காரிகை - கதை திரி

sudharavi

Administrator
Staff member
#1
ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்,

"காரிகை" என்கிற தலைப்போடு போட்டியில் இணைகிறார் தாரா கிருஷ் அவர்கள்.....
 
#2
அத்தியாயம் 1



போற்றி போற்றி!ஓர் ஆயிரம் போற்றி! நின்
பொன்ன டிக்குப்பல் லாயிரம் போற்றிகாண்
சேற்றி லேபுதி தாக முளைத்த தோர்
செய்ய தாமரைத் தேமலர் போலோளி
தோற்றி நின்றனை பாரத நாடைலே;
துன்பம் நீக்கும் சுதந்திர பேரிகை
சாற்றி வந்தனை,மாதரசே! எங்கள்
சாதி செய்த தவப்பயன் வாழி நீ!

- பாரதியார்..


இரவு சமையலில் மும்மரமாக ஈடுபட்டிருந்தாள்.. அவந்திகா.. அப்பொழுது அவள் இடையை பின்னிருந்து ஓர் கரம் அணைத்தது..



“ இப்ச்… எத்தன தடவ சொல்லிருக்கேன் இந்த மாதிரி பண்ணாதிங்கனு.. திடிர்னு அத்தை வந்துட்டா.. என்ன பண்றது.. என கணவனின் கரங்களை எடுத்து விட்டாள்..



“ அம்மா அவங்க ரூம்ல துணி மடிச்சுட்டு இருக்காங்க... அவங்கள பாத்துட்டுதான் வரேன்… என்றவன் விட்ட வேலையை தொடர்ந்தான்.. அருள்..



அப்பொழுது சரியா… அவர்களின் இரண்டு வயது.. இரட்டை புதல்வர்கள் ரிது நந்தனும்.. யது நந்தனும் வந்தார்கள்..



“ ப்பா.. அம்மாவ.. கத்துப் புதிக்காத.. என்று மழலையில்… கூறி தன் அம்மாவின் காலை கட்டிக்கொண்டார்கள்..



அவந்திகா குறும்பு சிரிப்புடன்.. முக்கியமானவன்ங்க எங்க.. இருக்காங்கனு பார்க்கலையா.. என்று கணவனை கேலி செய்தாள்..



அருளோ பாவமாய் முகத்தை வைத்துக்கொண்டு “ அடேய்.. உங்கள ரூம்ல படம் வரைங்கன்னு எல்லாம் எடுத்து கொடுத்துட்டு தானடா வந்தேன்.. அப்புறம் எதுக்கு ரூம விட்டு வெளில வந்திங்க என இருவரையும் பார்த்துக் கேட்டான்…


“ அது பிதிக்கல.. கண்ணா மூச்சி விளாடுறோம்.. என்றார்கள்..



மனைவி இதுதான் சாக்காய் “ அப்பாவையும் கூட சேர்த்துக்கோங்க.. அம்மா சமையல் முடிச்சுட்டு வரேன்… அருளை கோர்த்துவிட்டாள்..



“ பிள்ளைகளும் அப்பாவின் கைகளை பிடித்துக் கொண்டு தொங்க.. மனைவியை முரைத்துக் கொண்டே.. வெளியேறினான்..



“ அவந்திகா சிரிப்புடன்.. சப்பாத்தி மாவை பிசைய ஆரம்பித்தாள்..



அவந்திகா 26 வயது யுவதி... கணவன் அருள்.. மதுரையில் முக்கியமான இடங்களில் பாத்திரக்கடை, மளிகை கடை, வைத்துள்ளான்.. சில்வர் பாத்திரங்கள், வெள்ளி பாத்திரங்கள், பித்தளை பாத்திரங்கள்… கொண்ட பெரிய கடை.. கிராமத்தில் நிலபுலன்கள் கொண்ட.. பணக்கார குடும்பம்..



அருளுக்கு திருமணம் தள்ளி போய்க் கொண்டே…. இருந்தது.. ஒரு திருமணத்தில்.. அவந்திகாவை பார்த்ததும்.. பிடித்தம் கொண்டு.. பெற்றோருக்கு கை காட்டினான்… அவர்களும் திருமணம் தள்ளிப் போனதால்.. அவந்திகாவின் வீட்டு நிலையை பொருட்படுத்தாமல்.. தரகர் மூலமாக ஜாதகம்.. வாங்கி பார்த்தனர்.. அதில் பத்து பொருத்தமும் பொருந்திருக்க.. திருமணத்தை அவன் விருப்ப பட்டபடி முடித்து வைத்தனர்..
 
#3
அவந்திகாவும்.. அருளும் … மனமொத்த தம்பதிகள் என்று சொல்வதற்க்கு ஆசைதான்.. ஆனால் அப்படிஇல்லை..



படிப்பு முடியும் தருவாயில்.. அருள் வீட்டில் பெண் கேட்க.. அவந்திகாவின் பெற்றோர்களும்.. நல்ல சம்பந்தம் என்பதால்.. உடனே கல்யாணம் செய்து வைத்தனர்…



“ மிடில் கிளாஸ் குடும்பம் என்றாலும்..அவள் வீட்டில் ஒரு இளவரசி போலத்தான் அவளை வளர்த்தனர்.. அதுவும் அவள் ஒரே மகள் வேறு.. சொல்லவா வேண்டும்.. அவள் சூழ்நிலையில் அவந்திகா மிகவும் சந்தோஷமாகவே இருந்தாள்.. ஒரு வேலையும் செய்ய மாட்டாள்.. எந்நேரமும் படிப்பும்… போனுமாக இருப்பாள்.. அப்படி பட்டவளை திடிரென திருமண பந்தத்தில் தள்ளிவிட்டனர்..



அதனால் கல்யாணமான புதிதில் மிகவும் சிரமப்பட்டாள்.. அவள் புகுந்த வீடு மாமனார், மாமியார், கொழுந்தன், நாத்தனார் கொண்ட பெரிய குடும்பம்…அங்கு மேல் வேலைக்கு மட்டும்தான் வேலைக்காரர்கள்.. சமையல் வீட்டு பெண்கள் தான் செய்ய வேண்டும்..



அவளுக்கோ சமையல் தெரியாது.. வீட்டு வேலை தெரியாது.. மாமியாரிடம் திட்டு வாங்கிக் கொண்டு எல்லாம் கற்று பெரிய இடத்து மருமகளாய் மாறினாள்..



மாமியார் திட்டும் போதெல்லாம் அமைதியாய் இருந்துவிட்டு இரவின் தனிமையில்.. ஒரு மணிநேரம் அந்த கோபத்தையெல்லாம் அவன் மேல் காட்டுவாள்.. அருளும் அவளின் சிறுபிள்ளை கோபத்தை சிரிப்புடன் தாங்கிக் கொள்வான்.. பிறகு புதுமணத்தம்பதிகளின் இரவாக அமையும்.. இதைதான் புருஷன் பொண்டாட்டி சண்டை விடிஞ்சா போச்சு.. மறுநாள் புதுசா சண்டை போட ஒரு காரணம் கிடைக்கும் என பெரியவங்க சொல்லுவாங்க..



அருள் அவந்திகாவின் சிறு பிள்ளை தனங்களை தாங்கிக் கொண்டு.. இந்த வீட்டின் பழக்க வழக்கங்களை சொல்லிக் கொடுத்தான்…



அவந்திகா அவள் வீட்டில் வெள்ளி செவ்வாய் விரதம், பூஜை, புனஸ்காரம்.. எல்லாம் கட்டுக் கோப்பாக இருந்தது கிடையாது…. ஆனால் இங்கோ.. நாளுக்கு ஒரு விரதம்.. பூஜை என்று கோட்பாடு உள்ளவர்கள்.. இவள் காலை 8 மணிக்குள் எழுவதே அதிசியம்.. இங்கோ ஏழுமணிக்கெல்லாம் குளித்து தயாராகி இருக்க வேண்டும்.. இன்னும் பல சட்டதிட்டங்கள்..



புது இடம்… புது மனிதர்கள்.. சொந்தங்கள்.. என பயத்தில் இருந்தவளுக்கு.. புகுந்த வீட்டு சட்ட திட்டங்கள் அவளுக்கு ஜெயிலை நியாபகபடுத்தி எரிச்சலை கொடுத்தன…



அவள் உணர்ச்சிகளுக்கு எல்லாம்.. அருளே வடிகாலாக மாறினான்… அவனுக்கு அவந்திகாவிடம் பிடித்த விஷயம் அவன் அம்மாவோ இல்லை வேறு யாரோ எதுவும் பேசினால்.. பதிலுக்கு பேசி கோபத்தை மேலும் அதிகபடுத்தாமல்.. அமைதியாகி விடுவாள்.. அதனால் அவரும் சட்டென்று அந்த பேச்சை முடித்து விடுவார்..



அதனாலயே அருள் அவள் கோபத்தை காட்டும் பொழுது அமைதியாக இருந்து விடுவான்… அவள் உணர்வுகளை தன்னிடம் மட்டுமே காண்பிப்பது.. அவனுக்கு மகிழ்ச்சி தான்…



இவ்வாறு பழைய நியாபகங்களில் மூழ்கியிருந்தவளை.. குக்கரின் விசில் சத்தம் நினைவு திருப்பியது..



அதற்கு பிறகு வேலைகள் அவளை இழுத்துக் கொண்டது.. குக்கரில் உள்ள உருளைக் கிழங்கை எடுத்து உரித்து மசித்துவிட்டாள்.. பிறகு குருமாக்கு தயார் படுத்தினாள்… உருளை.. பட்டாணி எல்லாம் போட்டு குருமாவை ஒரு அடுப்பிலும்.. மற்றொன்றில் தவாவை வைத்தாள்.. மாவை சிறு சிறு உருண்டையாக பிடித்து தேய்த்து தவாவில் வைத்தாள்…
 
#4
“ இன்னும் சமையல் முடியலையா.. என கேட்டபடி வந்தார்.. ரெங்கநாயகி.. அவந்திகாவின் மாமியார்…



“ இதோ ஆச்சு அத்தை.. குருமா ரெடி ஆய்டுச்சு… நீங்க மாமாவையும்.. கொளுந்தனையும் அவரையும் சாப்பிட வர சொல்லுங்க.. என்றாள்… வாய் பேசினாலும்.. கை அது பாட்டுக்கு சப்பாத்தி போட்டது..



“ ஹ்ம்ம்ம் என்றவர்.. அனைவரையும் சாப்பிட வர சொன்னவர்.. அவர்களுக்கு பரிமாறினார்.. ரெண்டு சுட்டிகளும் அங்கு இங்குவென ஓடி தொல்லை கொடுக்க.. “ டேய் வாலுங்களா அமைதியா இருங்கடா.. என சத்தம் போட்டார்…



“ உடனே அவர்கள்.. பேத் ஆச்சி.. கொன்னு.. என கைகளை கொண்டு மிரட்டினர்…



“ ரெங்கநாயகி காண்டாய்ட்டார்.. அவர்களை அடிக்க கை ஓங்க.. உடனே தாத்தாவிடம் தஞ்சம் புகுந்து.. அவரை சாப்பிட விடாமல் செய்தனர்…



“ டேய் இங்க வாங்கடா… என அவர்களை இழுத்து.. “ அம்மா நீங்களும் அப்படியே சாப்பிடுங்க.. நான் இவங்கள பார்த்துக்குறேன்.. என அவரை அமர வைத்தான்…



“ ஹுக்கும்.. பொண்டாட்டிய ஊட்டி விட சொல்லி சாப்பிட்றதுக்கு இது ஒரு சாக்கு… என நொடித்துக் கொண்டு.. அமர்ந்தார்…



“ அம்மா புலம்புவது அவனுக்கு கேட்க தான் செய்தது.. இருந்தாலும்.. ஈஈஈ.. என இழுத்து வைத்தானே தவிர கண்டுகொள்ள வில்லை…



“ அவந்திகா சூடான சப்பாத்தி கொண்டு வர… யது அம்மாவை தூக்க சொல்லி.. அடம்பிடித்தான்.. அவள் மறுத்துக் கொண்டிருக்க..



ரெங்கநாயகி “ நாங்களே பரிமாரிக்குறோம்.. நீ அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் சாப்பாடு ஊட்டி விடு.… இப்ப சாப்பிட ஆரம்பிச்சாதான் ஒன்பது மணிக்குள்ள ரெண்டும் முடிக்கும்..



சரி என்றவள்.. அவர்களுக்கு இட்லி கொண்டு வந்த உடனே.. ரெண்டும் ஓடி விட்டது.. போருக்கு செல்லும் வீரர்கள் போல கையில் உணவு தட்டு.. தண்ணீர் எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு அவர்களை பிடிக்க ஆரம்பித்தனர்.. கணவனும்.. மனைவியும்..



யது “ எனக்கு தோசா வேணும்..
ரிது “ எனக்கு பூரி வேணும்..




அதெல்லாம் நாளைக்கு சாப்பிடலாம் இன்னைக்கு இத சாப்பிடுங்க..


இது ஆய்.. என முகத்தை சுளித்து அப்பாவின் இரு தோளிலும் முகத்தை மறைத்தார்கள்… இட்லி ஊட்ட முடியாது போக..



“ அவந்தி காண்டாகி.. “ என்னங்க பண்றிங்க.. ஒரு புள்ளைய ஒழுங்கா புடிக்க தெரிதா… நீங்க எல்லாம் என்ன தொழில் பண்றிங்களோ…



அருள் “ தொழில் பண்றதுக்கும் புள்ளைய புடிக்குறதுக்கும் என்னடி சம்பந்தம்.. என மனதிற்குள் கேட்டுக் கொண்டான்.. வெளில சொல்லி அதுக்கு வேற யாரு வாங்கி கட்டிக்குறது..



“ ரிதுவை அவள் வாங்கி இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டு இட்லியை எடுத்து வாயில் மல்லுக்கட்டி ஊட்டினாள்…



அடுத்து அருள் தோளில் உள்ள யதுக்கும் ஊட்டினாள்.. இருவரும் துப்ப.. ரெண்டு பேர் முதுகிலும் பட்டாசு கொளுத்தினாள்…



அருளுக்கு கோபம் வந்துவிட்டது.. ஏண்டி அடிக்கிற.. அடிக்காம ஊட்டு.. உனக்கு அப்படி ஊட்ட தெரியலனா.. என்கிட்ட கொடு..



அவளும் கோபமாகி மகராசனா ஊட்டுங்க.. யாரு வேணாம்னு சொன்னா… என்றவள் இட்லி கிண்ணத்தை அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு ஓரமாய் போய் உட்கார்ந்து கொண்டாள்…



அருளும் வீராப்பாய் அழுத குழந்தைகளை சமாதானபடுத்தி.. இட்லி கொடுத்தான்.. அவர்களும் சாப்பிட்டார்கள்… அவந்திகாவை கெத்தாய் ஒரு பார்வை பார்த்தான்… அவளோ கேவலமாய் பார்த்து வைக்க… முகத்தை திருப்பினான்..



அடித்த அன்னையை திட்டியதற்காக பாவம் பார்த்து ரெண்டு வாய் வாங்கிய அவன் ரெட்டை ஜூனியர்கள்.. மறுபடியும் தங்கள் வாலுதனத்தை காண்பிக்க.. ஐந்து நிமிடத்திலே நொந்து நூலாகிபோனான்…



அருள் பாவமாய் அவந்திகாவை.. அவளோ அனுபவி என்று பார்த்து வைத்தாள்…
 
#5
“ டேய் கொஞ்சமாச்சும் சாப்பிடுங்கடா.. என்று கெஞ்சும் அளவிற்கு கொண்டு வந்தார்கள்.. அவன் குலக்கொழுந்துகள்



அவர்களுக்கும் அவனைப் பார்க்க பாவமாய் இருந்ததோ என்னவோ… அந்த ரெண்டு வாண்டுகளும் தங்களுக்குள் என்னமோ பேசிக் கொண்டனர்.. பிறகு அருளை பார்த்து “ ப்பா.. போன் தா.. சாப்புதுதோம்.. என்றார்கள்.. கண்கள் மின்ன..



அருள்.. இவர்களின் பிளாக் மெயிலை கண்டு திகைத்தான்... ரிது “ ஜின்ச்சேன்.. வச்சுத்தா சாப்போம்.. “



அவந்திகா.. என்ன பன்றாங்க .. என புருஷனையும்.. பிள்ளைகளையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்..



“ அவந்திகாவுக்கு பிள்ளைகளிடம்.. போனை கொடுப்பது.. பிடிக்காது.. அதுனால் கொஞ்சம் யோசித்தவன்.. பிறகு சாப்பிட்டால் போதும் என… போனை கொடுத்தான்…



அவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன்.. வாங்கிக் கொண்டனர்…



தூரத்திலிருந்து… இதை பார்த்த அவந்திகாவுக்கு வந்தது பாரு ஒரு கோபம்.. உடனே அவர்கள் அருகில் சென்றாள் “ என்ன பண்றிங்க.. அருளிடம் எரிந்து விழுந்தவள்.. குழந்தைகளிடம் உள்ள போனை வாங்கினாள்… அவர்கள் தர சொல்லி அடம் பிடித்தனர்.. அருளும் ஒரு நாளுதான அவந்தி கொடு..



“ அப்படியெல்லாம் விட முடியாது.. இன்னைக்கு மட்டும்தான் சொல்லி ஆரம்பிக்கிறது.. தினமும் தொடரும்.. இத்தன நாள் போன பார்த்தா நான் சாப்பாடு கொடுத்தேன்.. என அருளிடம் எகிறினாள்..



“ இப்பஎல்லாம் சின்ன வயசுலயே கண்ணாடி போடுறாங்க.. இதுக்கு ஆரம்பம் பெத்தவங்க இப்படி பழக்கபடுத்துறதுதான்..



“ அடியே.. கொஞ்சம் உன் இறந்தகாலத்த யோசிச்சு பாரு.. நீ காலைல இருந்து நைட்டு தூங்குற வரை செல் போன்ல தான் குடிஇருந்த.. ஏன் இப்பயும் அப்படித்தான் இருக்க..



“ அது எங்களுக்கும்.. தெரியும் அப்புறம் இன்னொன்னும் தெரிஞ்சுக்கோங்க மிஸ்டர் அருள்.. நான் காலேஜ் சேர்ந்த பிறகுதான் போன் யூஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்… இப்போ நீங்க என்ன பண்றிங்க இப்பயே உங்க பிள்ளைகளுக்கு போன பழக்க போறிங்களா.. என கிண்டலடித்தவள்.. அப்புறம் என்ன சொன்னிங்க.. நான் இப்பயும் போன் அதிகமா பார்க்குறேனு.. யோவ் உனக்கு கொஞ்சமாச்சும் உனக்கு மனசாட்சி இருக்கா.. காலையில உன் பிள்ளைங்க கூட மாரடிக்குறேன்.. நைட்டான உங்க தொல்லை.. நமக்கு கல்யாணம் ஆகி எத்தனை நாள் நான் சீக்கிரம் தூங்கிஇருக்கேனு விரல் விட்டு எண்ணிடலாம்…



அருளுக்கு வெட்கமாய் போய்விட்டது.. அடியே குழந்தைங்க முன்னாடி என்ன பேசுற…



நான் மெதுவாத்தான் சொன்னேன் என்றவள் “ இந்த போனும் ஒரு போதை மாதிரி தாங்க.. அது நம்ம பசங்களுக்கு இப்ப வேண்டாம்… ஏன் நான் இப்பன்னு சொல்றேன்… தெரியுமா இப்பபோ போன் இல்லாத யாரையும் பார்க்க முடியாது.. கண்டிப்பா உங்க பசங்க வளர்ந்த பிறகு போன் இல்லாம இருக்க மாட்டாங்க.. அதுனால தான்…. என்றவள்.. அப்போதுதான் பிள்ளைகளை பார்த்தாள்.. அந்த வாலுகள் மறுபடியும் விளையாட போய்விட்டனர்..



“ மறுபடியும் அவர்களை பிடித்து இழுத்து வந்து… தங்கக்குட்டி.. செல்ல குட்டி.. பட்டுக்குட்டி.. புஜ்ஜுமா என விதவிதமாக கொஞ்சி தூக்கி கொண்டே.. போக்குக் காட்டி.. டிவியில் ஜின்ச்சேன்.. சோட்டா பீம்.. ஜாக்கி சான்.. என அனைத்தும் காட்டுவதாக.. சத்தியம் பண்ணி.. ஒருவழியாக ஆளுக்கு மூன்று இட்லிகளை ஊட்டி முடித்தாள்…



“ பார்த்த அருளுக்கே மூச்சு வாங்கியது… தினமும் இவள் இப்படித்தான் இருவருக்கும் சாப்பாடு கொடுக்கிறாளா.. கனிவாய்.. பாவமாய் அவளை பார்த்தான்…



“ இருவருக்கும் முகத்தை துடைத்து விட்டு.. உடை மாற்ற கூட்டி செல்ல.. நான் பார்த்துக்குறேன்.. அவந்தி நீ சாப்பாடு எடுத்து வை… என பிள்ளைகளை அழைத்துச் சென்றான்…



“ அவர்களுக்கு விளையாட்டு பொருட்கள் கொடுத்துவிட்டு.. சாப்பிட அமர்ந்தான்.. அவளையும் அமர சொல்லி. இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஊட்டி விட்டுக் கொண்டு சாப்பிட்டனர்…



சாப்பிட்டு எல்லா வற்றையும் எடுத்து வைக்க உதவி செய்தான்.. “ நீ போய் பசங்கள தூங்க வை நான் கதவு எல்லாம் பூட்டி இருக்கானு பாத்துட்டு… லைட் ஆப் பண்ணிட்டு வரேன்…



“ ரிதுவையும் யதுவையும் அவர்கள் பெட்டில் படுக்க வைத்தாள்…



யது “ ம்மா.. கத…



ரிது “ ஹ்ம்ம்ம் ம்ம்ம் கத…



“ சரி இன்னைக்கு உங்களுக்கு ஒரு காரிகையின் கதை சொல்றேன்.. என்றாள்..
 
#7
அத்தியாயம் 2



சரி இன்னைக்கு உங்களுக்கு ஒரு காரிகையின் கதை சொல்றேன்.. என்றாள்…



நான் சொல்ல போற கதைல உள்ளவங்க ரொம்ப சாதாரணமாணவங்க அவங்க கதை ஒன்னும் வரலாற்று கதை கிடையாது.. ஆனாலும் அவங்க என்னை பொறுத்தவரை ஒரு சாதனை பெண்மணிதான்..



கிராமமும் இல்லாம டவுனும் இல்லாம ஒரு ஊர்.. அங்க அழகான பெரிய குடும்பம்… அந்த குடும்பத்தில் தாத்தா, பாட்டி, மகன், மருமகள்.. நாலு பேத்தின்னு.... வாழ்ந்து வந்தாங்க..



அவங்களோட கடைசி பேத்தி.. பார்வதி பற்றிய கதை இது.. என்று கூறியவள்.. தன் மகன்களை பார்த்தாள்.. மொச்சை கண்களை சுழட்டிக் கொண்டு கதை கேட்கும் அழகில் சொக்கி.. இருவரின் கன்னத்திலும் முத்தம் வைத்தவள்… கதையை தொடர்ந்தாள்… அவள் விழிகளில் அவை காட்சிகளாக வலம் வந்தன..



பார்வதி பார்க்க ரொம்ப அழகா இருப்பாங்க… அவங்க நாசி பக்கத்துல உள்ள மச்சமும்.. பால் வெள்ளை சருமமும்ன்னு… பார்க்க கொள்ளை அழகு.. அதனாலயே அவளின் அம்மா கருப்பு நிற உடையை அணிய விட்டதில்லை…



பார்வதி அப்பா… நாராயணன் அரசாங்க அலுவலகத்தில் கிளெர்க்காய் பணிபுரிகிறார்.. நான்கு பெண்பிள்ளைகளை பெற்றுள்ளதால்.. அந்த வருமானத்தை மட்டுமே நம்பி இருக்க வில்லை.. வீட்டின் வாசலில்.. சிறிதாக பெட்டிகடை ஒன்றை வைத்தார்… அதிரசம், முறுக்கு, வடை முதலியவற்றை வீட்டில் செய்து.. பிள்ளைகளிடம் கொடுத்து.. தெருவில் விற்க சொன்னார்… அவர்களும் செய்தார்கள்…..


மனைவியை.. வெளி வேலைக்கு கூட அனுப்ப மாட்டார்.. அனைத்தையும் அவரே செய்வார்.. நன்றாக சமைப்பார்.. வாரத்தில் ஒரு நாள் அவரே அனைவருக்கும்.. சமைத்துக் கொடுப்பார்…



அவர்களின் மூத்த மகள் சரஸ்வதி.. பெயருக்கு ஏற்றவாறு மிகவும் படிப்பாளி… வாழ்க்கையின் அடுத்த நிலைக்கு சென்றே ஆக வேண்டும்.. என்ற குறிக்கோள் உடையவள்.. பன்னிரெண்டாம் வகுப்புவரை படிக்க வைத்தனர்… பிறகு விடவில்லை.. அதனால் தையல் வகுப்பு சென்று அதில் அடுத்தடுத்து கற்றுக்கொண்டாள்... வீட்டில் திருமணம் ஏற்பாடு நடக்கவும்.. தான் ஒருவனை காதலிப்பதாக கூறினாள்… அதுவும் அவர்களுக்கு கீழ் வகுப்பு சாதியினர்… பையனை…



நாராயணன்.. ஒப்புக் கொள்ளவில்லை… வீட்டில் ஒரு போர்க்களமே நடந்தது.. அடித்து.. உதைத்து.. மிரட்டி பல வகையில் சொல்லியும்… காதலை விட்டுக் கொடுக்கவில்லை… அதனால் வேறு வழியின்றி திருமணம் செய்து வைத்தனர்.. வகுப்பு தான் அவர்களுக்கு கீழே மற்றபடி மாப்பிளையின் குணம்.. தங்கம்.. நகராட்சியில் அரசாங்க வேலை.. குணத்தில் கூட ஒன்றும் குறைகூறுவதற்கு… இல்லை.. அதனால் நாராயணன் அதிகம்.. ஆட்சேபிக்கவில்லை..



இதில் அனைவரையும் விட அதிக மகிழ்ச்சி கொண்டது… பார்வதிதான்.. இவர்களுக்கு காதல் புறாவாக செயல் பட்டவள்… அவர்களின் திருமணத்தின் போது இவளுக்கு ஆறு வயதுதான்… தனக்கு இனிப்புகள் வாங்கித் தருபவர்.. அக்கா புருஷனாக வந்ததில் மிகவும்.. மகிழ்ச்சி.. மச்சான்.. மச்சான்.. என அவரிடமே சுற்றிக் கொண்டிருந்தாள்…



இவளின் இரண்டாம் அக்கா கங்கா.. அடுத்தவள் யமுனா… மூன்று பென்குழந்தைகளுக்கு... பிறகு கடைசியாக பிறந்ததால்.. பார்வதிக்கு நிறைய உரிமைகள்.. மறுக்கப்பட்டு விட்டன.. அதை நினைத்து அவள் பெரிதாக வருந்தியது இல்லை..


பார்வதி மிகவும்.. தைரியசாலி.. மானமும்.. ரோஷமும்.. மிக்கவள்.. அதோடு குறும்புக்காரியும் கூட.. தன் மூன்றாம் அக்கா யமுனாவை மிரட்டிக் கொண்டும் ஏமாற்றிக் கொண்டும் இருப்பாள்… உதாரணத்துக்கு.. வீட்டில்.. இரவு நேரம் மின்சாரம் இல்லையென்றால்… விசிறி மட்டை கொண்டு ஆளுக்கு ஐம்பது வீச வேண்டும்… பார்வதி நேக்காய்.. யமுனாவை முதலில் வீச சொல்வாள்.. அப்பாவி யமுனாவும் வீசுவாள்..



இவள் முறை வருவதற்குள் தூங்கி விடுவாள்… யமுனா எழுப்பினாலும் எழுந்திரிக்க மாட்டாள்… படிப்பிலும் படுசுட்டியாக திகழ்ந்தாள்..



பார்வதியின் அம்மா.. பாக்கியதிற்கு… ஒன்றுவிட்ட அண்ணன்.. ஒருவர் இருந்தார்.. சிறு வயதிலே மலேசியா.. சென்று அங்குள்ள ஓரு பெண்ணை திருமணம்.. செய்து வாழ்ந்து வந்தார்… பிறகு அங்கு பஞ்சம் ஏற்பட தன் மனைவியுடனும்.. நான்கு குழந்தைகளுடனும்.. சொந்த ஊருக்கே வந்துவிட்டார்… இருகுடும்பங்களும் நன்றாக பழகினர்... பிள்ளைகளுக்கு பள்ளி விடுமுறை என்றால்.. தங்கையின் வீட்டில் விட்டுவிடுவார்…



அவரின் இரண்டாவது பையன் சுந்தரத்துடன்.. கங்காவிற்கு காதல் ஏற்பட்டுவிட்டது.. வீட்டில் உள்ள பெரியவர்கள் இதை அறிந்து.. அவர்களுக்கு திருமணம் செய்து வைத்தனர்.. அப்ப எட்டு வயது… பார்வதி சந்தோசமாக தன் அக்கா.. சரஸ்வதியின் குழந்தையுடன்… ஓடியாடிக் கொண்டிருந்தாள்.. ஆனால் இத்திருமனத்தால் தன் வாழ்க்கையே பறிபோகும் நிலை வரும்.. என அறிந்திருந்தால்… என்ன செய்திருப்பாளோ..




பார்வதிக்கு பத்து வயது.. இருக்கும் பொழுது.. யமுனாவின் காதல் விவகாரம் வீட்டிற்கு தெரிந்தது.. அந்த பையன் தன் அப்பா அம்மாவுடன் வீட்டிற்க்கே பெண் கேட்டு வந்து விட்டான்.. நாராயணனால் ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை…. அமைதியாக ஒப்புக்கொண்டார்… அவர்கள் கேட்ட அதிகப்படியான சீர்வரிசையயையும் கொடுத்தார்.. இருந்தும் திருமணத்தன்று பிரச்சனை புரிந்தார்கள்… பாண்டியன் மனதால் மிகவும் நொந்திருந்தார்….



பார்வதி.. பத்தாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்த போது… பூப்பெய்தினாள்… பருவ வயதின் இளமையும் … செழுமையும் அவளில் மிளிர்ந்தது.. இடுப்பு வரை அடர்த்தியான கூந்தல் படர்ந்திருக்க.. ஏற்க்கனவே அழகாக இருக்கும்… பார்வதி.. இன்னும் மெருகேறி பேரழகாக… தோன்றினாள்… சராசரி பெண்களின் உயரத்தை விட… உயரமாய் ஒல்லியாய்.. முதல் தடவை பார்க்கும் யாவரையும்… திரும்பி பார்க்க வைக்கும் பேரழகு…



காளையர்களுக்கு கனவுக்கன்னியாக.. திகழ்ந்தாள்… ஆனால் பார்வதி.. யாரையும் பார்க்காமல்.. திமிராக நடந்துக் கொள்வாள்.. வீட்டிலோ தினமும் அடிவாங்காமல்.. அவளுக்கு அந்த நாளே முடியாது.. அவ்வளவு சேட்டை…



பார்வதி… பன்னிரெண்டாம் வகுப்புக்கு அடியெடுத்து வைத்தாள்.. அதனால் நாராயணன் அவளை டியூசன் சேர்த்து விட்டார்… ஆனால் ஏன் அங்கு சேர்த்து விட்டோம்.. என வருந்தும் காலம் வெகுவிரைவில் வரும் என்பது அவருக்கு தெரியவில்லை…



பார்வதி ஆண்.. பெண் பேதம் பார்க்காமல்.. அனைவரிடமும்.. இனிமையாகவும் தோழமையுடனும்.. பழகுவாள்… அதுவே டியூசனில் அவளுக்கு நிறைய நண்பர்களையும்.. ரசிகர்களையும் தேடித்தந்தது… அதில் டியூசன் மாஸ்டரும் அடக்கம்..




பார்வதி மேல் அவர் கொண்ட ஈர்ப்பு.. காலப்போக்கில் காதலாக மாறியது.. அவளிடம் தனிக்கவனம் செலுத்தினான்.. டியூசனில் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்..



இதை மற்ற மாணவர்கள் கவனிக்க ஆரம்பித்தனர்.. “ நம்ம ராஜன் சார்.. பார்வதிய காதலிக்கிறார்டா.. என தங்களுக்குள் கிசுகிசுத்துக் கொண்டனர்… “



ஆனால் பார்வதி.. இதை அறியவில்லை.. அவளுக்கு ராஜன் மேல் டியூசன் மாஸ்டர் என்ற மதிப்பு இருந்ததே தவிர.. வேறு உணர்வு ஏற்படவில்லை.. அதனால் அவள் அவனை பெரிதாக கண்டுக்கொள்ளவில்லை…



ராஜன் “ யாரவது இயற்பியல் புக் வச்சுருக்கீங்களா.. என பிள்ளைகளை பார்த்து கேட்டான்…



அனைவரும் அமைதியாக இருக்கவும்.. “ பார்வதியை பார்த்து.. நீ நாளைக்கு அந்த புக் வாங்கிட்டு வா.. ஒருவாரத்தில் தந்திடுறேன்.. என கூறி சென்றான்..



பார்வதியோ.. “என்ன.. என்பது போல் முழித்துக் கொண்டிருந்தாள்.. பின்னே அவள் படிப்பது வணிகவியல்.. அவள்கிட்ட போய் இயற்பியல் புக் கேட்டா.. என்ன செய்வா..



“ என்னடி இந்த சார்… லூசா.. என்கிட்ட போய் இயற்பியல் புக் கேட்கிறார்.. பக்கத்தில் உள்ள தோழியிடம் பொருமித்தள்ளினாள்… “



பரமேஸ்வரி “ அவர் லூசுன்னு உனக்கு இப்பதான் தெரியுமா.. என கிண்டல் செய்தாள..



“ நான் புக்குக் எங்க போவேன்…”



அமுதா “ பேசாம புதுசு வாங்கி கொடுத்துடு.. என ஆலோசனை கூறினாள்.. “



“ சரி.. ஆளுக்கு கொஞ்சம் காசு கொடுங்கடி.. என்று அமுதாவிடமும்.. பரமுவிடமும்.. கேட்டாள்.. “



“ ஆத்தி.. இது நல்ல கதையால இருக்கு.. அவர் எங்க கிட்டயா கேட்டாரு.. உன்கிட்டதான கேட்டாரு.. “



“ அதானே போடி.. உன் கை காச போட்டு வாங்கு “



“ ஹேய்.. கெஞ்சிக் கேக்குறேண்டி.. கொஞ்சூண்டு காசாவது கொடுங்கடி.. என கெஞ்சினாள்..



“ அப்பொழுதும் இருவரும் அமைதியாய் இருக்க.. உருப்படவே மாட்டிங்கடி.. என சாபம் கொடுத்தவள்.. மறுநாள் ராஜனை உள்ளுக்குள் அர்ச்சித்துக் கொண்டு தன்னுடைய காசைக் போட்டு புத்தகம் வாங்கிக் கொடுத்தாள்…



“ இரு நாட்கள் கழித்து ராஜன்… ஒரு வித ஆவலுடன்.. புத்தகத்தை அவளிடம் கொடுத்தான்..



அவன் கண்களில் இருந்த மறைமுக செய்தியை கவனிக்காமல்… சாதாரணமாக அவன் கொடுத்த புக்கை வாங்கிக் கொண்டு சென்றாள்…



மறுநாள்.. பள்ளியில் உம்மென்று அமர்ந்திருந்தாள் பார்வதி.. அதைக் கவனித்த தோழிகள் என்னாச்சுடி ஏன்.. இப்படி இருக்க..



“ போங்கடி நானே அடிவாங்கிட்டு வந்த கடுப்புல இருக்கேன்..



அமுதா “ இன்னைக்கு என்னடி சேட்டை பண்ண..



“ ச்ச்சு.. நான் ஒன்னும் பண்ணலடி.. காலைல என் தலைய சீவிக்கிட்டு இருந்தப்ப.. யார் மேல உள்ள கோபத்தையோ என் தலைல காமிச்சாங்க.. ஏன்மா இப்படி பண்றனு கேட்டது.. ஒரு குத்தம்ன்னு தலைல கொட்டிட்டாங்க… என்றாள் சோகமாக…



பரமு “ விட்ரி.. விட்ரி.. நாம அடிவாங்குறது புதுசா என்ன..



அமுதா “ அதானே… அத விடு.. உன் பை கொடு.. நான் இன்னைக்கு கணக்குப்பதிவியல் புத்தகம் கொண்டு வரல.. உன்னோடது எடுத்துக்குறேன்.. என பார்வதியின் ஜோல்னா பையை எடுத்தாள்… ஆனால் அதில் இருந்த இயற்பியல் புத்தகத்தை பார்த்து.. “ டீ பார்வதி இந்த கருமத்த ஏண்டி இன்னும் உன் பையில வைச்சுருக்க… என்றவள் புத்தகத்தை எடுத்து பார்வதி மேல் வீசினாள்… அப்பொழுது அதிலிருந்து ஒரு காகிதம் விழுந்தது..



அதை முதலில் கண்ட பரமு.. உடனே எடுத்து பார்த்தாள்…. டீ பார்வதி.. சார் உனக்கு காதல் கடிதம் கொடுத்துருக்காருடி.. என்று கத்தினாள்..
 
#8