களில் ஷணத்தில் வந்தமர்ந்த கோபத்தையும் ரசித்து பின் அந்த ரசனையை அவசரமாக அழிக்க பல்லவியின் "வெங்கட் சார்" என்ற அழைப்பில் இருவரும் கவனத்தை திருப்பி பார்த்தனர்.

அவன் வெங்கடேஷ் சென் ஜோன்ஸ் ஆம்புலன்ஸ் என்ற முதலுதவி வகுப்பின் ஆசிரியர் பல்லவிக்கு அந்த மாதிரி பிரத்தியேக வகுப்புகளில் ஆர்வம் இல்லை

சப்தவிக்கு ஆண் ஆசிரியர்கள் நடத்தும் வகுப்புக்களின் மேல் விருப்பம் இல்லை

இதெல்லாம் வாணியின் பிரிவுகள்
சினிமாவில் காட்டும் மழைக் காட்சியில் நனைந்து கொண்டிருக்கும் நாய்க்கு அரவணைத்து பிஸ்கட் போடும் ஹீரோயினின் பிரதி தான் நம் வாணி.

கஷ்டப்படுபவர்களுக்கு உதவுவது பிடித்தமானதாக இருந்தாலும் சப்தவிக்கு அதை வகுப்பின் மூலம் கற்றுக் கொள்ளும் ஆர்வம் இல்லை முக்கியமாக ஆண் ஆசிரியர்கள் நடத்தும் வகுப்புகளில் கற்பதில் விருப்பமில்லை

இவர்களில் மிக மோசம் பல்லவிதான் அவளுக்கு முக்கியமான பாடங்களை கற்கும் நேரத்திலேயே தூக்கம் வந்துவிடும் இதில் பிரத்தியேக வகுப்புக்கு எங்கே செல்வது!!!

ஆனால் தோழியை தனியாக வகுப்புக்கு அனுப்புவதில் இருவருக்கும் விருப்பமில்லை முக்கியமாக சப்தவிக்கு அதனால் வகுப்பறை வாசலிலேயே இருவரும் காவல் இருப்பர்

வழக்கம்போல பல்லவி தூணில் சாய்ந்து தூங்க சப்தவி ஏதாவது புத்தகத்தில் முகத்தை நுழைத்துக்கொண்டு இருப்பாள்

ஏர்போர்ட்டின் வெளியே வெங்கடேஷை கண்ட மூவரும் அவர் எப்படி இங்கே வந்தார்
இந்த ஸ்வராக் யார் என யோசித்துக் கொண்டிருந்தனர்.
 
#7
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 4

ஸ்வராக்கை அழைத்துச் செல்ல வந்திருந்த வெங்கட்டுக்கு அந்த நேரத்தில் மாணவிகள் மூவரையும் கண்டு முதலில் என்னவோ என்று நினைத்தாலும் பின்பு சுகிர்தா இன்று இந்தியாவுக்கு பயணம் ஆவது நினைவில் வந்திட அவளை பற்றி விசாரித்தான்

"அவள் கிளம்பி விட்டாள் சார்" என்று பல்லவி பதில் கூறிட

"அப்படின்னா நீங்க எப்படி இங்க இருந்து போவீங்க?? நான் உங்களை டிராப் பண்ணட்டா!!!"

கேள்வி பொதுவாக இருந்தாலும் பார்வை வாணியை தொட இதற்கு தோழிகள் பதில் கூறுவதற்கு முதல்

சப்தவி "எங்களுக்கு கார் இருக்கு" என்று பதில் கூறினாள்

பதில் வெங்கட்டுக்காக இருந்தாலும் பார்வை ஸ்வராக்கை துளைத்திட்டது.

ஓஓ.... அந்த பதிலில் வெங்கட்டின் முகம் அப்பட்டமாய் ஏமாற்றத்தை காட்ட அதை இரு கண்கள் விநோதமாக பார்த்தது.

"ஆமாண்டா பெரிய பிஎம்டபிள்யூ கார் வச்சிருக்காங்க அதுல ஸ்மூத்தா போவாங்க நீ வாடா நாம கிளம்பலாம் ஆனா அதுக்கு முதல்ல உன் வானரக் கூட்டத்தை என் கிட்ட மன்னிப்பு கேட்க சொல்லு இல்லன்னா பின்னாடி ரொம்ப வருத்தப்படுவாங்க".


"எதுக்குடா மன்னிப்பு இங்கே என்னதான் நடந்தது"

"இந்தா நிக்கிறாங்களே இந்த ரூப சுந்தரி இவங்க என்னப்பத்தி மொக்க கமென்ட் அடிக்க அதுக்கு இந்த சொப்பன சுந்தரி பேய் மாதிரி சிரிக்கிறா டா .......
என்னவோ ஜோக் ஆஃப் த இயர் கேட்ட மாதிரி என்னா சிரிப்பு!!!
இவள் அடிச்ச கமெண்ட்ட கூட மன்னித்து விடலாம் ஆனால் அதற்கு இவள் சிரிச்ச சிரிப்ப தான் மச்சான் என்னால தாங்க முடியல
பொண்ணா இது பிசாசு!!! அராத்து!!! பஜாரி!!!"

அவன் பயங்கரமாக திட்டிக் கொண்டே செல்ல

" ஸ்வராக் ஏண்டா இப்படி பேசுற சின்ன பொண்ணுங்கடா"

"அத தான் நானும் சொல்றேன் சின்ன பொண்ணுங்க மரியாதையா பேசிருக்கனும்"

"ப்ளீஸ் மன்னிச்சிருங்க சார்"

இப்போது பல்லவியும் சேர்ந்து பணிவுடன் மன்னிப்புக் கேட்டாள்

அவர்களுக்கு இங்கு இருந்து கிளம்பினால் போதுமென்று ஆகி விட்டது சப்தவி கல்போல இறுகிப் போய் நின்றாள்.

யார் கேட்டாலும் இந்த ராங்கி கேட்கமாட்டா போலவே இவளை இப்படியே விட்டு விட மனசு வரமாட்டேங்குது பெருசா எதாவது செஞ்சுட்டு போகணும் என்று மனசுக்குள் நினைத்து கொண்ட ஸ்வராக் .

அவனையும் வாணியையும் மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டு நின்ற வெங்கட்டின் தோள் மேல் கையை போட்டு அவனை அருகில் இழுத்து காதோடு ஏதோ உரையாடி விட்டு
சத்தமாக

"அப்பவே நினைச்சேன் இதுங்க பேப்பர் கரெக்சன் தான் பண்ணனுமா

சந்தோசம் நல்லபடியா பாஸ் பண்ண வச்சிர வேண்டியதுதான் ஏன்மா நீ என்ன கலைப்பிரிவு மாணவியா ஆனாலும் நீ ரொம்ப பாவம் யார்கிட்ட பேசுறோம்னு தெரிஞ்சு பேசனும் அவசரப்பட்டு வாய விட்டுட்டு அனுபவிக்க போற இரு எல்லா பேப்பர்லயும் முட்டை முட்டையா போடுறேன்"

என்று ஏளனத்தை அள்ளித் தெளித்த குரலில் தோளை குலுக்கியவாறு கூறிக் கொண்டே அவள் முகத்தில் எதும் உணர்ச்சி தெரிகிறதா என ஆராய

அவன் தேடலை கண்டு கொண்ட சப்தவி
"ஆசை தோசை இந்த பூச்சாண்டி எல்லாம் வேற யார் கிட்டயாவது ட்ரை பண்ணு மேன் என்று கண்களால் ஸ்வராக்கை உறுத்து விட்டு

" ஏன் முட்டை போட நீ கோழியா?? " என வினவினாள்

அவளது நக்கலில் ஸ்வராக் பல்லை கடிக்க அவள் கண்டு கொள்ளாமல்
தோழிகளை இழுத்து கொண்டு நடையை கட்டினாள்.

இதுவரை சுற்றுப்புறத்தை உணராமல் மதுரவாணியிடம் லயித்திருந்த வெங்கட் வாணியை சப்தவி இழுத்து செல்லும் போது திடுக்கிட்டு

"டேய்ய் அவங்க போறாங்கடா என்னடா ஆச்சு இங்க.!!! என்று பதற

அவன் "போகட்டும் விடுடா" என்றான் அசிரத்தையாக.

அருகில் இருந்த லக்கேஜ்களை எடுத்துக் கொண்டு நண்பனையும் இழுத்துக்கொண்டு வண்டிக்கு செல்லும்போது அவன் மனம் முழுவதிலும் அலட்சியம் மட்டுமே நிறைந்திருந்தது.


"திமிர்!!! உடம்பெல்லாம் பயங்கர திமிர்!!! அவனது முயற்சியை அவள் கண்டு கொண்டு உறுத்து பார்த்தது அவனை கடுப்பாக்கியது.


இந்தப் பக்கம் தோழிகளை அழைத்துக்கொண்டு சென்ற சப்தவியின் மனம் முழுவதும் கோபமும் வெறுப்பும் மண்டிக்கிடந்தது.

"முட்டை போடுவானாம் முட்டை சரியான கூமுட்டை"

வீடு வந்து சேர்ந்த பின்பு உணவை முடித்து விட்டு கட்டிலில் விழுந்த சப்தவியின் எண்ணங்களை ஸ்வராக் ஆக்கிரமிக்க முயல அவனை பலவந்தமாகக் மனதிலிருந்து விலக்கியவள்

தனது தாயின் கடந்த காலங்களை நினைவு கொண்டு வேறு எண்ணங்களை தூக்கி எறிந்து விட்டு தூங்கிப் போக

அவளைப்போலவே அவனது எண்ணங்களிலும் சப்தவியின் பிரமித்த முகம் ஒருநொடி வந்து போய் அவனது கட்டுப்பாட்டை தளர்த்த முயற்சித்தது

பற்களைக் கடித்துக்கொண்டு

"இடியட் நீ எவ்வளவு முயற்சி பண்ணாலும் என்னை சாய்க்க முடியாது"

என தனக்குத் தானே கூறிக் கொண்டவன் சிறிது நேரத்தில் தூங்கிப் போனான்

அவர்களைப் போலவே அந்த இரவு நேரத்தில் இன்னும் மூன்று ஜீவன்கள் தூங்காமல் வேறு வேறு காரணங்களுக்காக விழித்துக்கொண்டு போராடி பிறகு போராட்டம் உதவாது தூங்கிப் போகின்றனர்


பல்லவிக்கு அன்றைய இரவு நேர சாப்பாடு கிடைக்கவில்லை அத்தையின் கைங்கரியம் என்று தெரிந்தது

கண்ணீர்விட்ட தாயை திட்ட மனம் வராமல் பசியோடு படுத்து போராடி பின்பு தூங்கிப் போக

அவளது பக்கத்து வீட்டில் தனது அறையில் படுத்திருந்த வாணிக்கு குற்ற உணர்வில் தூக்கம் வரவில்லை.


" எத்தனை நாள் இதேமாதிரி ஒளித்து மறைத்து வைப்பது நண்பர்களுக்கு தான் செய்யும் துரோகத்தை அவர்கள் அறிந்து கொண்டால் அதன் பின் அவளது நட்பின் நிலைமை என்னவாக இருக்கும்

அவளை மட்டுமே ஆதாரமாக எண்ணி வாழும் பெற்றோரின் நிலை என்ன???
அவள் கலைவாணியின் மகளாகவே இருக்கப் போகிறாளா அல்லது கோகிலவாணியின் தங்கை என நிரூபிக்கப் போகிறாளா!!!"

கேள்விகளின் சுமையை தாங்க முடியாமல் கண்களில் கண்ணீர் வழிய படுத்திருந்தால் வாணி.

அந்த பெரிய பங்களாவின் தனி அறையில் கட்டிலில் அமர்ந்து மடியில் வைத்திருந்த புத்தகத்தை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வெங்கட்டின் மனம் முழுவதிலும் வாணியின் முகமே நிறைந்திருந்தது

கடைசிநாள் பரிட்சைக்கு வந்த அவளை காண முடியாமல் தான் தவித்ததும் அன்று இரவே அவளை மீண்டும் காணக்கிடைத்ததும் இது தெய்வ சங்கல்பம் போல தோன்ற வாணியை பற்றிய நினைவுகளில் மூழ்கிப் போனான்.
 
#8
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் :0 5

அந்த பொன் மாலை நேரத்தில் பறவைகளின் வேகமான கூடு திரும்பலை ரசித்தபடி இடையை தாண்டி படர்ந்து ஈரம் சொட்டிய கூந்தலை விரித்து விட்டு பால்கனியில் இருக்கும் ஈசி சேரில் அமர்ந்து அவன் வரவை எதிர் நோக்கி இருந்தாள் சப்தவி

பால்கனியில் அடுத்தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த வெள்ளை ரோஜா செடிகளில் மொட்டுக்களும் பூக்களும் மாலை காற்றுக்கு அசைந்தாடி கொண்டிருந்தன

நேரம் அதன் பாட்டுக்கு நகர்ந்து கொண்டிருக்க மாலை கவிழ்ந்து இரவு தொடங்கிவிட்டது அவனைத்தான் இன்னும் காணவில்லை,

அவள் அணிந்திருந்த வெண்ணிற சுடிதாரின் துப்பட்டா காற்றில் பறக்க அங்குமிங்கும் உலவி களைத்தவள் பால்கனியில் அமர்ந்தவாறு ஜன்னல் ஊடாக தெரிந்த கடிகாரத்தை வெறிப்பதும் வாசலை எட்டிப் பார்ப்பதும் ஆக தவித்துக் கொண்டிருந்தாள்.


ஜன்னல் கண்ணாடியில் தெரிந்த தனது பிம்பத்தின் நெற்றி வகிட்டில் இருந்த குங்குமத்தை சீர் செய்து கொண்டு மனதுக்குள்


"வரட்டும் இன்னைக்கு!! வீட்டுல ஒருத்தி தனியா தவிக்கிறா என்ற நினைப்பே இல்லாமல் எப்ப பார்த்தாலும் லேட்டா வாரது அப்படி என்னதான் ஆபீஸ் வேலையோ!!! "

மனதோடு அவனிடம் உரையாடிக்கொண்டிருந்த நொடியில் அவன் பின்னிருந்து அணைக்க திடுக்கிட்டுத் திரும்பியவள்

அவன் அவளது கழுத்து வளைவில் முகம் புதைத்து கூச்சமூட்டியதால் வெட்கத்துடன் அவனை நிமிர்ந்துப் பார்த்திட ஸ்வராக் சட்டென்று சப்தவியின் இதழ்களை சிறை செய்கின்றான்.


" அம்மாமாமாமா............... என்று அலறியபடி எழுந்த சப்தவிக்கு வேர்த்து கொட்டியது.

"என்ன கண்ணா கனவு கண்டியா??.."

பக்கத்தில் வந்து அம்மா கேட்கும் வரை உடல் நடுக்கத்தோடு சுற்றுமுற்றும் திரும்பிப் பார்த்தவள்

கடிகாரத்தில் அதிகாலை மூன்று மணி என்ற நேரத்தை பார்த்ததும் விக்கித்துப்போய் தாயிடம்

"அம்மா அதிகாலையில் கனவு கண்டால் பலிக்குமா????..."

"ஆமாண்டா ஏன் கேட்குற!!!

"இல்லம்மா சும்மாதான்"...

"சப்தவி தண்ணி குடிச்சிட்டு தூங்குமா!!..."

"சரிமா.."

மீண்டும் படுக்கையில் சாய்ந்தவாறு கூரையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள் அதன்பிறகு தூங்காமல் கொட்ட கொட்ட விழித்து இருந்தாள்.


"ஐயையோ என்ன மோசமான கனவு இது!! இந்த மாதிரி எத்தனை கனவு

டேய் கொடுக்கா ஏன்டா இப்படி இம்சை பண்ற இந்த 3 வருஷத்துல அவனை என்ன பண்ணியும் மறக்க முடியலையே!!
இனிமே நீ என் கனவுல வந்து பாரு கண்ணு முழி இரண்டையும் தோண்டிருவேன்."

புசுபுசுவென்று மூச்சு விட்டப்படி ஸ்வராக்குக்கு மனதில் டோஸ் விட்டவள் அப்படியே தூங்கிப் போனாள்.

உறக்கமும் விழிப்புமாக புரண்ட நேரமெல்லாம் அந்நியனாய் உருமாறி அவனுக்கு கருட புராண தண்டனைகளாய் தந்து
அரைகுறை தூக்கத்தில் விழித்து எழுந்தவளின் காதுக்கு இனிமையாக கேட்டது வாணி பாடும் கந்த சஷ்டி கவசம் அவளுடன் இணைந்து அம்மா, அம்மம்மா, பல்லவி மூவரும் பாடிக்கொண்டிருந்தனர்.

சிவந்த கண்களோடு வரவேற்பறைக்கு வந்தவள் புதுமையாக அவர்களோடு இணைந்து பல்லவி பக்தி பரவசத்தோடு பாடுவது எதனால் என்று மூளையைக் கசக்கி யோசித்தாள்

அவளது சிந்தனை புரிந்ததோ என்னவோ அவளை திரும்பிப் பார்த்த பல்லவி

இன்று இன்டர்வியூ!! இன்னும் என்ன செய்கிறாய் நீதான் லேட்..


என சைகையால் சொல்ல அதற்கு மேல் அங்கு நிற்க சப்தவி என்ன லூசா?? சிட்டாக பாத்ரூமுக்குள் பறந்து விட்டாள்.


( என்ன கதை சம்பந்தம் இல்லாம போகிறாப் போலிருக்கா...?

சாரி அன்பர்களே ஓப்பனிங்குல
மூன்று வருடங்களுக்கு பிறகு அப்படினு போட மறந்துட்டேன்

அட ஆமாங்க சுகிர்தாவ அனுப்பிட்டு வீட்டுக்கு வந்த நம்ம சப்தவி,வாணி,பல்லவி வாழ்க்கையில மூனு வருஷங்க இப்படி சீக்கிரம் ஓடி போயிட்டதால அடுத்த அத்தியாயத்தில் ஒரு சின்ன பிளாஸ்பேக்!!!!

என்னோட சேர்ந்து எல்லோரும் அப்படியே மேல பாருங்க......)
 
#9
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 6

உயர்தரப் பரீட்சையில் நம் தோழிகள் மூவரும் அதி சிறந்த பெறுபேறுகளைப் பெற்று அரச பல்கலைகழகத்துக்கு தெரிவாகி விட்டனர்.

அவர் அவர்களுக்கு பிடித்த துறைகளில் மேற்படிப்பை தொடர முடிவெடுத்துள்ளதாக பெற்றவர்களிடம் கூறி அனுமதி வாங்கி சந்தோஷமாக பல்கலைகழகத்தில் நுழைந்தவர்களுக்கு அவ்வளவாக அதிர்ஷ்டம் இருக்கவில்லை போல அவர்களின் மகிழ்ச்சியின் ஆயுள்காலம் இரண்டு வருடம் மட்டுமே இருந்தது.


இலங்கையில் அரசியல் நிலவரங்கள் காரணமாக அரச பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த ஒரு வருடமாக எந்த பாடங்களும் நடக்கவில்லை

ஒவ்வொரு நாளும் இன்று சரியாகிவிடும் நாளை சரியாகிவிடும் என்று எதிர்பார்ப்போடு மூவரும் பல்கலைக்கழகத்திற்கு செல்வதும் பின்பு பாடங்கள் எதுவும் நடக்காமல் அங்கே மரத்தடியில் அமர்ந்து இருந்து ஏமாற்றத்துடன் திரும்புவதுமாக காலம் தான் கரைந்தது.


பள்ளி நாட்களிலேயே உயர்கல்வி பற்றி அளவில்லாத கற்பனைகளோடு இருந்ததால் இந்த நிகழ்காலம் நரகமாக இருக்க எதிர்காலம் கேள்விக்குறியானது.

இவர்களை போலவே நல்ல பெறுபேறுகளை பெற்று வாழ்வில் முன்னேறி விட முயன்று கொண்டிருந்த பல ஏழை மாணவர்களுக்கு இந்த நிலவரத்தால் பெரும் இன்னல்கள் ஏற்பட்டன

பல பேர் பாதியிலேயே படிப்பை நிறுத்திவிட்டு கிடைத்த வேலைகளில் சேர்ந்து குடும்பத்திற்கு உழைத்தனர்

இன்னும் சில வசதியான மாணவர்கள் பிரைவேட் ஆக தங்கள் மேற்படிப்பை தொடர்ந்தனர்

மறுபடியும் அரச பல்கலைக்கழகம் திறக்கும் வரை காத்திருக்கலாம் என்று முடிவெடுத்த மூன்று தோழியரும் வீட்டுக்கே திரும்ப

அம்மூவரும் மூன்று விதமாக பாதிக்கப்பட்டதன் விளைவுதான் இந்த மேற்படிப்பு நிறுத்தமும் வேலை தேடலும்,


தமிழ்மணி எவ்வளவோ எடுத்துக்கூறியும் தோழிகளை விட்டுவிட்டு பிரைவேட் ஆக படிக்க மறுத்துவிட்டாள் சப்தவி

அவள் பிரைவேட்டாக படிப்பதற்காக தாய் இன்னும் மேல் அதிக நேரம் உழைக்க வேண்டும் அந்த கஷ்டம் அவருக்கு வேண்டாம் என்ற உண்மை காரணத்தை அவள் வெளியே சொல்லவில்லை

தமிழ்மணியை போலவே வாணியின் தகப்பனார் சந்திரசேகரனும் இன்னும் அதிக நேரம் உழைத்து மகளை படிக்க வைப்பதாக கூறினார்

ஆனால் வாணியும் மறுத்துவிட்டாள்

அவளுக்கு தந்தை கடினமாக உழைப்பது வருத்தமாக இருந்தாலும் அவள் வெளியே சொல்லாமல் மறைத்த காரணம் "சில்வா" என்ற கடன்காரனின் தொல்லை

மூத்த மகள் கோகிலவாணியால் பெற்றோர் கலைவாணியும் சந்திரசேகரனும் கடனுக்கு மேல் கடன் வாங்கி வட்டி கட்ட முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருக்கும் போது ஆபத்பாந்தவனாக நுழைந்தவன் தான் "சில்வா".


அந்த மாத வட்டி கடன்களை முழுவதுமாக அடைத்தவன் பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக திருப்பி தந்து விடுங்கள் என்று கூறிவிட்டு இப்போது வட்டிக்கு மேல் வட்டி வாங்கிக் கொண்டு அவர்களை கொன்று கொண்டிருக்கிறான்.

ஏற்கனவே பிரச்சனைகளால் குடும்பம் தடுமாறிக் கொண்டிருப்பதை அறிந்த வாணி

நல்லபடியாக படித்து அரசாங்க வேலைக்கு சென்று குடும்பத்தை நிலைகொள்ள செய்யலாம் என்று நினைத்து இருக்கும்போதுதான் அரசாங்க பல்கலைக்கழக பிரச்சனையால் அவள் வீட்டில் தங்க நேர்ந்ததும் சில்வா பெற்றோரிடம் சொல்வதை கேட்டதும்

அவனின் வியாபாரம் இப்போது அவர்கள் வீட்டு முற்றத்தில் தான் நடக்கிறது.

இப்போதெல்லாம் சில்வா அடிக்கடி வாணியின் வீட்டுக்கு வருகிறான் பெற்றவரை மிரட்டுவதும் உருட்டுவதுமாக இருப்பவன் வாணியை காணும்போதெல்லாம் அதிகமாக குழைகின்றான்.

அவனின் அருவருப்பான பார்வையையும் சீண்டலான பேச்சையும் கேட்பதை விட எங்கேயாவது வெளியே சென்று வேலை பார்த்து அவனிடமிருந்து தப்புவதோடு குடும்பத்தையும் காப்பாற்றுவது தான் வாணியின் நோக்கம்.

பல்லவிக்கு மேல்படிப்பு படிப்பது மிகப்பெரிய கனவு

ஆரம்பத்திலிருந்தே அவளது பெற்றோர் கோடிஸ்வரனும் சுபத்திராவும் மேற்படிப்பு வேண்டாமென்றும் வேலைக்கு சென்று குடும்பத்திற்கு உதவும் படியும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்

ஏதோ தமிழ் மணியால் தான் அவள் இவ்வளவு தூரம் படிப்பதே இப்போது அதற்கும் முட்டுக்கட்டை விழுந்து விடவே அவள் வேலைக்கு செல்வது கட்டாயம் ஆகிவிட்டது.

"வேறு வழியில்லை ரீ ஓபனிங் வரைக்கும்"

என தம்மை தாமே சமாதானப்படுத்தி இதோ மூன்று பேரும் தயாராகி குடும்பத்திடம் விடை பெற்று வேலைக்கு இன்டர்வியூ நடக்கும் இடத்திற்கு வந்து அமர்ந்து இருக்கின்றனர்.

( இனி நிகழ்காலத்துக்கு வாருங்கள் போகலாம்)
 
#10
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 7


அது ஒரு பிரைவேட் கால் சென்டர். இலங்கையின் மிக முக்கியமான நான்கு தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்களின் கஸ்டமர் கால்களை ஆன்சர் பண்ணுவதற்காக நிறுவப்பட்டிருந்தது.

24 மணி நேரமும் கஷ்டமர்களின் கால்களை ஏற்று அவர்களின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வை பெற்றுக் கொடுப்பதே அங்கு இருக்கும் பணியாளர்களின் முக்கிய கடமை.

கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் சிறந்த சேவைக்கான இலங்கையில் பல முக்கிய விருதுகளை அந்த நிறுவனம் பெற்றிருந்தது குறைந்த சம்பளமே ரூபாய் இருபத்தைந்தாயிரம் ஆக வழங்கப்பட பல இளைஞர்களும் யுவதிகளும் பகுதி நேர வேலையாகவும் முழு நேர வேலையாகவும் அங்கு பணியமர்த்தப்பட்டிருந்தனர்.


பல்லவிக்கு தெரிந்த ஒருவர் மூலமே இங்கு வேலை காலியாக இருப்பது அவர்களுக்குத் தெரிந்தது. இப்படியே நல்லபடியாக இன்டர்வியூவை பாஸ் பண்ணி விட்டால் வேலை உறுதியாக கிடைத்துவிடும்.


முதலில் அறைக்கு சென்று வந்த பல்லவி வாயெல்லாம் பல்லாக கட்டைவிரலை உயர்த்திக் காட்டினாள் அவளுக்கு அடுத்ததாக சப்தவி உள்ளே நுழைந்தாள்.


ஏற்கனவே உள்ளே சென்று வந்த மதுரவாணி வேலை கிடைத்து விட்டதாக மட்டுமே கூறினாள்.

ஆங்கில எழுத்து வரிசைப்படி அனுமதி அளிக்கப்பட்டதால் தோழிகளில் சப்தவி இறுதியாகவே அறையை அடைய அங்கே உள்ளே அமர்ந்திருந்த நபரை கண்டதும் அவளுக்கு உலகம் தட்டாமாலை சுற்றியது.


பல முறை மனதுக்குள் ஆண் நபர்கள் இருந்தால் சகஜமாக இருக்க வேண்டும் என்ற மனப்பாடம் செய்த மந்திரத்தை மீண்டும் ஒரு முறை மனதுக்குள் சொல்லிப் பார்த்துக் கொண்டே கஷ்டப்பட்டு நேற்றெல்லாம் படித்த பொது அறிவு கேள்விகளை நினைவுகூர்ந்தவள் அறையை சுற்றி நோட்டமிட அவள் முதலில் கண்டது ஒரு வயதான நபரைத்தான்

மேசை மீது இருந்த அவளது சுய விபரக் கோவையை படிப்பதும் மடிகணிணியில் டைப் செய்வதுமாக பிஸியாக இருந்தார்.


அவருக்கு அடுத்த மூன்று இருக்கைகளும் காலியாக இருப்பதை கண்டு தயக்கத்துடன்

"எக்ஸ்கியூஸ் மீ மே ஐ கம்மிங்"
என்று வினவ

அவர் பதில் கூறுவதற்கு முன் அறையின் பக்கவாட்டிலிருந்து

"ப்ளீஸ் சிட் டவுன்"

என்று ஒரு அழுத்தமான குரல் அவள் காதுகளில் விழுந்தது. அந்த குரலை மறக்கமுடியாமலோ அல்லது அந்த குரலுக்குரியவனை மறக்கமுடியாமலோ கண நேரம் திகைத்து அவனை நேருக்கு நேர் பார்த்தவள் பின்பு எதுவும் கூறாமல் விறுவிறு என்று அறையை விட்டு வெளியே வந்து விட்டாள்.

அறைக்குள் ஒலித்த சிரிப்பொலியையும் பின்னோடு அவளை அழைத்துக் கொண்டு ஓடிவந்த வெங்கட்டையும் அவள் திரும்பியும் பார்க்கவில்லை.


எப்படியோ நேராக வரவேற்பறைக்கு வந்தவள் அங்கே காத்திருந்த தோழிகளை கண்ட பின்பே இன்று இங்கே வந்ததற்கான காரணத்தையும் தன்னைவிட தோழிகளுக்கு இந்த வேலை எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதையும் உணர்ந்து மௌனமாக நிற்க

அவள் மனநிலையை உணர்ந்தாற் போல அவள் அருகே வந்த வாணி

"இந்த வேலை இல்லாட்டி பரவாயில்லைப்பா வேற வேலை தேடிக்கொள்ளலாம்" என்று கூறினாள்.

வாணியின்
குடும்ப பிரச்சனையை அறிந்திருந்த சப்தவிக்கு தோழியின் நல்ல மனதுக்கு தன்னால் உதவ முடியவில்லையே என்று வருத்தமாக இருந்தது

அவளைப்போலவே சப்தவியை அழைத்துச் செல்ல வந்திருந்த வெங்கட்டுக்கு வாணியின் இந்த வார்த்தைகள் கூரான கல்லால் இதயத்தை அடித்தது போலிருந்தது. அவளை பார்க்காமல் கஷ்டப்பட்ட காலம் போய் இனி தினமும் பார்க்கலாம் என குதூகலித்த மனதுக்கு இந்த வேதனை கொடுமையாக இருந்திட அவன் அதற்கு மேல் நிற்காமல் திரும்பி சென்று விட்டான்.

கதவை திறந்து கொண்டு வெளியிலிருந்து உள்ளே வந்த பல்லவி

"என்னடி உனக்கும் வேலை கிடைத்து விட்டதா?? நான் வீட்ல எல்லாத்துக்கும் சொல்லிட்டேன் அம்மாவுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம் இனிமேல் ஆச்சு என் இஷ்டம்போல சாப்பிடலாம், தூங்கலாம், ஏன்னா நான் சம்பாதிக்கிறேன் என்று பெருமையாக சொல்லிக்கொள்ளலாம்"


ஒரு சிறு குழந்தைபோல் துள்ள
தோழிகளுக்கு இன்னும் கஷ்டமாகி விட்டது

அதுவரை வாணியின் மனதை கஷ்டப்படுத்துவது பற்றி மட்டும் நினைத்துக் கொண்டிருந்த சப்தவி பல்லவியிடம் எப்படி இது பற்றி பேசுவேன் என்று யோசிக்க

அவளது அமைதியைக் குலைத்தது அவனின் குரல்.


"என்னம்மா கண்ணு எப்படி இருக்க??? அன்னைக்கு என்னவோ மாரியாத்தா மேல வந்த மாதிரி அந்த ஆட்டம் ஆடின இன்னைக்கு என்ன கண்டதும் பின்னங்கால் பிடரியில் பட ஓடுற!! இந்த ஓட்டத்தை ஒலிம்பிக்கில் ஓடினா தங்கம் உறுதி செல்லம்!!!

பேசாம நீ ஸ்போர்ட்ஸ் சைட்ல ட்ரை பண்ணு அப்புறம் இந்த பயம் இருக்குல்ல இந்த பயம்!!! எப்பயும் என்னை பார்த்தா இருக்கணும் புரிஞ்சதா???
என்று நக்கல் குரலில் அவளை ஸ்வராக் கலாய்த்தான்.


அதுவரை என்ன சொல்லி பல்லவியையும் வீட்டையும் சமாதானப்படுத்துவது என்றும் தோழிகளின் எதிர்காலத்திற்கு தன்னால் பிரச்சனையோ என்றும் தனக்குள் வருந்திக் கொண்டிருந்தவள் அவனின் உசுப்பேற்றும் குரலில் பொங்கி எழுந்து விட்டாள்.


" ஹலோ உங்கள மாதிரி உலகத்திற்கு தண்டமா இருக்கவங்களே சௌக்கியமா இருக்கும்போது நாங்க எல்லாம் நல்லாத்தான் இருப்போம் அப்புறம் என்ன உங்கமேல பயமா?? யாருக்கு எனக்கா??? மிஸ்டர் ஓவரா எக்ஸ்பெக்ட் பண்ணாதீங்க!!

இது உங்க கம்பெனினு தெரிஞ்சிருந்தா நான் இன்டர்வியூ வந்திருக்கவே மாட்டேன் தலையெழுத்து!! இங்க வேலை செய்றவன் தான் இந்த உலகத்திலேயே மிகப் பெரிய முட்டாள்!!!"




"ஏய் என்னடி கொழுப்பா ஒழுங்கா இன்டர்வியூ அட்டன்ட் பண்ணி வேலை செய்ய துப்பில்லை மேடம்க்கு வாய் மட்டும் வங்காள விரிகுடாவ விட பெருசா இருக்கு!! "


"ஏய் நீ ரொம்ப பண்ணுற"


"நீ ரொம்ப பேசுற!! அம்மணிக்கு வாய்ஜாலம் மட்டும் தான் போல செயல்ல ஒன்னும் கிழிக்க மாட்டிங்க இல்லை... ச்ச்சோ இதெல்லாம் அட்டு பீஸ் வேலைக்கு ஆவாதுனு நான் சொன்னேன் இந்த லூசு மேனேஜர் தான் ஸ்கூல் டாப்பர் கேம்பஸ் ரேங்கும் டாப்னு பில்டப் பண்ணி என் டைம வேஸ்ட் பண்ணிருச்சு

இதெல்லாம் கஸ்டமர் கால்ஸ ஆன்சர் பண்ணி ஹலோ சொல்லி பிரச்சனைய கேட்டு சொல்யூசன கண்டுபிடிச்சு ஷப்ப்பாபா... இப்பவே கண்ணை கட்டுதே!!! நான் கடைய சாத்திட்டு நடைய கட்ட வேண்டியது தான் எம்மா தயவு செஞ்சு நீ இப்பவே கிளம்பி போயிரு நீ வேலைக்கு வேண்டாம்!!."


அவள் ஏற்கனவே முடிவெடுத்து இருந்ததுதான் இருந்தாலும் அவன் சொல்லி என்ன தனக்கு வேலை இல்லாமல் போவது என்று அவள் முகத்தில் கோபம் முகாமிட்டது.

"நீங்க எப்படி இன்டர்வியூ பண்ணாம என்னை வேண்டாம் என்று சொல்லுவீங்க இன்டர்வியூ பண்ணுங்க இந்த வேலைக்கான தகுதி எனக்கு இல்லைனா நானே வேண்டாம்னு கிளம்பிடுவேன்"
என்று அவள் விரைத்த படியே கூற

இப்போது பல்லவி நடப்பது எதுவும் புரியாமல் புலம்பியவாறு
"என்ன இங்கே நடக்குது?? என்றாள்.

வாணிக்கு அவள் பதிலில் பெரிய ஆச்சரியம் எல்லாம் இல்லை ஒரு விஷயத்தை செய்யாதே என்றால் செய்து காட்டுவது தான் சப்தவியின் குணம் அதையும் சொல்வது ஒரு ஆண் என்றால் அதை பத்து மடங்காக செய்வாள்

பொதுவாக அவளிடம் ஒரு காரியத்தை சாதிக்க இப்படி எதிராக பேசுவது தோழிகளின் வழக்கம் ஆனால் அந்த உத்தியை இந்த புதியவன் அவளை பார்க்கும் இரண்டாவது சந்தர்ப்பத்திலேயே சரியாக பிரயோகித்தது தான் பெரிய ஆச்சரியம்


என்ன தான் தோழிக்காக வேலையை வேண்டாமென்றாலும் சில்வாவை பற்றிய பயம் அவளுக்குள் இருந்தது
இந்த வேலையின் அவசியம் அப்படி


தோளை குலுக்கி விட்டு ஸ்வராக் முன்னே செல்ல சப்தவி இறுக்கமாக அவனை தொடர்ந்தாள்.



தொய்ந்து போய் அமர்ந்த வாணிக்கு அருகே அமர்ந்த பல்லவி அடக்க முடியாமல் சிரித்து விட்டாள்.
 
#11
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 8

சப்தவியின் வீட்டு வரவேற்பறையில் அமர்ந்திருந்த வாணியின் பார்வை கடிகாரத்திலேயே இருந்தது.

இன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை அதோடு அவர்களது முதல் மாத சம்பளம் இன்று தான் வங்கிக்கு போட பட்டிருந்தது. மூவரும் முதல் மாத சம்பளத்தில் அதை செய்ய வேண்டும் இதை செய்ய வேண்டும் என யோசித்த எதையும் செய்யாமல் தத்தமது பெற்றோருக்கு விருந்து ஏற்பாடு செய்துள்ளனர்.

அதற்கு கிளம்பி வந்த வாணி பல்லவிக்காகவும் சப்தவிக்காகவும் காத்திருக்கிறாள்.

பின் மாலை ஏழு மணிக்கு அந்த ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்த பெரியவர்களுக்கு ரொம்ப பெருமை வருட கணக்காக உழைத்து உண்பவர்கள் இப்படி பெரிய பெரிய இடங்களில் குடும்பத்துடன் உண்ண கிடைப்பது மிக மிக அரிது


எப்பவாவது வரும் திருமண அழைப்புகளில் கிடைக்கும் விருந்து பெரும்பாலும் அந்த திருமணங்களும் மொய் பணப் பிரச்சனையால் தட்டி கழிக்கப்படும்.


அப்படிப்பட்ட அரிய அறுசுவை உணவு மகளால் பரிசளிக்கப்படுகிறது. பெற்ற வயிறு குளிர்ந்து போனது.


மூன்று தோழிகளும் முதலில் சரணை தான் கைப்பற்றி இருக்கையில் அமர வைத்தனர்
சரண் பல்லவியின் தம்பி 13 வயதாகிறது எலும்பும் தோலுமாக தொட்டால் உடைந்து போவானோ என்று அஞ்சும்படி இருப்பான் பல்லவியின் குடும்ப நிலை அவனது தோற்றத்தில் அப்பட்டமாய் தெரியும்.


அவர்களது மற்ற பரிசுக்களையும் திட்டங்களையும் தூர போட்டதே அவனுக்காக தான் அவன் விருப்பம் போல சாப்பிட்டு மகிழ தான்.

தமிழ்மணிக்கு அருகிலேயை சப்தவி அமர்ந்து கொண்டாள். அனைவரும் அமர்ந்ததும் பேரரிடம் தத்தமது விருப்ப உணவுகளை ஆர்டர் செய்தனர்.


அம்மம்மாவுக்கு சீனி வியாதி என்பதால் சிகப்பரிசி இடியாப்பம் வாங்க கீழ் தளத்துக்கு செல்ல வேண்டியிருந்தது சப்தவியுடன் வாணியும் சரணும் கீழ் தளத்துக்கு சென்றனர்.


அந்த ஹோட்டலில் பேமிலி டைனிங் ரூம் மூன்றாவது தளத்தில் இருந்தது. அழகான கண்ணாடி தடுப்புக்களால் மறைக்கப்பட்டு வண்ண விளக்கின் வெளிச்சத்தில் மேசை மேல் உணவுகள் பரிமாறப்படும் போது எல்லாருடைய முகத்திலும் ராஜ களை.

அனைவரும் தங்களுக்குள் பேசிய படி உணவை பரிமாறி கொள்ளும் போது தான் பல்லவி அவர்களின் சிரிப்பு சத்தத்தில் திரும்பிப் பார்த்தாள்.

அது ஸ்வராக் அவனுடன் வெங்கட் மற்றும் ப்ரதிக். யாரையோ வழி அனுப்பிக் கொண்டிருந்தனர். ஆண்டனி கூட இருந்தார்.


அவர் தான் அவளை முதலில் கண்டது அங்கிருந்தவாறே கையை ஆட்டி சத்தமாக
"ஹலோ பல்லவி" என்றார்.

அவரது ஹலோவில் அனைவரும் ஒரு சேர திரும்பி பார்க்க இவள் சங்கடமான ஹலோவுடன் எழுந்து நின்றாள்.



ஸ்வராக்கை தவிர மற்ற மூவரும் இவர்கள் இருந்த மேசைக்கருகிலேயே வந்து விட பல்லவி அவர்களை குடும்பத்தினருக்கும் குடும்பத்தினரை அவர்களுக்கும் அறிமுகம் செய்து வைத்தாள்.


அனைவரும் பரஸ்பரம் தத்தமது அறிமுகங்களை நிகழ்த்திய பின் பல்லவியின் தந்தை

"யாருங்க அது தனியா நின்னுகிட்டு இருக்காரு??.. என மெதுவாக ஆண்டனியிடம் வினவினார்


"அது எங்க பாஸ்!! ஸ்வராக் சர்மா"


"ஓஓஓ.... முதலாளியா எங்களுக்கு தெரியாது மன்னிச்சிடுங்க..

என்று பேசியவாறே எழுந்து சென்று அவரிடம் தன்னை அறிமுகம் செய்துகொண்டு அவனையும் மேஜைக்கு அருகே அழைத்து வந்தார்.


"சேர் இவங்க பல்லவியுடைய தாயார் சுபத்ரா இது அவளுடைய தம்பி சரண்.

இது வாணியுடைய பெற்றோர் சந்திரசேகர் எலக்ட்ரிசிட்டி டிபார்ட்மெண்ட்ல கிளார்க் வேலை செய்கிறார் இது தாய் கலைவாணி.

அப்புறம் இவங்க சப்தவியின் தாய் தமிழ்மணி பாட்டி மரகதம்மா."

இதுவரை சுவாரசியம் இல்லாமல் யாருக்கு வந்த விருந்தோ என்ற போக்கில் பல்லவியின் தந்தை கூறுவதை கேட்டு கொண்டிருந்தவன் இறுதியில் சப்தவியின் தாயையும் பாட்டியையும் ஊடுருவி பார்த்திட

அவன் தூரத்தில் நின்றதில் இருந்து அவனை கவனித்துக் கொண்டிருந்த தமிழ்மணி அவனிடம் ஏதோ ஒரு நெருக்கத்தை உணர்ந்தார்.

அவள் எடை போடுவது போல் தன்னை பார்ப்பதைக் கண்டதும் ஸ்வராக் அவன் ஆராய்ச்சி பார்வையை விலக்கிக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது மேலும் அவரை பார்க்கும்போது ஓர் இனம் புரியாத பாசம் மனதுக்குள் தோன்றியது

அவர்களிடம் கண்ட சில ஒற்றுமையான ஜாடைகள் அவனுக்குள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தது

மேலும் அங்கு நின்று கொண்டிருந்தால் தனக்கு தலைவலி வந்துவிடும் என்று நண்பர்களை பார்த்து
"கிளம்பலாமா???" என்று வினவினான்.

ஆனால் அவனை தவிர மற்றொருவரும் கிளம்பும் எண்ணத்தில் இல்லை போல ஏற்கனவே ஆண்டனி அங்குதான் இரவு உணவை எடுப்பதாக கூறியிருந்தார்.

அவரோடு இரவு உணவை ப்ரதிக்கும் இங்கேயே முடிப்பதாக சொல்ல அவனும் வீட்டுக்கு திரும்ப போகும் போதுதான் இந்த எதிர்பாரா சந்திப்பு.

வாணி வந்திருப்பதால் இனி வெங்கட் கிளம்ப மாட்டான் இனி தனியாகவே வீட்டுக்கு போகவேண்டும்.

ஒரு பெருமூச்சுடன் அவன் விடைபெற்று கிளம்பலாம் என எழும்போது கண்ணாடி மறைவுக்கு மறுபுறம் சப்தவியும் வாணியும் வருவது தெரிந்தது

ஆர்டர் கொடுத்தவுடனே சரண் மறுபடியும் குதித்துக்கொண்டு ஓடிவந்து விட்டான் தோழிகள் மட்டும் ஆர்டரை பெற்றுக் கொண்ட பின்பே இப்போது மேலே வந்தனர்.


அவளைக் கண்டவுடன் அதுவரை கிளம்பலாம் என்று இருந்த எண்ணம் மாறி கொடூரமான ஒரு திட்டம் ஸ்வராக்கின் மனதில் தோன்றியது.
 
#12
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 0 9

இந்த ஒரு மாதத்தில் ஸ்வராக் எத்தனையோ தடவை சப்தவியை மட்டந்தட்ட முயற்சி செய்தான்

ஆனால் ஒரு தடவை கூட அது ஒழுங்காக நிறைவேறவில்லை பலதடவை வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான் என்ற பழமொழிக்கேற்ப இவனுக்குத்தான் மூக்குடைந்தது.

அதற்குமேல் தீவிரமாக அவளை பழிவாங்க முடியாதவாறு அவள் மிகுந்த புத்திசாலியாகவும் திறமையான உழைப்பாளி ஆகவும் இருந்தாள்.

அப்படிப்பட்ட அவனுக்கு இன்றைய சந்தர்ப்பம்

" கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா???.." என கேட்டது.


மனதுக்குள் வஞ்சகத்துடன் வெளியில் காது வரை விரிந்த புன்னகையுடன்அதுவரை அவன் இருந்த இருக்கையில் மீண்டும் அமர்ந்து கொண்டான்

சப்தவி அவனை அங்கே எதிர்பார்க்கவில்லை என்று அவள் முகம் மாறுதல் கூறியது இருந்தாலும் மற்றவர் முன்னிலையில் எதையும் காட்டிக் கொள்ள முடியாமல் அங்கிருந்த பல்லவியை முறைத்துப் பார்த்தால் அவள் உண்ணும் உணவிலேயே கவனமாய் இருந்தாள்.


தாயின் அருகிலேயே அமர்ந்து கொண்டு உணவில் கவனம் செலுத்த முயன்றால் அவளது அம்மம்மா அவளை அழைத்தார்.


"சப்தவி உன்னுடைய ஆபீஸில் இருப்பவர்கள் வந்திருக்காங்க எதுவும் பேசாமல் உன் பாட்டுக்கு இருக்கியே"

தலைக்கேறிய சினத்துடன் "அம்மம்மா" என்று கடிந்தவள்

தாயின் கடினமான பார்வையில்

"ஆண்டனியை பார்த்து வாங்க சேர் என்ன இந்த பக்கமா?? "
என்று சகஜமாக வினவினாள்.


அவரைத் தவிர மீதம் 3 பேர் இருப்பதாகவே காட்டிக் கொள்ளாமல் அவள் வினவியதை ஸ்வராக் கூர்ந்து கவனிக்கும் போதே

ஆண்டனிக்கு கூட அவள் இவ்வளவு சகஜமாக அவரை அழைத்துப் பேசியது புதிராக இருந்தது.

ஏனென்றால் இந்த ஒரு மாதத்தில் அவள் வேலை செய்யும் இடத்தில் இருக்கும் அவருடன் பேசிய சொற்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம்

என்னதான் முயற்சி செய்தாலும் ஓரிரு வார்த்தைகளிலேயே அவள் உரையாடலை முடித்துக் கொள்வாள். அவள் சொல்லும் குட்மார்னிங், தேங்க்ஸ் கூட கடனே என்று சொல்வது போல் இருக்கும்.


எனவே அவள் கேட்ட கேள்விக்கு உடனடியாக பதில் சொல்லாமல் அவர் திருதிரு என்று முழிக்கத்தான் செய்தார்.

கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தில் ஒரு கோல் போட நினைத்த நம் நாயகன்

" ஏன் சப்தவி நாங்க உங்க கூட டின்னர் எடுத்துக்க கூடாதா?? யூசுவலா ஆபிஸ்ல சேர்ந்து சாப்பிடுற நாம இங்கேயும் சேர்ந்தே சாப்பிட்டா என்ன தப்பு ஓஓ...... ஆன்ட்டி எதும் தப்பா நினைப்பாங்கனு யோசிக்கிறியா என்ன ஆன்ட்டி ஒரு ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்து சாப்பிட்டா பிழையா??"


அதுவரை சப்தவியை பார்த்து பேசிக் கொண்டிருந்த ஸ்வராக் தன் இறுதி கேள்வியை தமிழ்மணியை பார்த்து கேட்க

ஒரு கணம் தடுமாறிய தமிழ்மணி
"தப்பு இல்லை தம்பி ஒன்னா தானே வேலை செய்றீங்க சாப்பாடு டைம் ஒன்னா இருக்கும் சேர்ந்து சாப்பிடறது பழக்கமாகியிருக்கும்". என்று கூற சப்தவியின் காதில் புகை பறந்தது.


(இவனோட நான் சேர்ந்து சாப்பிடறனா எந்த ஊர்ல ஸ்டாப்பும் பாஸும் சேர்ந்து சாப்பிடுறாங்க புளுகுமூட்டை!!!...) என்று மனதுக்குள் கருவினாள்.
உள்ளே கொந்தளிக்கும் கோபத்தை கட்டுபடுத்திக் கொண்டு

"சாப்பிடலாமே.. சாப்பாடு ஆறுது..." என்று மறுபடியும் ஆண்டனியிடமே பேசினாள்.

அவர்களும் அமர்ந்த படியால் மேலதிக இருக்கைகள் மேஜையை சுற்றி போடப்பட்டு சற்று நெருக்கமாக அனைவரும் இருந்தனர்.

அவ்வளவு இடம் இருந்தும் ஸ்வராக் தமிழ்மணியின் வலப்புறமாக சப்தவி முன்பிருந்த இருக்கையில் அமர சப்தவி சற்று நகர்ந்து வாணியை நெருக்கிக் கொண்டு அமர்ந்தாள்.

தாயுடன் இயல்பாக பேசியவாறு அவன் உண்பதை கண்டு ஆத்திரமாக உணவை உண்டவளுக்கு பிடித்தமான உணவு கூட மரத்தூள் போலிருந்தது.

குனிந்த தலை நிமிராமல் சப்தவி உணவை அளைந்து கொண்டிருந்ததை பார்த்த ஸ்வராக்குக்கு அவளது கோபமான முகத்தை மறைக்கவே இந்த தலைகுனிவு என்று புரிந்தது.

இல்லனா இவ எல்லாம் எங்க தலை குனிந்து நடப்பது பெரிய புதுமை பெண்!!!
இவளுக்கு இது போதாது... நல்லா பெருசா ஞாபகத்திலே இருக்க மாதிரி பண்றேன் பாரு... அவன் கண்கள் மின்ன தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டான்.
 
#13
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 10

அன்று அனைவரும் வீடு திரும்ப இரவு 11 மணி ஆகிவிட்டது. உண்ட களைப்பும் மிதமிஞ்சிய மகிழ்ச்சியுமாக சீக்கிரம் உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தனர்.

மூன்று வருடங்களுக்கு முந்தைய இரவை போல் இன்றும் சப்தவியின் விழிகள் மூடாமல் முரண்டு பிடித்தது. என்ன தான் பொறுமையாக இருந்தாலும் ஸ்வராக்கின் அட்டகாசத்தை அவளால் தாங்க முடியவில்லை.

மூன்று வருடங்களாக எப்படா இவ கைல கிடைப்பானு காத்திருந்தாற் போல
ஆரம்பமே இன்டர்வ்யூ அன்னைக்கு அவளோட தன்மானத்தை சீண்டி வேலையில சேரவச்சான்.

ப்ரோபேசன் டைம்ல எக்ஸ்ட்ரா ட்ரைனிங் பண்ண வச்சான்.
எப்பவுமே ஒன்னா இருக்கிறாங்கனு மூன்று
பேரையும் தனி தனி ஷிப்ட்க்கு மாத்திட்டான்.

லேடி டீம் லீடர் ரிக்வஸ்ட் பண்ணி கேட்டதுக்கு அந்த விடியா மூஞ்சி வினிதாவை டீம் லீடர் ஆக்கிட்டான்.

அவள் என்னமோ அவள் தான் அந்த கம்பனிக்கே எம்டி மாதிரி போட்டு காய்ச்சி எடுக்குறா...!!!!

கொடுமை கொடுமைனு கோயிலுக்கு போனா அங்க இரண்டு கொடுமை கெங்னம் ஸ்டைல் ஆடிச்சாம்..

மாசம் பூரா தான் இவன் தொல்லையா இருக்குதே எங்கயாச்சும் போய் நிம்மதியா வயிறார சாப்பிட்டு குடும்பத்தோட ஹேப்பியா டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணலானு பார்த்தா கால கொடுமை அங்கேயும் வந்து நிக்குறான்.

அப்படியே அவன் நடு மண்டைல ஆணி அடிக்கனும்
என்ன பார்த்தாலே பாகற்காய் கடிச்ச மாதிரி இருக்குற மூஞ்சில இன்னைக்கு அப்படி ஒரு சாந்தம், கனிவு... அப்பப்பா என்னமா நடிக்கிறான். பவர் ஸ்டார்😤😤😤

அவனே ரோஸ் கலர்ல பிறந்து தொலைச்சிருக்கான் அப்புறம் எதுக்கு வெட்கப்பட்டு சிணுங்குறான்.

கருமம் கருமம் பார்க்க சகிக்கல!!!

அவன் எதோ பெருசா திட்டம் போட்டு தான் அம்மா பக்கத்தில உட்கார்ந்தான். அவங்கள அன்பா கவனிக்குறதும் எனக்கு பறிமாறவும் அம்மம்மாவுக்கு தண்ணி எடுத்து கொடுக்கிறதும் பெரிய தன்னடக்க தங்கம்!!

செமினார்ல கைல இருந்து கீழ விழுந்த மார்க்கர் பென்ன குனிஞ்சு எடுக்காதவன்.
என் கூட பிஸ்னஸ் வேணும்னா நீ ரிக்வஸ்ட் பண்ணனும்னு க்ளையண்ட வறுக்கிறவன் இப்ப ஏன் இப்படி அம்பி வேஷம் போடுறான்.

எல்லா விடயங்களையும் பட்டுன்னு புரிஞ்சு கொள்ளும் சப்தவியின் மூளை இந்த விடயத்தை சாவகாசமாக புரிந்து கொள்ள அவள் ரௌத்திரகாரமாக "ராஸ்கல்..!! என்றாள்.

பல்லவிக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை இரவு விருந்தில் ஸ்வராக் செய்த லூட்டிக்களை நினைக்க நினைக்க சிரிப்பு பொங்கியது

பாயில் குப்புறப்படுத்து அவள் குலுங்குவதை முதலில் பார்த்தது சரண் தான். அவள் எதற்காகவோ அழுவதாக தவறாக எண்ணிக் கொண்டவன்

அவசரமாக தாயை அழைத்துக் காட்ட மகளின் அருகில் அமர்ந்து சுபத்ரா பதட்டமாக

"பல்லவி அழுறியாடா?? எனக் கேட்டார்.

திடுக்கிட்டு திரும்பிய பல்லவிக்கு தாயின் பயந்த முகம் இன்னும் சிரிப்பை வரவழைக்க அவள் தாயை கட்டிக்கொண்டு இப்போது சத்தமாக சிரித்தாள்.

"அக்கா என்ன ஆச்சு உனக்கு "

"எனக்கு என்ன குட்டி நான் சூப்பரா இருக்கேன்"

"அப்ப எதுக்குடி அழுதுட்டிருந்த???"

"ஐயோ அம்மா நான் அழுகவே இல்லை சிரிச்சுட்டு இருந்தேன்".

"லூஸாகிட்டியா அக்கா"

"டேய்ய் அடி வாங்க போற!!!"

"ஏய் சும்மா இருடி எதுக்கு சிரிச்சனு சொல்லு"

"அதுவா அது வந்து அது மறந்து போச்சும்மா"

"அடிங்க உண்மைய சொல்லுடி இல்லைனா!!"

"இல்லைனா என்ன!! என்ன செய்வீங்க அகப்பையால இரண்டு போடுவீங்க... அம்மா காம்ப்ளான் குடிச்சு வளருங்கம்மா எப்பவோ இலங்கையில் குழந்தைகளை அடிக்க தடை போட்டாச்சு"

"அது குழந்தைகளை குரங்கே!!!
உனக்கு அதை விட பெரிய தண்டனை இருக்கும்"

"அம்மா மாதிரி பேசாம அந்நியன் மாதிரி பேசுறீங்களே அது என்ன அவ்வளவு பெரிய தண்டனை கும்பிபாகமா???"

"அதுவா சப்தவிய விட்டு விசாரிச்சு தெரிஞ்சுக் கொள்றேன்"

"அம்மா என்னம்மா நீங்க தமிழ்ல அந்நியன் ரேஞ்சுக்கு தண்டனை குடுப்பிங்கனு பார்த்தா இங்கிலீஸ்ல சாவ்(saw) பட வில்லன் மாதிரி மர்கயா பண்ண பாக்குறீங்க இப்ப என்ன தெரியனும் உங்களுக்கு எதுக்கு இந்த சிரிப்பு அதானே"

"ஆமா சொல்லு"

"ஆக்சுவலி!!!"

"டேய் அந்த அகப்பைய எடுத்துட்டு வாடா"

"யம்ம்மா சொல்றேன் இரும்மா!!... இன்னைக்கு ஓட்டல்ல எங்க பாஸ் சப்தவிய போட்டு வறுத்தாரு இல்லை அத தான் நினைச்சேன் சிரிச்சேன்"

"அதுல என்னடி சிரிப்பு???"

"இல்லைம்மா அந்த இரண்டு பேருடைய டேர்ம்ஸ் அப்படி எது எப்போ எதுக்கு நம்ம மேல பாய்ந்து குதறும்னு கெஸ் பண்ணவே முடியாது"

"என்னடி பேச்சு இது"

"நட்புல இதெல்லாம் சகஜம்மா!!.. இப்ப எல்லாம் அவங்க ஒருத்தர ஒருத்தர் வாரிக்கிறத பார்க்குறதே எங்க கம்பனி ஸ்டாப்புக்கு தனி பொழப்பு"

"அவங்களுக்குள்ள ஒரு ஈகோ க்ராஸ் இருக்கு இல்லை"

"ஆமாம்மா நீங்க கூட கண்டு பிடிச்சிட்டீங்க
இன்னும் அடிச்சிக்கிட்டு உருள மட்டும் தான் பாக்கி"

"சப்தவி அப்படி கண்டிப்பா செய்வா அந்த தம்பிய பார்த்தா அவ்வளவு தூரம் போக மாட்டான்னு தோணுது"

"அம்மா இது மட்டும் சப்தவிக்கு தெரிஞ்சுச்சு"

"தெரிஞ்சா தெரிஞ்சா என்னடி நான் ஒன்னும் தப்பா சொல்லல ஒரு பொண்ணா உன்னை விட வாணியை விட அவளுக்கு மனோதிடம் ஜாஸ்தி எப்பேர்பட்ட நபரையும் அவளால சமாளிக்க முடியும்"

"பார்ப்போம் பார்ப்போம் எங்க பாஸும் லேசுப்பட்ட ஆளில்லை இந்த ஒரு மாசத்துல அவர் பண்ண சாகசத்தை எல்லாம் கேட்டா நீங்களும் அவர் விசிறி ஆகிருவீங்க!!!"

"ஓஓஓஓ நீ அப்போ அவர் கட்சியா காலையில சப்தவி அக்கா இங்கே வரும் போது போட்டு கொடுத்துர்றேன் ஹாஹாஹா...." தாயின் மடியில் கண்மூடி படுத்திருந்த சரண் பல்லவியை மிரட்ட
அவள் அவனோடு மல்லுக்கட்ட தொடங்கினாள்.
 
#14
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் : 1 1

ஸ்வராக்குக்கு அவன் திட்டம் பலித்ததா என்பது கேள்விக்குறி என்றாலும் அவன் கைகழுவ எழுந்த பின்பு தமிழ்மணி சப்தவியிடம் குனிந்து எதோ வினவியதையும் அதற்கு அவள்
பவ்வியமாக பதில் சொன்னதையும் கண்டான்.


எப்படியோ ஆண்களைக் கண்டாலே கடுகை போல பொரியும் மகள் அவனிடம் அமைதியாக இருப்பது காதலால் என்று நினைத்து கொண்டு அவளை தப்பாக எண்ண வேண்டும்.

இனிமே நீ வேலைக்கு எல்லாம் போகக்கூடாது என்று வீட்டிலேயே கட்டிப் போட்டு வைக்க வேண்டும்

இருப்பதிலேயே மொக்கையான ஒருவனை பிடித்து கல்யாணம் பண்ணி வைத்து வீட்டோடு அடைத்து வைக்க வேண்டும்

காலம் பூரா இந்த ஸ்வராக்கிட்ட மரியாதை இல்லாம நடந்ததுக்கு அவள் நினைச்சு நினைச்சு அழனும்

( டேய் தம்பி டயலாக் எல்லாம் வில்லத்தனமா தான் இருக்கு ஆனால் உன் பிளேன் அவளை மட்டுமில்லை உன்னையும் டேமேஜ் பண்ணுதே இது சதி மாதிரி இல்லை உன்னுடைய ஆழ்மன ஆசை எல்லாம் வெளிய வருது எனக்கு என்னமோ அந்த மொக்கையான மாப்பிள்ளை நீ தானோன்னு தோணுது )
அவன் மனசாட்சி நமுட்டு சிரிப்புடன் அவனை கலாய்க்க அவன் வெறி பிடித்தவன் போல எழுந்தமர்ந்தான்.

"ஏய்ய் என்னோட மனசாட்சி எனக்கு தான் சப்போட்டா இருக்கனும். இந்த உலகத்துல காதல்னு எதுவும் கிடையாது அதுவும் அவளை போய்!!!! பெண்கள் ஸர்ப்பம் கால சுத்துனா கடிக்காம விடாது பணமும் அழகுமில்லாத ஆணை பெண் சீந்த மாட்டா.... காவியங்களையும் சரித்திரங்களையும் புரட்டி பார்த்தா தெரியல பெண்களுடைய கபட நாடகங்கள் தான் வீழ்ச்சிக்கு அடித்தளம்.. சமகாலத்துல நாட்டு நடப்புக்களை பார்த்தா தெரியல பெண்களின் லட்சணம்... என் வாழ்க்கை லட்சியம் தெரியாது உனக்கு....
அந்த முழுசா முளைக்காத கத்தரிக்காய்க்கு நான் ஜோடியா..??

உச்ச பட்சமான கோபத்தில் அவனது பிம்பம் தெரிந்த கண்ணாடியை நொறுக்க எழுந்தவன் கதவு தட்டும் ஓசையில் திடுக்கிட்டு நிதானமானான்.

கடிகார முட்கள் நேரம் நள்ளிரவை தாண்டி விட்டதை காட்ட யோசனையாக கதவை திறந்தால் ப்ரதிக் நின்றிருந்தான்.

ஸ்வராக்கின் பிறப்பிடம் இந்திய நாட்டின் விழுப்புரம்.
அவனது தொழிலினாலும் ஒரு சில குடும்ப சூழ்நிலைகளாலும் இலங்கையில் வசிக்கிறான்

வெங்கட்டும் இந்தியாவை சேர்ந்தவனே 7 வருடங்களாக குடும்பத்திற்கு தெரியாமல் தலைமறைவாக வாழ இலங்கையை தெரிவு செய்து அதில் வெற்றிகரமாக ஒளிந்திருப்பவன்

ஆரம்பத்தில் அவன் இலங்கைக்கு போகப் போவதாக ஸ்வராக்கிடம் கூறிய போது அவன்

"என்ன ஸ்ரீ லங்காவா?? உன்னை ஈசியா கண்டு பிடிச்சிருவாங்கடா எங்கேயாவது பாரின்க்கு போடா சிக்காம வாழலாம்"
என்று அறிவுரை வழங்கினான்.

ஆனால் வெங்கட் மறுத்து விட்டு இங்கே வந்து சேர்ந்தான். அவன் குடும்பத்தினரின் குணாதிசயம் அப்படி!!! ஊரை விட்டு ஓடுபவன் கண்டிப்பா இருப்பவற்றிலேயே உயர்தரமான வெளிநாட்டு வாழ்வை தான் விரும்புவான் என்று அவர்களே ஒரு முடிவுக்கு வந்து இந்த 7 வருடமாக கனடா,சுவிஸ், லண்டன், அமெரிக்கா என தேடி அலைகின்றனர்.

ப்ரதிக் இலங்கையை சேர்ந்தவன் மேற்படிப்புக்காக இந்தியா சென்று சென்னை கல்லூரியில் இவர்களுடன் இணைந்தவன்.

ஆரம்பத்தில் வெங்கட் தான் ப்ரதிக்கின் வீட்டில் தங்கி இருந்தான். அதன்பிறகு அவனது எக்ஸ்ட்ரா ஸ்டடிஸ் லேட் நைட் செமினார்ஸ் போன்ற இனிய தொல்லைகளால் ப்ரதிக்கின் பெற்றோர்க்கு கஷ்டம் கொடுக்க கூடாதென தனி வீட்டில் வசிக்கிறான்.

ஸ்வராக் மூன்று வருடங்களுக்கு முன் இலங்கை வந்தது முதல் இன்று வரை ப்ரதிக்கின் வீட்டிலும் வெங்கட்டின் வீட்டிலும் மாறி மாறி தங்குகின்றான்.

இந்த வாரம் ப்ரதிக்கின் பெற்றோர் ஒரு திருமண நிகழ்வுக்காக கண்டி சென்றிருந்தனர் அதனால் அவனது தங்கல் இங்கேயென ஆகிற்று.

கட்டிலை தாண்டி கதவை திறப்பதற்குள் அவன் மன ஓட்டம் இவ்வாறு அமைய முகத்தை சாதாரணமாக வைத்து

"என்னடா இப்ப வந்து கதவை தட்டுற தூங்கலயா நீ????..

என வினவினான்.

கதவுக்கு வெளியே இருந்த பொது அறையில் நடந்தவாறே

"என்னை கேட்குறியே நீ தூங்கல!!! "

"அதை கேட்கத்தான் கதவை தட்டுனியா?? " ஸ்வராக் எதிர்கேள்வி கேட்க

"கதவை நான் தட்டல அவன் தான் தட்டுனான்!!" ஸ்வராக்கிற்கு பின்பக்கமாய் ப்ரதிக் கையை நீட்டினான்.

ஒரு ஜூஸ் கிளாசை பருகியபடி தன்னை கடந்து வந்து சோபாவில் அமர்ந்த வெங்கட்டை முறைத்த ஸ்வராக்

"எதுக்குடா கதவை தட்டுன ஒரு மனுசன நிம்மதியா தூங்க விட மாட்டிங்களா??? " என்று எகிறிட

அவனை நேராக பார்த்த வெங்கட்

"தூங்கிட்டா இருந்த உன் ரூம்ல யாரோ சப்தவினு அலற சத்தம் கேட்டுச்சு அதான் பயந்து கதவை தட்டுனோம்"

திருதிருவென முழித்த ஸ்வராக் அவளை பத்தி யோசிக்கும் போது டென்சன்ல வாய விட்டுட்டேன் போல

அச்சச்சோ அவ்வளவு சத்தமாவா கேட்டுச்சு

என தலையை சொறிய நண்பர்கள் ஒப்புதலாக தலையை ஆட்டினர்.

"பேய் கனவு கண்டியா மச்சி???" ப்ரதிக் நக்கலாக கேட்க
ஸ்வராக் ஆம் என்றும் இல்லை என்றும் எல்லா பக்கமாகவும் தலையாட்டினான்.
 
#15
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் - 1 2

"யாருப்பா பேய் கனவு கண்டது ???"
அறைக்குள் ஒலித்த புதிய குரலில் அதிர்ச்சியாக திரும்பிய ஸ்வராக் அங்கு நின்ற ப்ரதிக்கின் தந்தை நிதர்சனை கண்டு திகைத்தான்.
இவர் எப்ப ஊர்ல இருந்து வந்தாரு அய்யய்யோ இப்ப இந்த ப்ரதிக் பயபுள்ள எல்லாத்தையும் உளறிருவானே

"ஸ்வராக் தான் அப்பா"

இப்ப தான் நினைச்சேன் சென்டன்ஸ முடிக்க கூட விடல அவ்வளவூ அவசரம் அடுத்தவன போட்டு கொடுக்க!!!
ஆத்தி அது யாரு அட மனுசிக்கா அம்மா (ப்ரதிக்கின் தாய்) இவங்களுக்கு சிங்களத்துல எக்ஸ்ப்ளைன் பண்றதுக்குள்ள என் தாவு தீர்ந்து போயிரூமே!!!!....

{இங்கு மனுசிக்காவின் உரையாடல்கள் யாவும் சிங்களம் டூ தமிழ் மொழியில் ட்ரான்சிலேட் செய்யப்பட்டுள்ளது.}

"மனு ஸ்வராக் பேய் கனவு கண்டு பயந்து கத்தி இருக்கான்"

"இதுக்குத்தான் நேரம் கெட்ட நேரத்துல டின்னர், மூவினு போகக் கூடாதுனு சொல்றேன் யார் கேட்டா என் பேச்சை!!! ஸ்வராக் கையை காட்டு இது கதிர்காம கோவில்ல இருந்து கொண்டு வந்த கயிறு கையில கட்டுனா எந்த கெட்டதும் கிட்ட வராது."

"எப்பா அம்மே!!" {வேண்டாம்மா இது போன்ற சில வார்த்தைகள் கதையின் போக்குக்கு சேர்த்து கொள்ளப்படும்

" நிதர் அவனுக்கு நான் சொன்னது புரியல போல தமிழ்ல சொல்லுங்க இது முருகன் கோவில் கயிறு கையில கட்டட்டும்"

"அம்மா அவனுக்கு எல்லாம் புரிஞ்சு தான் வேண்டாம் சொல்றான் அவனுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை அப்புறம் அவனை புடிச்சு ஆட்டுற பேய்க்கு இந்த கயிறு எல்லாம் ஜுஜுப்பி அசால்ட்டா தட்டிரும்." ப்ரதிக் தாயின் தோளில் சாய்ந்த படி உரைக்க ஸ்வராக் கொலை வெறியானான்.

"அது யாருடா அப்படி பட்ட பேய்????"

" அது வந்துப்பா வழக்கமா ஆக்ஷன் படம் மாதிரி ஸ்வராக் சண்டை தானே போடுவான் இப்போ சும்மா ஷாருக்கான் மாதிரி ரொமான்ஸ் படமா ஓட்டுறான்".

"அப்படியா இது எப்போ இருந்து??"


"ஆமாப்பா சிவப்பு ரோஜாக்கள் கமல் மாதிரி சைக்கோவா இருந்தவன் இப்ப காதல் பரிசு கமலா மாறி கண்ணாலயே டைட்டானிக் கப்பல் விடுறான்"

"என்னப்பா ஸ்வராக் எப்ப பார்த்தாலும் அந்த பெண்ணை அடிச்சிட்டான் இந்த பெண்ணை விரட்டிட்டானு பேசுற பசங்க எதோ புது கதை சொல்லுறாங்க"

"அது தான் நீங்களே சொல்லிட்டிங்களே அப்பா புது கதைன்னு இவனுங்களுக்கு வேற வேலை இல்லை இவனுங்க லைனுக்கு நான் குறுக்க நிற்கிறேன்னு எதாவது ஒரு குழியில் தள்ளப் பார்க்குறானுங்க"

"ப்ரதிக் உண்மையாடா?? நீ லவ் பண்றியா!!"

மனு ஏக குஷியாக வினவினார்.

"நோ அம்மே பட் கமிங் சூன் வெயிட் என்ட் ஸீ"

"டேய் கிறுக்கு பயலே இதுல கூட சினிமாவ காப்பி அடிப்பியா ட்ரெயிலர் என்ட்ல போறதெல்லாம் சொல்லிட்டிருக்க" வெங்கட் கடுப்பாக சொல்ல

"ஹலோ இங்க அவன் பஞ்சாயத்து தான் போகுது நடுவுல என் தேரை இழுத்து ஏண்டா தெருவுல விடுற??"

"இப்ப என்ன தாண்டா உங்க பிரச்சனை???" ஸ்வராக் பொறுமை இழந்து கத்தினான்.

வெங்கட் அவன் அருகே சென்று "வா ரூம்ல போய் பேசலாம்" என்று அழைக்க

"பரவாயில்லை இங்கேயே பேசுவோம் என்ன தெரியனும் உங்க எல்லோருக்கும்" அருகில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்த ஸ்வராக் மையமாக பார்த்தபடி வினவினான்.

"மகனின் நண்பர்களுக்கிடையில் நாம் எதற்கு வாருங்கள் போகலாம்"
என்று அழைத்த மனைவியை

" இப்படி உட்காரு மனு நம்ம ப்ரோகிராம கேன்சல் பண்ணிட்டு வந்ததே இவன் ப்ராப்ளம் என்னனு பார்க்க தானே " என்று அருகில் அமர வைத்து மகன்களின் பேச்சை கவனித்தார்.

தன்னையே மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டிருந்த நால்வரையும் முறைத்த ஸ்வராக்

"இப்ப எதுக்கு என் மூஞ்சியில் பால் வடியுற மாதிரி அதையே பார்த்துட்டு இருக்கிங்க"

"பாலா வழியுது??? முழுக்க விஷம் விஷம்!!! மனதுக்குள் சிரித்த ப்ரதிக்கை முறைத்தவன்

"உன் மைன்ட் வாய்ஸ் வெளிய கேட்குது" என்றான்

இதற்கு மேல் அமைதியாக இருந்தால் பேச்சு திசை மாறி விடும் என்று உணர்ந்த வெங்கட்

"நீ இன்னைக்கு ஹோட்டல்ல என்ன பண்ண??" என்று கோபமாக கேட்க

"சாப்பிட்டேன்" என்று பொறுமையாக ஸ்வராக் பதிலுரைத்தான்.

மனு சட்டென்று சிரித்து விட ஸ்வராக்கை தவிர அனைவரும் அவரை முறைத்தனர்.

"விளையாடாத ஸ்வராக் ஹோட்டல்ல நீ ரொம்ப மோசமா நடந்து கிட்ட தெரியுமா அந்த பொண்ணோட அம்மா கிட்ட இஷ்டத்துக்கும் கதை சொல்லுற நீ சப்தவிய லவ் பண்றியா??," வெங்கட் கோபமாக கேள்வி எழுப்பிட ஸ்வராக் சிரத்தையே இல்லாமல் அமர்ந்திருந்தான்

ஏதோ தப்பு என்று உணர்ந்த நிதர்சன் மகனின் காதை கடிக்க அவனும் ஆதியோடு அந்தமாய் ஸ்வராக் சப்தவியின் பனிப் போர் பற்றி தந்தையிடம் கூறினான்.

இதற்கிடையில் வெங்கட் கோபமாக கத்திக் கொண்டிருக்க அதை ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்காமல் ஸ்வராக் இருப்பதை பார்த்த நிதர்சன்

"வெங்கடேஷ்"

என்று அழைத்து கைகளால் பொறுமையாக அமரும் படி கூறி விட்டு

"ஸ்வராக் இது சம்பந்தமா நான் உன்னோட பேசலாமா??? என வினவிட அவன் திரும்பி அவர் புறமாய் அமர்ந்தான் அதையே அனுமதியாக எடுத்துக் கொண்ட நிதர்சன்

"அந்த பொண்ணு ரொம்ப திமிர் பிடிச்சவ போல இருக்கே இல்லைனா வழக்கமா பொண்ணுங்க உன் முன்னாடி காபரே டான்ஸ் ஆடுனாலும் கண்டுக்காத நீ அவளை ஜெயிக்க இல்லை உன் முன்னாடி பணிய வைக்க உன்னுடைய லவ்வரா அவளை காட்டியாவது இழிவு படுத்த இவ்வளவு மெனக்கெட்டு யோசிக்கிறியே"

"ஆமாப்பா அவளுக்கு பயங்கர திமிரு அவள் உடம்பிலே இரத்தத்துக்கு பதில் திமிரு தான் ஓடுது மரியாதை ஒரு கிலோ என்ன விலைன்னு கேட்கும் அராத்து....... இவன் ஆள் அவளோட ப்ரெண்டு அதான் எப்ப பாரு அந்த வானரத்துக்கு சப்போட்டா என்னோட மல்லுக்கட்டுறான் இவன் எல்லாம் நட்பு துரோகி"

நிதர்சனிடம் சப்தவியை போட்டு காய்ச்சிய ஸ்வராக் வெங்கட்டையும் திட்ட அவன் ஆத்திரமாக எழுந்து போக முயற்சித்தான் அவனை தடுத்த ப்ரதிக் ஸ்வராக்கை பார்த்து

"டேய்ய் சும்மா ஏண்டா அவனை திட்டுற இதுக்கு முன்னாடி எத்தனை பொண்ணுங்க உன் பின்னாடி அலைஞ்சாங்க அதுல எத்தன பேர நீ இன்சல்ட் பண்ணிருக்க உன்னை எத்தனை பேர் தப்பா பேசிருக்காங்க அவங்களை எல்லாம் இப்படி தான் வருஷ கணக்கா நினைச்சு ஸ்கெட்ச் போட்டு பழி வாங்குறியா??"

"என்னப்பா திட்டம் போட்டு அந்த பொண்ணை தோற்கடிக்கிற அளவுக்கு என்ன விஷயம் இருக்கு"

"ஒரு வெங்காயமும் இல்லை எனக்கு அவளை பார்த்தாலே பிடிக்கல அவள் கிட்ட என்ன தகுதி இருக்குனு என்னை எதிர்த்து நடந்துக்கிறா!!!!
ஏதோ சின்னப் பொண்ணு தெரியாம பண்றான்னு இவனுங்க பேசுன பேச்சை நம்பி வம்படியா அவளை வேலையில சேர வைச்சேன் இப்போ அவளை பத்தி ஆஹா ஓஹோனு கம்பனியே பேசுது அன்னைக்கு ஒரு சாதாரண விஷயம் தான் செஞ்சா அதை எதோ பெரிய மேட்டராக்கி ஆபிஸ்ல அவளை ஒரு சூப்பர் ஹீரோ ரேஞ்சுக்கு பார்க்கிறாங்க ஐ காண்ட் டேக் இட் எனி மோர்.....
பொண்ணுங்களுக்கு எதுக்கு உத்தியோகம் எப்படியும் நல்ல ஜாப்ல இருக்க ஒருத்தனை பார்த்து கட்டிக்கிட்டு வீட்டில இருந்து மெகா சீரியல் பார்த்து அழுவதற்கு ஏன் இப்படி மத்தவங்களை இரிடேட் பண்ணனும் இடியட்ஸ்!!!.. "

"ஏன் ஸ்வராக் பொழுதுபோக்கவா வேலைக்கு வராங்க ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு கஷ்டம் இருக்கும்ப்பா!!!" எதனாலோ மனுசிக்காவால் ஸ்வராக்கின் பேச்சை ஏற்க முடியவில்லை

"இல்லை அம்மா கஷ்டத்துக்கு வேலைக்கு வந்தா அடக்க ஒடுக்கமா இருக்கனும் அப்படி என்ன ஒரு தலைக்கனம் அவளுக்கு சரியான ராங்கி!!!"

" அபாண்டமா பேசாதடா அன்னைக்கு அவள் மட்டும் சமயோசிதமா அந்த சின்ன பெண்ணை காப்பாத்தலனா என்ன ஆகிருக்கும்"

"அப்படி என்னடா ஆச்சு யார் சின்ன பெண்ணை காப்பாத்துனது???" மனு நகத்தை கடித்தபடி வினவ ப்ரதிக் அன்று நடந்ததை விபரித்தான்.
 
#16
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் - 1 3

எஸ்.வி.பி ப்ரைவட் லிமிடட் கம்பனியில் புதிதாக வேலைக்கு சேருபவர்கள் ஆரம்ப கட்ட நேர்முக தேர்வுகளில் தெரிவாகி எழுத்து பரிட்சை ஒன்றில் தோற்றி 25 நாட்கள் பயிற்சி காலத்தில் பணியாற்றி இறுதியாக நேரடியாக பொது மக்களிடம் இருந்து வரும் மூன்று அழைப்புக்களுக்கு உரிய தீர்வை அளிப்பதன் மூலம் வேலை நியமனம் உறுதியாகும்.

வாணி, பல்லவி உட்பட 15 இளைஞர் யுவதிகளுக்கு மேற்கூறிய விதிமுறைப்படி குறிப்பிட்ட கால அவகாசத்தில் வேலை கிடைத்தது. ஆனால் சப்தவி உட்பட ஐவருக்கு போதிய தேர்ச்சி இல்லை என்று மேலும் பத்து நாட்களுக்கு பயிற்சி காலம் நீட்டிக்கப்பட்டது.
அதனால் மக்களின் நேரடி அழைப்புக்களை அவர்கள் தனியாகவே எதிர் கொண்டனர்.

அழைப்புக்களை எதிர் கொள்ளும் போது அவர்களை கண்காணிக்க ஸ்வராக்கின் மூவர் குழுவுடன் H.R ஆபிசர்களும் டீம் லீடர்ஸ் ஆண்டனி,வினிதா, மற்றும் பிரவீனும் அமர்ந்திருந்தனர்.
பொது அறிவு பரிட்சையில் நூறு மதிப்பெண் பெற்றிருந்த சப்தவியின் குரல்வளம் சரியில்லை, இன்னும் கனிவுடன் பதில் சொல்ல வேண்டும், உரிய தீர்வை கூறவில்லை என பல காரணங்களை கூறி மேலும் பத்து நாட்கள் பயிற்சி பெற வைத்த பின்னும் இறுதியாகவே நேரடி அழைப்புக்கு அனுமதி அளித்தான் ஸ்வராக்.

எப்போதும் போல "சரி தான் போடா!!!!" என்று கிளம்பும் மனநிலை தோன்றும் போதெல்லாம் தோழிகளின் குடும்ப நிலையை மனதில் கொண்டு தன் உணர்வுகளை கட்டுபடுத்திக் கொண்ட சப்தவிக்கு இன்றும் கடுப்பு தான்.

கண்ணாடி அறைக்கு வெளியே நின்று தன்னையே பார்த்து கொண்டிருந்த பல்லவியின் முகத்தையும் கண்களை மூடியபடி தனக்காக தியானிக்கும் வாணியின் முகத்தையும் பார்த்து மனதை சமநிலைக்கு கொண்டு வந்தவள் இறுதியாக தனக்குரிய இருக்கையில் அமர்ந்து லாகின் செய்து முதல் அழைப்பை ஏற்றாள்.

முதலாவது அழைப்பு நேற்று செய்த டேட்டா ரீசார்ஜ் இன்னும் கிடைக்கவில்லை என கூறிட அதற்குரிய தீர்வை வழங்கியவள் நன்றி கூறி அடுத்த அழைப்பை ஏற்க அது காலர் டியூன் புதுப்பித்தல் பற்றிய அழைப்பு அதையும் குறித்த நேரத்துக்குள் பேசி முடித்தவள் அடுத்த அழைப்புக்காக சிறிது நேரம் காத்திருந்தாள்.

பின் மாலை 7.00 மணிக்கு வந்த மூன்றாவது அழைப்பில் வெகு நேரமாக யாரும் பேசவில்லை.

ஒவ்வொரு பத்து விநாடிக்கு ஒருமுறையும்
" ஹலோ!!! ஹலோ!!!" என்று ஒரு மெலிந்த குரல் கேட்க

க்ரீட்டிங்க் பேச்சை கைவிட்டு "சொல்லுங்கம்மா உங்களுக்கு என்ன உதவி வேண்டும்???"
என்று சப்தவி கனிவாக வினவ மறுமுனையில் ஒரு சிறுமி விசும்பினாள்.

"அக்கா என்னுடைய அப்பாவுக்கு கோல் பண்ணி என்னை கூட்டிட்டு போக சொல்லுங்க ப்ளீஸ் எனக்கு திரும்பி போக தெரியலை "

"என்ன தங்கச்சி சொல்லுறீங்க இப்ப நீங்க எங்க இருக்கிங்க???"

"நான் நான் இப்ப ஒரு மெயின் ரோட்டில் இருக்கேன் இது கொழும்பு அங்க இருக்க ஒரு போர்ட்ல தான் இந்த டெலிபோன் நம்பர் இருந்தது"

"சரிமா சரி இந்த டெலிபோன் யாருடையது??"

"இது இங்க இருக்க ஒரு ஆட்டோ அங்கிள் தந்தாரு அவரு என்னை அவர் கூட வர சொல்லி கூப்பிட்டார் நான் தான் அவருடன் போக பயந்து என்னுடைய அப்பாவுக்கு கோல் பண்றேன்னு போன் கேட்டேன்"

இவர்களின் உரையாடல் இவ்வாறு தொடர ஹெட் போன் மூலம் இதை கேட்டு கொண்டிருந்த மூவர் குழுவில் ஸ்வராக் கொதிநிலைக்கு சென்றிருந்தான்.

"என்னடா இது அநாவசியமா கால் பேசிட்டு இருக்கா??
ஒன்னு ராங்நம்பர்னு கட் பண்ணனும் இல்லேன்னா 119க்கு கால் பண்ண சொல்லி கால ட்ரான்ஸ்ஃபர் பண்ண சொல்லு இப்ப எதுக்கு இவள் டீடைல் கேட்கிறா!!! அதிக பிரசங்கி ஒழுங்கா ஹெட்போன கழட்டிட்டு எழும்பி வெளிய போக சொல்லு!!! ஸ்டுப்பிட்..." ஸ்வராக் கோபமாக கத்தத் தொடங்க

வெங்கட்டுக்கும் சப்தவி ஏன் தேவையில்லாம பண்ணிட்டு இருக்கானு தோன்றியது. ப்ரதிக் மட்டுமே அவள் பேசுவதை சுவாரசியமாக கவனித்தான்.

சப்தவி அந்த சிறுமியிடம் "தங்கச்சி போன அந்த ஆட்டோ அங்கிள் கிட்ட கொடுங்க" என்று கூறினாள்

அதற்குள் அவளது இருக்கையை நெருங்கியிருந்த ஸ்வராக் சைகையால் காலை கட் பண்ண சொன்னான்

இவள் மறுப்பாக தலையசைத்து விட்டு
" ஹலோ அண்ணா உங்க கிட்ட போன் வாங்குனது என் தங்கச்சி தான் எங்க அப்பா மிரிஹான போலிஸ் ஆபிசர் தங்கச்சியை கூட்டிட்டு வர ரெடியாகும் போது ஒரு வேலை வந்துட்டு என்னாலயும் இப்ப வர முடியாத சூழ்நிலை எங்க பாஸ் ஒரு ஹிட்லர் லீவு கொடுக்க மாட்டான் நீங்க பெட்டால (pettah) தானே இருக்கிங்க என்ட ஆபிஸ் டவுன் ஹோல்ல (town hall) இருக்கு என் சிஸ்டர இங்க கொண்டு வந்து விட முடியுமா???"

சரிமா நானும் கூட்டிட்டு போலான்னு தான் பார்த்தேன் யூனிபோர்ம்ல இருந்துச்சா நானும் பயந்துட்டேன் உங்க கம்பனி பேர் என்னம்மா??

"S.V.P அண்ணா மீட்டர் போட்டு வாங்க ரிசப்ஷனில் சப்தவின்னு கேளுங்க ரொம்ப தேங்க்ஸ் அண்ணா தங்கச்சி கிட்ட போனை கொடுங்க...
இதை பாரும்மா நீ என் தங்கச்சினு சொல்லிருக்கேன் கேட்டா நீயும் அப்படியே சொல்லு நீ இங்க வந்த பிறகு உன் பேரண்ட்ஸ்க்கு கோல் பண்ணலாம் புரிஞ்சதா கவனமா வா "

கண்களால் ஸ்வராக்கை பார்த்த படியே சப்தவி பேசி முடிக்கவும் டீம் லீடர் வினிதா கத்த தொடங்கவும் சரியாக இருந்தது


"வாட் இஸ் திஸ் நான்சென்ஸ் ஸ்வராக்!!! இந்த அதிக பிரசங்கி எப்பவும் இப்படி தான் தோன்றித்தனமா நடந்துக்குறா நீங்களும் கண்டுக்கவே மாட்டிங்கிறீங்க திஸ் இஸ் நாட் குட்!!!! இவள் இஸ்டத்துக்கு கால்ஸ் ஹேண்டில் பண்ணா ரூல்ஸ் என்ட் ரெகுலேசன்ஸ் எதுக்கு?? திஸ் இஸ்ஸ போலிஸ் கேஸ்!! ஒரு மைனர் கேர்ள்ல நம்ம கம்பனிக்கு வர சொல்லுறா வர்ற வழியில அவளுக்கு எதாவது ஆகுனா நம்ம ரெபியூடட் கம்பனி பேர் என்னாகுறது????. இதுல தங்கச்சியாம் தங்கச்சி."

"செட்டப்!!!!...."

அவ்வளவு நேரம் அவளது காட்டு கத்தலை தலைகுனிந்து கேட்டு கொண்டிருந்த சப்தவி தங்கச்சி என்றவுடன் கோபமாக கத்திய ஸ்வராக்கை அதிசயமாக பார்த்தாள்

முகம் சிவக்க கோபத்தை கட்டுபடுத்தியவன் சப்தவியை பார்த்து
"கெட் அவுட் ஒப் மை சைட்" என்று சீறி விட்டு வெளியே சென்று விட்டான்.
 
#17
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் - 1 4

"சேஷா ஞாபகம் வந்துருச்சா ஸ்வராக்???"

ஸ்வராக் கோபமாக வெளியேறியதை பற்றி ப்ரதிக் கூறிக் கொண்டிருந்த போது இடைமறித்த நிதர்சன் ஸ்வராக்கை பார்த்து மேற்படி வினவ அவன் தலையை குனிந்து கொண்டான்.

அவன் மனநிலையை உணர்ந்தாற் போல அவன் அருகில் சென்று தலையை வருடி கொடுத்த நிதர்சன்
" உனக்கு இதெல்லாம் பிடிக்காதுனு தெரியும் ஆனா உன்னை ஆறுதல் படுத்தலாம்னு தான்" என்று தயங்க

"பரவாயில்லை அப்பா ஐயம் ஓகே நௌ"

"தேங்க் கோட் ஸ்வராக் உனக்கு ஏற்பட்ட சில சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளால நீ பெண்களை வெறுக்குற உன் பக்கத்துல அது நியாயமா தெரியலாம் அதுனால எல்லாம் பெண்களையும் குற்றவாளி ஆக்க கூடாது உனக்கு பெண்களை வெறுக்க சில பல காரணங்கள் இருக்க மாதிரி சப்தவிக்கும் ஆண்கள் மேல கோபம் இருக்கலாம் ஆனால் அவள் அதை தன் நண்பிகளுக்கு ஆக தளர்த்தி கொண்டு பிடிக்காத உன் கிட்ட கூட வேலை பார்க்கிறாள் ஆனால் நீ ஒரு இக்கட்டுல உன் கிட்ட வேலைக்கு வந்த பொண்ணுக் கிட்ட ரொம்ப ரூடா நடந்து கொள்கிறாய் தப்புடா கண்ணா!!!"

"இல்லை அப்பா அவளுக்கு ரொம்ப திமிர்!!!" சிவந்த முகத்துடன் ஸ்வராக் கூறிட

"அப்படியும் இருக்கலாம் அதுக்காகவா அவளும் நீயும் காதலர்கள்னு அவளுடைய அம்மாக்கிட்ட சொன்ன??"

"அது... அது வந்து... ஒரு வயசு பெண்ணை இந்த பொய்யை சொன்னால் தானே வீட்டில் கண்டிப்பாங்க!!"

"ஏஏஏய் கண்டிப்பாங்களா??? இல்லை உனக்கே கட்டி வைப்பாங்களா??" ப்ரதிக் சந்தேகமாக கேட்க ஸ்வராக் அவனை சுட்டெரிப்பது போல் பார்த்தான்.

"ப்ரதிக் விளையாடாத..... இதை பாரு ஸ்வராக் முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி நான் செஞ்ச அதே தப்பை தான் நீயும் செய்யுற!!.."

"என்னப்பா சொல்லுறிங்க??? என வெங்கட்டும் ப்ரதிக்கும் ஒரே குரலாக வினவ

"ஆமாண்டா நானும் அநியாயமா பழி போட்டேன் கடைசியில மனுசிக்காவ அவளுடைய சொந்த அண்ணனே வெட்டிக் கொல்ல போனான் அப்ப கூட என் மனு எவ்வளவு தைரியமா நின்னா தெரியுமா??? என்றவாறு மனைவியின் கரங்களை பற்றி கண்ணோடு கண் நோக்க

"அப்பா கதையை சொல்லாம க்ளைமாக்ஸ சொல்லுறிங்க" என்று ப்ரதிக் குரல் கொடுத்தான்

"சரிடா முந்திரிகொட்டை!! என் சொந்த ஊர் யாழ்ப்பாணம் யுத்தபூமி... அப்போது எல்லாம் எங்களுடைய உயிருக்கு உத்தரவாதமே இல்லை எனக்கு போராளியா மாற ரொம்ப ஆசை ஆனால் என்னுடைய அம்மாவுக்கு நான் கேம்பஸ்ல டிகிரி முடிச்சு ஸ்விட்சர்லாந்துல இருக்க என் மாமா மகளை கல்யாணம் பண்ணி கொள்ளனும்னு ஒரு வெறி...
அதனால எனக்கு அப்பவே ப்ரைவட் டியூசன், வீட்டுக்கு வந்து படிச்சு கொடுக்க மாஸ்டர்னு ஒரே ரகளை
அப்படி இப்படினு என்னை வற்புறுத்தி பாஸ் பண்ண வச்சு கேம்பஸும் கிடைச்சது ஆனால் யாழ்ப்பாணத்துல இல்லை கண்டி பேராதனியல கிடைச்சது!!! ஊருக்கே பெரிய அதிர்ச்சி!!!!
அது 83 வன்செயல் நடந்த காலக்கட்டம் அதுனால பெடியனை வசந்தி அனுப்பாள் என்டு எங்கட ஊரே கதைச்சது ஆனால் எங்கட அம்மா என்னை பலவந்தமா கண்டியில் கொண்டு போய் விட்டவ..."

"டேய்ய் பார்றா உங்கப்பாவ ப்ளாஸ்பேக் சொல்லும் போது ஸ்லேங்கே மாறுது... " என்று வெங்கட் விழி விரித்து ஆச்சரியப்பட

"த்த்தூதூ... ரொம்ப முக்கியம் மூடிட்டு கேளுடா!!! "

நான் அங்க தான் மனுவை பார்த்தேன் நாங்க பர்ஸ்ட் இயர் என்னோட நாலஞ்சு யாழ்ப்பாண பசங்களும் இரண்டு மலையக தமிழ் பசங்களும் இருந்தாங்க மனுவுடைய அண்ணன் சம்பத்குமார... மொத்த கேம்பஸையே அவன் தான் ரன் பண்ணான். தமிழ்னாலே அவனுக்கு ரொம்ப இளக்காரம் பயங்கர துவேஷம் தமிழ் பசங்க சிங்கள பசங்களோட பேசக்கூடாது பழகக் கூடாது ஒன்னா சாப்பிட கூடாது இப்படி நிறைய டார்ச்சர் நிறைய பசங்க எதிர்த்து அடிப்பட்டாங்க சிலர் காணாம கூட போனாங்க இதெல்லாம் எனக்குள்ளே இருந்த போராளியை தட்டி எழுப்பிச்சு!!!, அவனுக்கும் அவனுடைய கூட்டத்துக்கும் தெரியாம கேம்பஸ்ல ஒரு இயக்கத்தை துவங்துவங்கினே

"என்னது இயக்கமா??? அப்பா நீங்க குட் பாய் இல்லையா!! இப்படி பண்றது தப்பு " ப்ரதிக் சோகமாக கேட்க

"நாலு பேருக்கு நல்லதுனா எதுவுமே தப்பு இல்லை" அப்பாவின் பதிலில் காண்டான வெங்கட்
"டேய்ய் உன்னை சொல்லி தப்பு இல்லை உங்க அப்பா பதில பார்த்தியா சரியான சினிமா பைத்தியங்கள்!!!..."

சரி பேக் டூ ப்ளாஸ்பேக்....

"எங்களுடைய இயக்கத்தில் நிறைய தமிழ் மாணவர்கள் முஸ்லீம் மாணவர்கள் சேர்ந்தாங்க ரகசியமா ஒரு வருடம் இயக்கம் நடந்துச்சு நிறைய மொட்டை கடதாசி எழுதிப் போட்டு எங்களுடைய தேவைகளை நிர்வாகத்துக்கு கொண்ட போனோம் ஏன்னா சம்பத்துடைய தலையீட்டால் எங்களுடைய அடிப்படை தேவைகள் தடை செய்யப் பட்டிருந்துச்சு. அவனுக்கு கீழ இயங்குன பல மன்றங்களுக்கு சிங்கள மாணவர்கள்தான் தலைமையில இருந்தாங்க அதை கண்டிச்சு அரசாங்கத்துக்கு கடிதம் எழுதி நாங்க தலைமைக்கு வந்தோம் அவனால மாணவர்களுக்கு கஷ்டம் வரும் முன்னாடி அவனுக்கு தெரியாம பாதுகாத்தோம் ஏன்னா எங்க இயக்கத்துல இருந்த மாணவர்கள் சம்பத்தை உளவு பார்த்து அவனுடைய திட்டங்களை முறியடிக்க உதவுனாங்க அங்க தான் மனுசிக்காவுக்கு எங்களால் ஆபத்து வந்துச்சு."

"என்னப்பா ஆச்சு அம்மா இந்த கதையில எப்படி வந்தாங்க??"
இவ்வளவு நேரம் அமைதியாக இருந்த ஸ்வராக் ஆர்வமாக கேட்டான்

"அது என்னுடைய இயக்கத்தை பத்தி கொஞ்சம் கொஞ்சமா கேம்பஸ்க்கு தெரிய தொடங்குனனால சம்பத் எங்களை கண்காணிச்சான் அவனை பத்தி உளவு பார்த்தது தெரிஞ்சா நிறைய பிரச்சனைகள் வரும்னு நான் அதுனால மற்ற மாணவர்களுக்குப் பிராப்ளம் வராம இதுல நான் மட்டும் இன்வால்வ்ட்னு காட்டிக்கிட்டேன். அப்படியும் அவனுடைய திட்டங்களை தகவல் தந்தது யாருனு சம்பத் விடாம தேடவும் தகவல் தந்தது மனுசிக்கானும் காரணம் அவளும் நானும் லவ்வர்ஸ்னு ஒரு ரூமர கேம்பஸ்ல பரவ விட்டேன். தகவல் தாரது தன் தங்கச்சி தெரிஞ்சா சம்பத் சைலண்ட் ஆகிருவான்னு ஒரு யோசனை ஆனால் சம்பத் பயங்கரமா கோபப்பட்டான் முழு கேம்பஸும் பார்க்க மனுவ அடிச்சு இழுத்துட்டு போய் ஆத்துல தள்ளப் பார்த்தான் என் மலையக நண்பன் என்னை தேடி வந்து உண்மைய சொல்ல சொன்னான் நாங்க நாங்கனா எங்க இயக்கமே மகாவலி ஆற்றை தேடி ஓடுனோம் நாங்க போகும் போது அங்க நடந்த காட்சி இப்ப நினைச்சாலும்..... அவர் குரல் நடுங்க கண்களை மூட

ஸ்வராக்கின் "அப்பா!!!" என்ற அழைப்பில் தொடர்ந்தார்..
 
#18
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் - 1 5

சம்பத் மனுவ வெட்ட அரிவாளை ஓங்குறான் எனக்கு ஈரக்குலையே ஆடிப்போச்சு

ஆனா மனுக்கிட்ட ஒரு சலனமும் இல்லை மனு வீட்டுலயும் எல்லாரும் வந்துட்டாங்க சம்பத்க்கு பேசியிருந்த பொண்ணு வீட்டுலயும் வந்திருந்தாங்க அந்த பொண்ணு தான் அரிவாளை பிடுங்கி வீசுனா நேரா மனுக்கிட்ட போய் "நீ நிதர்சனை லவ் பண்றியா???"னு கேட்டாள்

மனு தயங்காம "ஆமாம்" னு சொல்லிட்டாள்

எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிட்டு அவள் வீட்டுல அதுக்கு மேலை யாரும் அங்க இல்லை அவங்க அம்மா நெஞ்சுல அடிச்சிக்கிட்டு அழுதாங்க சம்பத் கேட்க முடியாத கெட்ட வார்த்தை எல்லாம் சொல்லி அவளை திட்டி எட்டி உதைச்சிட்டு போனான் கீழ விழுந்தவளை தூக்கக் கூட நாங்க நகரல அவ்வளவு குற்ற உணர்வு எங்களை சிலையாக்கிட்டு அந்த பெண் சுதுநோனா (white madam * sinhala women name) தான் அவளை தூக்கி எழுப்பி விட்டாள் அப்புறம் கண்டபடி சிங்களத்துல திட்டுனா இப்ப வரைக்கும் அதுல பாதி எனக்கு புரியவே இல்லை எனக்கு கடைசியா புரிஞ்சது மனுவை என்னோடு கூட்டிப் போக சொல்லுறானு என்னால அப்ப மறுத்திருக்க முடியும் ஆனால் மனுசிக்காக் கிட்ட இருக்க ஏதோ ஒன்னை நான் விரும்புனேன் இவ்வளவு நாள் எதிரியோட தங்கை.... ஊமைகொட்டான்... திமிர் பிடிச்சவள்.. இப்படி பல மாதிரி எனக்குள்ள இருந்த பிம்பம் எல்லாத்தையும் தூள் தூளா உடைச்சு ஒரு தைரியமான பெண்ணா நின்றாள். அதுனால அவ கைய பிடிச்சு வா போகலாம்னு கூப்பிட்டேன் ஆனா அங்க தான் பெரிய ட்விஸ்ட்
1. மனு என்னோட வர மாட்டேனு சொல்லிட்டாள்
2. அவளோட படிப்பு முடிஞ்சதும் அவளே என்னை தேடி வாரேனு சொன்சொன்னாள்
3.இது அவ்வளத்தையும் அவள் சிங்களத்தில சொன்னாள் ஏன்னா மனுவுக்கு சுத்தமா தமிழ் தெரியாது

அப்ப தான் எனக்கு இந்த பிரச்சனையோட வீரியம் புரிஞ்சது என்னோட சுய நலமான பொய்யால இதுல எள்ளளவும் சம்பந்தமில்லாத மனுவுக்கு எவ்வளவு கஸ்டம் அதுக்கு பிறகு நாலு வருஷம் மனு கேம்பஸ் ஹாஸ்டல்ல தங்கி டிகிரி முடிச்சாள் நான் கேம்பஸ்ல படிக்கிறேனு பொய் சொல்லிட்டு கொழும்புல தங்கி ஒரு கார்மண்ட்ல வேலை செஞ்சேன் மனுவும் படிச்சு கிட்டே டூரிஸ்ட் கைடா வேலை செஞ்சாள் எங்களுக்குள்ள பேச்சு வார்த்தை ரொம்ப கம்மி ஆனால் காதல் அதிகமா இருந்துச்சு நோக்கியா போன்ல பொம்மை படம் போட்டு மெசேஜ் அனுப்புவோம் இங்கிலிஸ்ல தான் நல விசாரிப்பு எல்லாம் இப்படியே இப்ப வரைக்கும் வாழ்ந்துட்டோம்..."

"ஏம்ப்பா உங்க வீட்டுல அம்மாவை ஏத்துக்கிட்டாங்களா?? " வெங்கட் அவசரமாய் வினவ

"இல்லைடா சமீபத்துல நியூஸ்ல பார்த்தியா ஜாதி விட்டு ஜாதி திருமணம் செய்த ஜோடி வெட்டிக்கொலைனு இப்பயே இப்படினா அப்ப கேட்கவா வேணும் எங்க அம்மா மனுசிக்காவை விடலனா கிணத்துல குதிப்பேன்னாங்க எங்க அப்பா தான் இவளை ஆசிர்வாதம் பண்ணி இங்கிருந்து கூட்டிட்டு போயிருனு சொன்னாரு 26 வருஷமாகுது இப்ப அவங்களே இல்லாம போயிட்டாங்க குடும்பம் மட்டும் பகையோட எங்களை தள்ளி வைச்சிருக்காங்க." எல்லாருடைய கண்களும் மனுவையே பார்த்திருக்க அவர் அமைதியாக தூங்க போவதாக சொல்லி அறைக்கு சென்றுவிட்டார்.

"ஸ்வராக்" நிதர்சன் எழுந்தவாறு அழைக்க "என்னிடம்??" என்று அருகில் வந்தவனிடம்

சம்பத்துடைய பிரச்சினைல நான் அநியாயமா மனுவை இழுத்துட்டேன் நான் அந்த பொய்யை சொல்லலனா அவளும் அவள் பாட்டுக்கு படிச்சு கல்யாணம் பண்ணி அவள் குடும்பத்தோட இருந்துருப்பா அன்னைக்கு என் உயிரை காப்பாத்தி எனக்கு ஒரு புதிய உறவை தந்த அவளுக்கு என்னால ப்ரதிக்க தவிர ஒன்னும் தர முடியல.. 20 வயசு வரைக்கும் சந்தோசத்தை மட்டுமே அனுபவிச்ச மனுவுக்கு நான் தந்தது கஸ்டம்னா இப்ப வரைக்கும் கஸ்டத்தை மட்டுமே பார்க்குற அந்த பொண்ணு சப்தவிய ஏன் இன்னும் நோகடிக்கிற இதை எல்லாம் விட்டுட்டு வழக்கம் போல உன் வேலையை மட்டும் பாருப்பா!! ரைட் குட் நைட்"

அவர் திரும்பி நடக்க அவர் பின்னோடு ஓடிய ப்ரதிக்கை விட்டு விட்டு ஸ்வராக்கிடம் வந்த வெங்கட்
"அப்பா தான் சொன்ன பொய்க்காக வருந்தி அம்மாவை கல்யாணம் பண்ணிருக்காங்க நீ அவ்வளவு நல்லவன் இல்லை உன் கொள்கையை விட்டு விலகாம இருக்கனும்னா சப்தவிய விட்டு தள்ளி இரு புரிஞ்சதா குட் நைட்!!"

எங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும் நீ போய் வாணி ஜெபம் பண்ணு போடா என்று எகத்தாளமாக பேசி விட்டு அறைக்குள் நுழைந்த ஸ்வராக் கலவையான உணர்வுகள் மனதில் மூள வெகு நேரம் விழித்திருந்தான் விடியலில் கண்ணயர்ந்தவன் மனதில் இனி சப்தவியை விட்டு தள்ளியிருக்க வேண்டுமென நினைக்க விதி அவர்களை இன்னும் நெருக்கமாக்கிட புதிய முயற்சியை துவங்கியது.
 
#19
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் - 1 5.2

மறுநாள் ஸ்வராக் ஆபிஸிற்கு மிக தாமதமாக தான் வந்தான் கொஞ்ச நாளாகவே சப்தவியை மட்டம் தட்டும் முயற்சியும் வேறு வேறு செயற்பாடுகளுமாக அவன் தொழிலை கவனிப்பதில் பின் தங்கி இருந்தான்

இன்று அதற்கு எல்லாம் சேர்த்து ஈடுகட்டுவது போல வேறு சிந்தனை இன்றி செயல்பட்டான் வெங்கட் ஒரு க்ளையண்டை பார்க்க யாழ்ப்பாணம் சென்றிருந்தான்
ப்ரதிக் ஐடி ஸ்டாப்புடன் இன்டர்னல் மீட்டிங்கு சென்றிருக்க தனியறையில் ஸ்வராக் மும்முரமாக இயங்கி கொண்டிருந்த போது அவனுடைய செல்போன் இனிமையாக புல்லாங்குழல் இசை எழுப்பியது.

போனை எடுத்து காதில் வைத்தபடி ஹலோ என்றவன்

மறுமுனை தன்னை அறிமுக படுத்திட திடுக்கிட்டான்

நீங்களா,??

.........

என் கூட என்னை பேசனும்

............

சரி வாரேன் ஆனால் இதுல பொய்யோ வேறெதாவது நோக்கமோ இருந்தா பாதிப்பு உங்களுக்கு தான்

......... மறுமுனையில் போன் டொக் என வைக்கப்பட்டது.

போனை வைத்த ஸ்வராக் அந்த நபரின் வார்த்தைகளை மீண்டும் மனதில் ஓட்டி பார்க்க முயலும் போது அவனது அறைக் கதவை படாரென திறந்து கொண்டு டீம் லீடர் வினிதா உள்ளே நுழைந்தாள்

அவளோடு சப்தவியையும் அவள் இழுத்து கொண்டு வர ஸ்வராக் கோபமாக இருக்கையை விட்டு எழுந்து கத்தினான்

வின்னி வாட் இஸ் திஸ் எதுக்கு ஸ்கூல் கேர்ள பிரின்சிபால் கிட்ட இழுத்துட்டு வார மாதிரி இவளை ககூடடிட்டு வார வாட்ஸ் ஏப்பனிங் இயர்

ஸ்வராக் இவள் என்ன பண்ணா தெரியுமா

முதல்ல அவள் கையை விடு

பட்டென அவள் கையை விட்ட ஒரு அடி பின்னால் நகர்ந்து கொண்டு
இவள் மத்த ஸ்டாப் முன்னாடி என்னை அடிக்க வாரா ஸ்வராக்

வாட் ஏய் அவளை அடிக்க போனியா

சேர் என்ன நடந்ததுனா...

என்ன நடந்தா என்ன உன்னை விட சீனியர் ஸ்டாப் மேல கை வைக்க போற மை கோட் என்ன பொண்ணு நீ ரௌடி மாதிரி பிஹேவ் பண்ற இர்ரெஸ்போன்சிபல் இடியட்
ஐ டிஸ்மிஸ் யூ

ஸ்டாப் இட் மிஸ்டர் என்னை நீ டிஸ்மிஸ் பண்றியா என்ன நீ சொன்ன வேலை செய்யவும் வேணான்னா வீட்டுக்கு போகவும் நான் உன் அடிமையா முதல்ல உன்னோட வின்னி பைல் ரூம்ல என்ன பண்ணானு கேளு உனக்கும் உன் கம்பனிக்கும் இவளை மாதிரி சின்சியர் ஆபிசர் தான் தேவை பத்திரமா வச்சிக்குங்க நான் கிளம்புறேன் அப்புறம் என்ன சொன்ன சீனியர் ஆபிசர்னா கை வைக்க கூடாதா இப்ப இவள் என் சீனியர் ஆபிசர் இல்ல அதுனால என்று நிறுத்தியவள் வினிதா எதிர்ப்பாரா நொடியில் பளார் என அறைந்து விட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள்

திக்பிரமை பிடித்தது போல மற்ற இருவரும் நிற்க இருவரையும் அழைததுக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்த ப்ரதிக்

டேய் ஸ்வராக் என்னடா இப்படி நிற்குற வினிதா யூ கல்பிரிட் ஏய் எத்தனை நாளா எங்களை இப்படி ஏமாத்திட்டு இருக்க டேய் ஸ்வராக் இவள் என்ன பண்ணிருக்கா தெரியுமா நம்ம கம்பனி ஸ்டாப், க்ளையண்ட்ஸோட பர்சனல் டீடெயில்ஸ ஒரு வெளிநாட்டு இன்ஷூரன்ஸ் கம்பனிக்கு வித்திருக்காள் இவளோட ஐடி செக்சன்ல இருக்க ஒருத்தனும் கூட்டு இவள் அடிக்கொரு தரம் பைல் ரூம்க்கும் ஐடிரூம்க்கும் போறதை பார்த்துட்டு ஆண்டனி செக் பண்ணி எனக்கு சொன்னாரு இன்னைக்கு மீட்டிங்னு பொய் சொல்லி அங்க போய் அவனை இரண்டு தட்டு தட்டி விசாரிச்சா எல்லா உண்மையும் சொல்லிட்டான்

கம்பனியில எல்லாத்தையும் கம்பியூட்டரைஸ் பண்ணியிருப்பதால லாகின் பண்ணா மாட்டுவோம்னு மெனுவலா பைல் ரூம்ல இருக்க டீடைல்ஸ போன்ல போட்டோ எடுத்து வாட்ஸப் பண்ணிருக்காள் இதுல இவள் பைல் ரூம்குள்ள போற வார சிசிடீவி புட்டேஜை டிலீட் பண்றது அவன் வேலை

ஸ்டாப்ஸ்லயே தைரியமான ஆள் சப்தவி தான் அதான் அவளை இவளை போலோ பண்ண சொல்லிட்டு ஐடிக்கு போனேன் சப்தவி எங்க???
என்னடி மூஞ்சிய இப்படி வச்சிக்கிட்டா ஏமாந்துருவமா ஓங்கி அறைஞ்சனா தெரியும் பேயறைஞ்ச மாதிரி நிற்கிற

அவளை ஒரு பேய் தான் அறைஞ்சது ஸ்வராக் மெதுவாக சொல்லி விட்டு சத்தமாக சிரித்தான்

பல நாள் கழித்து கலகலவென சிரிக்கும் நண்பனை வியப்பாக பார்த்த ப்ரதிக் வினிதாவை இழூத்து கொண்டு வெளியேறினான்

அவர்கள் இருவரையும் போலிஸில் ஒப்படைத்து விட்டு ஸ்வராக்கை தேடி வந்த போதூ அவன் ஜன்னலுக்கு வெளியே வேடிக்கை பார்த்தபடி நின்றான்

ஸ்வராக்!!!

ப்ரதிக்கின் அழைப்பில் திரும்பியவன் என்னடா என்றான்

சாரிடா நான் தான் வினிதாவை என் கிளாஸ்மேட்னு சொல்லி இங்க சேர்த்தேன் இன்னைக்கு அவளால இந்த கம்பனிக்கு எவ்வளவு பெரிய ஆபத்து வர இருந்துச்சு இந்த கம்பனி தான் உனக்கு இருக்க ஒரே ஆறுதல் அதுக்கு எதும் பிரச்சனை வந்தா இதுக்கெல்லாம் என்னை மன்னிச்சிருடா

"டேய்ய்ய்ய் ப்ரதிக் என்னடா பேசுற" என்று வேகமாக வந்து தலைகுனிந்து நின்ற நண்பனை அணைத்தவன்

"ப்ரதிக் இது என் உறவு இல்லடா நீங்க இல்லைனா இது வெறும் செங்கலும் சிமெண்டும் தான் அத்தனை பிரச்சனை நடந்து தனியாளா இங்க வந்தப்ப வெங்கட்டும் நீயும் உன் குடும்பமும் இல்லைனா நான் என்ன ஆகிருப்பேனு எனக்கு தெரியாது நீங்க இருக்க வரைக்கும் இந்த கம்பனிக்கும் சரி எந்த கஸ்டமும் வராது. நீ என் நண்பேண்டா!!!"

மச்சான் தேங்க்ஸ்டா....
 
#20
சப்தஸ்வரங்கள்

அத்தியாயம் - 1 6

நான் இந்த மொமன்டல வெங்கட்டை ரொம்ப மிஸ் பண்றேன் ப்ரதிக் அங்கிருந்த சோபாவில் சரிந்த படி கூற

நானும் தான் ஆனால் எனக்கு தெரிஞ்சு அவன் இந்த இரண்டு நாளா வாணியை தான் ரொம்ப மிஸ் பண்ணிருப்பான் ஸ்வராக் சலித்து கொண்டான்.

ஆமா ஆமா அன்னைக்கு பாணிபூரி வேணுமானு கேட்டா என்ன வாணி செஞ்ச பூரியானு கேட்குறான் அந்த பொண்ணு ஏதோ மன பயத்துல காதலை சொல்லாம தவிக்குது எனக்கு தெரிஞ்சு ஆம்பிளைகளையே பிடிக்காதுனு சொல்லுற சப்தவி எங்க வாணியோட லவ் மேட்டர் தெரிஞ்சு வாணியோட நட்பை வெட்டி விட்டுறுவாளோனு வாணிக்கு பயம் அதான் நட்புக்காக படத்துல மாதிரி செத்தாலும் நட்புக்காக சாவேன்னு இருக்கு

இதுலையும் ஒரு சினிமாவா???

கேளு மச்சி இது மட்டும் இல்லாம அந்த பொண்ணு வாணியுடைய அக்கா பேரு கோகிலவாணியாம் பெத்தவுங்க கடனுக்கு மேல கடன் வாங்கி நல்ல இடத்துல சம்பந்தம் பேசியிருக்கும் போது கல்யாணத்துக்கு முதல் நாள் நகை பணத்தோட லவ்வரோட ஓடிப்போயிட்டாங்களாம் இதனால மனசு உடைஞ்ச பேரண்ட்ஸ்க்கு கடைசி வரைக்கும் கஸ்டம் கொடுக்காம இருக்கனும்னு இந்த பொண்ணு மனசுக்குள்ளேயே காதலுக்கு கல்லறை எழுப்பிருச்சு இதுல நம்ம தோஸ்த் தான் பாவப்பட்டவன் அவனுக்கு அப்பயும் காதல் ராசி இல்லை இப்பயும் இல்லை....

அப்படி பேசாதடா அவன் வாணியை உயிருக்கு உயிரா விரும்புறான் நம்ம எல்லாம் வெறும் இன்பாக்சுவேசன்னு கேலி பண்ண சுபாவுடைய இழப்பு அவனுடைய வாழ்க்கையே மாத்திப் போட்டுருச்சு. அவ்வளவு பெரிய குடும்பத்தை வேணானு நாடு விட்டு நாடு வந்து தனிமரமா வாழ்றான். நாம வாணியோட பேரண்டஸ் கிட்ட பேசி அவனுக்கு நல்ல வாழ்வு அமைச்சு கொடுக்கனும். உணர்ச்சி பூர்வமாக ஸ்வராக் கூற ப்ரதிக்

அது சப்தவி இருக்க வரைக்கும் டவுட் தான் என்று இடைமறித்தான்

இல்லை ஒரு டவுட்டும் வேணாம் சப்தவிக்கு ஆண்களை பிடிக்காத வரைக்கும் தானே வாணிக்கும் வெங்கட்டுக்கும் ப்ராப்ளம் அவளுக்கு ஆண்களை பிடிக்கும் அதாவது என்னை பிடிக்கும்
யெஸ் ஐ லவ் ஹர்....
முதல் முறையாக கோபத்துக்காக இல்லாமல் முகம் சிவக்கும் நண்பனை அதிர்ச்சியாக பார்த்த ப்ரதிக்

ஸ்வராக் ஆர் யூ ஓகே பேபி??? என்றிட

மறுபடியும் கலகலவென சிரித்த ஸ்வராக் ஐயம் பர்பெக்ட்லி ஆல் ரைட் பயாஸ்கோப் முதல் நாள் பார்த்தப்பவே எனக்குள்ள அவ சில பல மாற்றங்களை செஞ்சிட்டா ப்ரதிக் அவளுடைய பல நல்ல குணங்கள் எல்லா பெண்களும் கெட்டவங்கனு நான் என் கண்களுக்கு போட்ட திரையை கிழிச்சு போட்ருச்சு அவளை நோக்கி நான் ஈர்க்கப் படுறதை தடுக்க தான் கண்ணுல விளக்கெண்ணைய விட்டுட்டு அவள் கிட்ட குற்றம் கண்டுபிடிச்சேன். நான் என்னை தான் முயன்றாலும் எனக்குள்ள இருந்த வெற்றிடங்கள் காதலால நிரம்பி போச்சு. அதை அவள் கிட்ட சொல்ல என்னுடைய பாஸ்ட் தடுக்குது. அதே சமயம் அவளுடைய பாஸ்ட்டுலயும் ஏதோ அவளை ஆண்களை வெறுக்குற நிலைமைக்கு ஆளாக்கியிருக்கு நான் அதை சரி செய்யனும்.

டேய்ய்ய் ஸ்வராக்கு நீயாடா பேசுற??? சேஷாக்கு அப்புறம் உனக்குள்ள இருக்க மென்மையான உணர்வுகள் கருகிப் போச்சுனு நினைச்சிட்டிருந்தேன் மறுபடியும் உன் முகத்துல உண்மையான சந்தோஷம் தெரியுதுடா சப்தவியும் ரொம்ப நல்ல பொண்ணு தான் உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா அந்த சின்னப் பொண்ணு அவளை இங்க வரவைச்சு பத்திரமா அவள் பேரண்ட்ஸ்க்கிட்ட ஒப்படைச்சாளே யாரா இருந்தாலும் ஏன் நீயா நானா இருந்தாலும் கூட இந்த மாதிரி சென்சிடிவ்வான விஷயத்துல தலையிட யோசிப்போம் ஆனால் பின்விளைவுகளை பத்தி கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம அந்த நிமிஷத்துல அந்த குழந்தையோட பாதுகாப்பை பத்தி மட்டும் யோசிச்சு இன்னைக்கு பத்திரமா அந்த குழந்தை அவளுடைய குடும்பத்துடன் இருக்க காரணமா இருக்கா
அவள் வேற லெவல் டா பாசத்துலயும் கோபத்துலயும் நீ ரொம்ப லக்கி

ஆனால் எங்களுக்குள்ள இருக்க ஈகோ தான் பிராப்ளம்

பிராப்ளம்னு ஒன்னு இருந்தா சொல்யூசனும் கட்டாயம் இருக்கும் உங்க பிராப்ளத்துக்கு இருக்க ஒரே சொல்யூசன் நீங்க இரண்டு பேரும் மனசு விட்டு பேசிக் கொள்றது தான் ஸ்பீக் அவுட் மச்சி

பேசனும் ஆமா கண்டிப்பா மனசுல இருப்பதை எல்லாம் பேசனும் ஓஓ.... ஷிட் பேசனும்னு சொன்னதும் தான் ஞாபகம் வருது சீக்கிரம் வாடா நாம ஒருத்தரை மீட் பண்ணனும்

யாரைடா பார்க்க போறோம்

நீயே வந்து தெரிஞ்சுக்கோ